Interakcje leku
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg

Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka, zawierający 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia litu, gdyż jednoczesne stosowanie może prowadzić do jego toksyczności. Hydrochlorotiazyd wpływa na gospodarkę elektrolitową, zwłaszcza potasu, co wymaga kontroli podczas stosowania leków mogących wywołać hipokaliemię (np. diuretyki kaliuretyczne, kortykosteroidy) lub hiperkaliemię (np. inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas). Wskazane jest także monitorowanie stężenia digoksyny i EKG ze względu na ryzyko arytmii przy hipokaliemii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lek Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka, zawierający 40 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi substancjami leczniczymi, co wynika z właściwości farmakologicznych obu składników aktywnych. Poniżej omówiono najważniejsze interakcje, które należy uwzględnić podczas terapii tym produktem leczniczym.1

Interakcje z litem

Stosowanie preparatów litu jednocześnie z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka nie jest zalecane. Obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny. Chociaż takie przypadki odnotowywano rzadziej podczas terapii antagonistami receptora angiotensyny II, ryzyko interakcji istnieje. Jeżeli równoczesne stosowanie tych leków jest konieczne ze względów klinicznych, należy regularnie monitorować stężenie litu w surowicy.2

Interakcje wpływające na gospodarkę potasową

Produkty lecznicze zawierające hydrochlorotiazyd mogą powodować zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza w zakresie stężenia potasu. W przypadku stosowania produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka należy zwrócić szczególną uwagę na dwie grupy leków:3

  • Produkty lecznicze, które mogą spowodować utratę potasu i hipokaliemię – należą do nich: inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne. Leki te mogą nasilić hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu.4
  • Produkty lecznicze, które mogą spowodować zwiększenie stężenia potasu lub wywołać hiperkaliemię – do tej grupy zaliczamy: inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole zawierające potas, cyklosporynę oraz inne produkty lecznicze, takie jak sól sodowa heparyny. Jednoczesne stosowanie tych produktów z preparatem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i w związku z tym nie jest zalecane.5

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania któregokolwiek z powyższych leków z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka, zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w osoczu.6

Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka z produktami leczniczymi, na których działanie wpływają zaburzenia stężenia potasu w surowicy. W takiej sytuacji zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz EKG, zwłaszcza gdy lek jest stosowany jednocześnie z:7

  • Glikozydami naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana hydrochlorotiazydem może sprzyjać wystąpieniu arytmii indukowanych przez digoksynę. Podczas leczenia telmisartanem zaobserwowano wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania go w zakresie terapeutycznym.8
  • Lekami przeciwarytmicznymi mogącymi wywołać torsades de pointes, dla których hipokaliemia jest czynnikiem predysponującym, w tym:
    • lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
    • lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)
    • niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
    • innymi lekami mogącymi wydłużać odstęp QT (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv.)9

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególnie istotne jest, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).10

Ponadto działanie hipotensyjne telmisartanu i innych leków przeciwnadciśnieniowych może być nasilone przez: baklofen, amifostynę oraz alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe i leki przeciwdepresyjne, które mogą potęgować niedociśnienie ortostatyczne.11

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Podczas jednoczesnego stosowania przeciwcukrzycowych produktów leczniczych (leków doustnych i insuliny) z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie hipoglikemizujące tych preparatów. Metformina powinna być stosowana ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej potencjalną niewydolnością nerek spowodowaną przez hydrochlorotiazyd.12

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ, mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie tych leków może powodować dalsze pogorszenie funkcji nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a funkcja nerek monitorowana zarówno na początku terapii skojarzonej, jak i okresowo później.13

Inne istotne interakcje

  • Kolestyramina i kolestypol (żywice jonowymienne) – zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.14
  • Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione przez hydrochlorotiazyd.15
  • Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – hydrochlorotiazyd może nasilać ich działanie.16
  • Leki stosowane w dnie moczanowej (np. probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol) – może być konieczna zmiana dawkowania tych leków, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydu z allopurynolem może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.17
  • Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności suplementacji wapnia lub stosowania leków oszczędzających wapń (np. witamina D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i dostosować odpowiednio dawkowanie.18
  • Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą nasilać działanie hiperglikemizujące tych leków.19
  • Środki antycholinergiczne (np. atropina, biperyden) – mogą zwiększać biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i opóźnienie opróżniania żołądka.20
  • Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.21
  • Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe tych leków i nasilać ich działanie hamujące na czynność szpiku kostnego.22
  • Inne leki – warto odnotować, że jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu, choć znaczenie kliniczne tej obserwacji pozostaje nieznane.23

Interakcje produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku i zwiększenia ryzyka niedociśnienia ortostatycznego. Alkohol etylowy, podobnie jak barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe czy leki przeciwdepresyjne, może potęgować spadki ciśnienia tętniczego wywoływane przez telmisartan.24

Pacjenci przyjmujący produkt Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka powinni być poinformowani o potencjalnych zagrożeniach związanych ze spożywaniem alkoholu, takich jak:

  • Zwiększone ryzyko hipotonii ortostatycznej (nagłe spadki ciśnienia przy zmianie pozycji ciała)
  • Nasilone działanie diuretyczne hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do odwodnienia
  • Potencjalne nasilenie działań niepożądanych
  • Możliwość zaburzenia równowagi elektrolitowej

Rekomenduje się unikanie lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii tym produktem leczniczym. W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu należy zachować szczególną ostrożność i obserwować reakcję organizmu, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.

Tabela interakcji lekowych produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka

Grupa leków/Substancja Mechanizm i skutek interakcji Poziom istotności interakcji Postępowanie
Lit Zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane; jeśli konieczne – monitorowanie stężenia litu
Glikozydy naparstnicy (digoksyna) Zwiększenie stężenia digoksyny, ryzyko arytmii w przypadku hipokaliemii lub hipomagnezemii Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny, potasu i EKG
Diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH Nasilenie hipokaliemii Średni do wysokiego Monitorowanie stężenia potasu, ewentualna suplementacja
Inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu Ryzyko hiperkaliemii Średni do wysokiego Niezalecane, konieczne monitorowanie potasu
Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III Hipokaliemia jako czynnik ryzyka torsades de pointes Wysoki Monitorowanie potasu i EKG
Leki przeciwpsychotyczne Ryzyko torsades de pointes w przypadku hipokaliemii Wysoki Monitorowanie potasu i EKG
Inne leki przeciwnadciśnieniowe Nasilenie działania hipotensyjnego Średni Dostosowanie dawki, monitorowanie ciśnienia
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren Podwójna blokada RAA – ryzyko hipotensji, hiperkaliemii, niewydolności nerek Wysoki Unikać łącznego stosowania
NLPZ (w tym ASA w dawkach przeciwzapalnych) Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko uszkodzenia nerek Wysoki Nawodnienie, monitorowanie funkcji nerek
Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) Zmniejszenie efektu hipoglikemizującego Średni Dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych
Metformina Ryzyko kwasicy mleczanowej przy niewydolności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie funkcji nerek
Kolestyramina, kolestypol Zmniejszenie wchłaniania hydrochlorotiazydu Średni Zachowanie odstępu czasowego między lekami
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko niedociśnienia ortostatycznego Średni Unikanie spożywania alkoholu
Leki stosowane w dnie moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon) Zmniejszona skuteczność z powodu zwiększonego stężenia kwasu moczowego Średni Dostosowanie dawki leków przeciw dnie
Allopurynol Zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości Średni Monitorowanie objawów nadwrażliwości
Środki cytotoksyczne (cyklofosfamid, metotreksat) Zmniejszenie wydalania leków, nasilenie działania mielosupresyjnego Wysoki Monitorowanie morfologii krwi
Amantadyna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych amantadyny Średni Monitorowanie objawów niepożądanych
Sole wapnia Zwiększenie stężenia wapnia w surowicy Niski do średniego Monitorowanie stężenia wapnia
Beta-adrenolityki, diazoksyd Nasilenie działania hiperglikemizującego Średni Monitorowanie glikemii
Środki antycholinergiczne (atropina, biperyden) Zwiększona biodostępność hydrochlorotiazydu Niski do średniego Monitorowanie działania leków
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl