Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol Hasco Junior 15 mg/5 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Chlorowodorek ambroksolu, substancja czynna preparatu Ambroksol Hasco Junior, charakteryzuje się niskim wskaźnikiem ostrej toksyczności, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Kompleksowe badania oceniające bezpieczeństwo stosowania leku dostarczają istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności prowadzonych z zastosowaniem wielokrotnych dawek doustnych chlorowodorku ambroksolu nie zaobserwowano działań niepożądanych (NOAEL – no observed adverse effect levels) przy następujących dawkach:²

W żadnym z powyższych badań nie stwierdzono toksycznego działania ambroksolu na narządy docelowe, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa substancji czynnej przy długotrwałym stosowaniu.³

Toksyczność po podaniu dożylnym

Badania toksyczności z zastosowaniem dożylnego podania chlorowodorku ambroksolu przeprowadzono na szczurach i psach przez okres 4 tygodni. Zastosowano następujące dawki:⁴

• Szczury: 4, 16 i 64 mg/kg masy ciała/dobę
• Psy: 45, 90 i 120 mg/kg masy ciała/dobę (podawane jako wlew 3 godziny/dobę)

W tych badaniach nie wykazano ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Analizy histopatologiczne również nie wykazały istotnych zmian patologicznych. Warto podkreślić, że wszystkie zaobserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający, co dodatkowo potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Badania oceniające potencjalny wpływ chlorowodorku ambroksolu na rozrodczość wykazały brak istotnego działania embriotoksycznego oraz teratogennego przy następujących dawkach:⁶

• Szczury: dawki do 3000 mg/kg masy ciała/dobę (doustnie)
• Króliki: dawki do 200 mg/kg masy ciała/dobę (doustnie)

Badania nad wpływem na płodność wykazały, że ambroksol w dawkach do 500 mg/kg masy ciała/dobę nie wpływał negatywnie na zdolności reprodukcyjne zarówno samic, jak i samców szczurów.⁷

W odniesieniu do rozwoju okołoporodowego i postnatalnego potomstwa ustalono, że dawką, przy której nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL), było 50 mg/kg masy ciała/dobę.⁸

Przy wyższych dawkach (500 mg/kg masy ciała/dobę) chlorowodorek ambroksolu wykazywał niewielkie działanie toksyczne w stosunku do matek i ich potomstwa. Efekty te przejawiały się głównie poprzez wolniejszy przyrost masy ciała oraz mniejszą liczebność miotu.⁹

Genotoksyczność i rakotwórczość

Potencjalne działanie mutagenne chlorowodorku ambroksolu oceniano w kompleksowych badaniach genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo:¹⁰

• Badania in vitro:
  • Test Amesa
  • Test aberracji chromosomowych
• Badania in vivo:
  • Test mikrojądrowy u myszy

W żadnym z powyższych testów nie stwierdzono działania mutagennego chlorowodorku ambroksolu, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego substancji czynnej.¹¹

Ocena potencjalnego działania kancerogennego ambroksolu została przeprowadzona w długoterminowych badaniach na gryzoniach, w których lek podawano z dietą przez:¹²

• 105 tygodni u myszy (dawki: 50, 200 i 800 mg/kg masy ciała/dobę)
• 116 tygodni u szczurów (dawki: 65, 250 i 1000 mg/kg masy ciała/dobę)

W żadnym z tych badań chlorowodorek ambroksolu nie wykazał działania rakotwórczego, co pozwala wykluczyć potencjalne ryzyko kancerogenezy związane ze stosowaniem leku.¹³