działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sal Ems factitium –
Analiza dostępnej literatury oraz danych przedklinicznych dotyczących sztucznej soli emskiej (Sal Ems factitium) nie wykazała działania mutagennego, teratogennego ani karcinogennego. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano również wpływu teratogennego na rozwój zarodka i płodu, ani uszkodzeń anatomicznych. Skład preparatu obejmuje m.in. sodu wodorowęglan (318,150 mg), sodu bromek (0,045 mg), sodu fosforan bezwodny (0,225 mg), sodu chlorek (121,500 mg), sodu siarczan bezwodny (4,050 mg) oraz potasu siarczan (6,030 mg), z których żaden nie wykazuje potencjału mutagennego, teratogennego czy karcinogennego w podanych dawkach.
bezpieczeństwo przedkliniczne, bromek sodu, chlorek sodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan sodu bezwodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, Sal Ems factitium, siarczan potasu, siarczan sodu bezwodny, sole mineralne, sztuczna sól emska, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 50 mg
Przedkliniczne badania flukonazolu, substancji czynnej Flumyconu, wykazały brak potencjału rakotwórczego przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotność dawki ludzkiej). Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz ludzkich limfocytach (stężenie 1000 μg/mL). Badania płodności potwierdziły brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, chłoniak, działanie mutagenne, działanie teratogenne, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, teratogenność, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII, pochodzącego z koncentratu osocza, istotne jest uwzględnienie jego naturalnego charakteru jako endogennego białka. Badania toksyczności pojedynczej dawki nie wykazują istotnych efektów toksycznych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi, co tłumaczy się zjawiskiem przeładowania organizmu. Powtarzane podawanie czynnika VIII zwierzętom napotyka na trudności metodologiczne ze względu na immunogenność białka i powstawanie przeciwciał przeciwko heterologicznemu antygenowi, co uniemożliwia wiarygodną ocenę toksyczności. Dane dotyczące potencjału mutagennego i onkogennego opierają się głównie na wieloletnich obserwacjach klinicznych, które nie wskazują na ryzyko mutagenezy ani onkogenezy, co eliminuje konieczność dodatkowych badań eksperymentalnych na modelach zwierzęcych.
bezpieczeństwo wirusologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie toksyczne, endogenny czynnik VIII, gatunek heterologiczny, heterologiczne białko, immunogenność białka, koncentrat osocza, ludzkie osocze, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, preparat Haemoctin, profil bezpieczeństwa, przeładowanie organizmu, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol Forte 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa Saccharomyces boulardii CNCM I-745, przeprowadzona na szczurach, myszach, królikach oraz psach, wykazała brak toksyczności ostrej i przewlekłej nawet przy wysokich dawkach preparatu. Nie zaobserwowano zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani zaburzeń biochemicznych w badanych parametrach krwi, co potwierdza dobrą tolerancję organizmu na podawany lek. Dodatkowo, test Amesa przeprowadzony dla preparatu Enterol Forte nie wykazał działania mutagennego, wskazując na brak potencjału genotoksycznego Saccharomyces boulardii.
badania toksykologiczne, działanie mutagenne, Enterol Forte, liofilizowane drożdżaki, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenia biochemiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Trombina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trombina ludzka, będąca składnikiem aktywnym klejów fibrynowych takich jak Artiss (4 j.m./ml) i Tisseel (500 j.m./ml), wykazuje brak toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych (szczury, króliki). Badania te, przeprowadzone głównie na klejach o wyższym stężeniu trombiny (500 j.m./ml), uznano za reprezentatywne również dla produktów o niższym stężeniu, takich jak Artiss. Kleje fibrynowe wykazały dobrą tolerancję w modelach gojenia ran oraz brak cytotoksyczności w hodowlach ludzkich fibroblastów in vitro. Ponadto, testy in vitro dla Tisseel nie wykazały działania mutagennego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa trombiny jako składnika aktywnego tych preparatów.
badanie mutagenności, bezpieczeństwo stosowania, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, efekt cytotoksyczny, hodowla ludzkich fibroblastów, inaktywacja wirusów, klej fibrynowy, ludzkie osocze, stymulacja układu immunologicznego, toksyczność ostrej dawki, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja tkankowa, trombina ludzka, zgodność komórkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NiQuitin MINI Citrus 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku NiQuitin MINI Citrus, zawierającego 4 mg nikotyny w formie kationitu, potwierdzają brak działania mutagennego i rakotwórczego nikotyny w standardowych testach genotoksyczności i rakotwórczości. Profil toksykologiczny nikotyny, uwzględniony przy opracowywaniu schematu dawkowania, wskazuje na bezpieczne stosowanie w Nikotynowej Terapii Zastępczej (NTZ). Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność nikotyny u ciężarnych samic, skutkującą łagodną toksycznością płodu, opóźnieniem wzrostu prenatalnego i postnatalnego oraz zaburzeniami rozwoju ośrodkowego układu nerwowego, jednak nie stwierdzono wpływu NTZ na płodność u ludzi.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, komórki Sertoliego, model zwierzęcy, narządy rodne, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, opóźnienie wzrostu płodu, tabletki do ssania, toksyczność nikotyny, toksyczność płodowa, zaburzenia rozwoju OUN, zaburzenia spermatogenezy, zmiany jajnikowo-maciczne, zmiany w najądrzach, zmniejszenie masy jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cisatrakurium obejmowały ocenę potencjału mutagennego, wpływu na reprodukcję oraz miejscowego działania drażniącego. W testach mutagenności in vitro nie wykazano działania mutagennego nawet przy stężeniach do 5000 μg/płytkę, z wyjątkiem pojedynczego badania na mysich komórkach chłoniaka, gdzie mutagenność pojawiła się przy stężeniu ≥40 μg/ml. Badania cytogenetyczne in vivo na szczurach, którym podawano dawki do 4 mg/kg s.c., nie wykazały istotnych nieprawidłowości chromosomalnych, co potwierdza brak działania genotoksycznego w warunkach in vivo. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, a badania reprodukcji na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badanie cytogenetyczne in vivo, cisatrakurium, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mysie komórki chłoniaka, nieprawidłowość chromosomalna, płodność, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, rozwój płodu, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania teratogennego na modelach zwierzęcych, w tym szczurach i królikach, co potwierdza brak wad rozwojowych u płodów. Jednakże zaobserwowano działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne u królików przy dawkach, które nie wywoływały toksyczności u samic, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla zarodków i płodów mimo dobrej tolerancji u dorosłych osobników. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, a badania dotyczące potencjału rakotwórczego również nie potwierdziły znaczącego działania karwedylolu w tym zakresie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karwedylol, kultura komórkowa, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Badania przedkliniczne bendamustyny chlorowodorku wykazały istotne działania niepożądane, które mogą mieć znaczenie kliniczne, mimo że nie zawsze obserwowane są w badaniach klinicznych. U psów stwierdzono makroskopowe przekrwienie i krwotoki w przewodzie pokarmowym przy ekspozycji porównywalnej do dawek stosowanych u ludzi. Mikroskopowo zaobserwowano rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające działanie immunosupresyjne leku, co koreluje ze zwiększonym ryzykiem infekcji. Ponadto, zmiany cewkowe w nerkach oraz atroficzne i martwicze zmiany w nabłonku gruczołu krokowego wskazują na potencjalną nefrotoksyczność i wpływ na funkcje rozrodcze u mężczyzn. Bendamustyna wykazuje także działanie embriotoksyczne i teratogenne, co uzasadnia przeciwwskazania do stosowania w ciąży oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, bendamustyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, krwotok w przewodzie pokarmowym, nabłonek gruczołu krokowego, nefrotoksyczność, przekrwienie błony śluzowej, środek cytostatyczny, uszkodzenie DNA, wtórny nowotwór, zmiany atroficzne, zmiany cewkowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Telmizek HCT, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie powodują dodatkowych toksycznych efektów w porównaniu z podawaniem poszczególnych składników oddzielnie. W badaniach na szczurach i psach zaobserwowano zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), hormonalne (wzrost aktywności reniny) oraz strukturalne (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Dodatkowo, u psów stwierdzono rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiąże się z farmakologiczną aktywnością telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II. Uszkodzenia śluzówki żołądka można było ograniczyć poprzez podawanie roztworów soli i izolację zwierząt.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, czerwone krwinki, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, kreatynina, renina w osoczu, śluzówka żołądka, telmisartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Androcur 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyproteronu octanu, substancji czynnej Androcur 50 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy wielokrotnym podawaniu. Nie stwierdzono działania teratogennego w okresie organogenezy, jednak wysokie dawki w fazie różnicowania narządów płciowych mogą indukować feminizację płodów męskich, co nie zostało potwierdzone klinicznie u noworodków. Doustne podawanie u samców szczurów powodowało odwracalne zahamowanie płodności bez trwałych uszkodzeń genetycznych. Wyniki testów genotoksyczności były przeważnie negatywne, choć wykazano powstawanie adduktów DNA w hepatocytach przy dawkach odpowiadających schematowi terapeutycznemu, co aktywowało mechanizmy naprawcze DNA. W badaniach in vivo u szczurów zaobserwowano ogniskowe zmiany w wątrobie o potencjalnym charakterze przednowotworowym, jednak epidemiologicznie nie potwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów wątroby u ludzi stosujących lek.
addukt DNA, badanie epidemiologiczne, badanie rakotwórczości, cyproteron octan, działanie kortykosteroidowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, feminizacja, hepatocyt ludzki, mechanizm naprawczy DNA, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, organogeneza, potencjał genotoksyczny, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność systemowa, wada wrodzona, wpływ na nadnercza, zahamowanie płodności, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atossa 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ondansetronu, substancji czynnej leku ATOSSA (8 mg tabletki powlekane), obejmowały długoterminowe testy karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na myszach i szczurach podawano dawki do 10 mg/kg mc./dobę u myszy oraz do 30 mg/kg mc./dobę u szczurów przez okres dwóch lat, nie wykazując działania karcynogennego. Standardowe testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego ondansetronu. Ponadto, badania na szczurach z dawkami do 15 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani zdolność rozrodczą u obu płci.
ATOSSA, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo długoterminowe, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ondansetron, parametr rozrodczy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał uzależniający, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, test mutagenności, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, składnika leku Zolafren-Swift, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i małpach. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, drżenia, drgawki, zahamowanie przyrostu masy ciała oraz zmiany hematologiczne, takie jak odwracalna neutropenia i małopłytkowość przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę u psów, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. W badaniach wielomiesięcznych obserwowano hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zmiany hormonalne, w tym zwiększenie prolaktyny i zmiany w narządach rozrodczych szczurów, przy dawkach przekraczających wielokrotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
ataksja, AUC, cykl płciowy, drgawki kloniczne, drżenie, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie OUN, hipoaktywność, leukocyt, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodu, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, śpiączka, szpik kostny, test mutacji bakteryjnej, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie zdolności rozrodczych, Zolafren-Swift - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuvit D3 2000 IU 2000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3) zawarty w preparacie Ibuvit D3 2000 IU posiada dobrze udokumentowane bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych poza ryzykiem hiperkalcemii przy przewlekłym przedawkowaniu, wynikającym z nadmiernego wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego oraz mobilizacji wapnia z tkanki kostnej. W modelach zwierzęcych wysokie dawki cholekalcyferolu indukowały wady rozwojowe, takie jak zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, jednak efekty te obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Ibuvit D3 2000 IU w dawkach terapeutycznych.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, formowanie tkanki kostnej, hiperkalcemia, małogłowie, mobilizacja wapnia, nieprawidłowy rozwój czaszki, potencjał genotoksyczny, przewlekłe przedawkowanie, wada serca, wchłanianie wapnia, zaburzenie mineralizacji, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haemoctin 250 250 j.m.
VIII czynnik krzepnięcia obecny w preparacie Haemoctin jest homologiem endogennego czynnika VIII, co ogranicza możliwość przeprowadzenia standardowych badań toksykologicznych. Badania toksyczności pojedynczej dawki na zwierzętach nie wykazały efektów toksycznych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawkowanie w przeliczeniu na kg masy ciała. Powtarzane podawanie preparatu w modelach zwierzęcych jest niemożliwe ze względu na specyficzną odpowiedź immunologiczną, polegającą na wytwarzaniu przeciwciał przeciwko heterologicznym białkom ludzkiego czynnika VIII, co uniemożliwia interpretację długoterminowych badań toksykologicznych.
aktywność swoista, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, czynnik VIII krzepnięcia krwi, działanie mutagenne, koncentrat czynnika VIII, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciała, przeładowanie organizmu, reakcja immunologiczna, rekonstytucja produktu, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność dawki pojedynczej - Leksykon substancji czynnych
Robinia pseudo-acacia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Robinia pseudo-acacia w potencji homeopatycznej 4 CH, obecna w produkcie leczniczym Gastrocynesine w dawce 75 mg, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji na temat potencjalnych działań toksycznych, mutagennych, karcynogennych oraz teratogennych tej substancji. W produkcie Gastrocynesine Robinia pseudo-acacia współwystępuje z trzema innymi składnikami aktywnymi (Abies nigra 4 CH, Carbo vegetabilis 4 CH, Nux vomica 4 CH), również bez danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, co podkreśla lukę w ocenie ryzyka stosowania tego preparatu homeopatycznego.
Ze względu na brak standardowych badań przedklinicznych, które często nie są prowadzone w przypadku produktów homeopatycznych z uwagi na wysokie rozcieńczenie substancji czynnych, zaleca się ostrożność kliniczną oraz wzmożone monitorowanie działań niepożądanych podczas stosowania Gastrocynesine. W celu pełnej oceny profilu bezpieczeństwa Robinia pseudo-acacia 4 CH wskazane byłoby przeprowadzenie badań toksyczności ostrej i przewlekłej, a także oceny potencjału mutagennego, karcynogennego i wpływu na reprodukcję, co pozwoliłoby na bardziej rzetelną ocenę ryzyka terapeutycznego.
Abies nigra, badania przedkliniczne, Carbo vegetabilis, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Gastrocynesine, Nux vomica, potencja homeopatyczna, produkt homeopatyczny, robinia akacjowa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W badaniach na szczurach i myszach amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi, w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów. Jednakże podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej przez 30 dni u samców szczurów skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Długoterminowe badania (2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, a badania mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie genów i chromosomów.
amlodypina bezylan, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie mutagenności, bisoprololu fumaran, dojrzałe spermatydy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, lek beta-adrenolityczny, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na rozród, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec WZF 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF (10 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test farmakologiczny bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, wpływ na rozrodczość, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Tolutris, zawierającego telmisartan, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wykazały, że łączne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej nie powoduje dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy podawaniu poszczególnych składników. Telmisartan wykazuje charakterystyczne zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), hemodynamiczne w nerkach (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), hormonalne (wzrost aktywności reniny) oraz strukturalne (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. Nie stwierdzono jednoznacznych dowodów na teratogenność telmisartanu, choć toksyczne dawki wpływały na rozwój noworodków (zmniejszona masa ciała, opóźnione otwarcie oczu). Brak działania mutagennego i rakotwórczego potwierdzono w badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hipertrofia i hiperplazja, hormon folikulotropowy, kanalik nerkowy, komórka Sertoliego, liczba erytrocytów, parametr czerwonokrwinkowy, renina w osoczu, spermatyda, stężenie hemoglobiny, telmisartan i hydrochlorotiazyd, testosteron w osoczu, wartość hematokrytu, zmiana hematologiczna, zmiana hormonalna, zmiana nerkowa - Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne magnezu wodorotlenku, stosowanego w preparatach Manti oraz Manti Extra, nie wykazały działania mutagennego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność zwierząt doświadczalnych. W badaniach na modelach zwierzęcych dawki do 266 mg/kg mc./dobę (glinu wodorotlenek) oraz 384 mg/kg mc./dobę (szczury Sprague-Dawley) nie wywoływały istotnych efektów teratogennych, a symetykon i famotydyna wykazały brak embriotoksyczności i genotoksyczności. Dane toksykologiczne wskazują na brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym, a obserwowane działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki u ludzi.
aktywność rakotwórcza, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja u człowieka, famotydyna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glinu wodorotlenek, magnezu wodorotlenek, płodność, potencjał karcinogenny, proces rozrodczy, symetykon, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada rozwojowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan EGIS 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także charakterystyczne zmiany strukturalne nerek u psów, takie jak poszerzenie i zanik kanalików nerkowych oraz przerost aparatu przykłębuszkowego. Zmiany te są typowe dla grupy antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów konwertazy angiotensyny, jednak prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dodatkowo, u szczurów i psów stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie chlorku sodu, co jest związane z mechanizmem działania telmisartanu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, badanie in vitro, chlorek sodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamiczna czynność nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały, że dawki letalne doustne u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. Jednakże toksyczność przewlekła ujawniła istotne różnice między gatunkami: u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę (około 25-krotnie wyższe niż ekspozycja u ludzi). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność hematologiczną i narządową, a dawka 1 mg/kg/dobę (odpowiadająca ekspozycji terapeutycznej u ludzi) powodowała odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne leukopenie, wskazując na wąski margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności u małp i królików potwierdziły wysokie ryzyko wad rozwojowych, w tym atrezji odbytu, wad kończyn i anomalii narządów wewnętrznych, przy dawkach toksycznych dla samic. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak badań karcynogenności pozostawia niepełną ocenę ryzyka nowotworowego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, przepona wadliwie rozwinięta, ryzyko nowotworowe, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glunektik 1 GBq/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego GLUNEKTIK, zawierającego 18F-fluorodeoksyglukozę, wykazały niski profil toksyczności ostrej. W badaniach na myszach i szczurach, pojedyncze dożylne podanie dawki 0,0002 mg/kg masy ciała nie powodowało śmierci zwierząt, co potwierdza bezpieczeństwo jednorazowego stosowania diagnostycznego. Ze względu na charakter produktu, nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności ani długoterminowych badań karcynogenności, co jest uzasadnione krótkim okresem półtrwania izotopu 18F oraz jednorazowym zastosowaniem w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder płynny (180 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Puder płynny, zawierający 180 mg tlenku cynku oraz 10 mg mentolu na 1 g zawiesiny, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Ocena bezpieczeństwa opiera się na analizie literatury naukowej dotyczącej poszczególnych składników aktywnych. Zarówno tlenek cynku, jak i mentol wykazują niski profil toksyczności oraz brak działania kancerogennego i mutagennego w badaniach na różnych modelach, co potwierdza ich bezpieczeństwo w miejscowej aplikacji na skórę. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań obejmujących toksyczność ostrą, podostradą, przewlekłą, reprodukcyjną czy genotoksyczność dla samego preparatu w dawce 180 mg + 10 mg/g.
aplikacja miejscowa na skórę, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mentol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, tlenek cynku, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesanoid 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tretynoiny (kwas all-trans-retinowy, ATRA) zawartej w preparacie Vesanoid wskazują na bardzo niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach podostrych i przewlekłych u szczurów ustalono NOAEL na poziomie ≤1 mg/kg mc./dobę, natomiast u psów dawka 30 mg/kg mc./dobę wywoływała toksyczne efekty, takie jak spadek masy ciała oraz zmiany patologiczne w skórze i jądrach. Długoterminowa ekspozycja u szczurów powodowała zmiany kostne (rozpad substancji międzykomórkowej), hematologiczne (anemia), nefrotoksyczność oraz toksyczne zmiany w układzie rozrodczym. U psów obserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz rozrost szpiku kostnego. Metabolity tretynoiny (4-okso-tretynoina, izotretynoina, 4-okso-izotretynoina) wykazywały mniejszą aktywność biologiczną w indukcji różnicowania komórek białaczkowych HL-60, co jest istotne dla mechanizmu działania przeciwbiałaczkowego leku.
4-okso-izotretynoina, 4-okso-tretynoina, działanie mutagenne, działanie przeciwbiałaczkowe, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, izotretynoina, komórki białaczkowe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał teratogenny, retinoidy, rozrost szpiku kostnego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tretynoina, Vesanoid, zaburzenia spermatogenezy, zmiany hematologiczne, zmiany kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplenocard 25 mg
Eplerenon, selektywny antagonista aldosteronu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy ani metaboliczny przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a ocena wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy nie ujawniła istotnych negatywnych efektów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania eplerenonu w populacji ludzkiej.
aberracja chromosomowa, antagonista aldosteronu, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego przy stężeniach klinicznych. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie ujawniła ryzyka przedawkowania, mimo mechanizmu hamowania czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano immunologiczne zwiększenie stężeń IgG i IgA u szczurów, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Rywaroksaban nie wykazał działania genotoksycznego (test Amesa, testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo) ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe. Ponadto, brak fototoksyczności po ekspozycji na promieniowanie UV wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach ekspozycji na światło słoneczne.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt immunomodulacyjny, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie czynnika Xa, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek antykoagulacyjny, mutacja genowa, poronienie, reakcja fototoksyczna, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dazatynibu wykazały toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, obserwowaną na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, małpy, króliki). Działania niepożądane obejmowały odwracalne zmiany jelitowe, minimalne do lekkiego stopnia obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfoidalnych. W badaniach długoterminowych u małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib wpływał na hemostazę, hamując agregację płytek i wydłużając czas krwawienia u szczurów, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego ryzyka wydłużenia odstępu QT w badaniach in vitro, badania in vivo u małp nie potwierdziły istotnych zmian w zapisie EKG. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności in vitro (test Amesa) i genotoksyczności in vivo (test mikrojądrowy), choć zaobserwowano efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, dzielące się komórki, efekt klastogenny, grasica, gruczolak prostaty, hemostaza pierwotna, kanał potasowy hERG, kościec płodu, mineralizacja nerek, narząd limfoidalny, obumieranie płodu, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, śledziona, szpik kostny, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vincetan 5 mg
Preparat winpocetyny (Vincetan) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej nie udało się ustalić LD50 u psów przy dawkach doustnych powyżej 400 mg/kg m.c. ze względu na objawy nietolerancji (wymioty). Toksyczność podostra i przewlekła wykazała tolerancję dożylną u szczurów do 8 mg/kg m.c. przez 14 dni oraz u psów do 5 mg/kg m.c. przez 28 dni bez działań niepożądanych, natomiast wyższe dawki indukowały objawy autonomiczne (ślinienie, tachykardia, tachypnoe). Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 100 mg/kg m.c. u szczurów nie wywołało zmian klinicznych ani laboratoryjnych, a u psów dawka 45 mg/kg m.c. wiązała się z obniżonym apetytem i wymiotami. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa wykazała istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów dawki odpowiadające klinicznym wywoływały wady rozwojowe, natomiast u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do człowieka, toksyczność płodowa pojawiała się przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę). Podawanie dożylne nasilało toksyczność u ciężarnych, objawiając się krwawieniami z łożyska i poronieniami.
badanie histologiczne, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, krwawienie łożyskowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ łożyskowy, śmiertelność zarodkowo-płodowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, winpocetyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hedecton 700 mg/100 ml
Produkt leczniczy Hedecton, zawierający suchy wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) w stężeniu 700 mg/100 ml, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Test mutagenności Amesa nie wykazał działania mutagennego, co eliminuje obawy o potencjalne mutagenne właściwości preparatu. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania i wpływu na funkcje rozrodcze oraz potencjał kancerogenny. Mimo niedostatków danych przedklinicznych, bezpieczeństwo stosowania Hedectonu w zalecanych dawkach zostało potwierdzone na podstawie długotrwałego doświadczenia klinicznego u ludzi. Obserwacje kliniczne wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu roślinnego, co jest kluczowe przy interpretacji niekompletnych danych przedklinicznych. W praktyce klinicznej głównym źródłem informacji o bezpieczeństwie pozostaje doświadczenie kliniczne, co jest typowe dla wielu leków roślinnych, gdzie dane przedkliniczne często uzupełniane są obserwacjami z zastosowania u pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 750 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej produktu leczniczego Duomox, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało toksycznych efektów narządowych, co potwierdzono poprzez ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badania histopatologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału mutagennego amoksycyliny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Duomox, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Mitomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mitomycyna, substancja czynna w produkcie leczniczym Mitomycin Accord, wykazuje wysoką toksyczność wobec tkanek o intensywnej proliferacji, zwłaszcza komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co koreluje z często obserwowaną mielosupresją i zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w praktyce klinicznej. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały zahamowanie spermatogenezy, wskazując na ryzyko zaburzeń płodności u mężczyzn, co jest istotne przy planowaniu terapii u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto mitomycyna wykazuje działanie genotoksyczne, mutagenne oraz rakotwórcze, co sugeruje potencjalne ryzyko rozwoju nowotworów wtórnych po ekspozycji na lek. Działanie teratogenne potwierdzone w badaniach podkreśla wysokie ryzyko dla płodu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek cytostatyczny, martwica tkanek, mielosupresja, mitomycyna, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność tkankowa, wada rozwojowa, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, jednak uszkodzenia te miały charakter odwracalny, co sugeruje zdolność regeneracji nerek po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na brak zaburzeń funkcji rozrodczych po ekspozycji na lek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Classic Gum 4 mg
W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa Nicorette Classic Gum, specyficzne dane dotyczące tego produktu są ograniczone, jednak profil toksyczności nikotyny, głównego składnika aktywnego, jest dobrze udokumentowany. Ostre zatrucie nikotyną manifestuje się zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (słaby, nieregularny puls), oddechowymi (trudności w oddychaniu) oraz neurologicznymi (uogólnione drgawki). W badaniach przedklinicznych nie wykazano działania genotoksycznego ani mutagennego nikotyny jako pojedynczego związku, co odróżnia ją od substancji rakotwórczych obecnych w dymie tytoniowym, powstających podczas spalania tytoniu.
dym tytoniowy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, indukcja mutacji, kompleks żywicy nikotynowej, nieregularny puls, nikotyna, ostre zatrucie, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, rozkład termiczny, sorbitol, substancje rakotwórcze, toksyczność ostra, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zatrucie nikotyną - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glimbax 0,74 mg/ml (0,074%)
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego diklofenaku, substancji czynnej leku Glimbax (0,74 mg/ml), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał karcynogenny. Wyniki wskazują, że diklofenak, stosowany w dawkach terapeutycznych, nie wykazuje działania toksycznego, genotoksycznego, mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do klinicznego stosowania. Badania te dostarczają solidnych podstaw do bezpiecznego stosowania diklofenaku w formie roztworu do płukania jamy ustnej i gardła.
badanie toksykologiczne, diklofenak, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, płukanka do jamy ustnej, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania cyklosporyny wykazały brak działania mutagennego i teratogennego w standardowych testach u szczurów (dawki do 17 mg/kg mc./dobę) oraz królików (do 30 mg/kg mc./dobę), a także przy wyższych dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę. Jednakże dawki toksyczne (np. 30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) indukowały embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną śmiertelnością przed- i pourodzeniową, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność potomstwa i zmniejszenie przyrostu masy ciała, przy czym NOEL był niższy niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). U szczurów poddanych dożylnemu podaniu cyklosporyny (12 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, efekt ten występował już przy dawkach 6 mg/kg mc./dobę, poniżej MRHD, jednak brak potwierdzenia u innych gatunków ogranicza interpretację kliniczną. U królików ekspozycja in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) wiązała się z nefropatią, nadciśnieniem i niewydolnością nerek, co również nie zostało potwierdzone u innych gatunków.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, leczenie immunosupresyjne, nadciśnienie układowe, niewydolność nerek, nowotwór wątrobowokomórkowy, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój kośćca, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność potomstwa, toksyczność embrionalna, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec Kids 5 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Allertec (5 mg/5 ml, syrop), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych, co wskazuje na bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania cetyryzyny, a badania karcinogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, praktyka kliniczna, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 100 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższych niż u ludzi). Jedynym istotnym efektem było zwiększone występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Kompleksowe testy mutagenne, w tym testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y, badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. W badaniach reprodukcyjnych flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę.
badanie cytogenetyczne, chłoniak L5178Y, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, obniżenie stężenia estrogenów, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sultiame Desitin 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące sultiamu w postaci zawiesiny doustnej (20 mg/ml) wskazują na brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo. Profil bezpieczeństwa sultiamu w tych aspektach jest zadowalający, co sugeruje niskie ryzyko dla populacji ludzkiej przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Niemniej jednak, brak długoterminowych badań rakotwórczości stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, uniemożliwiając pełną analizę potencjału kancerogennego tej substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej dane są niekompletne i niewystarczające do kompleksowej oceny ryzyka. Badanie embriotoksyczności na szczurach wykazało toksyczne działanie na zarodki już przy dawce 30 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na potencjalne zagrożenie dla rozwoju prenatalnego. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność, rozwój okołoporodowy oraz poporodowy, co ogranicza możliwość oceny bezpieczeństwa stosowania sultiamu u kobiet w ciąży i w okresie rozrodczym. Te luki w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka terapii tym lekiem.
badanie rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, in vitro, in vivo, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, sultiam, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmidon 80 mg + 25 mg
Produkt złożony Telmidon (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) nie był poddawany odrębnym badaniom przedklinicznym; dostępne dane opierają się na wcześniejszych badaniach obu składników. W badaniach na szczurach i psach, przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, nie zaobserwowano nowych toksycznych efektów poza tymi znanymi z monoterapii. Charakterystyczne zmiany fizjologiczne telmisartanu obejmują obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt), hemodynamiczne zmiany nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), zwiększoną aktywność reniny, hipertrofię lub hiperplazję komórek aparatu przykłębuszkowego oraz uszkodzenia śluzówki żołądka. U psów dodatkowo obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co jest związane z mechanizmem działania telmisartanu. W badaniach nie stwierdzono jednoznacznej teratogenności, jednak toksyczne dawki wpływały na rozwój potomstwa (zmniejszona masa ciała, opóźnione otwarcie oczu).
aktywność reniny, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy we krwi, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, częstość nowotworów, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hipertrofia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, krwinka czerwona, mechanizm farmakologiczny, potencjał genotoksyczny, śluzówka żołądka, stężenie hemoglobiny, telmisartan hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Eugia 15 mg
Dane przedkliniczne lenalidomidu wykazały, że dawki letalne ostre u gryzoni przekraczają 2000 mg/kg/dobę, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach długoterminowych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Przy dawkach 1-2 mg/kg/dobę przez rok obserwowano odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, a dawka 1 mg/kg/dobę odpowiadająca ekspozycji klinicznej wiązała się z łagodnym zmniejszeniem leukocytów.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność leku, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl i amlodypinę, których profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozród oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję w dawkach dobowych: szczury 2 mg/kg, psy 2,5 mg/kg, małpy 8 mg/kg, bez objawów ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych obserwowano zmiany elektrolitów i obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, jednak dawki ≥ 50 mg/kg/dobę u szczurów w ciąży powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity osocza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, miedniczki nerkowe, obraz krwi, opóźnienie porodu, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Produkt leczniczy Broncho-Vaxom dla dzieci, zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych (w tym Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych klinicznie objawów toksyczności ani kumulacji działania toksycznego. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły wpływu na materiał genetyczny, a testy kancerogenności nie wykazały potencjału rakotwórczego preparatu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój prenatalny ani postnatalny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Haemophilus influenzae, kancerogeneza, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, parametr hemodynamiczny, potencjał genotoksyczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa