Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zolafren-Swift 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, składnika leku Zolafren-Swift, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i małpach. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, drżenia, drgawki, zahamowanie przyrostu masy ciała oraz zmiany hematologiczne, takie jak odwracalna neutropenia i małopłytkowość przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę u psów, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. W badaniach wielomiesięcznych obserwowano hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zmiany hormonalne, w tym zwiększenie prolaktyny i zmiany w narządach rozrodczych szczurów, przy dawkach przekraczających wielokrotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania olanzapiny
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania olanzapiny stanowią ważny element oceny profilu bezpieczeństwa leku Zolafren-Swift. Analizy toksykologiczne przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt, oceniając zarówno skutki pojedynczych, jak i wielokrotnych dawek, wpływ na reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy.1
Toksyczność ostra (po podaniu pojedynczej dawki)
W badaniach toksyczności ostrej zaobserwowano objawy charakterystyczne dla silnych leków przeciwpsychotycznych. U gryzoni po doustnym podaniu olanzapiny występowały: zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Określona średnia dawka śmiertelna wynosiła około 210 mg/kg masy ciała u myszy i 175 mg/kg masy ciała u szczurów.2
Psy tolerowały pojedyncze dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała bez przypadków śmiertelnych. Obserwowane u nich objawy kliniczne obejmowały: sedację, ataksję, drżenia, przyspieszenie czynności serca, utrudnione oddychanie, zwężenie źrenic i jadłowstręt. U małp dawki doustne do 100 mg/kg masy ciała powodowały prostrację, a większe dawki prowadziły do zaburzeń świadomości.3
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Przeprowadzono badania toksyczności wielokrotnych dawek trwające do 3 miesięcy u myszy, oraz do 1 roku u szczurów i psów. Główne obserwowane objawy to: hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy działania przeciwcholinergicznego oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne. Z czasem rozwijała się tolerancja na hamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Po dużych dawkach obserwowano zmniejszenie wskaźników wzrostu.4
U szczurów zaobserwowano odwracalne działania związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, takie jak: zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.5
Toksyczność hematologiczna
Wpływ olanzapiny na obraz krwi był obserwowany u wszystkich badanych gatunków. U myszy stwierdzono zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów, natomiast u szczurów wystąpiło niespecyficzne zmniejszenie liczby leukocytów. Nie znaleziono jednak dowodów na działanie cytotoksyczne wobec szpiku kostnego.6
U kilku psów otrzymujących dawkę 8 lub 10 mg/kg masy ciała na dobę stwierdzono odwracalną neutropenię, małopłytkowość lub niedokrwistość. W tych przypadkach całkowite pole pod krzywą (AUC) dla olanzapiny było 12-15 razy większe niż u ludzi otrzymujących dawkę 12 mg. Co istotne, u psów z cytopenią nie stwierdzono działań niepożądanych dotyczących progenitorowych i proliferujących komórek szpiku kostnego.7
Toksyczny wpływ na reprodukcję
Badania przedkliniczne wykazały, że olanzapina nie wywiera działania teratogennego. Zaobserwowano jednak wpływ na funkcje rozrodcze. U szczurów sedacja przejawiała się zaburzeniem zdolności samców do kojarzenia się. Cykle płciowe były zaburzone już po dawce 1,1 mg/kg masy ciała (trzykrotność dawki maksymalnej u człowieka), a parametry reprodukcyjne u szczurów ulegały zmianie po dawce 3 mg/kg (dziewięciokrotność dawki maksymalnej u człowieka).8
W badaniach na potomstwie szczurów otrzymujących olanzapinę zaobserwowano opóźnienie w rozwoju płodu oraz przemijające zmniejszenie aktywności potomstwa.9
Działanie mutagenne i rakotwórcze
Przeprowadzone badania genotoksyczności wykazały, że olanzapina nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego w pełnym zakresie standardowych testów, obejmujących testy mutacji w komórkach bakterii oraz testy u ssaków in vitro i in vivo.10
Długoterminowe badania karcynogenności przeprowadzone na myszach i szczurach potwierdziły, że olanzapina nie wykazuje działania rakotwórczego.11
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa przedklinicznego
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania olanzapiny wskazują na profil typowy dla skutecznego neuroleptyku, z działaniami niepożądanymi obserwowanymi głównie w wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Objawy toksyczności były odwracalne i nie stwierdzono długotrwałych efektów uszkadzających. Istotny jest brak działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego, co stanowi ważny element profilu bezpieczeństwa leku Zolafren-Swift w aspekcie jego długoterminowego stosowania.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Zolafren
- Działania niepożądane – Zolafren
- Interakcje leku – Zolafren
- Profil bezpieczeństwa leku – Zolafren
- Przeciwwskazania – Zolafren
- Przedawkowanie – Zolafren
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren
- Skład i postać leku – Zolafren
- Specjalne ostrzeżenia – Zolafren
- Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren
- Właściwości farmakokinetyczne – Zolafren
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zolafren
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zolafren
- Wskazania do stosowania – Zolafren