Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aleric Spray 50 mcg/dawkę

Przedkliniczne badania mometazonu furoinianu, substancji czynnej preparatu Aleric Spray, nie wykazały specyficznej toksyczności poza typowymi efektami glikokortykosteroidów. W modelach zwierzęcych podawano doustnie dawki 56-280 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzając działania androgenowego, przeciwandrogenowego, estrogenowego ani przeciwestrogenowego, choć zaobserwowano wpływ na macicę i opóźnienie rozwarcia pochwy. Genotoksyczność w warunkach in vitro pojawiła się przy wysokich stężeniach, jednak dawki terapeutyczne nie niosą ryzyka mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych podskórne podanie 15 μg/kg mc. skutkowało wydłużeniem ciąży, trudnym porodem, zmniejszoną przeżywalnością potomstwa oraz zaburzeniami masy ciała, bez wpływu na płodność.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Mometazonu furoinian, substancja czynna zawarta w preparacie Aleric Spray, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym, które dostarczyły istotnych informacji dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania. Przeprowadzone analizy obejmowały ocenę potencjalnej toksyczności, wpływu na układ hormonalny, działania mutagennego, teratogennego oraz rakotwórczego substancji.

Toksyczność ogólna

W badaniach przedklinicznych nie wykazano specyficznego działania toksycznego mometazonu furoinianu. Wszystkie obserwowane efekty były typowe dla glikokortykosteroidów i wiązały się z silnym działaniem farmakologicznym tej grupy leków. Obserwowane zmiany mieściły się w profilu bezpieczeństwa charakterystycznym dla tej klasy związków 1.

Wpływ na układ hormonalny

Kompleksowe badania dotyczące wpływu mometazonu furoinianu na układ hormonalny wykazały, że substancja ta nie wykazuje działania androgenowego, przeciwandrogenowego, estrogenowego ani przeciwestrogenowego. Obserwacje te przeprowadzono na modelach zwierzęcych, którym podawano doustnie duże dawki wynoszące 56 mg/kg mc./dobę oraz 280 mg/kg mc./dobę. Jednocześnie stwierdzono, że podobnie jak inne glikokortykosteroidy, mometazonu furoinian może wywierać wpływ na macicę oraz powodować opóźnienie rozwarcia pochwy 2.

Potencjał mutagenny

Badania genotoksyczności wykazały, że mometazonu furoinian stosowany w dużych stężeniach może powodować uszkodzenia chromosomów w warunkach in vitro. Jednakże istotnym jest fakt, że podczas stosowania zalecanych dawek terapeutycznych nie należy spodziewać się wystąpienia działania mutagennego. Wynika to z marginesu bezpieczeństwa między stężeniami wywołującymi efekty genotoksyczne w warunkach laboratoryjnych a stężeniami osiąganymi podczas terapii 3.

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W badaniach reprodukcyjnych wykazano, że podskórne podawanie mometazonu furoinianu w dawce 15 mikrogramów/kg mc. powodowało istotne zmiany w przebiegu ciąży i porodu, takie jak:

  • Wydłużenie okresu ciąży
  • Przedłużony i trudny poród
  • Zmniejszoną przeżywalność potomstwa
  • Zaburzenia masy ciała potomstwa (zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie)

Co istotne, w przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono wpływu mometazonu furoinianu na płodność zwierząt 4.

Potencjał teratogenny

Badania przedkliniczne potwierdziły, że mometazonu furoinian, podobnie jak inne glikokortykosteroidy, wykazuje działanie teratogenne u gryzoni i królików. W zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych obserwowano specyficzne wady rozwojowe:

Dodatkowo zaobserwowano inne efekty niepożądane, w tym zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic, wpływ na wzrost płodu (objawiający się zmniejszeniem masy ciała płodu i/lub opóźnionym kostnieniem) u szczurów, królików i myszy oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa myszy 5.

Potencjał rakotwórczy

Potencjalne działanie rakotwórcze mometazonu furoinianu oceniano w 24-miesięcznych badaniach przeprowadzonych na myszach i szczurach. Substancję podawano wziewnie w postaci aerozolu z freonem jako gazem nośnym i substancją powierzchniowo czynną, stosując stężenia od 0,25 do 2,0 mikrogramów/litr.

W trakcie tych długoterminowych badań zaobserwowano zmiany typowe dla glikokortykosteroidów, w tym liczne zmiany nienowotworowe. Co istotne, nie odnotowano żadnej istotnej statystycznie zależności dawka-odpowiedź dla jakiegokolwiek rodzaju nowotworu, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego mometazonu furoinianu w badanym zakresie stężeń 6.

Rodzaj badania Gatunek Dawkowanie Główne obserwacje
Wpływ na układ hormonalny Zwierzęta laboratoryjne 56-280 mg/kg mc./dobę (doustnie) Brak działania androgenowego, przeciwandrogenowego, estrogenowego lub przeciwestrogenowego; wpływ na macicę; opóźnienie rozwarcia pochwy
Badania rozrodczości Zwierzęta laboratoryjne 15 μg/kg mc. (podskórnie) Wydłużony okres ciąży; trudny poród; zmniejszona przeżywalność potomstwa; zaburzenia masy ciała potomstwa; brak wpływu na płodność
Teratogenność Szczury, myszy, króliki Różne dawkowania Przepuklina pępkowa (szczury, króliki); rozszczep podniebienia (myszy); brak pęcherzyka żółciowego (króliki); zgięcie przednich kończyn (króliki)
Rakotwórczość Myszy, szczury 0,25-2,0 μg/litr (wziewnie) Zmiany typowe dla glikokortykosteroidów; brak istotnej statystycznie zależności dawka-odpowiedź dla jakiegokolwiek rodzaju nowotworu
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl