Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Telmizek HCT

Produkt Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, został poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu oceny bezpieczeństwa stosowania. Poniżej przedstawiono wyniki tych badań oraz ich implikacje kliniczne dla praktyki lekarskiej.¹

Badania kombinacji telmisartanu i hydrochlorotiazydu

Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniające łączne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu u szczurów i psów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym wykazały, że dawki powodujące ekspozycję porównywalną z klinicznymi dawkami terapeutycznymi nie powodowały żadnych dodatkowych zmian, które nie byłyby wcześniej odnotowane w przypadku każdej z substancji podawanej oddzielnie. Obserwacje toksykologiczne poczynione w tych badaniach wydają się nie mieć istotnego znaczenia klinicznego w przypadku zastosowania terapeutycznego u ludzi.²

Należy zauważyć, że dla dawki 80 mg/25 mg nie przeprowadzano dodatkowych badań przedklinicznych dotyczących specyficznie tej kombinacji dawek. Jednakże wyniki wcześniejszych badań przedklinicznych dotyczących łącznego podawania telmisartanu i hydrochlorotiazydu u szczurów i psów z prawidłowym ciśnieniem, przy ekspozycji porównywalnej z klinicznymi dawkami terapeutycznymi, nie wykazały żadnych dodatkowych zmian w porównaniu z podawaniem każdej substancji oddzielnie.³

Obserwacje toksykologiczne dla telmisartanu

W badaniach przedklinicznych telmisartanu, podobnie jak w przypadku innych inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę oraz antagonistów receptora angiotensyny II, zaobserwowano następujące zmiany toksykologiczne:⁴

• Zmiany parametrów hematologicznych – zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (erytrocytów), stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu
• Zmiany hemodynamiczne nerek – zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny
• Zmiany hormonalne – zwiększenie aktywności reniny w osoczu
• Zmiany strukturalne nerek – hipertrofia lub hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego
• Zmiany w przewodzie pokarmowym – uszkodzenia śluzówki żołądka

Uszkodzeniom przewodu pokarmowego można było zapobiegać poprzez doustne podawanie roztworów soli oraz izolowanie zwierząt w grupach. U psów zaobserwowano również rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych. Uważa się, że to działanie jest bezpośrednio związane z aktywnością farmakologiczną telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II.⁵

Badania teratogenności i genotoksyczności

W przeprowadzonych badaniach nie zaobserwowano jednoznacznych dowodów na teratogenne działanie telmisartanu. Jednakże po zastosowaniu toksycznych dawek tej substancji obserwowano wpływ na rozwój noworodków, manifestujący się m.in. mniejszą masą ciała lub opóźnionym czasem otwarcia oczu.⁶

Badania genotoksyczności wykazały, że telmisartan nie wykazuje działania mutagennego w testach in vitro, ani odpowiedniego działania klastogennego. Nie znaleziono również dowodów na działanie rakotwórcze u szczurów i myszy.⁷

Bezpieczeństwo hydrochlorotiazydu

Badania przeprowadzone z hydrochlorotiazydem w niektórych modelach doświadczalnych wykazały niejednoznaczne działanie genotoksyczne lub rakotwórcze. Wyniki te wskazują na konieczność zachowania ostrożności przy długotrwałym stosowaniu tego składnika, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje niejednoznaczne.⁸

Fetotoksyczność

Szczegółowe informacje dotyczące potencjalnej fetotoksyczności produktu złożonego zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd zostały omówione w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego, gdzie znajdują się istotne wskazówki dotyczące stosowania leku Telmizek HCT u kobiet w ciąży.⁹