Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Telmizek HCT zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd wykazuje szereg istotnych klinicznie interakcji z innymi produktami leczniczymi. Odpowiednie monitorowanie pacjentów i dostosowanie dawkowania mogą być niezbędne podczas stosowania terapii skojarzonej.¹

Interakcje wpływające na gospodarkę elektrolitową

Lit – jednoczesne stosowanie litu i produktu Telmizek HCT nie jest zalecane. W przypadku konieczności równoczesnego stosowania tych leków należy ściśle kontrolować stężenie litu w surowicy ze względu na obserwowane przemijające zwiększenie stężenia litu i zwiększenie jego toksyczności.²

Produkty lecznicze związane z utratą potasu i hipokaliemią – jednoczesne stosowanie leków takich jak inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne może nasilić działanie hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.³

Produkty lecznicze zwiększające stężenie potasu – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, diuretyków oszczędzających potas, suplementów potasu, soli zawierających potas, cyklosporyny lub innych produktów leczniczych (np. sól sodowa heparyny) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu, a jednoczesne stosowanie tych leków z produktem Telmizek HCT nie jest zalecane.⁴

Produkty lecznicze wrażliwe na zaburzenia stężenia potasu – w czasie stosowania Telmizek HCT jednocześnie z lekami, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) lub lekami mogącymi wywołać „torsades de pointes” należy okresowo monitorować stężenie potasu w surowicy oraz EKG. Dotyczy to szczególnie następujących leków:⁵

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv.)

Interakcje z glikozydami naparstnicy

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia i hipomagnezemia wywołana tiazydami sprzyja powstawaniu arytmii indukowanych przez glikozydy naparstnicy.⁶

Digoksyna – jednoczesne stosowanie telmisartanu z digoksyną powoduje wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny, aby utrzymać je w zakresie terapeutycznym.⁷

Interakcje z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek.⁸

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Produkty lecznicze przeciwcukrzycowe (doustne i insulina) – może być konieczne dostosowanie dawki przeciwcukrzycowych produktów leczniczych ze względu na możliwe działanie hiperglikemiczne hydrochlorotiazydu.⁹

Metformina – powinna być stosowana ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.¹⁰

Interakcje z NLPZ

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne podanie tych leków może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek. Takie skojarzenie leków powinno być stosowane ostrożnie, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek należy monitorować po rozpoczęciu terapii skojarzonej oraz później okresowo.¹¹

Jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu powoduje 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu, jednak znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.¹²

Inne istotne interakcje

Aminy presyjne (np. noradrenalina) – ich działanie może być osłabione w obecności hydrochlorotiazydu.¹³

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – hydrochlorotiazyd może nasilać działanie tych leków.¹⁴

Leki stosowane w dnie moczanowej (np. probenecyd, sulfinpyrazon i allopurynol) – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków urykozurycznych. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁵

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia, należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować dawkę.¹⁶

Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą nasilać działanie hiperglikemizujące tych leków.¹⁷

Środki antycholinergiczne (np. atropina, biperyden) – mogą zwiększać biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i opóźnienie opróżniania żołądka.¹⁸

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Środki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe tych leków i potencjalnie nasilać ich mielosupresyjne działanie.²⁰

Kolestyramina i kolestypol (żywice) – wchłanianie hydrochlorotiazydu może być zaburzone w obecności tych leków.²¹

Produkty lecznicze takie jak baklofen i amifostyna mogą nasilać hipotensyjne działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym telmisartanu.²²

Interakcje z alkoholem

Alkohol może potęgować działanie hipotensyjne leku Telmizek HCT prowadząc do niedociśnienia ortostatycznego. Pacjenci przyjmujący Telmizek HCT powinni być poinformowani o możliwym ryzyku wystąpienia zawrotów głowy, omdleń lub upadków w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.²³

Istnieje również ryzyko nasilenia działań niepożądanych związanych z gospodarką elektrolitową, szczególnie hipokaliemii i hiponatremii, co może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących równocześnie glikozydy naparstnicy. Alkohol może także nasilać moczopędne działanie hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do odwodnienia organizmu.

Tabela interakcji