4-okso-izotretynoina
4-okso-izotretynoina to metabolit izotretynoiny, leku stosowanego głównie w leczeniu ciężkich postaci trądziku pospolitego. Izotretynoina jest pochodną witaminy A (retinoidu) i działa poprzez zmniejszenie produkcji sebum, hamowanie rogowacenia mieszków włosowych oraz redukcję stanu zapalnego.
Metabolizm izotretynoiny w organizmie prowadzi do powstania kilku pochodnych, w tym 4-okso-izotretynoiny. Ten metabolit również wykazuje aktywność biologiczną i przyczynia się do efektu terapeutycznego leku. W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że 4-okso-izotretynoina może osiągać stężenia w osoczu porównywalne lub wyższe niż związek macierzysty, szczególnie podczas długotrwałej terapii.
Podobnie jak izotretynoina, 4-okso-izotretynoina charakteryzuje się silnym działaniem teratogennym, dlatego stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rygorystycznego przestrzegania zasad programu zapobiegania ciąży. Monitorowanie stężenia 4-okso-izotretynoiny może mieć znaczenie w ocenie całkowitej ekspozycji organizmu na aktywne metabolity podczas terapii izotretynoiną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesanoid 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tretynoiny (kwas all-trans-retinowy, ATRA) zawartej w preparacie Vesanoid wskazują na bardzo niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach podostrych i przewlekłych u szczurów ustalono NOAEL na poziomie ≤1 mg/kg mc./dobę, natomiast u psów dawka 30 mg/kg mc./dobę wywoływała toksyczne efekty, takie jak spadek masy ciała oraz zmiany patologiczne w skórze i jądrach. Długoterminowa ekspozycja u szczurów powodowała zmiany kostne (rozpad substancji międzykomórkowej), hematologiczne (anemia), nefrotoksyczność oraz toksyczne zmiany w układzie rozrodczym. U psów obserwowano zaburzenia spermatogenezy oraz rozrost szpiku kostnego. Metabolity tretynoiny (4-okso-tretynoina, izotretynoina, 4-okso-izotretynoina) wykazywały mniejszą aktywność biologiczną w indukcji różnicowania komórek białaczkowych HL-60, co jest istotne dla mechanizmu działania przeciwbiałaczkowego leku.
4-okso-izotretynoina, 4-okso-tretynoina, działanie mutagenne, działanie przeciwbiałaczkowe, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, izotretynoina, komórki białaczkowe, nefrotoksyczność, NOAEL, potencjał teratogenny, retinoidy, rozrost szpiku kostnego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tretynoina, Vesanoid, zaburzenia spermatogenezy, zmiany hematologiczne, zmiany kostne