działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, wykazały brak toksycznego wpływu na zdolności reprodukcyjne u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania teratogenności przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego benazeprylu. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę (250-krotnie wyższych niż maksymalne dawki u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, benazeprylu chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, pacjent pediatryczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na zarodek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebido 1000 mg/4 ml
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Nebido, zawierającego testosteron undecylan, wykazały brak nieoczekiwanych działań toksycznych, a obserwowane efekty były zgodne z farmakologicznym profilem hormonalnym substancji. Testosteron nie wykazał działania mutagennego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz badania na komórkach jajnikowych chomika, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Jednakże dane z badań na zwierzętach, zwłaszcza na szczurach, sugerują związek między terapią androgenami a zwiększoną częstością raka gruczołu krokowego, co podkreśla konieczność dalszych badań w celu oceny klinicznego znaczenia tych obserwacji.
aktywność hormonalna, badanie toksykologiczne, czynnik rakotwórczy, działanie mutagenne, działanie toksyczne, hormon płciowy, karcynogenność, komórki jajnikowe chomika, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak gruczołu krokowego, spermatogeneza, terapia testosteronem, test Amesa, testosteron undecylan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bepanthen Plus (50 mg + 5 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Bepanthen Plus, zawierającego dekspantenol i chlorheksydynę chlorowodorku, wskazują na niską toksyczność ostrą obu składników. Dekspantenol wykazał LD50 doustne u myszy na poziomie 15 g/kg masy ciała, natomiast chlorheksydyna charakteryzowała się LD50 doustnym powyżej 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórnym odpowiednio 637 mg/kg (samce myszy) i 632 mg/kg (samice myszy). Badania przewlekłe dekspantenolu (20 mg/dzień u szczurów, 500 mg/dzień u psów) nie wykazały toksyczności ani zmian histopatologicznych, podobnie jak badania 6-miesięczne. Chlorheksydyna w dawce 0,5 mg/kg mc./dzień u psów była najwyższą dawką nie wywołującą efektów toksycznych (NOEL), choć przy wyższych dawkach (40 mg/kg mc.) obserwowano uszkodzenia wątroby i podwyższenie poziomu ALT. Nie stwierdzono jednoznacznej korelacji między podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów.
bronchopneumonia, dekspantenol i chlorheksydyna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hemosyderoza, LD50, martwica wątroby, NOEL, podwyższony poziom ALT, potencjał mutagenny, rozrost przewodów żółciowych, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, włóknienie, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acitren 25 mg
Acytretyna, syntetyczny analog kwasu retynowego z grupy leków przeciwłuszczycowych (kod ATC: D05BB02), wykazuje działanie modulujące procesy proliferacji, różnicowania i rogowacenia komórek nabłonkowych naskórka. Mechanizm jej działania pozostaje częściowo nieznany, jednak klinicznie potwierdzono skuteczność w normalizacji cyklu komórkowego u pacjentów z łuszczycą i zaburzeniami rogowacenia. Terapia acytretyną ma charakter objawowy, nie eliminując przyczyny choroby, a dawki stosowane w praktyce są zazwyczaj dobrze tolerowane. Badania przedkliniczne nie wykazały mutagenności, rakotwórczości ani bezpośredniej hepatotoksyczności, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
acytretyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, grupa farmakoterapeutyczna, hepatotoksyczność, kapsułka twarda, kod ATC, kwas retynowy, lek przeciwłuszczycowy, łuszczyca, proliferacja komórek nabłonkowych, rogowacenie, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy, zaburzenie rogowacenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiconcil 500 mg
Amoksycylina, substancja czynna preparatu Hiconcil dostępnego w kapsułkach o dawkach 250 mg i 500 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk β-laktamowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, kobieta w ciąży, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ teratogenny - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa fibrynogenu ludzkiego jako substancji czynnej są ograniczone, głównie ze względu na jego pochodzenie i specyfikę działania miejscowego. Badania toksyczności pojedynczej dawki, przeprowadzone na produktach zawierających fibrynogen, takich jak Riastap i TISSEEL Lyo, nie wykazały istotnej toksyczności ani zagrożeń dla zdrowia. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono toksyczności ostrej po podaniu fibrynogenu w dawkach typowych dla tych preparatów. Ze względu na immunogenność białka ludzkiego u zwierząt laboratoryjnych, badania toksyczności przewlekłej, mutagenności i rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie są stosowane, jednak testy in vitro dla TISSEEL Lyo nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, badania zgodności biologicznej wykazały dobrą tolerancję roztworu białek klejących, w tym fibrynogenu, na ludzkich fibroblastach, bez efektu cytotoksycznego.
badanie in vitro, bezpieczeństwo farmakologiczne, białka heterologiczne, działanie mutagenne, efekt cytotoksyczny, fibrynogen ludzki, immunogenność, inaktywacja wirusów, mutagenność, przeciwciała heterofilne, rakotwórczość, stymulacja immunologiczna, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citronil 40 mg
Badania przedkliniczne cytalopramu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów zaobserwowano fosfolipidozę wielonarządową, stan przemijający, bez zaburzeń morfologicznych i czynnościowych, o nieustalonym znaczeniu klinicznym. Embriotoksyczność u szczurów ujawniła zaburzenia szkieletu po podaniu dużych, toksycznych dawek, a okres okołoporodowy charakteryzował się zmniejszoną przeżywalnością młodych podczas karmienia, z nieznanym potencjalnym ryzykiem dla ludzi.
amina lipofilna, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, cytalopram, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza wielonarządowa, genotoksyczność, nieprawidłowe nasienie, rakotwórczość, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zaburzenie morfologiczne - Leksykon substancji czynnych
Terminalia arjuna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terminalia arjuna, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg na tabletkę, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, co uniemożliwiło wyznaczenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000–3000 mg/kg nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani embriotoksyczności u szczurów. Badania w okresie ciąży i laktacji potwierdziły brak działań niepożądanych u matek i płodów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, Terminalia arjuna, test Amesa, test dominujących mutacji letalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azathioprine VIS 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azatiopryny wskazują na potencjalne ryzyko mutagenne, rakotwórcze oraz teratogenne związane z jej stosowaniem. Wyniki testów mutagenności są niejednoznaczne – nie wszystkie testy na szczepach bakteryjnych potwierdziły działanie mutagenne, jednak obserwowano wpływ na męskie komórki płciowe u myszy oraz uszkodzenia chromosomów X i Y u muszek owocowych. W modelach zwierzęcych (myszy) azatiopryna zwiększała ryzyko rozwoju nowotworów przewodów słuchowych oraz chłoniaka grasicy, co wskazuje na potencjalne zagrożenia przy długoterminowej terapii. Dawkowanie w badaniach teratogennych obejmowało 5-15 mg/kg masy ciała na dobę podawane w okresie organogenezy u szczurów, myszy i królików, skutkując wadami rozwojowymi o różnym nasileniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Viatris 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach długoterminowych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) zaobserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów i odwracalną neutropenię, małopłytkowość lub niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zwiększenie prolaktyny z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, lek przeciwpsychotyczny, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relsed 2 mg/ml (5 mg/2,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu w postaci mikrowlewki doodbytniczej Relsed (2 mg/ml) wykazały brak toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania mutagenności sugerują minimalne ryzyko działania mutagennego w dawkach terapeutycznych, choć efekt ten pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Ocena miejscowej tolerancji po podaniu do worka spojówkowego królików oraz doodbytniczo u psów potwierdziła dobrą tolerancję produktu, z minimalnym podrażnieniem tkanek i brakiem niekorzystnych zmian ogólnoustrojowych.
badanie epidemiologiczne, badanie prenatalne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mikrowlewka doodbytnicza, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, upośledzenie umysłowe, wada wrodzona, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Octan leuproreliny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu leuproreliny, substancji czynnej produktów Eligard 22,5 mg oraz 45 mg, wykazały wpływ na układ rozrodczy u samic i samców, zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania, przy czym zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak u królików zaobserwowano toksyczność zarodkową, co jest powiązane z farmakodynamiką leku. Długoterminowe badania rakotwórczości, prowadzone ponad 24 miesiące na szczurach i myszach, wykazały dawkozależne zwiększenie częstości krwotoków do przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę, natomiast u myszy nie zaobserwowano podobnych efektów, wskazując na różnice międzygatunkowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, Eligard, genotoksyczność, krwotok do przysadki, krwotok przysadki, mechanizm farmakologiczny, mutagenność, octan leuproreliny, podanie podskórne, podawanie leku, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Peritol 4 mg
Przedkliniczne badania cyproheptadyny chlorowodorku (Peritol) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność u zwierząt nawet przy dawkach do 32-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, podawanych drogą doustną i podskórną. Toksyczność rozwojowa nie była obserwowana przy tych samych drogach podania i dawkach, jednak podanie dootrzewnowe w dawce 4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka terapeutyczna wywołało toksyczne efekty na płód u szczurów, co podkreśla znaczenie farmakokinetyki i biodostępności w ocenie bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności in vitro na ludzkich limfocytach i fibroblastach nie wykazały aberracji chromosomalnych ani mutagenności w teście Amesa, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano cytotoksyczność komórek, wskazując na potencjał uszkodzenia komórek bez specyficznego uszkodzenia DNA.
aberracja chromosomalna, cyproheptadyna chlorowodorek, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, farmakokinetyka, fibroblast, genotoksyczność, limfocyt, płodność, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam 10 mg + 160 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Dipperam, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały, że przy narażeniu 1,9-2,6-krotnie wyższym niż dawka kliniczna (160 mg walsartanu i 10 mg amlodypiny) u szczurów obserwowano stan zapalny warstwy gruczołowej żołądka. Przy narażeniu 7-13-krotnym stwierdzono nefrotoksyczność objawiającą się bazofilią, rozszerzeniem kanalików nerkowych, obecnością wałeczków nerkowych, śródmiąższowym zapaleniem limfocytarnym oraz przerostem błony środkowej tętniczek. W badaniach rozwojowych u szczurów przy narażeniu około 10-12-krotnym od dawki klinicznej odnotowano rozszerzenie moczowodów, zaburzenia kostnienia paliczków kończyn przednich oraz segmentów mostka. Maksymalna dawka niewywołująca zaburzeń rozwojowych wynosiła 3-4-krotność dawki klinicznej (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego poszczególnych składników.
aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, bazofilia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie porodu, parametry czerwonokrwinkowe, płodność, przerost błony środkowej tętniczek, rozszerzenie moczowodów, stan zapalny żołądka, stężenie hemoglobiny, teratogenność, testosteron, wałeczki nerkowe, wartość hematokrytu, zapalenie śródmiąższowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lanvis 40 mg
Tioguanina, substancja czynna produktu leczniczego Lanvis, wykazuje w badaniach przedklinicznych wyraźne działanie genotoksyczne, polegające na bezpośrednim oddziaływaniu na DNA komórek. Mechanizm działania tioguaniny opiera się na ingerencji w strukturę i funkcję kwasów nukleinowych, co skutkuje mutagennym potencjałem leku. Badania potwierdziły zdolność tioguaniny do indukowania zmian w materiale genetycznym, co stanowi podstawę do klasyfikacji substancji jako potencjalnie kancerogennej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol-ratiopharm 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karwedylolu, substancji czynnej leku Carvedilol-ratiopharm, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w standardowych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Brak dowodów na mutagenność i działanie rakotwórcze potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania karwedylolu. W badaniach dotyczących wpływu na rozród i rozwój potomstwa zaobserwowano jednak potencjalne ryzyko zaburzeń płodności u samic szczurów przy dawkach toksycznych ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla człowieka – MRHD), manifestujące się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżenia zarodka.
aktywność reprodukcyjna, badania przedkliniczne, ciałka żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie nowotworowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karwedylol, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, toksyczność embrionalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek cynku, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil czy Pudroderm, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, klasyfikowaną jako praktycznie nietoksyczną według Hodge’a i Stemera. Objawy toksyczności obserwowano jedynie po podaniu wziewnym, manifestujące się kaszlem i dusznością. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności po doustnym podaniu wielokrotnym, jednak badania farmakologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W badaniach in vitro wykazano fotomutagenność tlenku cynku, prawdopodobnie związaną z generowaniem wolnych rodników pod wpływem UV, niemniej jednak kompleksowe analizy genotoksyczności nie potwierdzają ryzyka mutagennego przy stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego w badaniach konwencjonalnych.
badania farmakologiczne, badania farmakologiczne i toksykologiczne, chlorek cynku, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, keratyna naskórka, octan cynku, podanie wielokrotne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, siarczan cynku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, undecylenian cynku, urodzeniowa masa ciała, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenia oddychania - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trombina ludzka, będąca kluczowym składnikiem leku TISSEEL Lyo, występuje w stężeniu 500 j.m./ml w liofilizowanej formie, przeznaczonej do rozpuszczenia w roztworze chlorku wapnia przed aplikacją. Gotowy preparat zawiera od 250 j.m. do 2500 j.m. trombiny, stosowany jest miejscowo jako klej tkankowy, zwykle jednorazowo, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową i dystrybucję do innych tkanek. Dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, działania rakotwórczego, wpływu na reprodukcję oraz stymulacji układu immunologicznego są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały toksyczności ostrej po pojedynczym podaniu.
biokompatybilność tkankowa, chlorek wapnia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibroblast ludzki, inaktywacja wirusów, klej do tkanek, odczynnik S/D, stymulacja układu immunologicznego, TISSEEL Lyo, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój, trombina ludzka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego IBU-SPA, zawierającego 400 mg ibuprofenu i 100 mg kofeiny, wykazały, że toksyczność subchroniczna i przewlekła ibuprofenu manifestuje się głównie zmianami i owrzodzeniami przewodu pokarmowego, zgodnie z mechanizmem działania NLPZ. Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego ibuprofenu w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję i rozwój u zwierząt laboratoryjnych ujawnił toksyczność przy wysokich dawkach (600 mg/kg/dobę) oraz zwiększoną częstość zmian kośćca i budowy zewnętrznej przy dawkach ≥255 mg/kg/dobę. Ibuprofen przenika przez łożysko i może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza ryb. Kofeina nie wykazała mutagenności in vitro, choć zaobserwowano aktywność klastogenną i/lub aneugenną, a dowody na kancerogenność są niewystarczające. Wysokie dawki kofeiny toksyczne dla matki hamowały rozwój kośćca i powodowały wady rozwojowe u zwierząt, jednak brak jest dowodów na teratogenność u ludzi.
aktywność klastogenna, badanie bezpieczeństwa, ciśnienie tętnicze, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, elektrokardiografia, ibuprofen z kofeiną, interakcja farmakodynamiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, śmiertelność poimplantacyjna, toksyczność matczyna, toksyczność przewodu pokarmowego, wpływ na reprodukcję, wpływ na układ krążenia, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donectil 5 mg
Przeprowadzone przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu obejmowały szeroki zakres testów na różnych gatunkach zwierząt, mających na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania leku Donectil. Donepezyl wykazał przede wszystkim zamierzone działanie cholinergiczne jako selektywny inhibitor acetylocholinoesterazy, z minimalną liczbą działań niepożądanych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, z wyjątkiem klastogenności obserwowanej jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenia terapeutyczne w osoczu. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania onkogennego, co potwierdza brak ryzyka nowotworowego przy stosowaniu leku.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, chlorowodorek donepezylu, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, inhibitor acetylocholinoesterazy, potencjał mutagenny, stężenie stacjonarne w osoczu, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Dializat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezbiałkowy dializat z krwi cieląt, będący substancją czynną produktu leczniczego Solcoseryl, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy toksyczności obejmowały podanie jednorazowe i długotrwałe różnymi drogami (doustnie, miejscowo, podskórnie, dożylnie) z dawkami sięgającymi 30-40-krotności standardowych dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Pomimo tak wysokich dawek nie zaobserwowano toksyczności miejscowej ani układowej, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa dializatu. Dodatkowo, w trzech modelach badawczych (dwa in vitro, jeden in vivo) nie wykazano działania mutagennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania substancji.
dializat bezbiałkowy, działanie mutagenne, działanie uczulające, immunotoksyczność, in vitro, in vivo, mutagenność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, Solcoseryl, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność układowa, uczulenie kontaktowe, uczulenie skórne - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olej sojowy oczyszczony, stosowany jako główny składnik lipidowy w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje dobrą tolerancję i akceptowalny profil bezpieczeństwa w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne na psach i królikach, z dawkami dożylnymi do 6 g tłuszczów/kg masy ciała, nie wykazały istotnych objawów zatrucia ani uszkodzeń wątroby czy innych narządów. Typowe zmiany obserwowane przy dużych dawkach emulsji tłuszczowych to stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu. W badaniach porównawczych emulsji tłuszczowych, produkty zawierające mieszankę oleju sojowego i oliwy z oliwek (np. ClinOleic 20%) wykazały korzystniejszy wpływ na funkcje immunologiczne i mniejszą peroksydację lipidów w porównaniu do emulsji zawierających wyłącznie olej sojowy.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cholesterol, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, interleukina-2, małopłytkowość, martwica tkanki, olej sojowy oczyszczony, peroksydacja tłuszczów, proliferacja limfocytów, reakcja zapalna, stężenie plemników, stłuszczenie wątroby, triglicerydy o średniej długości łańcucha, uszkodzenie embriotoksyczne, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, właściwości immunomodulujące, wpływ teratogenny, zaburzenie płodności, żywienie pozajelitowe, β-sitosterol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki. Objawy nefropatii z bazofilią cewek nerkowych, podwyższone stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w osoczu oraz zmiany w objętości i składzie elektrolitów moczu pojawiały się przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednik 0,9× MRHD walsartanu i 3,5× MRHD hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× MRHD walsartanu i 1,2× MRHD hydrochlorotiazydu). Dodatkowo, duże dawki powodowały istotne zmiany hematologiczne, takie jak anemia (zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), obserwowane przy 100 mg/kg/dobę walsartanu + 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (3,0× MRHD i 12× MRHD) oraz 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,9× MRHD i 3,5× MRHD). Wysokie dawki indukowały także uszkodzenia błony śluzowej żołądka i hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna, jednak te efekty nie mają znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina w osoczu, mocznik w osoczu, morfologia krwi, nefropatia z bazofilią, objętość moczu, parametr hematologiczny, potas w surowicy, renina, toksyczność matczyna, toksyczność nerkowa, układ krwiotwórczy, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zylena 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zylena, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego i karcynogennego. Toksyczność ostra u myszy i szczurów wykazała dawki śmiertelne odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, z objawami typowymi dla neuroleptyków, takimi jak zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia i drgawki kloniczne. Psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków, jednak obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne, w tym sedację, ataksję, tachykardię oraz zaburzenia świadomości. W badaniach przewlekłych, trwających do roku, odnotowano zahamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalne zwiększenie prolaktyny u szczurów, co skutkowało zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych. Wpływ na hematologię obejmował zależne od dawki leukopenie u myszy i szczurów oraz odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg.
ataksja, cykl płciowy, drgawki kloniczne, drżenie, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Izotretynoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izotretynoina wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę) zaobserwowano objawy zespołu hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, które ustępowały po odstawieniu leku. W przeciwieństwie do witaminy A, izotretynoina nie indukowała masywnych zwapnień tkanek ani zmian w komórkach wątrobowych. Kluczowym aspektem jest potwierdzone działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznego monitorowania i ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. Badania przedkliniczne wykazały również brak wpływu izotretynoiny na parametry nasienia i płodność u mężczyzn przy dawkach terapeutycznych, mimo że u psów stosujących dawki 20-60 mg/kg/dobę odnotowano atrofię jąder i upośledzenie spermatogenezy, co jest efektem specyficznym gatunkowo i nieprzekładalnym na ludzi.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, czynność gonad, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kanaliki nasienne, komórki wątrobowe, osocze krwi, płodność, pochodne witaminy A, ruchliwość plemników, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trądzik, triglicerydy, zwapnienie tkanek - Leksykon substancji czynnych
Kwiat wiązówki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna kwiat wiązówki (Filipendula ulmaria (L.) Maxim.) jest klasyfikowana jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny, co zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC (art. 16c(1)(a)(iii)) zwalnia ją z obowiązku przeprowadzania wszechstronnych badań przedklinicznych. W dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Produkt stosowany jest w formie ziół do zaparzania, gdzie 1 g produktu zawiera 1 g surowca Filipendula ulmaria, a jego bezpieczeństwo opiera się głównie na wieloletnim, tradycyjnym stosowaniu, a nie na wynikach badań eksperymentalnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furocef 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, składnika aktywnego leku Furocef, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Oceny farmakologiczne potwierdziły brak klinicznie istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksycznych efektów ani zmian histopatologicznych w narządach wewnętrznych zwierząt. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, badania reprodukcyjne nie potwierdziły teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, a ryzyko wad wrodzonych było nieistotne. Brak jest danych dotyczących potencjału kancerogennego, jednak dostępne informacje nie wskazują na ryzyko nowotworowe, zgodnie z profilem innych cefalosporyn II generacji.
antybiotyk cefalosporynowy II generacji, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, Furocef, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój prenatalny, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipinzan 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Ipinzan, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach stwierdzono opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc. (NOAEL), co odpowiada 7-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax. U gryzoni obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach, z dawkami niepowodującymi zmian wynoszącymi 25 mg/kg u szczurów (5-krotność AUC u ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotność AUC). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienie, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wskazały na istotne zaburzenia płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach do 75 mg/kg (10-krotność ekspozycji u ludzi). W badaniach rozwojowych toksyczność u potomstwa pojawiała się jedynie przy dawkach ≥150 mg/kg związanych z toksycznością matki.
badania farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, małpy cynomolgus, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, profil bezpieczeństwa, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, składniki aktywne, stężenie maksymalne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna i metformina, zaburzenia płodności, zaburzenia przewodu pokarmowego, żebra faliste - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotaksym 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefotaksymu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji, bez wykazania właściwości mutagennych. Badania na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia stosowania leku u kobiet w ciąży oraz w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Brak indukcji mutacji genetycznych potwierdza, że cefotaksym nie wpływa negatywnie na materiał genetyczny komórek.
antybiotyk, badanie kliniczne, cefotaksym, działanie mutagenne, materiał genetyczny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, płodność zwierząt doświadczalnych, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, stosowanie leku w ciąży, teratogenność, wada rozwojowa, właściwości mutagenne, wpływ na płodność, zastosowanie kliniczne, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoBetina 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawki ≥120 mg/kg m.c. u psów i pawianów, co znacznie przekracza standardowe dawki stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym wykazały dobrą tolerancję betahistyny u szczurów (500 mg/kg m.c. przez 18 miesięcy) oraz u psów (25 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy) bez objawów toksyczności. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały potencjału onkogennego przy dawkach do 500 mg/kg m.c. podawanych przez 18 miesięcy.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ przedsionkowy, zaburzenie układu przedsionkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, potwierdzone testem Amesa oraz badaniami na szczurach i myszach przy dawkach odpowiednio do 100 mg/kg m.c. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę) oraz do 30 mg/kg m.c. u szczurów i 10 mg/kg m.c. u myszy (odpowiednio 150- i 50-krotność dawki ludzkiej). Badania na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu na płodność przy dawce do 5 mg/kg m.c. (25-krotność dawki ludzkiej). W zakresie toksyczności przewlekłej, obserwowano istotne zmiany w narządzie wzroku u szczurów po 11 miesiącach leczenia dawkami 3-30 mg/kg m.c. (15-150-krotność dawki ludzkiej), manifestujące się zaćmą u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Koszyczek Rumianku –
Produkt leczniczy KOSZYCZEK RUMIANKU, zawierający kwiat rumianku (Matricaria recutita L., flos) w stężeniu 1g/g jako zioła do zaparzania, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono specjalistycznych badań oceniających wpływ na zdolności reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i laktacji. Ponadto brak jest danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, w tym wyników testów mutagenności in vitro i in vivo, które mogłyby wskazywać na ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
ciąża i laktacja, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, kwiat rumianku, Matricaria recutita, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindamycin Kabi 150 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klindamycyny wykazały charakterystyczne objawy zatrucia, takie jak zmniejszona aktywność i drgawki, co jest istotne przy ocenie przedawkowania. Długotrwałe podawanie domięśniowe u psów spowodowało wzrost aktywności AspAT i AlAT oraz nieznaczne powiększenie masy wątroby bez zmian morfologicznych, a także uszkodzenia błony śluzowej żołądka i pęcherza moczowego, wskazując na potencjalną hepatotoksyczność i działanie drażniące. Miejscowa tolerancja po podaniu pozajelitowym ujawniła stany zapalne, wylewy podskórne i uszkodzenia tkanek w miejscu wkłucia, jednak przy stężeniach przewyższających maksymalne terapeutyczne, co sugeruje niższe ryzyko działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, Clindamycin Kabi, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klindamycyna, przedawkowanie, rakotwórczość, stan zapalny, toksyczny wpływ na płód, toksyczny wpływ na zarodek, tolerancja miejscowa, wylew podskórny - Leksykon substancji czynnych
Tiadyd technetu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzono kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo tiadydu technetu (99mTc), powstającego po znakowaniu betiatydu nadtechnecjanem sodu (99mTc). Badania obejmowały toksyczność ostrą (jednorazowe podanie), podostrą (8 dni) oraz przewlekłą (13 tygodni) z zastosowaniem dawek do 1000-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dopuszczoną u ludzi. We wszystkich modelach nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji w kontekście stosowania w diagnostyce radioizotopowej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
U pacjentek w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią stosowanie epirubicyny wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych zagrożeń dla płodności, ciąży i laktacji. Epirubicyna wykazuje właściwości rakotwórcze i mutagenne w badaniach na zwierzętach, a jej podanie w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. W drugim i trzecim trymestrze brak jest jednoznacznych danych dotyczących ciężkich wad wrodzonych, jednak zgłaszano przemijającą hipokinezę komorową, podwyższenie enzymów sercowych oraz rzadkie przypadki zgonu płodu z powodu kardiotoksyczności. Zaleca się monitorowanie płodu i noworodka pod kątem działań kardiotoksycznych. Karmienie piersią należy przerwać co najmniej 7 dni po ostatniej dawce epirubicyny, gdyż lek jest przeciwwskazany w okresie laktacji ze względu na potencjalne ciężkie działania niepożądane u dziecka.
antracyklina, brak miesiączki, chemioterapia nowotworów, drugi trymestr ciąży, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy sercowe, epirubicyna, hipokineza komorowa, kardiotoksyczność, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, kurczliwość komór serca, lek przeciwnowotworowy, marker uszkodzenia mięśnia sercowego, pierwszy trymestr ciąży, przedwczesna menopauza, samoistne poronienie, uszkodzenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antinervinum (1032 mg + 903 mg + 645 mg)/5 ml
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa preparatu Antinervinum, oparte na monografiach ESCOP dotyczących korzenia kozłka, kwiatostanu głogu oraz owocostanu chmielu, wskazują na niski profil toksyczności tych składników zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym. Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego dla wodno-alkoholowego wyciągu z kwiatostanu głogu zawierającego 18,75% oligomerycznych procyjanidyn, natomiast nalewka z owocostanu chmielu wykazała słaby potencjał mutagenny w teście Amesa z użyciem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Brak jest danych dotyczących mutagenności nalewki kozłkowej. W zakresie wpływu na reprodukcję, wyciąg z kwiatostanu głogu nie wykazał efektów teratogennych ani toksycznych u szczurów i królików przy dawkach do 1,6 g/kg masy ciała, a także nie wpłynął negatywnie na płodność i rozwój generacji F1.
aglikony flawonoidowe, badania toksykologiczne, chromatydy siostrzane, działanie mutagenne, efekt teratogenny, efekty toksyczne, korzeń kozłka, kwercetyna, kwiatostan głogu, nalewka kozłkowa, oligomeryczne procyjanidyny, owocostan chmielu, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność, wpływ na reprodukcję, wyciąg wodno-alkoholowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide +pharma 14 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teriflunomidu wykazały toksyczny wpływ na szpik kostny, narządy limfatyczne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę u myszy, szczurów i psów po podaniu wielokrotnym (do 3, 6 i 12 miesięcy odpowiednio). Obserwowano niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię oraz zaburzenia immunologiczne, co wiązano z hamowaniem podziału komórek, podstawowym mechanizmem działania leku. Zwierzęta laboratoryjne były bardziej wrażliwe na toksyczność niż ludzie, a toksyczne efekty pojawiały się przy dawkach odpowiadających stężeniom terapeutycznym u ludzi lub niższych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, mimo że metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego teriflunomidu.
4-trifluorometyloanilina, badania karcynogenności, czerwone krwinki, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie podziału komórek, leukopenia, limfocyty B, limfopenia, narządy limfatyczne, narządy rozrodcze, niedokrwistość, parametry hematologiczne, płytki krwi, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trombocytopenia, trzustka, układ immunologiczny, wpływ na rozrodczość, zaburzenia hematologiczne, zakażenia wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignox Spray 100 mg/g
Lidokaina, będąca substancją czynną produktu leczniczego Lignox Spray (100 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Dane wskazują na niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu doustnym oraz brak niepokojących efektów po podaniu wielokrotnym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności lidokainy, a także brak jest dowodów na jej działanie rakotwórcze. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, co jest istotne w kontekście stosowania miejscowego u pacjentów w wieku rozrodczym.
Ważnym aspektem jest potencjalne działanie ototoksyczne lidokainy, szczególnie przy aplikacji w okolicach ucha lub ryzyku przedostania się preparatu do przewodu słuchowego. Dodatkowo, obecność zanieczyszczenia 2,6-dimetyloaniliny, wykazującego słabe działanie mutagenne oraz potwierdzone działanie rakotwórcze, wymaga uwagi przy ocenie jakości produktu i monitorowaniu długoterminowych skutków terapii. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że lidokaina w Lignox Spray nie stwarza istotnych zagrożeń toksykologicznych, jednak należy brać pod uwagę wymienione ryzyka w praktyce klinicznej.
6-dimetyloanilina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lidokaina, Lignox Spray, ototoksyczność, podanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zanieczyszczenie leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan 30 mg
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mucosolvan, wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym NOAEL wynosiły: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych po podaniu dożylnym w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów. Ambroksol nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego w badaniach na szczurach i królikach, a NOAEL dla rozwoju potomstwa wynosił 50 mg/kg mc/dobę, przy czym dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się z niewielkimi efektami toksycznymi, takimi jak spowolniony przyrost masy ciała i mniejsza liczebność miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, ryzyko onkogenne, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Bluefish 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu wykazały jego toksyczność przede wszystkim wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią oraz chorobami szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. W badaniach na szczurach i psach obserwowano obecność ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego, wskazujących na zaburzenia dojrzewania erytrocytów. Działania niepożądane dotyczyły także serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, jednak były one prawdopodobnie wtórne do immunosupresji indukowanej przez lek, a nie bezpośrednim efektem toksycznym. Toksyczność stwierdzano przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko kliniczne. W badaniach mutagenności sam leflunomid nie wykazywał działania mutagennego, natomiast jego metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, leflunomid, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, płytki krwi, rak płuca, szpik kostny, trifluorometyloanilina, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomu