Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fibrynogen ludzki

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania fibrynogenu ludzkiego

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania fibrynogenu ludzkiego jako substancji czynnej są ograniczone ze względu na charakter samej substancji oraz jej pochodzenie. Dostępne informacje pochodzą głównie z badań produktów leczniczych zawierających tę substancję, takich jak Riastap czy TISSEEL Lyo.¹

Badania toksyczności

W przypadku fibrynogenu ludzkiego, konwencjonalne badania toksyczności pojedynczej dawki nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi. Dostępne dane z badań przeprowadzonych dla produktu Riastap potwierdzają bezpieczeństwo tej substancji przy zastosowaniu pojedynczej dawki.²

Podobnie, badania toksyczności pojedynczej dawki przeprowadzone dla fibrynogenu zawartego w produkcie TISSEEL Lyo, przeprowadzone na szczurach i królikach, również nie wykazały toksyczności ostrej.³

Badania toksyczności przewlekłej i wielokrotnych dawek

Należy zaznaczyć, że badania przedkliniczne zastosowań dawki wielokrotnej, takie jak badania toksyczności przewlekłej, nie mają zastosowania w przypadku fibrynogenu ludzkiego. Wynika to z faktu, że przy podaniu heterologicznych białek ludzkich zwierzętom laboratoryjnym dochodzi do wytwarzania przeciwciał przeciwko tym białkom, co uniemożliwia uzyskanie wiarygodnych wyników z tego typu badań.⁴

W przypadku produktu TISSEEL Lyo, zawierającego fibrynogen ludzki, brak jest również danych przedklinicznych dotyczących toksyczności podostrej lub przewlekłej. Jest to uzasadnione specjalnym sposobem aplikacji tego produktu (zwykle podanie jednorazowe, w wyjątkowych przypadkach powtarzane podanie kilku mililitrów) oraz mechanizmem działania (działanie miejscowe bez efektu ogólnoustrojowego czy dystrybucji do innych narządów i tkanek).⁵

Badania mutagenności i rakotwórczości

Podobnie jak w przypadku toksyczności przewlekłej, badania rakotwórczości i mutagenności na konwencjonalnych modelach zwierzęcych nie znajdują zastosowania dla fibrynogenu ludzkiego z powodu wytwarzania przeciwciał po podaniu heterologicznych białek ludzkich.⁶

Jednakże w przypadku TISSEEL Lyo, przeprowadzono odpowiednie testy in vitro, które nie wykazały działania mutagennego.⁷

Badania zgodności biologicznej i cytotoksyczności

W przypadku produktu TISSEEL Lyo, zawierającego fibrynogen ludzki, przeprowadzono badania zgodności biologicznej. Roztwór białek klejących, w tym fibrynogenu, był dobrze tolerowany w hodowlach ludzkich fibroblastów in vitro, wykazując znakomitą zgodność komórkową oraz brak efektu cytotoksycznego.⁸

Badania bezpieczeństwa w kontekście technologii produkcji

W przypadku produktu TISSEEL Lyo, przeprowadzono szczegółowy przegląd literatury, na podstawie którego można wykluczyć jakikolwiek wpływ resztkowej zawartości odczynników S/D (rozpuszczalnik/detergent) na bezpieczeństwo produktu.⁹ Technologia S/D stosowana jest w procesie inaktywacji wirusów podczas produkcji koncentratów białek osoczopochodnych, w tym fibrynogenu ludzkiego.

Badania wpływu na reprodukcję i rozwój

Z uwagi na charakter fibrynogenu ludzkiego jako białka pochodzenia ludzkiego oraz mechanizm działania (działanie miejscowe), nie przeprowadzano szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój.¹⁰

Badania immunogenności

W przypadku fibrynogenu ludzkiego, istotnym zagadnieniem jest potencjał immunogenny tej substancji. Jak wspomniano wcześniej, podanie heterologicznych białek ludzkich zwierzętom laboratoryjnym powoduje wytwarzanie przeciwciał, co ogranicza możliwość przeprowadzenia długoterminowych badań na modelach zwierzęcych.¹¹

W odniesieniu do TISSEEL Lyo, nie przeprowadzano szczegółowych badań działania stymulującego układ immunologiczny ze względu na charakter produktu i jego sposób aplikacji.¹²

Bezpieczeństwo farmakologiczne

Konwencjonalne badania bezpieczeństwa farmakologicznego dla fibrynogenu ludzkiego, zawartego w produkcie Riastap, nie wykazały specjalnego zagrożenia dla ludzi.¹³