Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pirfenidon Medical Valley 267 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Pirfenidon Medical Valley

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące pirfenidonu pochodzą z szeregu konwencjonalnych badań farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym.¹

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu pirfenidonu stwierdzono zwiększenie masy wątroby u myszy, szczurów oraz psów. Zmianie tej często towarzyszył centralnozrazikowy przerost wątroby. Istotne jest to, że obserwowane zmiany wątrobowe miały charakter odwracalny – po zakończeniu terapii zmiany ustępowały.²

Potencjalne działanie rakotwórcze

W badaniach oceniających działanie rakotwórcze przeprowadzonych na szczurach i myszach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby. Mechanizm tego zjawiska związany jest z pobudzeniem mikrosomalnych enzymów wątrobowych przez pirfenidon. Co istotne, takiego działania nie obserwowano u pacjentów przyjmujących pirfenidon, dlatego te odkrycia nie są uznawane za istotne dla ludzi.³

U samic szczurów stwierdzono statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania guzów macicy przy dawce 1500 mg/kg/dobę, która była 37-krotnie większa od dawki stosowanej u ludzi (2403 mg/dobę). Dodatkowe badania mechanistyczne wykazały, że występowanie guzów macicy jest prawdopodobnie związane z przewlekłym zaburzeniem równowagi hormonów płciowych zależnym od dopaminy. Ten mechanizm endokrynologiczny jest charakterystyczny wyłącznie dla gatunku szczurów i nie występuje u ludzi.⁴

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały brak działań niepożądanych pirfenidonu w następujących aspektach:

• płodność samców i samic szczurów⁵
• rozwój pourodzeniowy potomstwa szczurów⁶
• brak działania teratogennego u szczurów (przy dawce 1000 mg/kg/dobę)⁷
• brak działania teratogennego u królików (przy dawce 300 mg/kg/dobę)⁸

Badania wykazały, że pirfenidon i/lub jego metabolity przenikają przez barierę łożyskową u zwierząt, z możliwością ich kumulacji w płynie owodniowym.⁹

Przy zastosowaniu wysokich dawek pirfenidonu u szczurów zaobserwowano:

• przedłużenie cyklu rozrodczego i wysoką częstość występowania nieregularnych cyklów przy dawkach ≥450 mg/kg/dobę¹⁰
• wydłużenie czasu ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów przy dawkach ≥1000 mg/kg/dobę¹¹

Dodatkowe badania na szczurach w okresie laktacji wykazały, że pirfenidon i/lub jego metabolity przenikają do mleka matki i mogą się w nim kumulować.¹²

Potencjał genotoksyczny i fotoreaktywność

W standardowych badaniach genotoksyczności nie wykazano dowodów świadczących o mutagennym lub genotoksycznym działaniu pirfenidonu. Również badania ekspozycji na promieniowanie UV nie wykazały działania mutagennego.¹³

Jednakże w badaniach dotyczących ekspozycji na promieniowanie UV uzyskano dodatnie wyniki testu fotoklastogennego w komórkach płuc chomika chińskiego, co sugeruje potencjalną interakcję pirfenidonu z promieniowaniem UV.¹⁴

W kontekście fotoreaktywności, po doustnym podaniu pirfenidonu świnkom morskim narażonym na promieniowanie UVA/UVB nie obserwowano działania fototoksycznego ani podrażnienia skóry. Zastosowanie filtra przeciwsłonecznego prowadziło do zmniejszenia nasilenia potencjalnych zmian skórnych, co może mieć znaczenie w kontekście zaleceń dla pacjentów.¹⁵