działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Lignocainum 2% z noradrenaliną 0,00125% WZF wykazały brak działania teratogennego oraz mutagennego lidokainy, co wskazuje na niskie ryzyko wad rozwojowych płodu oraz mutacji genetycznych przy stosowaniu leku. Ponadto, lidokaina nie wpływa negatywnie na płodność zwierząt laboratoryjnych, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym. Jednakże, brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego lidokainy, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa przewlekłego stosowania preparatu.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, lidokaina, mutacja genetyczna, noradrenalina, noradrenalina winian, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wada rozwojowa płodu, wchłanianie lidokainy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon substancji czynnych
Fosfomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fosfomycyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych, obejmujących ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu dawkach terapeutycznych, co potwierdzają analizy parametrów hematologicznych, biochemicznych, histopatologicznych oraz funkcjonalnych narządów. Ponadto, fosfomycyna nie wykazuje działania mutagennego ani teratogennego, a także nie wpływa negatywnie na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfomycyna, ocena bezpieczeństwa, ocena histopatologiczna, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, substancja czynna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ fizjologiczny, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlomyl 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, antagonisty kanału wapniowego, wykazały istotne informacje dotyczące jej wpływu na układ rozrodczy oraz potencjał toksyczny. W badaniach na szczurach i myszach stosowano dawki sięgające około 50-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (MZLD 10 mg), co skutkowało opóźnieniem i wydłużeniem porodu oraz zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. W badaniu płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność MZLD w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność. Jednakże, podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi przez 30 dni spowodowało obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy dawkach terapeutycznych.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, męski układ rozrodczy, mutagenność, profil bezpieczeństwa leku, spermatyda, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnez + wit. B6 Biofarm 34 mg Mg2+ + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Magnez + wit. B6 Biofarm, zawierającego 500 mg wodoroasparaginianu magnezu czterowodnego (odpowiadającego 34 mg jonów magnezu) oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku na tabletkę, wykazały brak działania mutagennego jonów magnezu w testach na komórkach bakterii i fibroblastach płuc chomika. W modelach zwierzęcych, w tym u ciężarnych szczurów, nie stwierdzono teratogenności przy dawkach 200-800 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Jednakże, hipermagnezemia u kobiet ciężarnych może zaburzać homeostazę wapnia u płodu i noworodka, co wymaga uwagi klinicznej. W odniesieniu do pirydoksyny, wysokie dawki wykazały neurotoksyczność manifestującą się neuropatią czuciową oraz negatywny wpływ na układ rozrodczy samców szczurów, w tym zmniejszenie ruchliwości plemników, zmiany histopatologiczne jąder oraz atrofia jąder i najądrzy przy dawkach 250-500 mg/kg mc./dobę podawanych przez 2-6 tygodni.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipermagnezemia, homeostaza wapnia, jony magnezu, najądrza, neuropatia czuciowa, neurotoksyczność, pirydoksyna chlorowodorek, ruchliwość plemników, układ rozrodczy, witamina B6, wodoroasparaginian magnezu, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Viatris 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że substancja ta wywołuje dawkozależne działania toksyczne charakterystyczne dla neuroleptyków, obejmujące hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów tolerowano pojedyncze dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Długoterminowe podawanie olanzapiny prowadziło do odwracalnych zmian, takich jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny. Wpływ na hematologię obejmował zmniejszenie liczby leukocytów u myszy i szczurów oraz odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym nie stwierdzono cytotoksyczności szpiku kostnego.
anoreksja, ataksja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek neuroleptyczny, małopłytkowość, mediana dawki śmiertelnej, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodowego, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, śpiączka, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hematologiczne, zmniejszenie aktywności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mupirox 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa mupirocyny, substancji czynnej produktu leczniczego Mupirox 20 mg/g maść, obejmowały ocenę wpływu na rozrodczość oraz potencjał mutagenny. W badaniach na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) stosowano dawki miejscowe wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne u ludzi, aż do 100-krotności. Wyniki nie wykazały zaburzeń płodności ani efektów teratogennych, co potwierdza brak negatywnego wpływu mupirocyny na funkcje rozrodcze i rozwój płodu przy stosowaniu dawek znacznie przewyższających kliniczne zastosowanie.
- Leksykon substancji czynnych
Ortofosforan sodu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ortofosforan sodu Na₂H³²PO₄ do wstrzykiwań jest radiofarmaceutykiem zawierającym izotop fosforu ³²P o aktywności 37-370 MBq/ml, wykazującym działanie mutagenne i teratogenne. Ciąża oraz karmienie piersią stanowią bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania. Przed podaniem preparatu kobietom w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży poprzez odpowiednie badania, uwzględniając cykl miesiączkowy pacjentki. Po terapii zaleca się unikanie ciąży przez minimum 3 miesiące przy dawkach do 200 MBq, a przy wyższych dawkach okres ten powinien być proporcjonalnie wydłużony. Karmienie piersią należy przerwać po podaniu pierwszej dawki, a jego wznowienie jest możliwe dopiero po ocenie, czy dawka promieniowania dla dziecka mieści się w normach prawnych, uwzględniając ekspozycję bezpośrednią i pośrednią przez mleko matki.
aktywność radiologiczna, dawka promieniowania, dawka radiofarmaceutyku, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie, izotop fosforu, laktacja, mutacja genetyczna, ortofosforan sodu, promieniowanie jonizujące, przeciwwskazanie bezwzględne, radiofarmaceutyk, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały wpływ leku na układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., odpowiadających około 4-krotności AUC u ludzi po dawce 0,5 mg/dobę). W badaniach rakotwórczości nie stwierdzono działania u szczurów do dawki 2,5 mg/kg mc. (~50-krotność AUC), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. (~6-krotność AUC). Nie wykazano działania mutagennego ani klastogennego. Fingolimod nie wpływał na płodność szczurów nawet przy dawce 10 mg/kg mc. (~150-krotność AUC), jednak wykazano działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥0,1 mg/kg mc. (ekspozycja podobna do terapeutycznej u ludzi), objawiające się wadami wrodzonymi trzewnymi. U królików dawki ≥1,5 mg/kg mc. (ekspozycja podobna do terapeutycznej) powodowały zwiększoną śmiertelność zarodka i płodu oraz opóźnienia wzrostu.
chłoniak złośliwy, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, ekspozycja układowa, fingolimod, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź neurobehawioralna, płodność, przenikanie przez łożysko, przerost tkanki mięśniowej gładkiej, przetrwały pień tętniczy, śmiertelność zarodka, tkanka limfoidalna, wada przegrody komorowej, wady wrodzone trzewne, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provera 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa medroksyprogesteronu octanu wykazały zróżnicowany potencjał rakotwórczy zależny od gatunku i drogi podania. Długotrwałe domięśniowe podawanie u psów rasy beagle prowadziło do rozwoju nowotworów sutka, podczas gdy podanie doustne u szczurów i myszy nie wykazało działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, jednoznacznie potwierdziły brak mutagenności tej substancji. Wysokie dawki medroksyprogesteronu octanu wykazują działanie hamujące płodność, które jest odwracalne po zakończeniu terapii, co ma istotne znaczenie kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, hamowanie płodności, mechanizm działania, medroksyprogesteronu octan, nowotwór sutka, podanie domięśniowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 3,75 mg
Bisoprolol fumarate, the active substance in Conaret, underwent extensive preclinical safety evaluations demonstrating a predictable beta-adrenergic blocking profile without unexpected adverse effects. Conventional pharmacological safety studies assessed its impact on cardiovascular, respiratory, and nervous systems, confirming no significant human risk. Acute and chronic toxicity studies revealed no specific hazards beyond known beta-blocker effects, with toxic manifestations occurring only at doses substantially exceeding therapeutic levels. Genotoxicity assays showed no mutagenic or clastogenic potential, and long-term carcinogenicity studies did not indicate an increased tumor risk associated with bisoprolol administration.
beta-adrenolityk, beta-bloker, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curosurf 80 mg, co odpowiada około 74 mg całej zawartości fosfolipidów i 0,9 mg niskocząsteczkowych hydrofobowych protein.
Curosurf (poractant alfa) to naturalny surfaktant pochodzenia świńskiego, zawierający około 74 mg fosfolipidów oraz 0,9 mg hydrofobowych protein powierzchniowych SP-B i SP-C w 1 ml zawiesiny. W badaniach przedklinicznych wykazano, że podawanie preparatu drogą dootrzewnową i dooskrzelową nie powoduje toksyczności płucnej ani układowej, a także nie odnotowano przypadków śmiertelnych u zwierząt. Badania toksyczności podostrej, prowadzone na psach, królikach i szczurach, nie wykazały niepożądanych efektów klinicznych, zmian hematologicznych ani makroskopowych po 14-dniowym stosowaniu. Dodatkowo, 4-tygodniowe podawanie dootrzewnowe u szczurów potwierdziło brak toksyczności bezpośredniej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
bierna skórna reakcja anafilaktyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, fosfolipidy, nadwrażliwość skórna, naturalny surfaktant, pęcherzyki płucne, podanie dooskrzelowe, podanie dootrzewnowe, podanie dotchawicze, podanie pozajelitowe, poractant alfa, potencjał immunogenny, potencjał mutagenny, potencjał uczulający, proteiny powierzchniowe, reakcja anafilaktyczna, synteza przeciwciał, toksyczność ostra, toksyczność płucna, toksyczność podostra, toksyczność układowa, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton Forte 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny wykazały, że substancja jest stosunkowo dobrze tolerowana przez zwierzęta laboratoryjne, przy czym dawki maksymalne bezobjawowe różnią się w zależności od gatunku i drogi podania. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję dawek powyżej 400 mg/kg mc. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg mc. przez 14 dni oraz doustne do 25 mg/kg mc. przez 28 dni bez objawów toksycznych. Psy wykazywały objawy toksyczności (wzmożone ślinienie, tachykardia, przyspieszony oddech) przy dożylnych dawkach powyżej 5 mg/kg mc. przez 28 dni. W badaniach przewlekłych (do 6 miesięcy) szczury przyjmowały doustnie 100 mg/kg mc. bez efektów toksycznych, natomiast psy wykazywały objawy nietolerancji (obniżone łaknienie, wymioty) przy dawkach doustnych powyżej 45 mg/kg mc. oraz objawy neurologiczne i kardiopulmonalne przy dożylnych dawkach powyżej 5 mg/kg mc. przez 90 dni, mimo braku zmian w badaniach laboratoryjnych i histologicznych. Winpocetyna nie wpływała negatywnie na płodność, jednak wykazano teratogenność u szczurów przy ekspozycji klinicznie istotnej, a u królików śmiertelność zarodkowo-płodową przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę). Toksyczność okołoporodowa i poporodowa nie wykazała negatywnego wpływu na potomstwo.
dawka LD50, dawka śmiertelna, drgawki, działanie mutagenne, krwawienie łożyskowe, obraz histologiczny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe płodu, winpocetyna, wymioty, zaburzenia łaknienia - Leksykon substancji czynnych
Bisakodyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisakodyl, stosowany jako środek przeczyszczający, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z dawkami toksycznymi przekraczającymi 2 g/kg masy ciała u gryzoni oraz nawet 15 g/kg u psów. W badaniach wielokrotnych do 26 tygodni na szczurach, świnkach miniaturowych i małpach Rhesus, bisakodyl wywoływał dawkozależną biegunkę, jednak nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych ani nefrotoksyczności. U szczurów obserwowano proliferacyjne zmiany w pęcherzu moczowym, które uznano za wtórne wobec mikrokamieni i zmian elektrolitowych, bez znaczenia biologicznego dla człowieka. Testy mutagenności i genotoksyczności, przeprowadzone na bakteriach, komórkach ssaków oraz modelach zwierzęcych, nie wykazały działania mutagennego bisakodylu, w przeciwieństwie do fenoloftaleiny. Badania karcynogenności na transgenicznym modelu myszy p53 przy dawkach do 8000 mg/kg/dobę nie potwierdziły potencjału rakotwórczego.
badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, biegunka, bisakodyl, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, nefrotoksyczność, pęcherz moczowy, potencjał genotoksyczny, środek przeczyszczający, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, transformacja morfologiczna, upośledzenie płodności, wpływ na reprodukcję, zmiana histopatologiczna, zmiana proliferacyjna, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon substancji czynnych
Piwmecylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku piwmecylinamu, substancji czynnej produktu leczniczego X-Systo, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały specyficznych zagrożeń, potwierdzając brak istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych in vitro oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie wskazały na mutagenne właściwości piwmecyliny. Ponadto, ocena wpływu na rozród nie wykazała toksycznego działania na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój okołoporodowy, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, chlorowodorek piwmecylinamu, działanie mutagenne, mecylinam, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, piwmecylina, piwmecylinam, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test aberracji chromosomowej, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne zmiany toksyczne, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym u psów przy dawkach ≥1 mg/kg m.c./dobę (12-16-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi), manifestujące się krwotokami podwsierdziowymi oraz ogniskową martwicą mięśnia sercowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki toksyczne 60 mg/kg m.c./dobę (720-krotność dawki ludzkiej) powodowały zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcia płodów, co wskazuje na potencjalne działanie embriotoksyczne i teratogenne przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co sugeruje brak uszkodzeń materiału genetycznego indukowanych przez anagrelid.
aberracja chromosomowa, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, model zwierzęcy, obumarcie płodu, rakotwórczość, resorpcja zarodka, teratogenność, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały bardzo niską toksyczność, z dawkami LD50 wynoszącymi 15 g/kg (doustnie), 2,2 g/kg (dożylnie) oraz 1,8 g/kg (dootrzewnowo) u myszy. Wysokie dawki tiaminy i benfotiaminy mogą indukować bradykardię oraz blokadę zwojów wegetatywnych i płytek ruchowych mięśni. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie benfotiaminy w dawkach do 100 mg/kg masy ciała nie wywołało zmian histopatologicznych ani objawów niepożądanych u królików, myszy i szczurów, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję przez trzy generacje zwierząt. Dane genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne, choć brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego benfotiaminy.
badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, benfotiamina, biodostępność, blokada zwojów wegetatywnych, bradykardia, chlorowodorek tiaminy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, neuroblast, płytka ruchowa mięśni, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil farmakologiczny, rakotwórczość, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebrantil 25 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne urapidylu, substancji czynnej preparatu Ebrantil 25, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, dożylne podanie dawek do 300 mg/kg masy ciała nie powodowało śmiertelności, a obserwowane efekty farmakologiczne, takie jak uspokojenie polekowe, duszność, tachykardia, hipotensja oraz nadmierne napięcie mięśniowe, miały charakter odwracalny i ustępowały w ciągu kilku godzin. W toksyczności przewlekłej, doustne podanie do 250 mg/kg wywoływało uspokojenie, wydłużenie cyklu rujowego, nadmierne ślinienie i drżenia, jednak bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Kompleksowa ocena mutagenności, obejmująca test Amesa, badania na limfocytach ludzkich oraz testy in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego urapidylu.
aberracja chromosomowa, ciśnienie krwi, cykl rujowy, duszność, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoł mlekowy, hepatocyt, karcynogenność, limfocyt, naprawa DNA, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, prolaktyna, śmiertelność zarodkowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urapidyl, uspokojenie polekowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranacand 8 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej Ranacand, wskazują na brak toksycznego wpływu na narządy docelowe przy dawkach klinicznych u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy). Wysokie dawki leku powodowały zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, co może być związane z farmakologicznym działaniem leku, ale nie obserwowano tego u ludzi w dawkach terapeutycznych. W badaniach nerkowych odnotowano śródmiąższowe zapalenie nerek, rozszerzenie kanalików nerkowych, wałeczki zasadochłonne oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, co jest efektem obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń przepływu nerkowego, a nie bezpośrednią nefrotoksycznością. Ponadto, obserwowano rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, również związany z mechanizmem działania leku, bez potwierdzenia u ludzi w dawkach terapeutycznych.
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, kandesartan cyleksetyl, mechanizm działania leku, niewydolność nerek, parametry hematologiczne, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozszerzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon substancji czynnych
Rutozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rutozyd, obecny w preparatach takich jak Rutinoscorbin, Scorbolamid, Venescin i ich wariantach, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie danych przedklinicznych. Wyniki badań mutagenności są niejednoznaczne, jednak przeważają dane wskazujące na działanie antymutagenne rutozydu. Substancja nie wykazuje działania karcynogennego, a wręcz posiada potencjał przeciwnowotworowy. W kontekście teratogenności, rutozyd nie wykazuje toksycznego wpływu na procesy reprodukcji, a badania sugerują nawet działanie ochronne u kobiet w wieku rozrodczym. W preparatach takich jak Venescin i Venescin forte rutozyd jest łączony z wyciągiem z nasion kasztanowca, dla którego wartości LD50 przy podaniu doustnym wynoszą: mysz 990 mg/kg, szczur 2150 mg/kg, królik 1530 mg/kg, pies 130 mg/kg.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka no effect, działanie antymutagenne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ochronne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas askorbowy, profil bezpieczeństwa, Rutinoscorbin, rutozyd, salicylamid, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Venescin, wartość LD50, wyciąg z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów wartość LD50 wyniosła 240 mg/kg masy ciała, z obserwowaną śmiertelnością w ciągu 7 dni. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany w tkankach, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych (33 mg/kg/dobę przez 7-14 dni u szczurów), uszkodzenie wątroby (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie u królików) oraz martwicę mięśni (0,5-5 mg/kg/dobę u świnek morskich i 4 mg/kg/dobę u psów przez kilka tygodni). Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym.
dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra prednizolonu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sora Forte 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne permetryny, substancji czynnej szamponu leczniczego Sora Forte 10 mg/ml, wykazały niski potencjał toksyczny. Doustne LD50 u szczurów wynosiło od 2948 do >4000 mg/kg m.c., a dermalne LD50 przekraczało 2000 mg/kg m.c. w różnych gatunkach. Zauważono jednak zwiększoną toksyczność po rozpuszczeniu w oleju kukurydzianym (LD50 około 500 mg/kg m.c.). W badaniach podostrych dawki 6600-7000 mg/kg paszy indukowały uszkodzenie nerwu kulszowego bez zmian ultrastrukturalnych, a NOAEL w badaniach przewlekłych wynosił od 20 do 1500 mg/kg paszy (90 dni – 6 miesięcy) oraz 100 mg/kg paszy (2 lata, odpowiadające 5 mg/kg m.c.). Permetryna wywoływała umiarkowane, przemijające zapalenie skóry i spojówek u królików, jednak nie wykazano działania fototoksycznego. Badania genotoksyczności i onkogenności potwierdziły brak mutagenności i onkogenności.
badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, biodostępność, dawka letalna, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatomegalia, neurotoksyczność, permetryna, szampon leczniczy, teratogenność, toksyczność dermalna, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunine 600 IU 600 j.m.
IMMUNINE 600 IU to wysoko oczyszczony koncentrat ludzkiego czynnika IX, zawierający minimalne ilości czynników krzepnięcia II, VII i X. Badania przedkliniczne, w tym testy toksyczności ostrej na zwierzętach laboratoryjnych, nie wykazały działania toksycznego ani zwiększonej skłonności do zakrzepicy po podaniu pojedynczych dawek produktu. Ze względu na heterologiczny charakter białek ludzkich dla zwierząt, badania toksyczności przewlekłej z wielokrotnym podawaniem uznano za nieuzasadnione, co eliminuje ryzyko błędnej interpretacji wyników spowodowanej odpowiedzią immunologiczną zwierząt. Ponadto, czynnik IX jako białko endogenne nie wykazuje działania toksycznego na układ rozrodczy, mutagennego ani karcynogennego.
aktywność swoista, białka heterologiczne, czynniki krzepnięcia, działanie biologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, koncentraty czynników krzepnięcia, ludzki czynnik IX, mutacje genetyczne, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, test krzepnięcia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, zakrzepy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cisatrakurium wskazują na brak działania mutagennego w większości testów, w tym mikrobiologicznych in vitro przy stężeniach do 5000 μg/płytkę oraz cytogenetycznych in vivo u szczurów przy dawkach do 4 mg/kg masy ciała. Wyjątkiem jest test mutagenności in vitro na mysich komórkach chłoniaka, gdzie działanie mutagenne zaobserwowano przy stężeniach ≥40 μg/ml, jednak ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie leku, kliniczne znaczenie tego wyniku jest wątpliwe. Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały teratogenności, a tolerancja miejscowa po podaniu dotętniczym u królików była dobra, bez obserwacji zmian patologicznych.
badanie cytogenetyczne in vivo, badanie mutagenności in vitro, badanie reprodukcyjne, cisatrakurium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko onkogenne, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Hydroksykarbamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania hydroksykarbamidu wykazały istotne działania toksyczne, w tym zahamowanie szpiku kostnego, zanik tkanki limfatycznej oraz zmiany zwyrodnieniowe w nabłonku jelita cienkiego i grubego. U zwierząt laboratoryjnych obserwowano również objawy sercowo-naczyniowe i zmiany hematologiczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko u ludzi. Szczególnie niepokojące są efekty na męski układ rozrodczy: u szczurów dawka 60 mg/kg mc./dobę (około 2-krotnie wyższa niż maksymalna dawka u ludzi) powodowała zanik jąder, obniżoną spermatogenezę oraz zmniejszoną zdolność do zapłodnienia. Hydroksykarbamid przenika przez łożysko i wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, manifestujące się wadami rozwojowymi (np. częściowo skostniałe kości czaszki, brak oczodołów, wodogłowie, wady kończyn) oraz zwiększonym odsetkiem obumarłych zarodków i opóźnieniami rozwojowymi.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hydroksykarbamid, ruchliwość plemników, spermatogeneza, toksyczność wielokrotnego podania, wodogłowie, zahamowanie szpiku kostnego, zanik grudek limfatycznych, zanik jąder, zanik tkanki limfatycznej, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Durogesic 75 mcg/h
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania systemu transdermalnego Durogesic (fentanyl) wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały specyficznych efektów toksycznych istotnych klinicznie. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego in vivo u gryzoni i bakterii, natomiast in vitro zaobserwowano indukcję mutagenności jedynie przy wysokich stężeniach fentanylu, przekraczających dawki terapeutyczne. Długoterminowe badania kancerogenności u szczurów rasy Sprague Dawley nie wykazały działania onkogennego, co potwierdza brak potencjału rakotwórczego fentanylu w systemie transdermalnym.
chlorowodorek fentanylu, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność in vitro, genotoksyczność in vivo, kancerogenność, opioidowy lek przeciwbólowy, płodność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność zarodkowa, system transdermalny fentanylu, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ fentanylu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Aurovitas 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu przekraczającym 10-krotnie maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie przy najwyższej dawce, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazała działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, nie indukowała aberracji chromosomowych ani mikrojąderek w szpiku kostnym. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg, co odpowiada około 5-krotności dawki terapeutycznej u człowieka przeliczonej na mg/m².
aberracja chromosomowa, badanie postnatalne, badanie prenatalne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mikrojąderko, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność, rozwój płodowy, szpik kostny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluocinolon acetonid, fluorowany glikokortykosteroid stosowany miejscowo, wykazuje profil toksyczności zbliżony do innych steroidów tej grupy. Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie mutagenne ani rakotwórcze, co potwierdzają badania na podobnych związkach, takich jak flutykazon propionian, hydrokortyzon i prednizolon, które w testach Amesa, konwersji genów, mutagenności na komórkach CHO, badaniach na limfocytach ludzkich oraz testach mikrojąderkowych nie wykazały efektów mutagennych ani klastogennych. Brak jest dedykowanych badań mutagenności dla samego fluocinolonu acetonidu, jednak ekstrapolacja danych z innych glikokortykosteroidów o podobnej strukturze chemicznej pozwala na wnioskowanie o jego bezpieczeństwie w tym zakresie.
działanie klastogenowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, fluocinolon acetonid, fluorowany glikokortykosteroid, flutykazon proponian, glikokortykosteroid stosowany miejscowo, hydrokortyzon, komórki jajnika chomika chińskiego, parametr płodności, prednizolon, rak skóry, test Amesa, test konwersji genów, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania toksyczności skojarzenia walsartanu (160 mg) i hydrochlorotiazydu (25 mg) w preparacie Co-Valsacor wykazały, że stosowanie dawek terapeutycznych u ludzi jest bezpieczne, mimo obserwacji nefropatii z bazofilią kanalikową, podwyższonego stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmienionej diurezy i elektrolitów w moczu u zwierząt doświadczalnych. W badaniach na szczurach i małpach szerokonosych, przy dawkach odpowiadających do 0,9-krotności maksymalnej zalecanej dawki walsartanu i 3,5-krotności hydrochlorotiazydu (mg/m²), stwierdzono uszkodzenia nerek oraz zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych przy wyższych dawkach (do 3,0-krotności walsartanu i 12-krotności hydrochlorotiazydu u szczurów). U małp szerokonosych odnotowano także uszkodzenie błony śluzowej żołądka przy dawce 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu. Hiperplazja tętniczek doprowadzających w nerkach pojawiła się przy bardzo wysokich dawkach, które znacznie przekraczają dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
angiotensyna II, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, rozwój embrionalny, stężenie kreatyniny, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie nerek, uwalnianie reniny, wady rozwojowe małżowiny usznej, walsartan z hydrochlorotiazydem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 2,5 mg
Bisoprololu fumaranu, substancja czynna leku Corectin (2,5 mg tabletki powlekane), została poddana kompleksowym badaniom toksykologicznym, obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki badań nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, a profil bezpieczeństwa bisoprololu odpowiada oczekiwaniom dla selektywnego beta-adrenolityku. Testy genotoksyczne i mutagenne potwierdziły brak działania uszkadzającego materiał genetyczny, a badania długoterminowe nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji przewyższającej dawki stosowane klinicznie.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie wielokrotne, resorpcja płodu, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Miglustat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa miglustatu, substancji czynnej leku Miglustat Accord, wykazały szereg działań niepożądanych u różnych gatunków zwierząt, w tym zmniejszenie masy ciała, biegunkę oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego przy wyższych dawkach. Zaobserwowano również zmiany w narządach limfatycznych, aktywności aminotransferaz, wakuolizację tarczycy i trzustki, zaćmę, nefropatię oraz zmiany w mięśniu sercowym u szczurów, które uznano za wtórne wobec ogólnego osłabienia organizmu. W długoterminowych badaniach na szczurach (dawki 30, 60 i 180 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zwiększoną częstość hiperplazji komórek Leydiga i gruczolaków, niezależnie od dawki, przy ekspozycji porównywalnej lub mniejszej niż u ludzi stosujących dawkę terapeutyczną. Badania na myszach (dawki 210, 420 i 840/500 mg/kg mc./dobę) wykazały zwiększoną częstość zmian zapalnych i hiperplastycznych jelita grubego oraz statystycznie istotne zwiększenie nowotworów jelita grubego przy najwyższej dawce, co może mieć potencjalne znaczenie kliniczne.
aminotransferaza, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, gruczolak, hiperplazja komórek śródmiąższowych jądra, komórki Leydiga, miglustat, nadżerka, nefropatia, NOEL, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, strata poimplantacyjna, substancja czynna, wakuolizacja, zaćma, zanik kanalików nasiennych, zmiany hiperplastyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spastyna Max 80 mg
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Spastyna Max (80 mg), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przewlekłego. Testy genotoksyczności nie ujawniły mutagennego ani klastogennego potencjału, a badania kancerogenności nie wykazały ryzyka indukcji nowotworów, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa klinicznego drotaweryny.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, drotaweryny chlorowodorek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorowęglan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sodu wodorowęglan, będący składnikiem fizjologicznym ludzkiego osocza, jest szeroko stosowany w różnych produktach leczniczych, w tym preparatach dializacyjnych oraz roztworach do płukania gardła. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze i teratogenne, nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym. Produkty takie jak Fortrans, Gargarin, bicaVera, Hemosol BO, Phoxilium czy Prismasol zawierają sodu wodorowęglan w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co potwierdza brak toksyczności i farmakologicznej aktywności substancji w tych dawkach. W przypadku dializacyjnych roztworów elektrolitowych, bezpieczeństwo stosowania jest potwierdzone zarówno danymi przedklinicznymi, jak i doświadczeniem klinicznym, pod warunkiem przestrzegania wskazań i dawkowania.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dializa otrzewnowa, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glinu wodorotlenek, hemodializa, hemofiltracja, kwas alginowy, makrogol 3350, preparat dializacyjny, profil bezpieczeństwa, sodu wodorowęglan, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Siofor XR 500 mg 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku zawartego w leku Siofor XR 500 mg obejmują szeroki zakres standardowych badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksydologiczne testy po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak objawów toksyczności przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania metforminy, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod względem wpływu na materiał genetyczny.
aberracje chromosomowe, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, metformina, metformina chlorowodorek, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MEL MAX 15 mg
Profil bezpieczeństwa meloksykamu, badanego w warunkach przedklinicznych na dwóch gatunkach zwierząt, potwierdza typowe dla NLPZ działania toksyczne, takie jak owrzodzenia i nadżerki błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nefrotoksyczność manifestująca się martwicą brodawek nerkowych. Długotrwałe podawanie dużych dawek (≥1 mg/kg masy ciała) wiązało się również z zaburzeniami reprodukcyjnymi u szczurów, w tym zmniejszeniem owulacji, zahamowaniem implantacji oraz embriotoksycznością objawiającą się nasilonym resorpcją zarodków. W badaniach teratogenności, przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików, nie wykazano działania teratogennego, co wskazuje na brak potencjału wywoływania wad wrodzonych mimo stosowania dawek 5-10-krotnie przekraczających zalecane u ludzi (7,5-15 mg dla osoby 75 kg).
Meloksykam wykazuje toksyczne działanie na płód w końcowym okresie ciąży, typowe dla inhibitorów syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego płodu i przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego. Kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego leku. Ponadto, badania kancerogenności na szczurach i myszach, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, nie potwierdziły działania rakotwórczego meloksykamu. Wyniki te wskazują na stosunkowo bezpieczny profil genotoksyczny i kancerogenny meloksykamu przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, kancerogenność, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i nadżerka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, resorpcja zarodka, synteza prostaglandyn, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie owulacji, zahamowanie implantacji