Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania prednizonu, będącego substancją czynną preparatu Medoxa, opierają się na wynikach konwencjonalnych badań farmakologicznych. Badania te obejmowały ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję, ocenę genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Analiza tych danych nie wskazuje na szczególne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym¹.

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej prednizolonu przeprowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że u szczurów wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po jednorazowym podaniu leku wynosiła 240 mg/kg masy ciała. Śmiertelność obserwowano w okresie 7 dni od podania tej dawki².

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej prednizolonu wykazały różnorodne zmiany w tkankach i narządach zwierząt doświadczalnych, zależne od dawki, drogi podania i czasu ekspozycji na lek. Udokumentowano następujące efekty³:

• Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni, obserwowane zarówno w mikroskopie świetlnym jak i elektronowym⁴
• Uszkodzenie wątroby u królików po podawaniu dawek 2-3 mg/kg masy ciała dziennie przez 2-4 tygodnie⁵
• Działanie histotoksyczne w postaci martwicy mięśni zaobserwowano u świnek morskich po podawaniu dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała przez kilka tygodni⁶
• U psów martwicę mięśni opisano po kilkutygodniowym podawaniu dawki 4 mg/kg masy ciała⁷

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. W badaniach przedklinicznych nie zidentyfikowano znaczącego potencjału mutagennego ani karcynogennego, który mógłby stanowić ryzyko w stosowaniu terapeutycznym u ludzi⁸.

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej wykazały istotne efekty teratogenne i toksyczne dla rozwoju płodu po podawaniu prednizolonu różnym gatunkom zwierząt⁹:

• Rozszczep wargi/podniebienia zaobserwowano u myszy, chomików i królików¹⁰
• Pozajelitowe podawanie prednizolonu szczurom prowadziło do anomalii rozwojowych czaszki, szczęki i języka¹¹
• W badaniach obserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów¹²

Dodatkowo, prednizolon podawany w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy okres (co najmniej 4 tygodnie) powodował odwracalne zaburzenia spermatogenezy. Zaburzenia te utrzymywały się przez kilka miesięcy po zakończeniu podawania leku¹³.

Porównanie dawek toksycznych u zwierząt do dawek stosowanych u ludzi

Należy zauważyć, że dawki powodujące toksyczność w badaniach przedklinicznych są znacząco wyższe niż dawki stosowane terapeutycznie u ludzi. Tabletki Medoxa są dostępne w dawkach od 1 mg do 50 mg prednizonu¹⁴, co przy typowym dawkowaniu terapeutycznym daje znacznie niższy poziom ekspozycji w przeliczeniu na kg masy ciała niż w cytowanych badaniach toksykologicznych.