działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 13 mcg
Przedkliniczne badania toksyczności lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej w Tirosint Sol, wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje, że pojedyncze wysokie dawki leku nie powodują poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne uszkodzenia i adaptacje narządowe przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny. Brak jest jednak specyficznych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży.
białkomocz, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie narządu, zmiany narządów wewnętrznych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurostop 2 mg
Przedkliniczna ocena loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Aurostop, obejmowała badania toksyczności, elektrofizjologii kardiologicznej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki wskazują, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Elektrofizjologiczne badania serca wykazały brak istotnego wpływu na mięsień sercowy przy dawkach terapeutycznych oraz do 47-krotnego ich przekroczenia, natomiast przy ekstremalnie wysokich stężeniach obserwowano hamowanie przepływu jonów potasowych (hERG) i sodowych, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a długoterminowe testy rakotwórczości potwierdziły brak potencjału indukcji nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt kardiologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, hamowanie przepływu jonów potasowych, laktacja, loperamidu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, przedawkowanie, rozwój zarodka i płodu, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beriate 2000 2000 j.m.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Beriate, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia, wykazały brak toksyczności ogólnej nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dla ludzi w przeliczeniu na kilogram masy ciała. Standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zostały przeprowadzone ze względu na wytwarzanie przez zwierzęta przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku ludzkiego, co utrudnia interpretację wyników. Badania immunologiczne, w tym test Ouchterlony’ego oraz test biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazały zmian w odpowiedzi immunologicznej po procesie ogrzewania preparatu, potwierdzając stabilność immunologiczną Beriate po inaktywacji wirusów. Preparat dostępny jest w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m., przy czym po rekonstytucji Beriate 2000 zawiera około 200 j.m./ml czynnika VIII, a jego średnia swoista aktywność wynosi około 400 j.m./mg białka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biorphen 0,1 mg/ml
Produkt leczniczy Biorphen, zawierający fenylefryny chlorowodorek w stężeniu 0,1 mg/ml, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Brakuje szczegółowych informacji na temat genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz teratogenności fenylefryny. W szczególności nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu fenylefryny na płodność i funkcje rozrodcze, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa przedklinicznego. W związku z tym, ocena ryzyka powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) oraz na doświadczeniu klinicznym z wieloletniego stosowania fenylefryny.
Biorphen, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, fenylefryna, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, toksyczność dawki, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie farmakologii i toksykologii. Testy oceniające toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ponadto, bisoprolol nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co eliminuje ryzyko mutagenności i kancerogenezy w warunkach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz przebieg procesu rozrodczego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogenność, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xorimax 500 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa aksetylu cefuroksymu, substancji czynnej leku Xorimax 500, obejmująca badania farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania wielokrotnego podawania w modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły toksyczności ani efektów teratogennych, mutagennych czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, a brak specyficznych badań rakotwórczości rekompensują dane kliniczne i przedkliniczne wskazujące na brak działania kancerogennego.
aksetyl cefuroksymu, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, cefalosporyna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, gamma-glutamylotransferaza, interpretacja wyników badań laboratoryjnych, organogeneza, parametr enzymatyczny, potencjał mutagenny, reprodukcja, składnik aktywny, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, Xorimax - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debretin 100 mg
Trimebutyny maleinian, substancja czynna leku Debretin w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się istotnym deficytem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest kompleksowych badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem. Ponadto, nie dysponujemy wynikami badań dotyczących potencjału rakotwórczego, mutagennego ani embriotoksycznego trimebutyny maleinianu, w tym standardowych testów genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo). Brak danych o wpływie na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz przebieg ciąży stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo genetyczne, długotrwałe stosowanie, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcinogenne, tabletka powlekana, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, test mutacji genowych, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Forlax 10 g 10 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne makrogolu 4000, substancji czynnej produktu leczniczego Forlax 10 g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Nie stwierdzono toksycznego działania ogólnoustrojowego ani miejscowego, w tym braku toksyczności przewodu pokarmowego, co jest kluczowe dla zastosowań gastroenterologicznych. Ponadto, makrogol 4000 nie wykazuje działania teratogennego ani mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Badania na szczurach potwierdziły brak wpływu na wchłanianie z przewodu pokarmowego niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), leków przeciwzakrzepowych, leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego oraz sulfonamidów hipoglikemizujących, co ma znaczenie w kontekście politerapii u pacjentów.
choroba wrzodowa, cukrzyca typu 2, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, lek przeciwzakrzepowy, lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego, makrogol 4000, mutacja genetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nowotworzenie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sulfonamid hipoglikemizujący, toksyczność ogólnoustrojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie gastroenterologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolaxa Rapid 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolaxa Rapid, wykazały typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy i szczurów, takie jak zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia i drgawki, z LD50 wynoszącym około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp dawki doustne do 100 mg/kg wywoływały objawy neurologiczne i kardiologiczne, ale nie powodowały zgonów. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN z rozwojem tolerancji, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC u psów była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce terapeutycznej 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
ataksja, AUC, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku kostnego, LD50, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Fenytoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne fenytoiny wykazały toksyczność jedynie przy ekspozycji przekraczającej 3-4-krotnie maksymalne dawki stosowane u ludzi, co sugeruje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Dane wskazują na potencjalne działanie genotoksyczne, w tym mutagenne i indukujące mutacje chromosomalne, jednak ze względu na ograniczoną jakość badań nie można jednoznacznie ocenić ryzyka genotoksycznego u pacjentów. W długoterminowych badaniach na modelach mysich zaobserwowano rozwój łagodnych i złośliwych zmian rozrostowych w układzie chłonnym, choć ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycort (5 mg + 1,67 mg)/ml
Produkt leczniczy OXYCORT, aerozol na skórę w postaci zawiesiny, zawiera oksytetracykliny chlorowodorek (9,30 mg/g) oraz hydrokortyzon (3,10 mg/g). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania są ograniczone, brak jest szczegółowych informacji dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Badania na modelach zwierzęcych wykazały brak działania mutagennego kortykosteroidów aplikowanych miejscowo, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania hydrokortyzonu. Jednakże nie przedstawiono danych dotyczących potencjału kancerogennego ani wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój płodowy po miejscowej aplikacji leku.
aerozol na skórę, aplikacja miejscowa, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hydrokortyzon, kortykosteroid, oksytetracykliny chlorowodorek, potencjał kancerogenny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erfin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności terbinafiny wykazały brak toksycznego działania przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów, z patologią wątroby i nerek obserwowaną jedynie przy wyższych dawkach. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach (do 156 mg/kg mc./dobę u samic i 130 mg/kg mc./dobę u samców) nie wykazały działania karcinogennego, natomiast u szczurów przy dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby. Zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, w tym psów i małp. U małp podawanie dawek do 50 mg/kg mc./dobę wiązało się z nieprawidłowościami siatkówki oka, powiązanymi z metabolitem terbinafiny, bez zmian histologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności substancji.
badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka nietoksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Erfin, funkcja rozrodcza, potencjał karcinogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, siatkówka oka, terbinafina, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie chromosomów, wątroba i nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pazopanibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że lek wpływa na wiele tkanek, w tym kości, zęby, narządy rozrodcze, nerki i trzustkę, głównie poprzez hamowanie VEGFR i zakłócanie szlaków sygnalizacji VEGF. Zmiany te pojawiały się przy stężeniach w osoczu niższych niż te osiągane klinicznie. U młodych osobników zaobserwowano szczególną wrażliwość na działanie leku, z efektami takimi jak zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i nieprawidłowy rozwój narządów przy ekspozycji stanowiącej 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji dorosłych. Działania embriotoksyczne i teratogenne występowały przy dawkach powodujących ekspozycję ponad 300 razy mniejszą niż u ludzi, obejmując zmniejszenie płodności, zwiększone straty przed- i poimplantacyjne oraz wady rozwojowe układu krążenia.
aberracja chromosomalna, ciałka żółte, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja leku, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, łamliwość kości, ogniska eozynofilii, patogeneza, pazopanib, proliferacja wątroby, rakotwórczość, receptor VEGFR, resorpcja zarodków, ruchliwość plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, wady układu krążenia, wartość AUC, zahamowanie wzrostu, zanik jajników - Leksykon substancji czynnych
Omega-3 kwasy estry etylowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne estrów etylowych kwasów omega-3, substancji czynnej preparatu Omacor, wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu dawki 1000 mg dziennie, zawierającej 460 mg EPA i 380 mg DHA. Testy wielokrotnego podawania nie ujawniły toksyczności, a szczegółowa ocena genotoksyczności i karcynogenności potwierdziła brak działania mutagennego i rakotwórczego. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu i pourodzeniowy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii przewlekłej. Dane te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Omacor w kontekście stosowania klinicznego.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ester etylowy kwasu dokozaheksaenowego, ester etylowy kwasu eikozapentaenowego, ester etylowy kwasu omega-3, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, Omacor, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, terapia przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Masultab 50 mg
Analiza danych z badań przedklinicznych amisulprydu, substancji czynnej leku Masultab, wykazała brak istotnej toksyczności ogólnej oraz specyficznej dla narządów, a także brak potencjału teratogennego, mutagennego i rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki (MTD) u zwierząt (szczury 200 mg/kg/dobę, psy 120 mg/kg/dobę) były 2-7-krotnie wyższe pod względem AUC niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach karcynogenności na myszach (do 120 mg/kg/dobę) i szczurach (do 240 mg/kg/dobę, odpowiadające 1,5-4,5-krotnemu AUC u ludzi) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Obserwowane zmiany u zwierząt były związane z farmakologicznym działaniem amisulprydu lub nie miały znaczenia toksykologicznego.
amisulpryd, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, maksymalna tolerowana dawka, Masultab, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność narządowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloabak 1 mg/ml
Diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml, stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (Dicloabak), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ogólnoustrojowa, głównie owrzodzenia przewodu pokarmowego, pojawiała się przy dawkach doustnych ≥0,5-2,0 mg/kg mc., co stanowi 300-1200-krotność dawki miejscowej do oka. W badaniach reprodukcyjnych toksyczne efekty (embriotoksyczność, toksyczność płodu, przedłużenie ciąży, dystocja, śmierć i zahamowanie wzrostu płodu) obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane miejscowo. Brak działania genotoksycznego i kancerogennego dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo diklofenaku w tej formie podania.
Dicloabak, diklofenak sodowy, dystocja, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, krople do oczu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podanie oczne, przedłużenie ciąży, śmierć płodu, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asmag 20 mg
Produkt leczniczy Asmag, zawierający 20 mg jonów magnezu w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego, nie posiada specyficznych danych przedklinicznych, jednak szeroka literatura dotycząca chelatowych połączeń magnezu wskazuje na ich niską toksyczność. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g magnezu/kg masy ciała, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (do 6 miesięcy), co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne. Ponadto, testy mutagenności nie wykazały potencjału genotoksycznego przy dawkach 10-100 razy wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania tych związków.
badanie toksykologiczne, chelatowe połączenia magnezu, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony magnezu, magnez wodoroasparaginian czterowodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, preparaty magnezu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 137 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, składnika preparatu Medithyrox, wykazały niską toksyczność ostrą, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na przewlekłą ekspozycję na hormon tarczycy.
badanie toksykologiczne, białkomocz, działanie mutagenne, działanie niepożądane, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zespół nerczycowy, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenie i przemijającą neutropenię u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC u tych zwierząt było 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono bezpośredniego cytotoksycznego wpływu na szpik kostny. U szczurów odnotowano przemijające zwiększenie prolaktyny z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
ataksja, cytopenia, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Envil kaszel, wykazały bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu. W badaniach na myszach (150 mg/kg), szczurach (50 mg/kg), królikach (40 mg/kg) oraz psach (50 mg/kg) nie zaobserwowano objawów niepożądanych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Ambroksol nie wykazuje działania toksycznego na konkretne narządy, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, badania nad wpływem na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także braku wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg.
ambroksol chlorowodorek, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Envil kaszel, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, substancja czynna leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam 5 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Dipperam, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki kliniczne (160 mg walsartanu i 10 mg amlodypiny). U szczurów zaobserwowano zapalenie warstwy gruczołowej żołądka przy narażeniu 1,9-2,6× dawki klinicznej oraz owrzodzenia i nadżerki przy wyższych dawkach. Toksyczność nerkowa objawiała się bazofilią, szkliwieniem, rozszerzeniem kanalików nerkowych, wałeczkami nerkowymi, śródmiąższowym zapaleniem limfocytarnym i przerostem błony środkowej tętniczek przy narażeniu 7-13× dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych stwierdzono rozszerzenie moczowodów, zaburzenia kostnienia paliczków i segmentów mostka przy narażeniu 10-12× dawki klinicznej. Maksymalna dawka niewywołująca zaburzeń rozwojowych wynosiła 3-4× dawki klinicznej (AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla połączenia amlodypiny z walsartanem.
amlodypina i walsartan, azot mocznikowy, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bazofilia, choroba nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, kreatynina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie porodu, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, przeżywalność potomstwa, rozrost kanalików nerkowych, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodów, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatydy, testosteron, wałeczki nerkowe, zaburzenie kostnienia, zapalenie warstwy gruczołowej żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Genoptim 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny wskazują, że podawanie dawek 40-krotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi prowadzi do przemijającej fosfolipidozy w tkankach zwierzęcych, zjawiska niepowodującego toksyczności. W kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego, azytromycyna może wydłużać odstęp QT w EKG, co potencjalnie zwiększa ryzyko arytmii. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających karcinogenność leku, natomiast badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały działania genotoksycznego. Embriotoksyczność oceniona na szczurach nie potwierdziła teratogenności, jednak dawki przekraczające próg toksyczności matki wiązały się z opóźnieniem kostnienia płodów oraz opóźnieniem rozwoju fizycznego i motorycznego potomstwa.
aberracja chromosomalna, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genetyczna, odstęp QT, opóźnienie kostnienia, opóźnienie rozwoju, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cytarabina jest silnym lekiem cytotoksycznym o wyraźnym działaniu supresyjnym na szpik kostny, którego nasilenie zależy od dawki i schematu podawania (50-600 mg/m² w 5-dniowych wlewach). Terapia wymaga ścisłego monitorowania liczby leukocytów i płytek krwi, zwłaszcza podczas indukcji, z koniecznością przerwania lub modyfikacji leczenia przy spadku płytek poniżej 50 000/mm³ lub granulocytów poniżej 1000/mm³. Hematologiczne efekty toksyczne mają charakter dwufazowy, z najniższym poziomem leukocytów między 7. a 9. dniem oraz 15. a 24. dniem, a trombocytopenia osiąga maksimum między 12. a 15. dniem. Konieczne jest zapewnienie dostępu do specjalistycznego sprzętu do leczenia powikłań, takich jak zakażenia i krwotoki, oraz regularne badania szpiku kostnego w celu oceny skuteczności terapii i potrzeby leczenia wspomagającego. Wysokie dawki (2-3 g/m²) wiążą się z cięższymi toksycznościami, w tym neurotoksycznością, uszkodzeniem rogówki, owrzodzeniami przewodu pokarmowego, uszkodzeniem wątroby i płuc oraz ryzykiem kardiomiopatii, szczególnie w terapii skojarzonej.
badanie szpiku kostnego, białe krwinki, chemioterapia dokanałowa, chemioterapia nowotworów, działanie mutagenne, granulocytopenia, granulocyty, hamowanie szpiku kostnego, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, kardiomiopatia, komórki blastyczne, krwotoczne zapalenie spojówek, lek cytotoksyczny, leukocyty, leukopenia, małopłytkowość, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka nielimfatyczna, ostra białaczka szpikowa, ostre zapalenie trzustki, przeszczepienie szpiku kostnego, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, supresja szpiku, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tribux 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej trimebutyny maleinianu, prowadzone na szczurach i psach przez 6 miesięcy, wykazały, że toksyczne efekty pojawiają się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. W modelu szczurzym zmiany patologiczne ograniczały się głównie do błony śluzowej żołądka, natomiast u psów dominowały zaburzenia czynności nerek. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a ocena bezpieczeństwa reprodukcyjnego potwierdziła brak efektu teratogennego oraz negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest kluczowe dla pacjentów w wieku rozrodczym.
błona śluzowa żołądka, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, toksyczność przewlekła, trimebutyna maleinian, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esberitox N –
Produkt leczniczy Esberitox N wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych. Jednorazowe podanie doustne w dawce do 5000 mg/kg mc. u myszy nie wywołało objawów toksycznych, a długotrwałe podawanie szczurzym dawkach 5000 mg/kg mc. przez 3 i 6 miesięcy nie skutkowało istotnymi zmianami klinicznymi, hematologicznymi ani histopatologicznymi. Testy mutagenności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego nawet przy dawkach do 5000 mg/kg mc. Brak danych dotyczących karcynogenności rekompensowany jest danymi toksykologicznymi i wieloletnim doświadczeniem klinicznym bez sygnałów karcynogennych.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, ekstrakt roślinny, test Amesa, Thuja occidentalis, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozaprost 0,05 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu, substancji czynnej preparatu Rozaprost 0,05 mg/ml, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa leku. Współczynnik bezpieczeństwa wynosi co najmniej 1000, co oznacza znaczną różnicę między dawką leczniczą (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką toksyczną działającą ogólnoustrojowo. Badania na królikach i małpach nie wykazały miejscowej toksyczności przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (około 67-krotnie większych od dawki terapeutycznej). Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, mutagennego ani rakotwórczego w standardowych testach genotoksyczności i kancerogenności. Ponadto, nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic oraz działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych. Zaobserwowano jednak trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach przekraczających dawkę leczniczą.
aberracje chromosomowe, częstość oddechowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, krople do oczu, latanoprost, melanina, melanocyty zrębu tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał kancerogenny, prostaglandyna F2α, resorpcja płodu, Rozaprost, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, test mutacji bakterii, toksyczność miejscowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hydroxycarbamid Teva 500 mg
Hydroksykarbamid (Hydroxycarbamid Teva 500 mg) jest lekiem cytotoksycznym o działaniu mutagennym i teratogennym, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po jej zakończeniu, natomiast mężczyźni przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Leczenie należy przerwać co najmniej 6 miesięcy przed planowaną ciążą u kobiet i 3 miesiące u mężczyzn. Hydroksykarbamid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią, ze względu na przenikanie do mleka i potencjalne ryzyko dla płodu wynikające z działania cytotoksycznego i genotoksycznego. W przypadku ekspozycji w ciąży zalecana jest ścisła obserwacja z regularnymi badaniami klinicznymi, biochemicznymi i ultrasonograficznymi dostosowanymi indywidualnie do pacjentki.
antykoncepcja, azoospermia, badanie ultrasonograficzne, choroba podstawowa, działanie cytotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hydroksykarbamid, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja komórek jajowych, kriokonserwacja nasienia, lek cytotoksyczny, oligospermia, przeciwwskazanie bezwzględne, synteza DNA, transfuzja krwi, zabezpieczenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Promazin Jelfa 25 mg
Preparat Promazin Jelfa, zawierający chlorowodorek promazyny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek drażowanych, nie posiada specyficznych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, które wykraczałyby poza informacje zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). W dokumentacji rejestracyjnej brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania kancerogennego, mutagennego oraz wpływu na płodność i rozwój płodu. Substancje pomocnicze różnią się w zależności od dawki i obejmują laktozę jednowodną, sacharozę oraz barwniki: żółcień chinolinową (E 104) dla 25 mg, żółcień pomarańczową (E 110) dla 50 mg oraz czerwień koszenilową (E 124) dla 100 mg.
chlorowodorek promazyny, czerwień koszenilowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, fenotiazyna, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, profil bezpieczeństwa, promazyna, rozwój płodu, sacharoza, tabletka drażowana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Tiotepa – Wskazania do stosowania
Tiotepa, dostępna w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (Thiotepea Fresenius Kabi) w dawkach 15 mg i 100 mg, po rekonstytucji daje roztwór o stężeniu 10 mg/ml. Lek jest stosowany w leczeniu skojarzonym z innymi chemioterapeutykami jako terapia kondycjonująca przed allogenicznym lub autologicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) w chorobach hematologicznych, z możliwością łączenia z napromienianiem całego ciała. Ponadto, tiotepa znajduje zastosowanie w chemioterapii wysokodawkowej guzów litych u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci, umożliwiając podanie wyższych dawek cytostatyków dzięki późniejszemu przeszczepowi komórek macierzystych. Terapia wymaga indywidualnej kwalifikacji, uwzględniającej stan kliniczny, choroby współistniejące oraz potencjalne działania niepożądane, a także jest prowadzona wyłącznie pod nadzorem specjalistów w ośrodkach dysponujących odpowiednim zapleczem diagnostycznym i terapeutycznym.
Stosowanie tiotepy wiąże się z koniecznością ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych (liczba neutrofili, płytek krwi, hemoglobina), funkcji wątroby, nerek oraz układu sercowo-naczyniowego, a także obserwacji objawów choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) w przypadku przeszczepów allogenicznych. Pacjentom zaleca się zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych, przestrzeganie zasad higieny, unikanie kontaktu z osobami zakaźnymi w okresie neutropenii oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji ze względu na mutagenne i teratogenne właściwości leku. Tiotepa jest integralnym elementem kompleksowej terapii przeciwnowotworowej, a jej podawanie wymaga dostępu do specjalistycznego sprzętu i wykwalifikowanego personelu zdolnego do leczenia powikłań takich jak agranulocytoza, małopłytkowość, anemia oraz zakażenia oportunistyczne. Decyzja o zastosowaniu tiotepy powinna być podejmowana przez doświadczonych onkologów i hematologów, z uwzględnieniem indywidualnego profilu pacjenta.
agranulocytoza, anemia, chemioterapia wysokodawkowa, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba układu krwiotwórczego, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, guz lity, GVHD, HPCT, immunosupresja, leczenie kondycjonujące, lek cytotoksyczny, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, odrzucenie przeszczepu, przeszczep komórek macierzystych układu krwiotwórczego, Thiotepa Fresenius Kabi, tiotepa, transplantacja komórek macierzystych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren 5 mg
Przedkliniczne badania olanzapiny wykazały, że lek ten charakteryzuje się profilem toksyczności typowym dla neuroleptyków, z LD50 wynoszącym około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp tolerancja na dawki do 100 mg/kg była umiarkowana, z objawami takimi jak sedacja, ataksja, drżenia oraz zaburzenia świadomości przy wyższych dawkach. Długoterminowe podawanie olanzapiny (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz hematologiczne zaburzenia, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę (ekspozycja 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg). Zaobserwowano również podwyższenie prolaktyny u szczurów, skutkujące odwracalnymi zmianami w narządach rozrodczych. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
ataksja, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, drżenie, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, hamowanie aktywności OUN, jadłowstręt, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr reprodukcyjny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, prolaktyna, prostracja, przyspieszenie czynności serca, sedacja, ślinotok, śpiączka, utrudnione oddychanie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie zdolności rozrodczych, zmniejszenie aktywności, zmniejszenie liczby leukocytów, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Walgancyklowir, prolek gancyklowiru, stosowany w terapii zakażeń wirusem cytomegalii, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym mielosupresji manifestującej się ciężką leukopenią, neutropenią, niedokrwistością, trombocytopenią, pancytopenią oraz niewydolnością szpiku kostnego. Leczenie nie powinno być rozpoczynane przy bezwzględnej liczbie neutrofili <500/μl, liczbie płytek <25 000/μl oraz stężeniu hemoglobiny <8 g/dl. Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i u dzieci, a w przypadku ciężkich zaburzeń hematologicznych zaleca się przerwanie terapii i zastosowanie czynników krwiotwórczych. Biodostępność gancyklowiru po podaniu 900 mg walgancyklowiru wynosi około 60%, co jest istotne przy dostosowywaniu dawkowania, zwłaszcza przy przejściu z doustnego gancyklowiru (6% biodostępności po 1000 mg). U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny, a tabletki walgancyklowiru są przeciwwskazane u osób poddawanych hemodializie.
acyklowir i pencyklowir, bezwzględna liczba neutrofili, biodostępność gancyklowiru, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie spermatogenezy, hemodializa, imipenem z cylastatyną, klirens kreatyniny, leukopenia, mielosupresja, nadwrażliwość krzyżowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, prolek gancyklowiru, stężenie hemoglobiny, trombocytopenia, walacyklowir i famcyklowir, walgancyklowir, wirus cytomegalii, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metocard 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metoprololu obejmowały długoterminowe analizy toksyczności, działania rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu. W badaniach na szczurach stosowano dawki do 800 mg/kg mc./dobę (41-krotność dawki terapeutycznej u ludzi w przeliczeniu na mg/m²) bez wykrycia działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wzrost łagodnych ognisk makrofagów piankowych w pęcherzykach płucnych. U myszy Swiss przy dawce 750 mg/kg mc./dobę (18-krotność dawki terapeutycznej) odnotowano zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc u samic, bez wzrostu nowotworów złośliwych. W badaniach na myszach CD-1 nie stwierdzono zwiększenia częstości zmian nowotworowych. Nie wykazano działania mutagennego ani teratogennego metoprololu.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak płuc, lek beta-adrenolityczny, makrofag piankowy, metoprolol winianu, nowotwór złośliwy, opóźnienie rozwoju płodu, pęcherzyk płucny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność, zaburzenie kostnienia, zaburzenie płodności, zgon okołoporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Fresenius Kabi 100 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach. Zaobserwowano zmiany hematologiczne o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, głównie dotyczące wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz, martwica komórek wątrobowych u psów) oraz nerek (ogniskowa mineralizacja i zwyrodnienie u małp). Dawkowanie ≥6 mg/kg mc. u szczurów powodowało rozrost nabłonka nerek i pęcherza moczowego. W badaniu 39-tygodniowym na małpach ustalono NOAEL na poziomie 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Imatynib nie wykazywał działania genotoksycznego in vivo, jednak w badaniach in vitro stwierdzono klastogenność w komórkach ssaków oraz mutagenność dwóch produktów pośrednich. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i ruchliwości plemników u samców szczurów przy dawce 60 mg/kg mc., a u samic zwiększenie poimplantacyjnych strat płodów przy tej samej dawce. Działanie teratogenne obserwowano u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg mc., obejmujące defekty czaszki i przepuklinę mózgową.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie niekliniczne, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, brodawczak, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekotoksyczność, kardiomiopatia, martwica hepatocytów, martwica przewodów żółciowych, mineralizacja ogniskowa, niewydolność serca, NOAEL, organogeneza, potencjał genotoksyczny, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, rozwój pourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność leku, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, utrata poimplantacyjna, zakażenie oportunistyczne, zmiana hematologiczna, zmiana nienowotworowa, zmiana nowotworowa, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Capparis spinosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna Capparis spinosa, obecna w preparacie Liv.52 w postaci kory (65 mg/tabletkę), wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej oraz brak działań niepożądanych w badaniach toksyczności przewlekłej. W badaniach na szczurach i królikach dawki jednorazowe sięgały 5000 mg/kg masy ciała bez osiągnięcia dawki śmiertelnej, a długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Ponadto, preparat nie wykazywał działania embriotoksycznego ani teratogennego w badaniach na szczurach, co potwierdza jego bezpieczeństwo w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badanie rakotwórczości, Capparis spinosa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kapar ciernisty, kora kapara ciernistego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ciążowa, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cisplatyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi, obejmującymi nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową oraz ototoksyczność, a także neurotoksyczność i immunosupresję u zwierząt. Efekty te pojawiają się przy ekspozycji zbliżonej do stosowanej klinicznie. Substancja wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, co potwierdzają testy in vitro i in vivo, a także badania rakotwórczości na myszach i szczurach, gdzie obserwowano rozwój chłoniaków, gruczolakoraków, włókniakomięsaków oraz białaczki. Cisplatyna ma również udokumentowany potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i apoptozę pęcherzyków jajnikowych oraz uszkodzenia jąder i spermatogenezy, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności u obu płci.
apoptoza, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, brak plemników, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, spermatogonia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon substancji czynnych
Ziele krwawnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących ziela krwawnika (Achillea millefolium L.) wykazuje istotne braki w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji. W przypadku większości produktów leczniczych zawierających ziele krwawnika, takich jak Gastrobonisol, Gastrovit TraviComplex czy Hemorol, nie przeprowadzono szczegółowych badań toksyczności, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak jest również danych przedklinicznych dla preparatów zawierających wyłącznie ziele krwawnika, np. Ziele Krwawnika czy Krwawnik Fix. Dla złożonych preparatów, takich jak Salviasept, dostępne badania dotyczą jedynie innych składników (np. olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy), które wykazują niejednoznaczne lub ograniczone wyniki w testach genotoksyczności i mutagenności.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, eugenol, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna tradycyjna, mentol, olejek goździkowy, olejek miętowy, olejek tymiankowy, potencjał rakotwórczy, sok z ziela krwawnika, test Amesa, test Bacillus subtilis rec, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wyciąg płynny złożony, ziele krwawnika