działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulcobis 10 mg
Bisakodyl, substancja czynna preparatu Dulcobis, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Dawka toksyczna po podaniu doustnym przekraczała 2 g/kg masy ciała u gryzoni, a u psów tolerowano nawet dawki do 15 g/kg. Główne objawy toksyczności ostrej to biegunka, zmniejszona aktywność ruchowa oraz nastroszenie sierści, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem leku. W badaniach przewlekłych do 26 tygodni nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych, w tym nefrotoksyczności, a zmiany proliferacyjne w pęcherzu moczowym u szczurów były wtórne do zaburzeń elektrolitowych i nie mają znaczenia klinicznego dla człowieka.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biegunka, bisakodyl, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mikrokamienie, nefrotoksyczność, pęcherz moczowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko ciążowe, środek przeczyszczający, toksyczność ciążowa, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 50 50 mg/ml
Badania przedkliniczne tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej Poltram 50, wykazały, że lek posiada akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (gryzonie, psy) zaobserwowano hepatotoksyczność jedynie przy dawkach około 10-krotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Objawy zatrucia tramadolem, typowe dla opioidów, obejmowały niepokój, ataksję, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki i pojawiały się przy dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego nawet przy ekspozycji odpowiadającej lub przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
ataksja, dawka terapeutyczna, drgawki, drżenie, duszność, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hepatotoksyczność, napad padaczkowy, niepokój, opioid, pobudzenie psychoruchowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tramadol chlorowodorek, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotrakson 2 g
Przedkliniczne badania ceftriaksonu, substancji czynnej Biotraksonu, wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej tego antybiotyku cefalosporynowego III generacji prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym u zwierząt (psów i małp). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania ceftriaksonu pod względem uszkodzeń materiału genetycznego.
cefalosporyna III generacji, ceftriakson, dieta niskosodowa, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, odwracalność, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, złogi i strąty, złogi w pęcherzyku żółciowym - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cytarabina, jako lek cytotoksyczny, wykazuje teratogenne działanie potwierdzone w badaniach na zwierzętach, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Ryzyko wad rozwojowych, takich jak deformacje kończyn i zniekształcenia ucha, jest szczególnie wysokie w I trymestrze ciąży, a także obserwuje się u noworodków pancytopenię, leukopenię, niedokrwistość, małopłytkowość oraz inne poważne powikłania, w tym zgony noworodkowe. Stosowanie cytarabiny w II i III trymestrze wiąże się z mniejszym, lecz nadal obecnym ryzykiem. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet przez co najmniej 6 miesięcy po terapii oraz u mężczyzn przez 3-6 miesięcy, ze względu na potencjalne genotoksyczne i mutagenne działanie leku. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia i przez minimum tydzień po ostatniej dawce cytarabiny, aby uniknąć ryzyka poważnych działań niepożądanych u niemowląt.
azoospermia, cytarabina, drugi trymestr ciąży, działanie cytotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, eozynofilia, leki alkilujące, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, pancytopenia, pierwszy trymestr ciąży, posocznica, przenikanie leków do mleka, skuteczna antykoncepcja, splenomegalia, trisomia, wady wrodzone, zaburzenia chromosomalne, zahamowanie czynności gonad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum Aflofarm 5 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące hydrokortyzonu octanu w stężeniu 5 mg/g, zawartego w kremie Hydrocortisonum Aflofarm, wykazały brak działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tego glikokortykosteroidu miejscowo. Brak potencjału mutagennego zmniejsza ryzyko niekorzystnych zmian genetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w standardowych warunkach. Jednakże, w zakresie stosowania hydrokortyzonu w ciąży, brak jest odpowiednio liczebnych i kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykafunginy wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza hepatotoksyczność, manifestującą się rozwojem ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz raków wątrobowokomórkowych u szczurów, zależnych od dawki i czasu leczenia. Zmiany te utrzymywały się nawet po 13-tygodniowym okresie odstawienia i przekształcały się w nowotwory, szczególnie przy dawce 32 mg/kg mc./dobę. Stężenia leku przy progu rozwoju nowotworów mieściły się w zakresie stężeń klinicznych stosowanych u ludzi, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko rakotwórczości w terapii. Ponadto, toksyczność obejmowała zmiany w układzie moczowym (wakuolizacja i hiperplazja nabłonka pęcherza i miedniczek nerkowych), układzie krwiotwórczym (wpływ na erytrocyty) oraz męskim układzie rozrodczym (wakuolizacja nabłonka przewodów najądrza, zmniejszenie liczby plemników), przy czym NOAEL mieściły się w zakresie stężeń klinicznych lub były od nich niższe.
działanie hepatotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzymy wątrobowe, hemoliza krwi, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, kanaliki nasienne, mykafungina, nabłonek nasienny, nabłonek przejściowy, najądrze, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, ogniska zmienione hepatocytów, płodność samca, poronienie, rak wątrobowokomórkowy, stężenie kliniczne, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja nabłonka, zwyrodnienie hepatocytów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fokusin 0,4 mg
Produkt leczniczy Fokusin zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny) przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające toksyczność po pojedynczej i wielokrotnej dawce, wpływ na płodność, potencjał rakotwórczy oraz mutagenność. Badania toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach i psach, gdzie zaobserwowano działania zgodne z farmakologicznym mechanizmem antagonisty receptorów alfa-adrenergicznych. U psów poddanych bardzo wysokim dawkom odnotowano zmiany w zapisie EKG, które jednak nie miały klinicznego znaczenia. Kompleksowe testy mutagenności in vivo i in vitro wykazały brak istotnego działania genotoksycznego tamsulosyny.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, elektrokardiogram, hiperprolaktynemia, karcynogenność, mutagenność, płodność, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, receptor alfa-adrenergiczny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxipulmon 3 mg/ml
Przedkliniczne badania butamiratu cytrynianu, substancji czynnej leku Maxipulmon (3 mg/ml, syrop), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych nie ujawniła istotnych zagrożeń toksycznych przy pojedynczym ani długotrwałym podaniu. Ponadto, badania wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na procesy rozrodcze, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Wyniki te podkreślają brak istotnych ryzyk toksycznych w kontekście ogólnoustrojowym.
badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, butamiratu cytrynian, działanie mutagenne, Maxipulmon, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euphyllin long 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne teofiliny, substancji czynnej Euphyllin long, wykazały brak istotnej toksyczności przewlekłej u psów i szczurów, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena mutagenności w modelach in vivo i in vitro wskazuje na brak działania mutagennego w warunkach uwzględniających metabolizm ssaków, natomiast pozytywne wyniki in vitro bez metabolizmu mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na szybki metabolizm teofiliny in vivo. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego teofiliny w badaniach długoterminowych na zwierzętach, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka karcynogennego przy przewlekłym stosowaniu leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, demetylacja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, klirens, krew pępowinowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozszczep podniebienia, teofilina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa serca, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiazyt 500 mg
Badania przedkliniczne azytromycyny wykazały, że podawanie dawki 40-krotnie wyższej niż kliniczna powodowało przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, bez objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko genotoksyczności. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym schematem terapeutycznym leku Abiazyt 500 mg, co minimalizuje ryzyko karcynogenne u pacjentów.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, leczenie krótkotrwałe, mutagenność, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia płodu, proces kostnienia, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone na modelach małpich i króliczych. U samic małp poddanych ekspozycji na lek w okresie ciąży zaobserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia), a także nieprawidłowości narządów wewnętrznych, w tym odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy i wadliwie rozwiniętą przeponę. U królików dawki 10 i 20 mg/kg mc./dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek przy dawce 20 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na bezpośredni toksyczny wpływ leku. Toksyczność ostra lenalidomidu jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi doustnymi przekraczającymi 2000 mg/kg mc./dobę u gryzoni, natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) objawiała się odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, ryzyko teratogenne, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elymbus 0,1 mg/g
Badania przedkliniczne bimatoprostu (substancji czynnej Elymbus 0,1 mg/g) wykazały, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi. W badaniach na małpach stosujących bimatoprost w stężeniu ≥0,3 mg/ml przez 1 rok zaobserwowano zwiększoną pigmentację tęczówki oraz przemijające zmiany w tkankach okołoocznych, bez funkcjonalnych lub mikroskopowych uszkodzeń. Mechanizm pigmentacji wiąże się ze zwiększoną produkcją melaniny, a nie wzrostem liczby melanocytów. Brak działania mutagennego i rakotwórczego potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i myszy dawki toksyczne były wielokrotnie wyższe (od 103- do 1700-krotnie) niż ekspozycja u ludzi, a toksyczność okołoporodowa objawiała się skróceniem ciąży i zmniejszeniem masy potomstwa przy dawkach ≥0,3 mg/kg mc./dobę, bez wpływu na funkcje neurobehawioralne potomstwa.
badania farmakokinetyczne, badania przedkliniczne, bimatoprost, ciecz wodnista, działanie leku, działanie mutagenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcje neurobehawioralne, melanocyty, pigmentacja tęczówki, poronienie, rozwój zarodkowo-płodowy, szpara powiekowa, tkanki okołooczne, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroDulox 30 mg
Duloksetyna nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co potwierdzają standardowe testy genotoksyczności. W badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i nowotworów wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone.
badania na młodych osobnikach, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, indukcja wątrobowych enzymów mikrosomalnych, NOAEL, parametr AUC, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wpływ na rozród, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenie cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycyclinum TZF 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny, antybiotyku z grupy tetracyklin, wykazują istotne luki, zwłaszcza brak długoterminowych badań karcinogenności i mutagenności bezpośrednio dotyczących tego leku. Dane pośrednie, oparte na badaniach innych tetracyklin, wskazują na potencjalne działanie onkogenne oksytetracykliny (nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej) oraz minocykliny (nowotwory tarczycy) u szczurów. Testy in vitro wykazały mutagenność tetracykliny i oksytetracykliny na komórkach zwierzęcych, jednak brak jest bezpośrednich danych mutagenności dla doksycykliny. Te ograniczenia w danych przedklinicznych utrudniają pełną ocenę ryzyka karcinogennego i mutagennego dla doksycykliny stosowanej w dawce 20 mg/ml w postaci roztworu do infuzji.
antybiotyk tetracyklinowy, dawka leku, doksycyklina, doksycyklina hyklan, Doxycyclinum TZF, działanie mutagenne, działanie onkogenne, in vitro, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, potencjał mutagenny, przysadka mózgowa, roztwór do infuzji, test mutagenności, tetracyklina, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności skojarzenia walsartanu (80 mg) i hydrochlorotiazydu (12,5 mg) wykazały, że stosowanie Co-Valsacor w dawkach terapeutycznych jest dobrze tolerowane u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach szerokonosych, przy dawkach odpowiadających do 0,9-krotności maksymalnej zalecanej dawki walsartanu i 3,5-krotności dawki hydrochlorotiazydu (mg/m²), zaobserwowano nefropatię z bazofilią kanalikową, zaburzenia elektrolitowe (wzrost stężenia potasu, mocznika i kreatyniny w surowicy) oraz zwiększenie objętości i stężenia elektrolitów w moczu. Wysokie dawki (do 3-krotności maksymalnej dawki walsartanu i 12-krotności hydrochlorotiazydu u szczurów) powodowały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). U małp odnotowano także uszkodzenie błony śluzowej żołądka oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania walsartanu i jego wpływem na układ renina-angiotensyna.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hiperplazja tętniczek doprowadzających, hydrochlorotiazyd, inhibitory ACE, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał rakotwórczy, przewód słuchowy zewnętrzny, renina, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie błony śluzowej, walsartan, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symformin XR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Symformin XR, obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksykologiczną oraz genotoksyczną. Standardowe testy farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku w różnych dawkach nie spowodowało istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karnidin 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne lerkanidypiny, substancji czynnej leku Karnidin, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Analizy farmakologiczne bezpieczeństwa na modelach zwierzęcych potwierdziły brak negatywnego wpływu na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy w dawkach terapeutycznych. Długoterminowe testy toksyczności na szczurach i psach ujawniły jedynie efekty farmakodynamiczne charakterystyczne dla antagonistów kanałów wapniowych, bez nieoczekiwanych mechanizmów toksyczności. W standardowych testach genotoksyczności lerkanidypina nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, antagonista kanałów wapniowych, autonomiczny układ nerwowy, chlorowodorek lerkanidypiny, dystocja, działanie mutagenne, działanie sedatywne, działanie teratogenne, farmakodynamika, genotoksyczność, lerkanidypina, mutacja genowa, nadciśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju płodu, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał kancerogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacaini Noridem 5 mg/mL
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bupiwakainy chlorowodorku, zawartego w preparacie Bupivacaini Noridem, nie wykazują istotnych zagrożeń toksycznych poza tymi już opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. Badania konwencjonalne obejmujące toksyczność ostrą i podprzewlekłą nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych. Ponadto, bupiwakaina nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego w standardowych modelach badawczych, co potwierdza brak potencjału do indukowania mutacji genetycznych czy rozwoju nowotworów.
Istotne są jednak dane dotyczące toksycznego wpływu bupiwakainy na układ rozrodczy i rozwój płodu. Substancja przenika przez łożysko, co ma kliniczne znaczenie w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa szczurów oraz zwiększoną śmiertelność zarodków królików przy dawkach 5- i 9-krotnie przekraczających maksymalne zalecane dawki dobowe dla ludzi. Badania na małpach Rhesus wskazują na możliwe zmiany w zachowaniu pourodzeniowym, sugerujące potencjalny wpływ na rozwój neurologiczny i behawioralny potomstwa. Te dane podkreślają konieczność zachowania szczególnej ostrożności przy stosowaniu bupiwakainy w położnictwie i anestezjologii położniczej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rawel SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania indapamidu zawartego w produkcie Rawel SR, stosowanego w dawce terapeutycznej 1,5 mg, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genotoksyczne i karcynogenne. Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych obejmowały podanie dawek doustnych od 40 do 8000 razy przekraczających dawkę terapeutyczną. Głównym efektem przy tak wysokich dawkach było nasilenie działania moczopędnego, natomiast podanie dożylne lub dootrzewnowe wywoływało objawy takie jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, co wiązało się z farmakologicznym działaniem indapamidu i występowało jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badania przedkliniczne, depresja ośrodkowego układu oddechowego, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, obwodowy rozkurcz naczyń, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Tetracyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tetracyklina, antybiotyk o szerokim spektrum działania, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, długoterminowe badania karcinogenności nie zostały w pełni przeprowadzone, a inne tetracykliny, takie jak oksytetracyklina i minocyklina, wykazały działanie onkogenne u szczurów (nowotwory nadnerczy, przysadki mózgowej i tarczycy). Testy in vitro wskazały na mutagenność tetracykliny i oksytetracykliny, jednak badania in vivo z kortykosteroidami, w tym w połączeniu z tetracykliną (np. Polcortolon TC), nie potwierdziły mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności przy dawce 250 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic nie stwierdzono wpływu na płodność. Tetracyklina przenika przez łożysko i do mleka, wykazując toksyczność rozwojową, w tym embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju kośćca.
W przypadku preparatów złożonych zawierających tetracyklinę, takich jak Pylera (chlorowodorek tetracykliny, metronidazol, bizmutu potasu cytrynian zasadowy) oraz Polcortolon TC (tetracykliny chlorowodorek i triamcynolon acetonid), brak jest dedykowanych badań przedklinicznych całego produktu, a ocena bezpieczeństwa opiera się na danych poszczególnych składników. Producent Tetralysalu, zawierającego limecyklinę, nie udostępnił szczegółowych danych przedklinicznych, powołując się na długotrwałe stosowanie tetracyklin u ludzi. Podsumowując, dostępne dane niekliniczne nie wskazują na szczególne ryzyko toksyczne, genotoksyczne czy rakotwórcze tetracykliny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Jednakże konieczne jest dalsze monitorowanie, zwłaszcza w kontekście potencjalnych efektów długoterminowych i wpływu na reprodukcję.
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki tetracyklinowe, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, chlorowodorek tetracykliny, cytrynian bizmutu potasu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kortykosteroid, limecyklina, metronidazol, minocyklina, mutagenność, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, opóźnienie rozwoju kośćca, przysadka mózgowa, tetracyklina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, triamcynolon, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo w leczeniu bólu gardła, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla NLPZ działania niepożądane, głównie dotyczące przewodu pokarmowego i nerek. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach dawki 12-25 mg/kg mc./dobę powodowały zmiany w brodawkach nerkowych, a dawki 10-40 mg/kg mc. uszkodzenia przewodu pokarmowego. Przewlekłe podawanie flurbiprofenu szczurom w dawkach 0,5-8,0 mg/kg mc. skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami żołądka. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 228-344 mg/kg mc. Długotrwałe badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na funkcję wątroby, nerek ani układ krwiotwórczy, a testy mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego ani mutagennego flurbiprofenu.
badanie toksykologiczne, brodawka nerkowa, dawka doustna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, LD50, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, organogeneza, owrzodzenie żołądka, preparat miejscowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, przewód tętniczy płodu, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, Vocaflam, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Bluefish 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, co sugeruje wpływ na erytropoezę i wskazuje na konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów. Ponadto, zaobserwowano zmiany w funkcji nerek, w tym wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także morfologiczne uszkodzenia kanalików nerkowych u psów, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Dodatkowo, u szczurów i psów stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki i owrzodzenia, co jest istotne w kontekście chorób przewodu pokarmowego. Zmiany te wynikają z mechanizmu działania telmisartanu, charakterystycznego dla antagonistów receptora angiotensyny II, a doustne uzupełnienie soli może zapobiegać większości niepożądanych efektów.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, erytropoeza, gospodarka elektrolitowa, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mechanizm farmakologiczny, morfologia krwi, nadżerka, owrzodzenie, stan zapalny, suplementacja soli, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zanik kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej w produktach Levirox, wykazały niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach ujawniły, że dawki znacznie przekraczające te stosowane u ludzi mogą powodować hepatopatię, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na rozród, w tym płodność, rozwój embrionalny i okołoporodowy.
- Leksykon substancji czynnych
Sodu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorku sodu (NaCl) potwierdzają jego fizjologiczną rolę jako podstawowego elektrolitu osocza, nie wykazując działań toksycznych przy dawkach terapeutycznych mieszczących się w granicach fizjologicznych zdolności regulacyjnych organizmu. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wskazują na ryzyko toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także nie wykazano działania genotoksycznego, rakotwórczego czy negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój zarodka i płodu. Toksyczność chlorku sodu obserwowana jest jedynie przy znacznym przedawkowaniu prowadzącym do hipernatremii, co podkreśla konieczność monitorowania stężenia jonów sodu i chloru oraz przestrzegania zaleceń dawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej lub niewydolnością nerek.
aktywność mutagenna, badanie toksykologiczne, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dializa otrzewnowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja nerek, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, hemofiltracja, hipernatremia, homeostaza wodno-elektrolitowa, ikodekstryna, jony sodu i chloru, kancerogenność, osmolarność, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocain 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku wykazały brak bezpośredniego działania mutagennego samej substancji czynnej, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna, stosowany w dużych, prawie toksycznych dawkach, wykazuje potencjał mutagenny in vitro. Długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej po 2-letniej ekspozycji na wysokie dawki 2,6-ksylidyny, co wskazuje na możliwe ryzyko rakotwórczości u ludzi przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek lidokainy. W związku z tym zaleca się ograniczenie stosowania lidokainy do najkrótszego możliwego czasu i unikanie długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, badania przedkliniczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, guzy łagodne i złośliwe, jama nosowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi maciczny, rozwój behawioralny, teratogenność, test mutagenności - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neotigason 25 mg
Neotigason, zawierający acytretynę w dawkach 10 mg lub 25 mg, jest syntetycznym, aromatycznym analogiem kwasu retynowego, zaliczanym do leków przeciwłuszczycowych z grupy retynoidów (kod ATC: D05BB02). Preparat wykazuje działanie terapeutyczne w łuszczycy oraz zaburzeniach rogowacenia skóry poprzez normalizację procesów różnicowania i rogowacenia keratynocytów. Mimo że mechanizm działania pozostaje nie do końca poznany, acytretyna działa wyłącznie objawowo. Badania przedkliniczne potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa leku, wykazując brak mutagenności, rakotwórczości oraz bezpośredniej hepatotoksyczności, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceroxim 250 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Ceroxim, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania powtarzanych dawek nie ujawniły toksyczności, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania cefuroksymu aksetylu w kontekście zdrowia reprodukcyjnego.
badanie biochemiczne moczu, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, terapia antybiotykowa, test laboratoryjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w kontekście toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Testy na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy) nie ujawniły żadnych objawów toksyczności nawet przy podawaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Ponadto, test Amesa nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego drobnoustroju.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meaxin 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne imatynibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy, małpy, króliki) wykazały, że lek wywołuje łagodne do umiarkowanych zmiany hematologiczne oraz toksyczność wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowym podawaniu, natomiast u małp stwierdzono uszkodzenia nerek z podwyższonymi wartościami BUN i kreatyniny. Długotrwałe stosowanie wiązało się ze zwiększoną częstością zakażeń oportunistycznych. Dawka NOAEL u małp wyniosła 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Imatynib wykazał zróżnicowany potencjał genotoksyczny – negatywny w teście Amesa i mikrojądrowym u szczurów, ale pozytywny w teście klastogennym na komórkach jajnika chomika chińskiego. Ponadto, niektóre produkty pośrednie procesu produkcji wykazały mutagenność. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i ruchliwości plemników u samców szczurów przy dawce 60 mg/kg oraz zwiększoną utratę płodów u samic przy tej samej dawce, co jest zbliżone do maksymalnej dawki klinicznej w przeliczeniu na powierzchnię ciała.
aberracje chromosomowe, albuminy, aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, białko całkowite, brodawczak gruczołu napletkowego, brodawczak pęcherza moczowego, cholesterol, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, gruczolak nerek, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz rdzenia nadnerczy, hiperplazja przewodów żółciowych, jądra i najądrza, kardiomiopatia, kreatynina, malaria, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, organogeneza, potencjał genotoksyczny, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost nabłonka brodawek nerkowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie kanalików nerkowych, rozwój przed- i pourodzeniowy, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, triglicerydy, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, zakażenia oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie spermatogenezy, zwyrodnienie kanalików nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące mesalazyny (lek Pentasa) wykazały, że nefrotoksyczność była jedynym istotnym działaniem toksycznym, obserwowanym u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak dawki i stężenia w osoczu przy braku działań niepożądanych (NOAEL) przekraczały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi od 2 do 7,2 razy, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono istotnej toksyczności wobec przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Kompleksowe badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z mesalazyną.
badanie in vivo, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hematopoeza, mesalazyna, nefrotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, potencjał tumorogenny, przebieg ciąży, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test in vitro, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka normalna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca naturalnym składnikiem osocza, pełni kluczową rolę w układzie odpornościowym. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tej substancji napotykają na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z jej biologicznej natury oraz reakcji zwierząt doświadczalnych na heterologiczne białka ludzkie. Problemy te obejmują indukcję przeciwciał przeciwko białkom heterologicznym, co utrudnia interpretację wyników długoterminowych, niemożność przeprowadzenia standardowych badań toksyczności przewlekłej, ograniczenia w ocenie wpływu na rozrodczość oraz trudności w badaniu genotoksyczności i potencjału rakotwórczego. Pomimo tych ograniczeń, konwencjonalne badania farmakologiczne preparatów takich jak Cuvitru i Gamunex 10% wykazały dobrą tolerancję miejscową po podskórnym podaniu oraz brak istotnego ryzyka toksycznego w badaniach ostrej i podostrej toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, genotoksyczność, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobuliny dożylne, mutagenność in vitro, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, substancja biologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ odpornościowy, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Faringosept 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ambazonu jednowodnego, substancji czynnej leku Faringosept 10 mg w formie tabletek do ssania, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrej dawki, z wartością LD50 wynoszącą 1000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym. Badania te potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Ponadto, ambazon nie wykazywał cytotoksyczności w testach in vitro, co wskazuje na brak bezpośredniego toksycznego wpływu na komórki w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały wysoką tolerancję leku u różnych gatunków zwierząt, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: u naczelnych 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, u szczurów 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy, a u psów 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez miesiąc i 3 miesiące oraz 4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy. Toksyczność objawiała się głównie uszkodzeniem wątroby, manifestującym się wzrostem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, aminotransferaza alaninowa i asparaginianowa, γ-glutamylotransferaza, dehydrogenaza mleczanowa), które po odstawieniu leku ulegały normalizacji. Dodatkowo obserwowano objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie oraz zmiany w narządach takich jak żołądek, grasica, nerki i tkanki limfatyczne. U psów i małp przy bardzo dużych dawkach (400 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dawka dobowa, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, glutamylotransferaza, klarytromycyna, objaw niepożądany, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, szczep bakteryjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, układ limfatyczny, uszkodzenie narządu, wada układu krążenia, wątroba, wczesne poronienie, zmiana chorobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne mesalazyny zawartej w czopkach Salaza 1000 mg wykazały jednoznaczne działanie nefrotoksyczne u wszystkich badanych gatunków zwierząt, jednak poziomy NOAEL dla szczurów i małp przewyższały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi o współczynnik od 2 do 7,2, co wskazuje na istnienie marginesu bezpieczeństwa. Nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych w obrębie przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności, a badania karcynogenności na szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z podawaniem mesalazyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, choroba zapalna jelit, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mesalazyna, nefrotoksyczność, płodność, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), których bezpieczeństwo stosowania potwierdzono w licznych badaniach przedklinicznych i klinicznych. Lizynopryl nie wykazuje genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak inhibitory ACE mogą powodować poważne działania niepożądane w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak obumarcie płodu, wady czaszki, fetotoksyczność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem spowodowanym niedociśnieniem u matki, co ogranicza przepływ krwi i dostarczanie tlenu do płodu.
działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl i torasemid, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny i mocznika, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Chlortalidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i obrzęków, nie wykazuje jednoznacznego działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną toksyczność dla zarodka i płodu przy dawkach 19-krotnie wyższych niż kliniczne, jednak efekt ten był związany z toksycznością u samic. Wyniki dotyczące resorpcji płodów u myszy były niejednoznaczne i nie potwierdzone w kolejnych badaniach. W zakresie mutagenności, testy in vitro i in vivo wykazały brak typowego działania mutagennego; aberracje chromosomalne obserwowano jedynie w hodowlach komórek CHO przy dawkach cytotoksycznych, co nie znalazło potwierdzenia w badaniach in vivo na myszach i szczurach.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, jajnik chomika chińskiego, nadciśnienie tętnicze, naprawa DNA, obrzęk, potencjał onkogenny, resorpcja płodu, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej Saccharomyces boulardii, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy), nie wykazały żadnych objawów toksyczności nawet przy stosowaniu wysokich dawek. Testy mutagenności, w tym test Amesa wykonany dla szczepów Saccharomyces boulardii CNCM I-745 (produkty Enterol, Enterol Forte) oraz Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926 (Lakcid ENTERO), potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dane te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, co wskazuje na duży margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. U psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano objawy neurologiczne typowe dla neuroleptyków, takie jak sedacja, ataksja, drżenia czy zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności wielokrotnej u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na niektóre efekty. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, wpływające na narządy rozrodcze. W hematologii u psów przy ekspozycji 12-15 razy większej niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę zaobserwowano odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
cykl płciowy, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne