działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Valerin, zawierającego alkoholowy wyciąg z korzenia Valeriana officinalis L., wykazały niski profil toksyczności. W badaniu toksyczności ostrej u myszy po dootrzewnowym podaniu wyciągu, LD50 wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach toksyczności podostrej u szczurów, podawanych dootrzewnowo w dawkach 400-600 mg/kg przez 45 dni oraz doustnie w dawkach 300 i 600 mg/kg przez 30 dni, nie zaobserwowano istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych, ciśnieniu tętniczym ani wadze narządów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tych zakresach dawek i czasów ekspozycji.
badania toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, ekstrakt alkoholowy, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń kozłka, LD50, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, parametry moczu, podanie dootrzewnowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, walepotriaty, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg suchy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu obejmowały ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkadzającego DNA, a ocena toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wskazała na ryzyko teratogenności czy zaburzeń płodności. Formalne badania kancerogenności nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie sugerują działania rakotwórczego cefuroksymu.
antybiotyk, cefalosporyna, cefuroksym, działanie mutagenne, działanie niepożądane, gamma-glutamylotranspeptydaza, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr laboratoryjny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test laboratoryjny, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iloprost Zentiva 20 mcg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące iloprostu wykazały, że jednorazowe dawki dożylne lub doustne około 100-krotnie wyższe od terapeutycznych mogą wywoływać objawy toksyczności, w tym niedociśnienie, zaczerwienienie skóry, hamowanie funkcji płytek krwi, niewydolność oddechową oraz objawy ogólne zatrucia. W badaniach przewlekłych (do 26 tygodni) u gryzoni i nie-gryzoni, przy ekspozycji 14-47-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a obserwowane efekty ograniczały się do farmakologicznie przewidywanych działań, takich jak niedociśnienie i duszność. W inhalacyjnym badaniu długoterminowym u szczurów dawka NOAEL wyniosła 48,7 µg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi (Cmax i AUC). Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a testy rakotwórczości na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału kancerogennego iloprostu.
W badaniach embriotoksyczności u szczurów zaobserwowano nieprawidłowości pojedynczych paliczków przednich łap, niezależnie od dawki, co interpretowano jako opóźnienie wzrostu związane z hemodynamicznymi efektami iloprostu w późnej organogenezie, bez cech teratogenności. Nie stwierdzono zaburzeń rozwoju pourodzeniowego ani zdolności rozrodczych potomstwa. Badania na królikach i małpach, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających ludzkie, nie wykazały poważnych anomalii rozwojowych. Iloprost przenika do mleka w stopniu <1% dawki dożylnej, bez wpływu na rozwój pourodzeniowy i rozrodczość. Testy inhalacyjne (20 µg/ml przez 26 tygodni) nie wykazały miejscowego podrażnienia dróg oddechowych, a testy skórne i antygenowości nie potwierdziły działania uczulającego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Iloprost Zentiva.
badanie embriotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, duszność, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hamowanie czynności płytek krwi, jednostka płodowo-łożyskowa, miejscowe podrażnienie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, objaw zatrucia, organogeneza, perystaltyka jelit, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń, stężenie w osoczu krwi, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenie chodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fampridine Zentiva 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa famprydyny opiera się na badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych po wielokrotnym podaniu doustnym. Charakterystycznym zjawiskiem jest szybki początek działań niepożądanych, pojawiających się zwykle w ciągu pierwszych 2 godzin od podania. Objawy kliniczne, obserwowane u różnych gatunków, obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, zaburzenia wokalizacji, zwiększone ślinienie, zaburzenia chodu oraz nadpobudliwość. W badaniach na szczurach odnotowano pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzące do zgonu, co wymaga dalszej analizy pod kątem potencjalnego związku przyczynowego z famprydyną. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki toksyczne dla samic ciężarnych powodowały zmniejszenie masy i żywotności płodów, jednak bez zwiększenia ryzyka wad rozwojowych czy zaburzeń płodności.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, duszność, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niedrożność układu moczowego, objaw neurologiczny, potencjał genotoksyczny, prostracja, rozszerzenie źrenicy, wada rozwojowa, zaburzenie chodu, żywotność płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efrinol 2% 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku efedryny, substancji czynnej produktu leczniczego Efrinol 2% (20 mg/g, krople do nosa, roztwór), wykazały charakterystyczne działania farmakologiczne, przede wszystkim nadmierną pobudliwość nerwową u zwierząt doświadczalnych (myszy, szczury), co jest zgodne z jej sympatykomimetycznym mechanizmem działania. Analizy mutagenności nie wykazały zdolności efedryny do indukowania mutacji genetycznych, co potwierdza brak działania mutagennego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały efektów teratogennych, wskazując na brak wad rozwojowych u potomstwa zwierząt poddanych terapii.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek efedryny, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Efrinol, krople do nosa, mutacja genetyczna, pobudliwość nerwowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja sympatykomimetyczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Depot 200 mg
Dekanonian zuklopentyksolu, substancja czynna leku Clopixol Depot, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Badania reprodukcyjne na szczurach wskazały na opóźnienie zachowań seksualnych oraz zmniejszenie liczebności miotów przy podawaniu leku z pokarmem, jednak bez negatywnego wpływu na płodność. W dawkach 5 i 15 mg/kg/dobę zaobserwowano zwiększoną liczbę martwych urodzeń, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony rozwój młodych, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne i może być związane z toksycznym wpływem na matki. Zuklopentyksol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, a niewielkie, statystycznie nieistotne zwiększenie częstości nowotworów u szczurów (przy dawce 30 mg/kg mc./dobę) jest prawdopodobnie związane z fizjologicznym wzrostem prolaktyny, co nie przekłada się na ryzyko u ludzi.
Clopixol Depot, dekanonian zuklopentyksolu, działanie miejscowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, octan zuklopentyksolu, prolaktyna, rak pęcherzykowy tarczycy, receptor D2, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyspy Langerhansa, zaburzenia krycia, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum Jelfa 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące hydrokortyzonu wykazały brak działania mutagennego tej substancji, co potwierdzono również dla prednizolonu, innego glikokortykosteroidu. Brak mutagenności jest istotnym czynnikiem przemawiającym za bezpieczeństwem długotrwałego stosowania hydrokortyzonu. Jednakże, w modelach zwierzęcych wykazano, że podawanie wysokich dawek glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, może prowadzić do zaburzeń rozwoju płodu, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coffecorn forte 1 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Coffecorn forte zawiera ergotaminę winianu (1 mg) oraz kofeinę bezwodną (100 mg). Badania toksyczności ostrej wykazały, że LD50 ergotaminy przy podaniu doustnym wynosi 2500 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Dla kofeiny podanie podskórne u królików wykazało LD50 powyżej 265 mg/kg. Oba składniki wykazują potencjał embriotoksyczny, powodując niedotlenienie i śmiertelność płodów w modelach zwierzęcych. Literatura kliniczna wskazuje na ryzyko wad wrodzonych u noworodków, gdy matki stosowały preparaty zawierające ergotaminę i kofeinę przed 20. tygodniem ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuver 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa torasemidu obejmowała badania toksykologiczne, teratogenne oraz inne aspekty bezpieczeństwa, które potwierdziły niski profil toksyczności substancji. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu była bardzo niska, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach zaobserwowano zmiany związane z farmakodynamicznym działaniem torasemidu, takie jak zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi oraz zmiany strukturalne nerek (rozszerzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek). Wszystkie te efekty miały charakter przemijający i były odwracalne po zakończeniu terapii.
badania toksykologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekty toksyczne, kanaliki nerkowe, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, torasemid, wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Eletryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eletryptan, substancja czynna leku Relpax (dawka 40 mg), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności długoterminowej potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa eletryptanu, bez istotnych zmian patologicznych w narządach i tkankach po wielokrotnym podaniu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bromowodorek eletryptanu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja w ciąży, eletryptan, genotoksyczność, migrena, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia migreny, toksyczność wielokrotnego dawkowania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenności, zwłaszcza w modelu małp, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, obserwowano anomalie rozwojowe, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, co wskazuje na toksyczny wpływ leku na rozwój zarodkowo-płodowy. Minimalne dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co świadczy o relatywnie niskiej ostrej toksyczności. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada przepony, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 u gryzoni w zakresie 700-1400 mg/kg (doustnie) oraz 30-60 mg/kg (dożylnie). Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych działań niepożądanych w kontekście terapeutycznym, choć u szczurów obserwowano przemijającą fosfolipidozę narządową, typową dla amin lipofilnych, bez trwałych zaburzeń morfologicznych czy czynnościowych. W badaniach rozrodczości stwierdzono zaburzenia kostnienia u potomstwa przy dawce 56 mg/kg/dobę, odpowiadającej 2-3-krotnemu stężeniu terapeutycznemu u ludzi, jednak bez wzrostu częstości wad rozwojowych. Cytalopram nie wpływał negatywnie na płodność, ciążę ani rozwój pourodzeniowy szczurów, choć odnotowano zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa w okresie laktacji. U płodu stężenia leku i metabolitów były 10-15-krotnie wyższe niż w osoczu matki.
amina lipofilna, cytalopram, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja lekowa, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, laktacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa kości, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, zaburzenie depresyjne - Leksykon substancji czynnych
Walproinian sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Walproinian sodu wykazuje istotną toksyczność ostrą z LD50 w zakresie 1200-1600 mg/kg (doustnie) oraz 750-950 mg/kg (dożylnie) u różnych gatunków zwierząt. Przewlekłe podawanie prowadzi do zmian w układzie rozrodczym samców, w tym atrofię jąder i zaburzenia spermatogenezy, obserwowane u szczurów przy dawkach ≥250 mg/kg oraz u psów już od 90 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania dawki 1250 mg/kg/dobę u szczurów i 150 mg/kg/dobę u psów wywoływały zwyrodnienia jąder i zmniejszenie ich masy. Wartości NOAEL dla zmian w jądrach wynosiły 270 mg/kg/dobę u szczurów i 90 mg/kg/dobę u psów, jednak margines bezpieczeństwa na podstawie AUC może być niewystarczający. Walproinian nie wykazywał jednoznacznego działania mutagennego in vitro, a wyniki badań in vivo były zależne od drogi podania – doustnie nie indukował aberracji chromosomowych, natomiast dootrzewnowo zwiększał uszkodzenia DNA u gryzoni. Dane dotyczące genotoksyczności u pacjentów z padaczką są niejednoznaczne, a kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieokreślone.
aberracja chromosomowa, atrofia jąder, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatocyty, LD50, miano wirusa, naprawa DNA, NOAEL, pękanie nici DNA, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powstawanie mikrojąder, replikacja wirusa HIV, szpik kostny, test Amesa, test na komórkach chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenia zachowania, zmiany behawioralne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anastrozole Eugia 1 mg
Przedkliniczne badania anastrozolu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjału rakotwórczego. Toksyczność obserwowano jedynie przy wysokich dawkach znacznie przekraczających kliniczne (LD50 doustne u gryzoni >100 mg/kg mc./dobę, dootrzewnowe >50 mg/kg mc./dobę, u psów >45 mg/kg mc./dobę). Dawki terapeutyczne (1 mg/kg mc./dobę u szczurów, 3 mg/kg mc./dobę u psów) nie wywoływały istotnej toksyczności narządowej. Anastrozol nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność był odwracalny i związany z mechanizmem inhibitora aromatazy, przy czym u samic dawka 1 mg/kg mc./dobę powodowała niepłodność, a 0,2 mg/kg mc./dobę zwiększała utratę zarodka przed implantacją. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę u szczurów i 0,2 mg/kg mc./dobę u królików, choć obserwowano farmakologicznie związane zmiany, takie jak powiększenie łożyska i poronienia.
anastrozol, badanie na zwierzętach, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, LD50, mięsak histiocytarny, mutacja genowa, NOAEL, nowotwór jajnika, nowotwór wątroby, toksyczność jednorazowa, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie chromosomu, utrata zarodka, zahamowanie aromatazy - Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje bardzo niski profil toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności na zwierzętach. Wartości LD50 wskazują na wysokie bezpieczeństwo stosowania, a dawki terapeutyczne nie powodują istotnych zmian fizjologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, świnkach morskich i chomikach, przy dawkach 50-450 mg/kg mc./dobę, nie wykazały teratogenności ani zwiększonej śmiertelności potomstwa, nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko i do mleka matki, jednak bez negatywnego wpływu na rozwój płodu i potomstwa. Nadmiar witaminy C jest eliminowany przez nerki po nasyceniu tkanek, co dodatkowo potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie in vivo, cytotoksyczność, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kwas askorbowy, LD50, nasycenie tkanek, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie przez nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cutaquig 165 mg/ml
Produkt leczniczy Cutaquig zawiera ludzką immunoglobulinę normalną (SCIg) w stężeniu 165 mg/ml, charakteryzującą się wysoką czystością (≥95% IgG) oraz określonym rozkładem podklas IgG: IgG1 (71%), IgG2 (25%), IgG3 (3%) i IgG4 (2%). Parametry fizykochemiczne roztworu, takie jak osmolalność 310-380 mOsmol/kg oraz pH 5-5,5, zostały zoptymalizowane pod kątem stabilności i tolerancji miejscowej przy podaniu podskórnym. Przedkliniczne badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne, w tym układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, a także potwierdziły dobrą tolerancję miejscową bez istotnych reakcji tkankowych w miejscu iniekcji.
badanie farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, endogenne białko osocza, IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, immunoglobulina ludzka normalna, osmolalność, osocze ludzkie, ośrodkowy układ nerwowy, podklasa IgG, potencjał kancerogenny, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panacit 500 mg
Przedkliniczne badania paracetamolu, substancji czynnej preparatu Panacit 500 mg, wykazały istotne informacje dotyczące jego profilu bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej u myszy określono LD50 na poziomie 338 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym (p.o.) oraz 500 mg/kg masy ciała przy podaniu dootrzewnowym (i.p.), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania. Ponadto, badania nie wykazały działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza brak wpływu paracetamolu na rozwój zarodka i płodu, mutacje genetyczne oraz indukcję nowotworów złośliwych w warunkach eksperymentalnych.
- Leksykon substancji czynnych
Sód siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód siarczan, obecny w produkcie leczniczym Sal Vichy factitium w dawce 24,0 mg sodu siarczanu bezwodnego na tabletkę musującą, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnej toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych, co potwierdza brak ryzyka przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego sodu siarczanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, siarczan sodu bezwodny, toksyczność kumulacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukofemin One 150 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego u myszy oraz szczurów przy dawkach doustnych 2,5, 5 i 10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące, choć u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc. zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, w tym na czterech szczepach Salmonella typhimurium oraz w modelu mysim chłoniaka L5178Y, a także w badaniach cytogenetycznych na ludzkich limfocytach (do 1000 μg/ml) i mysich komórkach szpiku kostnego. Nie stwierdzono wpływu flukonazolu na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5, 10, 20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5, 25, 75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dodatkowe żebro, działanie mutagenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenu, szpik kostny, układ kostny, układ moczowy płodu, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Stada 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na układ krwiotwórczy, reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Toksyczność ostra u myszy i szczurów objawiała się zmniejszeniem aktywności, śpiączką, drżeniami i drgawkami, z LD50 odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała. U psów tolerancja na dawki doustne sięgała 100 mg/kg bez śmiertelności, a u małp dawki do 100 mg/kg wywoływały prostrację. Toksyczność przewlekła, badana do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów, ujawniała hamowanie czynności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15 razy wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne nabłonka pochwy i gruczołu sutkowego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, drżenie, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, zaburzenia cyklu płciowego, zaburzenia hematologiczne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thyrozol 20 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące tiamazolu, substancji czynnej Thyrozolu, wskazują na niski poziom ostrej toksyczności przy jednorazowym podaniu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście jednorazowego przedawkowania. W badaniach wielokrotnego podawania odnotowano supresję szpiku kostnego, jednak efekt ten pojawiał się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne, co sugeruje ograniczone ryzyko uszkodzenia szpiku przy standardowej terapii. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje potencjał genotoksyczny tiamazolu w warunkach klinicznych.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, Międzynarodowa Agencja ds. Badań nad Nowotworami, mutacja genetyczna, Narodowy Program Toksykologiczny, potencjał karcynogenny, rak wątroby, supresja szpiku kostnego, Thyrozol, tiamazol, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu - Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lenalidomid wykazuje wyraźne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp oraz 3-20 mg/kg/dobę u królików indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a u małp podawanych lenalidomid w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołał śmiertelność, znaczne zaburzenia hematologiczne, krwotoki i atrofie układu chłonnego oraz szpiku. Długotrwałe podawanie niższych dawek (1-2 mg/kg/dobę do 1 roku) skutkowało odwracalnymi zmianami w komórkowości szpiku i łagodnym spadkiem liczby leukocytów, co odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, test mikrojądrowy, test mutacji bakteryjnych, toksyczność układu krwiotwórczego, transformacja komórek, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona kończyn, wpływ teratogenny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulofor 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego i mutagennego, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku Dulofor. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć zaobserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie bez towarzyszących zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych 2-letniej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych, jednak znaczenie kliniczne tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurobehawioralne, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, gruczolak wątroby, indukcja enzymów wątrobowych, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, profil toksyczności, rozwój zarodka, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki wątroby, wskaźnik żywych urodzeń, zaburzenia cyklu rujowego, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Cichorium intybus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cichorium intybus, stanowiący 65 mg w każdej tabletce preparatu Liv.52, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W testach toksyczności ostrej na szczurach i królikach podawano dawki do 5000 mg/kg masy ciała bez obserwacji zgonów, co uniemożliwiło określenie maksymalnej dawki tolerowanej i minimalnej dawki śmiertelnej. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej trwające 9 miesięcy, z dawkami od 1000 do 3000 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na masę ciała zwierząt. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały działań teratogennych ani embriotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w okresie ciąży i laktacji.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, cykoria podróżnik, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete D 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorku benzalkoniowego, substancji czynnej w produkcie Septolete D, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością DL50 wynoszącą 467,7 mg/kg u samic myszy oraz 806 mg/kg u samców. W badaniach reprodukcyjnych dopochwowe podawanie wysokich dawek (50-200 mg/kg) samicom szczurów po kopulacji powodowało zwiększoną resorbcję i umieralność płodów, jednak dawki te były około 143-krotnie wyższe niż stosowane w antykoncepcji dopochwowej u kobiet. Nie zaobserwowano natomiast wzrostu częstości wad okołoporodowych, co wskazuje na brak istotnego potencjału teratogennego. Podawanie do 100 mg/kg/dobę ciężarnym myszom nie powodowało zwiększenia nieprawidłowości płodów, potwierdzając bezpieczeństwo teratogenne substancji.
analiza toksykologiczna, antykoncepcja dopochwowa, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, chlorek benzalkoniowy, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, umieralność płodów, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Glin tlenek uwodniony – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glinu tlenek uwodniony (Aluminii oxidum hydricum) jest szeroko stosowanym składnikiem preparatów zobojętniających kwas żołądkowy, często w połączeniu z magnezu wodorotlenkiem (np. Alumag: 200 mg Al₂O₃ + 200 mg Mg(OH)₂; Maalox: 460 mg Al₂O₃ + 400 mg Mg(OH)₂ na saszetkę). Badania przedkliniczne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, bez istotnych działań klinicznych. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co potwierdza brak negatywnego oddziaływania na procesy prenatalne. Jednakże, dostępne dane dotyczące mutagenności i rakotwórczości po podaniu doustnym są niewystarczające, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tej substancji.
Alumag, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie zobojętniające, glinu tlenek uwodniony, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, Maalox, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność przewodu pokarmowego, produkt leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aregalu 14 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teriflunomidu, substancji czynnej Aregalu, wykazały toksyczność wielokrotnego dawkowania w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) obejmującą głównie szpik kostny, narządy limfoidalne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę. Efekty hematologiczne obejmowały niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię i limfopenię, co wiązało się z immunosupresją i zwiększonym ryzykiem zakażeń wtórnych. Mechanizm toksyczności wynika z hamowania podziałów komórkowych. Genotoksyczność nie została potwierdzona in vivo, mimo że in vitro zaobserwowano efekt klastogenny, interpretowany jako pośredni skutek działania na enzym DHO-DH. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro, lecz nie potwierdzono jej in vivo. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego.
aktywność lokomotoryczna, czerwone krwinki, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcje poznawcze, komórki B, leukopenia, limfocyty T, limfopenia, męskie narządy rozrodcze, narządy limfoidalne, narządy rozrodcze, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, odpowiedź przeciwciał, plemniki, płytki krwi, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, przewód pokarmowy, rozwój neurologiczny, szpik kostny, toksyczność dawkowania, trifluorometyloanilina, trombocytopenia, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 100 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silandyl w formie lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych działań niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Syldenafil nie wykazał działania mutagennego ani klastogennego w standardowych testach genotoksyczności in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń DNA.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, lamelki doustne, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatenil 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące imatynibu wskazują na wielonarządową toksyczność zależną od gatunku i dawki. U szczurów i psów głównym narządem docelowym była wątroba, gdzie obserwowano łagodne do umiarkowanego zwiększenie aktywności aminotransferaz, obniżenie poziomu triglicerydów, cholesterolu oraz białka całkowitego i albumin. U psów stwierdzono ciężkie uszkodzenia wątroby, w tym martwicę komórek i przewodów żółciowych. U małp dominowały zmiany nerkowe, takie jak mineralizacja, zwyrodnienie cewek oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne. Poziom NOAEL u małp ustalono na 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). W badaniach genotoksyczności imatynib wykazywał działanie klastogenne in vitro na komórkach ssaków, natomiast testy in vivo i bakteryjne były negatywne. Obecność mutagennych produktów pośrednich w produkcie końcowym wymaga dalszej uwagi.
aberracja chromosomowa, albuminy, aminotransferazy, azot mocznikowy, białko całkowite, brodawczak, brodawczak pęcherza moczowego, cholesterol, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz nadnercza, guz nerki, kardiomiopatia, kreatynina, malaria, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, mineralizacja tkanek, niewydolność serca, NOAEL, organogeneza, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozrost nabłonka przejściowego, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, spermatogeneza, szpik kostny, triglicerydy, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, utrata poimplantacyjna, zakażenie oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergo-Comod 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania sodu kromoglikanu, substancji czynnej leku Allergo-COMOD, zostało potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Badania toksyczności ostrej wykazały niski potencjał toksyczności, a toksyczność przewlekła pojawiała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach, objawiając się ciężkim uszkodzeniem nerek (zwyrodnienie cewkowe w pobliżu pętli Henlego). Długoterminowe badania inhalacyjne (szczury, świnki morskie, małpy, psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych ani innych patologii, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, brak jest dowodów na działanie mutagenne i rakotwórcze sodu kromoglikanu, a badania reprodukcyjne na królikach, szczurach i myszach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kromoglikan sodu, okres prenatalny i postnatalny, pętla Henlego, przetrwały przewód tętniczy, rozszczep wargi, stopa szpotawa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, ubytek przegrody, wpływ na rozrodczość, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 120 retard 120 mg
Dilzem 120 retard, zawierający 120 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a testy rakotwórczości również potwierdziły brak potencjału kancerogennego. Jednakże, w modelach zwierzęcych zaobserwowano istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn oraz sporadyczne wady układu sercowo-naczyniowego u szczurów po dootrzewnowym podaniu dużych dawek diltiazemu. Ponadto, lek negatywnie wpływał na płodność szczurów, powodując zaburzenia procesów rozrodczych, co sugeruje potencjalne ryzyko przy długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, diltiazemu chlorowodorek, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, płodność, potencjał kancerogenny, późny okres ciąży, śmiertelność okołoporodowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa kończyn, wada rozwojowa kręgosłupa