działanie mutagenne
Działanie mutagenne to zdolność czynnika chemicznego, fizycznego lub biologicznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje są trwałymi zmianami w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu komórek i całego organizmu.
Mutageny mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym substytucje par zasad, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Działanie mutagenne jest szczególnie niebezpieczne, gdy dotyczy komórek rozrodczych, ponieważ zmiany te mogą być przekazywane potomstwu. W komórkach somatycznych mutacje mogą prowadzić do zaburzenia funkcji komórek, a w konsekwencji do rozwoju chorób, w tym nowotworów.
Wśród czynników o działaniu mutagennym wyróżnia się promieniowanie jonizujące i ultrafioletowe, niektóre wirusy, a także liczne związki chemiczne. W praktyce klinicznej istotna jest świadomość potencjalnego działania mutagennego niektórych leków, szczególnie w kontekście ich stosowania u kobiet w ciąży. Badanie potencjału mutagennego substancji stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa leków, kosmetyków i dodatków do żywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach, wykazując toksyczność wielonarządową, w tym hematologiczną, wątrobową i nerkową. U szczurów i psów obserwowano zmiany hematologiczne oraz uszkodzenia wątroby, w tym podwyższenie aminotransferaz i martwicę komórek wątrobowych u psów po 2-tygodniowym podaniu. U małp stwierdzono uszkodzenia nerek z mineralizacją i zwyrodnieniem cewek nerkowych oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. W badaniach długoterminowych odnotowano zwiększoną częstość zakażeń oportunistycznych, a NOAEL dla małp wynosił 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej 800 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała. Imatynib nie wykazywał genotoksyczności in vivo, jednak w badaniach in vitro na komórkach jajnika chomików stwierdzono działanie klastogenne, a dwa produkty pośrednie procesu produkcji wykazały mutagenność w teście Amesa. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników u szczurów przy dawce 60 mg/kg mc., z podobnymi efektami u psów przy dawkach ≥30 mg/kg mc. U samic szczurów dawka 60 mg/kg mc. powodowała zwiększone poimplantacyjne straty płodów i zmniejszenie liczby żywych płodów, natomiast NOEL dla reprodukcji wynosił 15 mg/kg mc./dobę (1/4 maksymalnej dawki klinicznej). Imatynib wykazywał działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg mc., obejmujące defekty kostne czaszki i przepuklinę mózgową, nieobserwowane przy dawkach ≤30 mg/kg mc.
aberracje chromosomowe, aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, brodawczak gruczołu napletkowego, cewki nerkowe, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak przytarczyc, gruczolakorak jelita cienkiego, guzy łagodne i złośliwe, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, masa jąder, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa imatynibu, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, przewody żółciowe, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, utrata poimplantacyjna płodu, zakażenia oportunistyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Medana 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Medana zawiera 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu w postaci kapsułek elastycznych. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych badań przedklinicznych dotyczących tego preparatu, jednak na podstawie dostępnych danych ogólnych witamina E wykazuje niski potencjał toksyczny oraz jest uznawana za bezpieczną przy standardowych dawkach terapeutycznych. Przedkliniczne badania nie wykazały działania teratogennego, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu w modelach eksperymentalnych, a także brak działania rakotwórczego i mutagennego, wskazując na brak indukcji mutacji genetycznych lub uszkodzeń materiału genetycznego.
all-rac-α-tokoferylu octan, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kapsułka elastyczna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój płodu, rozwój zarodka, uszkodzenie materiału genetycznego, witamina E, właściwość genotoksyczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrivin Regeneracja (1 mg + 50 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ksylometazoliny chlorowodorku oraz deksopantenolu, składników aktywnych produktu leczniczego Otrivin Regeneracja (1 mg + 50 mg/ml), nie wykazały istotnego ryzyka dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Toksyczność wielokrotnego podania ksylometazoliny oceniano na psach, potwierdzając odpowiedni margines bezpieczeństwa. Badania in vitro wykluczyły mutagenność ksylometazoliny, natomiast brak jest danych dotyczących jej potencjału rakotwórczego, co wymaga dalszych badań. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono teratogenności, choć dawki przekraczające zalecane poziomy powodowały zwiększoną śmiertelność zarodków i zahamowanie laktacji u samic szczurów. Nie zaobserwowano wpływu na płodność zwierząt doświadczalnych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas pantotenowy, Otrivin Regeneracja, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wytwarzanie mleka, zahamowanie laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hirudoid 0,3 g/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Hirudoid, zawierającego mukopolisacharydowy polisiarczan w stężeniu 0,3 g/100 g, wykazały, że ostra toksyczność substancji pojawia się jedynie po podaniu układowym bardzo wysokich dawek (różnymi drogami: doustną, podskórną, dootrzewnową i dożylną) i nie ma znaczenia klinicznego przy miejscowym stosowaniu żelu. W badaniach podostrych (13-tygodniowych) na psach i szczurach zaobserwowano dawkozależne efekty toksyczne, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, zwiększenie masy wątroby i nerek od dawki 10 mg/kg m.c. oraz powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i krezkowych od dawki 15 mg/kg m.c. Nie stwierdzono natomiast zmian nowotworowych, co wskazuje na brak potencjału karcynogennego przy średnioterminowym stosowaniu.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, mukopolisacharydowy polisiarczan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, powiększenie wątroby, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość embriotoksyczna, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozrodczość, zmiana nowotworowa, żywotność płodu - Leksykon substancji czynnych
Chlorofenamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorofenamina maleinian, stosowana w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa niebudzący istotnych obaw przy dawkach terapeutycznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały mutagenności ani rakotwórczości tej substancji, choć zakres badań jest ograniczony w porównaniu do innych składników preparatów złożonych, takich jak paracetamol czy kwas acetylosalicylowy. Dane dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, jednak brak jest kompleksowych badań nad wpływem chlorofenaminy na płodność, rozwój embrionalny, płodowy i pourodzeniowy, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorofenamina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, genotoksyczność i rakotwórczość, kwas acetylosalicylowy, maleinian chlorofenaminy, paracetamol, przeziębienie i grypa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, zahamowanie spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej został oceniony w licznych badaniach toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej na szczurach, psach, małpach oraz królikach, z zastosowaniem dawek do 30 mg/kg/dobę podawanych podskórnie i dożylnie. Badania 13- i 26-tygodniowej toksyczności nie wykazały działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, potwierdziły brak mutagenności i klastogenności enoksaparyny. Ocena teratogenności i toksyczności płodowej na ciężarnych szczurach i królikach, przy dawkach do 30 mg/kg/dobę, nie wykazała zaburzeń rozwojowych ani toksyczności wobec płodu.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie teratogenności, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, organogeneza, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test genotoksyczności, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność płodowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 75 mcg
Dane przedkliniczne lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Tirosint Sol wskazują na bardzo niski profil toksyczności ostrej, co oznacza, że nawet relatywnie wysokie pojedyncze dawki substancji czynnej wywołują minimalne efekty toksyczne. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na modelach zwierzęcych, takich jak szczury i psy, wykazały, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do patologii wątroby (hepatopatii), zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ na metabolizm i funkcję tych narządów. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa substancji.
działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność lewotyroksyny, narządy wewnętrzne, pierwotny zespół nerczycowy, proces reprodukcyjny, profil toksyczności, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego, mimo obserwacji toksyczności przy dużych dawkach, takich jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu u matek, zwiększone ryzyko resorpcji oraz opóźniony rozwój potomstwa. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie więcej niż dawka terapeutyczna) nie wpływało na płodność, jednak dawki porównywalne do ludzkich wywołały istotne zmiany hormonalne i morfologiczne u samców, w tym obniżenie stężenia FSH, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego i dojrzałych spermatyd.
beta-adrenolityk, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran bisoprololu, funkcja rozrodcza, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatyda, testosteron, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zaburzenie procesu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności zaobserwowano zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost u myszy, szczurów i psów, zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. U szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązało się z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem nieobserwowanym u pacjentów. U samic szczurów dawka 1500 mg/kg mc./dobę (37-krotność dawki ludzkiej 2403 mg/dobę) powodowała wzrost częstości guzów macicy, co jest efektem specyficznego dla szczurów zaburzenia hormonalnego zależnego od dopaminy i nie ma zastosowania klinicznego u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój pourodzeniowy ani teratogenność (szczury: 1000 mg/kg mc./dobę, króliki: 300 mg/kg mc./dobę).
badanie rakotwórczości, centralnozrazikowy przerost wątroby, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz macicy, guz wątroby, laktacja, łożysko, mechanizm endokrynologiczny, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pirfenidon, płyn owodniowy, przerost wątroby, test fotoklastogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liofilizat OM-85, będący aktywnym składnikiem preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, zawiera lizaty bakteryjne m.in. Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae oraz Staphylococcus aureus. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały brak istotnych niepożądanych efektów farmakologicznych oraz toksyczności narządowej i systemowej przy wielokrotnym podawaniu substancji. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania liofilizatu, a badania długoterminowe nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogennego. Preparat zawiera 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, co jest dawką stosowaną w badaniach bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Broncho-Vaxom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, niepożądany efekt farmakologiczny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, ryzyko mutagenne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, w tym obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II. W zakresie funkcji nerek zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także poszerzenie kanalików nerkowych z ich zanikiem u psów, wraz z przerostem i rozrostem aparatu przykłębuszkowego oraz zwiększoną aktywnością reninową osocza. W badaniach na szczurach i psach stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, owrzodzenia i zmiany zapalne, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli. Zmiany te wynikają z mechanizmu farmakologicznego i są typowe dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, morfologia krwi, nadżerka, owrzodzenie, potas, telmisartan, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Zatoki Sprint 200 mg + 30 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Ibuprom Zatoki Sprint, zawierającego ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich połączenia. Ibuprofen w dawce 60 mg/kg masy ciała podawany szczurzym przez 6 miesięcy nie wykazał szkodliwych działań systemowych, a toksyczność ograniczała się do uszkodzeń przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. Pseudoefedryna nie była oceniana w badaniach subchronicznych ani długotrwałych, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Połączenie obu substancji nie wykazuje działania mutagennego, a ibuprofen nie wykazuje działania rakotwórczego w badaniach na gryzoniach. Dodatkowo, obserwacje u ponad 3000 osób stosujących pseudoefedrynę przez ponad 7,5 roku nie wykazały wzrostu ryzyka karcynogenezy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Genoptim 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także zaburzenia funkcji nerek, manifestujące się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym. U psów zaobserwowano poszerzenie kanalików nerkowych z ich zanikiem oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka w postaci nadżerek, owrzodzeń i zmian zapalnych, co jest charakterystyczne dla mechanizmu działania antagonistów receptora angiotensyny II. Doustne uzupełnienie sodu skutecznie zapobiegało tym działaniom niepożądanym. Ponadto, zwiększona aktywność reninowa osocza oraz przerost aparatu przykłębuszkowego były obserwowane, jednak ich znaczenie kliniczne u ludzi jest prawdopodobnie nieistotne.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, poszerzenie kanalików nerkowych, potas w surowicy, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dafnegin 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej leku Dafnegin, wykazały niską toksyczność ostrą z wartością LD50 > 2 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów. Toksydność podprzewlekła po doustnym podaniu do 30 mg/kg m.c. u szczurów nie wykazała istotnych działań niepożądanych. Podanie dopochwowe, odpowiadające klinicznej drodze aplikacji, było dobrze tolerowane zarówno po jednorazowej dawce 16 mg/kg m.c., jak i po wielokrotnym stosowaniu 12,5 mg/kg m.c. przez 3 miesiące, bez obserwacji toksyczności miejscowej. Badania teratogenności i wpływu na płodność u szczurów i królików nie wykazały negatywnych efektów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, brak działania mutagennego potwierdzono w testach genotoksyczności.
badanie przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, Dafnegin, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, LD50, podanie dopochwowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zakażenie grzybicze pochwy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz GmbH 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w preparacie Metformin hydrochloride Sandoz GmbH w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych, a niepożądane efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne działanie metforminy, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo onkologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja chromosomowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry sercowo-naczyniowe, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chronosphere 750 (500,06 mg + 217,75 mg)/sasz.
Badania genotoksyczności walproinianu wykazały brak działania mutagennego in vitro w testach na bakteriach, komórkach chłoniaka myszy oraz hepatocytach szczura. W badaniach in vivo efekty genotoksyczne zależały od drogi podania: po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech letalnych u gryzoni, natomiast podanie dootrzewnowe wiązało się z uszkodzeniami DNA i chromosomów. U pacjentów z padaczką leczonych walproinianem obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych, jednak wyniki porównań z pacjentami nieleczonymi były niejednoznaczne, a kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieustalone. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe wielu narządów oraz zaburzenia behawioralne u potomstwa nawet do trzeciego pokolenia, choć mechanizmy tych efektów i ich znaczenie kliniczne wymagają dalszych badań.
aberracje chromosomowe, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki chłoniaka myszy, margines bezpieczeństwa, naprawa DNA, narządy rozrodcze, niepłodność męska, pękanie nici DNA, pierwotne hepatocyty, poziom dawkowania, szpik kostny, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomów, wady rozwojowe, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia zachowania, zanik jąder, zmiany behawioralne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynalgin 250 mg +100 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Gynalgin, zawierającego 250 mg metronidazolu oraz 100 mg chlorochinaldolu, opierają się głównie na badaniach metronidazolu. W badaniach mutagenności na komórkach ssaków, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazano działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. Jednakże, w modelach bakteryjnych wysokie dawki metronidazolu wykazywały działanie mutagenne. Badania kancerogenności na zwierzętach wykazały działanie kancerogenne u myszy i szczurów, natomiast chomiki nie wykazały takiego efektu. Dane epidemiologiczne u ludzi nie potwierdzają zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu metronidazolu, co wspiera jego bezpieczeństwo kliniczne.
badanie epidemiologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorochinaldol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Gynalgin, metronidazol, model zwierzęcy, mutagenność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu (Carvetrend) wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach odpowiednio do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego substancji. W zakresie wpływu na rozrodczość, wysokie dawki karwedylolu (≥200 mg/kg, ≥100-krotność MRHD) u samic szczurów indukowały zaburzenia płodności, takie jak osłabienie aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenie liczby ciałek żółtych oraz zaburzenia zagnieżdżania zarodka. Nie stwierdzono jednak teratogenności, choć dawki przekraczające 60 mg/kg (>30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia w fizycznym wzroście i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo genetyczne, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność karwedylolu, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olopatadine UNIMED PHARMA 1 mg/ml
Olopatadyna, substancja czynna preparatu Olopatadine UNIMED PHARMA w stężeniu 1 mg/ml (około 30 µg na pojedynczą kroplę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających stosowaniu miejscowemu w okulistyce, a potencjał genotoksyczny i rakotwórczy olopatadyny został wykluczony w standardowych testach. Wchłanianie ogólnoustrojowe po aplikacji do oka jest minimalne, co dodatkowo zwiększa margines bezpieczeństwa preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, ekspozycja na lek, olopatadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka matki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały wysoką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i atrofię grasicy; dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi i wiązała się z niewielkim zmniejszeniem liczby leukocytów. Lenalidomid wykazuje silne działanie teratogenne, potwierdzone u małp i królików, powodując wady kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, nawet przy dawkach zbliżonych do ekspozycji klinicznej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak płata środkowego płuc, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja u ludzi, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerek, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlopin 5 mg 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) powodowały u szczurów i myszy zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg mc./dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie wpływało na płodność, natomiast w innym badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej, zaobserwowano obniżenie stężenia hormonów płciowych (FSH, testosteron), gęstości nasienia oraz liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy przy dłuższej ekspozycji.
amlodypina, amlodypiny bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt rakotwórczy, efekt teratogenny, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diazepam Grindeks 10 mg/2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu wykazały istotny wpływ na funkcje rozrodcze oraz potencjał teratogenny, zróżnicowany w zależności od gatunku zwierzęcia i dawki. W modelu szczurzym doustne podanie diazepamu w dawce 100 mg/kg mc./dobę skutkowało znacznym zmniejszeniem liczby ciąż oraz żywego potomstwa. Badania teratogenności ujawniły brak efektu teratogennego u szczurów (80-300 mg/kg mc./dobę) i królików (20-50 mg/kg mc./dobę), natomiast u myszy i chomików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawkach 45-50 mg/kg, 100 mg/kg, 140 mg/kg oraz 280 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na gatunkowo-specyficzną wrażliwość. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności przy stosowaniu diazepamu u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
badania karcynogenności, badania przedkliniczne, diazepam, Diazepam Genoptim, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, nowotwór wątroby, ocena ryzyka, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wpływ na płodność, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permen Med Forte 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Permen Med Forte, zawierającego 50 mg syldenafilu (w postaci syldenafilu cytrynianu), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na dobrą tolerancję długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego syldenafilu, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu w tym zakresie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, cytrynian syldenafilu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alendronic Acid Genoptim 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu alendronowego (Alendronic Acid Genoptim) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Konwencjonalne testy farmakologiczne oraz ocena toksyczności wielokrotnych dawek potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa leku, bez istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu alendronianu.
alendronian, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipokalcemia, kwas alendronowy, niepełne kostnienie kości, potencjał rakotwórczy, stężenie wapnia, toksyczność dawki wielokrotnej, układ kostny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerują doustne dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy ostrej toksyczności obejmowały zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenię u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów poddanych dawkom 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg) stwierdzono odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość, bez uszkodzenia progenitorowych komórek szpiku.
ataksja, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl płciowy, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, model zwierzęcy, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 1 1 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku GlimeHEXAL, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych i reprodukcyjnych. Wyniki wskazują, że większość działań niepożądanych pojawia się przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1-6 mg) i jest związana z mechanizmem farmakodynamicznym leku, tj. wywoływaniem hipoglikemii. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji docelowej, a profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką pochodnych sulfonylomocznika. W toksykologii wielokrotnego podawania dominowały efekty hipoglikemiczne, nasilone przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego glimepirydu, a badania długoterminowe nie wykazały właściwości karcynogennych.
badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, działanie mutagenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, pochodna sulfonylomocznika, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 70 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt, w tym na szczurach, małpach, myszach i królikach. Główne obszary toksyczności obejmują układ pokarmowy (jelito jako narząd docelowy, toksyczność ograniczająca dawkę), układ krwiotwórczy (łagodne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz układ limfatyczny (redukcja liczby limfocytów i masy organów limfatycznych). W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono nasilenie śródmiąższowej mineralizacji nerek. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak samoistne krwotoki nie były obserwowane w badaniach przewlekłych. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego, badania telemetryczne EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych zaburzeń rytmu.
agregacja płytek krwi, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, dysfagia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał hERG, mineralizacja nerek, obumieranie embrionów, odstęp QT, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zapis EKG - Leksykon substancji czynnych
Sida cordifolia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Padma 28 Formuła, zawierającego 10 mg ziela Sida cordifolia w jednej kapsułce, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani w toksyczności ostrej, ani po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania tej substancji. Wyniki wskazują na brak szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego ze stosowaniem preparatu zawierającego Sida cordifolia w dawkach stosowanych klinicznie.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, ziele sida cordifolia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifampicyna TZF 150 mg
W przypadku produktu leczniczego Rifampicyna TZF, zawierającego ryfampicynę w dawkach 150 mg i 300 mg w postaci kapsułek twardych, nie są dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, działania mutagennego, kancerogennego ani wpływu na płodność i rozwój zarodka oraz płodu. Brak tych danych nie oznacza jednak braku bezpieczeństwa, gdyż ryfampicyna jest substancją czynną o ugruntowanej pozycji klinicznej, szeroko stosowaną w terapii przeciwgruźliczej i innych wskazaniach.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, kapsułka twarda, praktyka kliniczna, Rifampicyna TZF, rozwój zarodka i płodu, ryfampicyna, substancja czynna, terapia przeciwgruźlicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treftenin 5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Treftenin, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły farmakodynamiczne działanie apiksabanu jako inhibitora czynnika Xa, z nieznacznym wzrostem ryzyka krwawień, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe wrażliwości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego apiksabanu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały toksycznego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aktywny transport substancji, apiksaban, AUC, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cmax, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kancerogeneza, krwawienie, krzepnięcie krwi, mutacja genowa, przenikanie do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dobroson 7,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zopiklonu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z obserwowanymi zmianami u szczurów i psów, a także występowaniem niedokrwistości u psów po długotrwałym podawaniu. Kompleksowa ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co zmniejsza ryzyko kancerogenności związanej z uszkodzeniem DNA. W badaniach kancerogennych u samic szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów gruczołów sutkowych przy stężeniach zopiklonu wielokrotnie przekraczających maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, powiązaną ze wzrostem 17 beta-estradiolu. Ponadto, zwiększona częstość guzów tarczycy u szczurów wiązała się z podwyższonym stężeniem TSH, jednak efekt ten nie został potwierdzony u ludzi, co wskazuje na specyfikę gatunkową.
17-beta-estradiol, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, guz tarczycy, hormon tarczycy, niedokrwistość, nowotwór gruczołu sutkowego, test in vitro, toksyczność wątroby, TSH, tyreotropina, wada rozwojowa płodu, wątroba, zopiklon - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norvasc 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że podawanie bardzo wysokich dawek (około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi) u szczurów i myszy powodowało opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, dawki do 10 mg/kg/dobę (osiem razy wyższe niż dawka ludzka przeliczona na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. Jednakże, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi (w mg/kg) obserwowano u samców zmniejszenie stężenia FSH i testosteronu, obniżenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałym stosowaniu amlodypiny.
amlodypina, badania przedkliniczne, bezylan amlodypiny, choroba niedokrwienna serca, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozród, spermatydy, testosteron, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmisartan Viatris 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały, że przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi obserwuje się spadek parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek, manifestujące się wzrostem stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i potasu w surowicy. U psów stwierdzono strukturalne zmiany nerek, takie jak poszerzenie kanalików nerkowych z zanikiem, co jest efektem charakterystycznym dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów konwertazy angiotensyny. Dodatkowo, u szczurów i psów zaobserwowano zmiany w błonie śluzowej żołądka, w tym nadżerki, owrzodzenia i zapalenia, które można było zapobiec poprzez doustne uzupełnienie soli, co podkreśla mechanizm działania farmakologicznego tej grupy leków.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, potas w surowicy, stan zapalny, telmisartan, układ renina-angiotensyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metcrean XR 750 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w preparacie Metcrean XR, dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, opiera się na szerokim spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych przeprowadzonych zgodnie z międzynarodowymi standardami. Wyniki badań wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów u zwierząt, co sugeruje brak ryzyka genotoksycznego i karcynogennego u pacjentów stosujących Metcrean XR w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, metformina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój embrionalno-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dafnegin 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej kremu dopochwowego Dafnegin o stężeniu 10 mg/g, wykazały niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczała 2 g/kg masy ciała, a dawki do 30 mg/kg były dobrze tolerowane. Po aplikacji dopochwowej nie stwierdzono toksyczności przy dawce jednorazowej 16 mg/kg oraz przy wielokrotnym podaniu 12,5 mg/kg przez 3 miesiące. Badania reprodukcji i rozwoju płodu u szczurów i królików nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i zachowania rozrodcze. Testy mutagenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego substancji czynnej.
aplikacja dopochwowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cyklopiroks z olaminą, dawka jednorazowa, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, krem dopochwowy, LD50, model zwierzęcy, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, układ krążenia, układ oddechowy, wielokrotne podanie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Neosine (250 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na niski potencjał toksyczny i szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie mutagenności, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, Neosine, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Meditop 10000 IU
Dane przedkliniczne dotyczące cholekalcyferolu (witamina D3) stosowanego w preparacie Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU (0,25 mg cholekalcyferolu na tabletkę) wskazują na minimalne ryzyko toksyczności przy dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne dawki stosowane u ludzi, co może prowadzić do hiperkalcemii w przypadku długotrwałego przedawkowania. Badania teratogenności wykazały potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przewyższających zakres kliniczny, co eliminuje istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu preparatu. Ponadto, badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego cholekalcyferolu, potwierdzając brak genotoksyczności i kancerogenności. Całościowa ocena bezpieczeństwa preparatu Vitamin D3 MEDITOP 10 000 IU potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa witaminy D3 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Ryzyko działań niepożądanych jest głównie związane z przewlekłym przedawkowaniem, a brak dodatkowych istotnych danych przedklinicznych wskazuje na stabilność i bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w praktyce lekarskiej.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, kancerogenność, koncentrat cholekalcyferolu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, witamina D3, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ozenoksacyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu. Po aplikacji na skórę poziomy substancji w osoczu pozostają poniżej granicy oznaczalności (LOQ), a ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna nawet po 28 dniach stosowania. Badania toksyczności ogólnoustrojowej na szczurach i psach wykazały NOAEL odpowiednio 125 mg/kg mc./dobę i 50 mg/kg mc./dobę przy podaniu doustnym. Testy genotoksyczności (test Amesa, test na komórkach chłoniaka, test mikrojądrowy in vivo) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Tolerancja miejscowa na skórze nieuszkodzonej i uszkodzonej była dobra, a ozenoksacyna nie wywoływała typowych dla chinolonów działań niepożądanych, takich jak fototoksyczność, fotoalergia czy toksyczność stawowa, co stanowi istotną przewagę terapeutyczną.
badanie farmakokinetyczne, chinolon, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, NOAEL, ocena ryzyka środowiskowego, ozenoksacyna, poronienie, potencjał genotoksyczny, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, test Amesa, test komórek chłoniaka, test mikrojądrowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salicortex 330 mg
Produkt leczniczy Salicortex zawiera 330 mg wyciągu z kory wierzby na tabletkę, z gwarantowaną zawartością co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę. Badania toksyczności ostrej wyciągu, zawierającego 10% glikozydów fenolowych, wykazały niską toksyczność przy dawkach od 12 g do 20 g podawanych zwierzętom doświadczalnym, bez obserwacji padnięć. Jednakże nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu Salicortex, co ogranicza pełną ocenę jego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxanorm 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksazosyny, substancji czynnej produktu Doxanorm, nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach, z dawkami do 40 mg/kg mc./dobę (szczury) i 120 mg/kg mc./dobę (myszy), co odpowiada ekspozycji 8-krotnie (szczury) i 4-krotnie (myszy) wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę, nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów. Testy mutagenności wykazały brak działania genotoksycznego zarówno na poziomie chromosomalnym, jak i subchromosomalnym, co istotnie zmniejsza ryzyko uszkodzeń DNA i powstawania zmian nowotworowych.
AUC, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, ekspozycja terapeutyczna, karcynogeneza, maksymalna tolerowana dawka, margines bezpieczeństwa, mutageneza, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, uszkodzenie DNA, zmiany nowotworowe, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid ENTERO 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, zawartego w preparacie Lakcid ENTERO, są ograniczone, jednak test AMES wykazał brak działania mutagennego dla szczepu Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. Brak jest natomiast formalnych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego tego szczepu, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających wpływ na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży oraz ryzyko nowotworów.