Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medithyrox

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Medithyrox zostały pozyskane z licznych badań na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Przedstawione poniżej informacje obejmują kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa leku w warunkach eksperymentalnych, przed zastosowaniem u ludzi.¹

Toksyczność ostra

Badania toksykologiczne wykazały, że lewotyroksyna charakteryzuje się bardzo niewielką toksycznością ostrą. Oznacza to, że jednorazowe podanie substancji, nawet w stosunkowo wysokich dawkach, nie wywołuje znaczących efektów toksycznych w organizmie zwierząt doświadczalnych.²

Toksyczność przewlekła (po podaniu wielokrotnym)

Badania dotyczące toksyczności przewlekłej lewotyroksyny przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem szczurów i psów. U szczurów otrzymujących duże dawki lewotyroksyny zaobserwowano istotne zmiany patologiczne obejmujące:³

• Hepatopatię – zmiany chorobowe w tkance wątrobowej
• Zwiększoną częstość występowania zespołu nerczycowego – zaburzenia funkcji nerek charakteryzujące się znacznym białkomoczem
• Zmiany masy narządów wewnętrznych – zaburzenia w fizjologicznej masie narządów będące wynikiem długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny

Co interesujące, w przeprowadzonych badaniach u psów nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych związanych z przewlekłym podawaniem lewotyroksyny, co może wskazywać na różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na przewlekłą ekspozycję na hormon tarczycy.⁴

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania dotyczące wpływu lewotyroksyny na reprodukcję dostarczyły istotnych informacji o bezpieczeństwie stosowania hormonu w okresie ciąży. Wykazano, że hormony tarczycy przenikają przez łożysko, jednak w bardzo małych ilościach.⁵

W badaniach na szczurach zaobserwowano, że podanie lewotyroksyny we wczesnym okresie ciąży prowadziło do działań niepożądanych, w tym śmierci płodów lub noworodków, jednak wyłącznie w przypadku zastosowania bardzo dużych dawek leku, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.⁶

Badania na różnych gatunkach zwierząt wykazały zróżnicowany wpływ lewotyroksyny na rozwój płodu:⁷

• U myszy – zaobserwowano pewien wpływ na rozwój kończyn
• U szynszyli – odnotowano wpływ na rozwój ośrodkowego układu nerwowego
• U świnek morskich i królików – badania teratogenności nie wykazały zwiększonej częstości występowania wad rozwojowych

Należy podkreślić, że aktualnie brak jest dokładnych badań na zwierzętach dotyczących wpływu lewotyroksyny na płodność.⁸

Mutagenność

W dostępnej literaturze naukowej brak jest szczegółowych informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego lewotyroksyny. Istotnym jest, że dotychczasowe obserwacje nie dostarczyły żadnych przesłanek sugerujących, że hormony tarczycy mogą powodować uszkodzenia genomu prowadzące do zmian dziedzicznych i wad u potomstwa.⁹

Karcynogenność

Do chwili obecnej nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających potencjał karcynogenny lewotyroksyny na modelach zwierzęcych. Brak jest zatem danych przedklinicznych dotyczących ryzyka rozwoju nowotworów związanego ze stosowaniem lewotyroksyny w długim okresie.¹⁰