Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasonex 0,5 mg/g; 50 mcg/dawkę

Mometazonu furoinian, aktywny składnik Nasonexu, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z typowymi glikokortykosteroidami, bez specyficznej toksyczności. W badaniach przedklinicznych na zwierzętach podawano doustnie wysokie dawki (56 mg/kg m.c./dobę oraz 280 mg/kg m.c./dobę), nie stwierdzając działania androgenowego, przeciwandrogenowego, estrogenowego ani przeciwestrogenowego, choć zaobserwowano typowe efekty glikokortykosteroidowe, takie jak wpływ na macicę i opóźnienie rozwarcia pochwy. W testach genotoksyczności wykazano potencjał uszkodzenia chromosomów in vitro przy wysokich stężeniach, jednak przy dawkach terapeutycznych ryzyko mutagenności jest minimalne. Podskórne podanie dawki 15 µg/kg m.c. wpływało na przebieg ciąży i porodu, powodując wydłużenie ciąży, trudny poród, zmniejszoną przeżywalność potomstwa oraz zmiany masy ciała, bez wpływu na płodność zwierząt.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Mometazonu furoinian, główny składnik aktywny produktu leczniczego Nasonex, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jego bezpieczeństwa. Badania wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla glikokortykosteroidów, bez specyficznego działania toksycznego. Obserwowane efekty farmakologiczne były charakterystyczne dla tej grupy związków i wynikały z silnego działania farmakologicznego glikokortykosteroidów.1

Wpływ na układ hormonalny

Szczegółowe badania przedkliniczne przeprowadzone na zwierzętach, którym podawano doustnie wysokie dawki mometazonu furoinianu (56 mg/kg m.c./dobę oraz 280 mg/kg m.c./dobę), wykazały brak działania androgenowego, przeciwandrogenowego, estrogenowego lub przeciwestrogenowego. Zaobserwowano natomiast typowe dla glikokortykosteroidów działanie na macicę oraz opóźnienie rozwarcia pochwy u badanych zwierząt.2

Potencjał mutagenny

Badania genotoksyczności wykazały, że mometazonu furoinian w dużych stężeniach może powodować uszkodzenia chromosomów w warunkach in vitro. Jednak przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych nie przewiduje się wystąpienia działania mutagennego. Taka zależność od dawki jest typowa dla wielu glikokortykosteroidów.3

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W badaniach wpływu na rozrodczość, mometazonu furoinian podawany podskórnie w dawce 15 mikrogramów/kg m.c. wywierał znaczący wpływ na przebieg ciąży i porodu. Zaobserwowano następujące efekty:4

  • Wydłużenie okresu ciąży
  • Przedłużony i trudny poród
  • Zmniejszoną przeżywalność potomstwa
  • Zmiany masy ciała potomstwa (zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie)

Istotne jest, że nie stwierdzono wpływu mometazonu furoinianu na płodność badanych zwierząt.5

Działanie teratogenne

Mometazonu furoinian, podobnie jak inne glikokortykosteroidy, wykazuje działanie teratogenne w badaniach na gryzoniach i królikach. W zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano różne wady rozwojowe:6

Dodatkowo zaobserwowano inne efekty obejmujące:7

  • Zmniejszenie przyrostu masy ciała ciężarnych samic
  • Wpływ na wzrost płodu (zmniejszenie masy ciała płodu i/lub opóźnione kostnienie) u szczurów, królików i myszy
  • Zmniejszenie przeżywalności potomstwa myszy

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono długoterminowe 24-miesięczne badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze mometazonu furoinianu podawanego wziewnie (jako aerozol z freonem jako gazem nośnym i substancją powierzchniowo czynną). Badania te wykonano na myszach i szczurach, stosując stężenia od 0,25 do 2,0 mikrogramów/litr.8

Podczas badań zaobserwowano działania typowe dla glikokortykosteroidów, w tym liczne zmiany nie będące nowotworami. Co istotne, nie odnotowano statystycznie istotnej zależności między dawką a odpowiedzią dla jakiegokolwiek rodzaju nowotworu, co wskazuje na brak potencjału karcynogennego mometazonu furoinianu w badanym zakresie dawek.9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl