Przedawkowanie leku Nasonex (mometazonu furoinian)

Przedawkowanie kortykosteroidów stosowanych donosowo, takich jak mometazonu furoinian zawarty w preparacie Nasonex (50 μg/dawkę, aerozol do nosa, zawiesina), stanowi rzadkie, ale potencjalnie istotne klinicznie zjawisko wymagające odpowiedniego postępowania medycznego. Znajomość konsekwencji oraz objawów przedawkowania jest kluczowa dla prawidłowego zarządzania taką sytuacją.¹

Mechanizm przedawkowania i ryzyko systemowe

Warto podkreślić, że ryzyko wystąpienia istotnych klinicznie objawów przedawkowania w przypadku leku Nasonex jest bardzo niskie ze względu na minimalną biodostępność ogólnoustrojową. Biodostępność systemowa tego preparatu wynosi mniej niż 1%, co znacząco ogranicza potencjalne działania niepożądane nawet przy zastosowaniu dawek przekraczających zalecane.²

Objawy przedawkowania

Głównym efektem patofizjologicznym po przedawkowaniu kortykosteroidów, w tym mometazonu furoinianu, jest potencjalne zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (oś HPA). Jest to kluczowy układ neuroendokrynny odpowiedzialny za regulację wydzielania kortyzolu i funkcjonowanie organizmu w odpowiedzi na stres.³

*Należy podkreślić, że ze względu na minimalną biodostępność systemową mometazonu furoinianu (<1%), ryzyko wystąpienia tych objawów przy przedawkowaniu preparatu donosowego jest bardzo niskie.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Nasonex zalecane jest następujące postępowanie:

• Obserwacja kliniczna – monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych objawów działania ogólnoustrojowego kortykosteroidów
• Powrót do prawidłowego dawkowania – przywrócenie stosowania odpowiedniej, przepisanej dawki produktu leczniczego

Ze względu na minimalną biodostępność ogólnoustrojową preparatu Nasonex (<1%), szanse wystąpienia istotnych klinicznie następstw przedawkowania są bardzo niskie. W większości przypadków wystarczająca jest obserwacja pacjenta oraz korekta schematu dawkowania.⁴

Ocena funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza

W przypadkach uzasadnionych klinicznie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane, może być wskazana ocena funkcji osi HPA. Ocena ta może obejmować pomiar porannego stężenia kortyzolu w surowicy lub test stymulacji ACTH. Należy jednak podkreślić, że ze względu na farmakologiczne właściwości preparatu Nasonex (mometazonu furoinian), szczególnie jego minimalną biodostępność ogólnoustrojową, zahamowanie osi HPA jest mało prawdopodobne.⁵