polip nosa
Wskazanie

Polip nosa to łagodny, nienowotworowy rozrost błony śluzowej nosa, najczęściej występujący jako skutek przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. Polipy mogą być pojedyncze lub mnogie, jednostronne lub obustronne, a ich wielkość może być różna – od małych zmian niewidocznych gołym okiem do dużych struktur powodujących istotną obturację nosa.

Polipy nosa najczęściej występują u pacjentów z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, szczególnie u osób z astmą, nietolerancją niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz alergicznym nieżytem nosa. Główne objawy to uczucie zatkanego nosa, upośledzone oddychanie przez nos, zaburzenia węchu, nawracające infekcje zatok oraz wydzielina z nosa.

W leczeniu farmakologicznym polipów nosa stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy donosowe, które zmniejszają stan zapalny i mogą redukować wielkość polipów. W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Flixonase, Nasometin, Avamys (flutikazon), Nasonex, Metmin (mometazon), Nasobec, Buderhin (budezonid) oraz Nasacort (triamcynolon). W przypadku zaostrzeń można stosować krótkie kursy glikokortykosteroidów doustnych (np. Metypred, Encorton).

W leczeniu polipów nosa z towarzyszącym zapaleniem zatok pomocne mogą być również leki przeciwhistaminowe (np. Claritine, Zyrtec, Aerius) oraz płukanie jam nosowych roztworem soli fizjologicznej (np. preparaty Aqua Maris, Marimer, Sterimar). W przypadkach powikłanych infekcją bakteryjną stosuje się antybiotykoterapię (np. Augmentin, Zinnat).

Największą trudnością w leczeniu polipów nosa jest ich tendencja do nawrotów, nawet po skutecznym leczeniu farmakologicznym czy chirurgicznym. U pacjentów z nawracającymi polipami, zwłaszcza przy współistnieniu astmy i nietolerancji NLPZ (triada aspirynowa), leczenie jest szczególnie trudne i wymaga kompleksowego podejścia. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze konieczne może być leczenie operacyjne – funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok (FESS), po której i tak zaleca się kontynuację leczenia miejscowego steroidami, aby zapobiec nawrotom.

W najnowszych wytycznych dotyczących leczenia trudnych przypadków polipów nosa z towarzyszącym ciężkim przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych z polipami zaleca się rozważenie terapii biologicznej przeciwciałami monoklonalnymi anty-IgE (Xolair – omalizumab) lub anty-IL-4/IL-13 (Dupixent – dupilumab), które wykazują skuteczność w redukcji wielkości polipów i poprawie objawów u pacjentów z ciężką, oporną na leczenie postacią choroby.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl