niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
Wskazanie

Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (NARES – non-allergic rhinitis) to schorzenie charakteryzujące się objawami podobnymi do alergicznego nieżytu nosa, jednak bez udziału mechanizmów immunologicznych związanych z IgE. Pacjenci doświadczają obrzęku błony śluzowej nosa, zwiększonej wydzieliny, kichania i blokady nosa, które mogą być przewlekłe lub nawracające. Główną różnicą w porównaniu do alergicznego nieżytu nosa jest brak zidentyfikowanego alergenu oraz negatywne wyniki testów alergicznych.

Niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa może być wywołane różnymi czynnikami, takimi jak zmiany temperatury, wilgotności, ekspozycja na silne zapachy, dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, a także niektóre leki (np. beta-blokery, inhibitory ACE). Diagnostyka obejmuje wykluczenie alergii poprzez testy skórne lub oznaczenie specyficznego IgE w surowicy, a także wykluczenie innych przyczyn objawów nosowych, takich jak polipy nosa czy infekcje.

W leczeniu niealergicznego zapalenia błony śluzowej nosa stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy donosowe, takie jak Flixonase (flutykazon), Nasometin (mometazon), Nasorex (flutykazon), Avamys (flutykazon), Nasobec (beklometazon) czy Eztom (mometazon). W przypadkach nasilonych objawów można zastosować również leki przeciwhistaminowe, takie jak Allegra (feksofenadyna), Aerius (desloratadyna) czy Zyrtec (cetyryzyna), choć ich skuteczność jest mniejsza niż w alergicznym nieżycie nosa. Przy nasilonym obrzęku błony śluzowej pomocne mogą być również krótkotrwale leki obkurczające naczynia krwionośne jak Otrivin (ksylometazolina) czy Nasivin (oksymetazolina).

Największą trudnością w leczeniu niealergicznego zapalenia błony śluzowej nosa jest brak możliwości identyfikacji i eliminacji konkretnego czynnika wywołującego, co często prowadzi do przewlekłego charakteru schorzenia. Dodatkowym wyzwaniem jest ryzyko polekowego zapalenia błony śluzowej nosa przy nadużywaniu donosowych leków obkurczających naczynia. Pacjenci często zgłaszają ograniczoną skuteczność standardowych terapii, co może prowadzić do znacznego obniżenia jakości życia. Istotne jest również różnicowanie z innymi przyczynami podobnych objawów, takimi jak przewlekłe zapalenie zatok przynosowych czy polipy nosa, które mogą wymagać odmiennego podejścia terapeutycznego.