łojotokowe zapalenie skóry
Łojotokowe zapalenie skóry to przewlekła, nawracająca dermatoza zapalna, występująca głównie w okolicach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz, klatka piersiowa czy fałdy skórne. Charakteryzuje się występowaniem zaczerwienienia, złuszczania naskórka oraz żółtawych, tłustych łusek. Schorzenie ma charakter przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji.
Patogeneza łojotokowego zapalenia skóry jest złożona i obejmuje nadmierną produkcję sebum, kolonizację skóry przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (szczególnie Malassezia furfur), zaburzenia odpowiedzi immunologicznej oraz predyspozycje genetyczne. Choroba często nasila się w okresach stresu, zmęczenia lub obniżonej odporności. Występuje częściej u pacjentów z chorobą Parkinsona, zakażeniem HIV oraz niektórymi zaburzeniami neurologicznymi.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry opiera się na terapii miejscowej z wykorzystaniem preparatów przeciwgrzybiczych (ketokonazol, cyklopiroksolamina), przeciwzapalnych (kortykosteroidy o małej i średniej sile działania) oraz keratolitycznych (dziegcie, siarka, kwas salicylowy). W cięższych przypadkach lub przy zajęciu dużych obszarów skóry stosuje się leczenie ogólne, w tym leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, flukonazol) i preparaty immunomodulujące. Istotne znaczenie ma również właściwa pielęgnacja skóry i unikanie czynników zaostrzających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 40 mg
Solu-Medrol (metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie w leczeniu objawowym różnych schorzeń, z wyjątkiem zaburzeń endokrynologicznych, gdzie pełni rolę terapii substytucyjnej. Wskazania obejmują szeroki zakres chorób endokrynologicznych (np. niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), reumatologicznych (m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości), okulistycznych (zapalenia błony naczyniowej, nerwu wzrokowego), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa) oraz neurologicznych (obrzęk mózgu, zaostrzenia stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu paliatywnym nowotworów oraz w celu indukcji diurezy w zespole nerczycowym bez mocznicy. W terapii gruźlicy płuc i gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych konieczne jest jednoczesne stosowanie chemioterapeutyku przeciwgruźliczego.
Podczas stosowania Solu-Medrol należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia, takie jak wyłączne dożylne podawanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe), konieczność rozpoczęcia leczenia ostrego urazu rdzenia kręgowego w ciągu 8 godzin od urazu oraz podanie leku w ciągu pierwszych 72 godzin od rozpoczęcia terapii przeciw Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS. W przypadku ostrego obrzęku krtani lekiem pierwszego wyboru pozostaje epinefryna. Preparaty w dawkach 500 mg i 1000 mg zawierają alkohol benzylowy, co wymaga ostrożności szczególnie u noworodków i wcześniaków ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Solu-Medrol jest zatem wszechstronnym lekiem o szerokim spektrum zastosowań, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie spojówek, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, nefropatia toczniowa, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pneumocystozowe zapalenie płuc, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty po chemioterapii, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Minoksydyl – Przeciwwskazania stosowania
Minoksydyl, stosowany głównie w leczeniu łysienia androgenowego u obu płci, dostępny jest w formach roztworu, piany i aerozolu o stężeniach 2% i 5%. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (np. glikol propylenowy do 520 mg/ml, etanol do 494 mg/ml, butylohydroksytoluen, alkohole cetylowy i stearylowy), choroby skóry głowy takie jak łuszczyca, nasilone łojotokowe zapalenie, zakażenia, oparzenia słoneczne, bliznowacenie oraz świeżo ogoloną skórę głowy. Minoksydyl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym (leczonym i nieleczonym) ze względu na ryzyko systemowego działania hipotensyjnego, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią, z wyjątkiem niektórych preparatów, np. Alocutan Forte, który jest przeciwwskazany u wszystkich kobiet niezależnie od stanu fizjologicznego. Dodatkowo, stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym oraz łączenie z innymi lekami miejscowymi na skórę głowy jest niewskazane ze względu na zwiększone wchłanianie i ryzyko działań niepożądanych.
alergia, bliznowacenie, butylohydroksytoluen, etanol, glikol propylenowy, hormonalny środek antykoncepcyjny, leczenie cytostatyczne, leczenie łysienia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry głowy, łysienie androgenowe, łysienie bliznowate, łysienie plackowate, minoksydyl, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie, substancja czynna, toczeń układowy, wypadanie włosów, zaburzenie czynności tarczycy, zakażenie skóry głowy, zapalenie skóry głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Epidemiologia
Łupież piersiowy (seborrheic dermatitis) jest jedną z najczęstszych dermatoz wieku niemowlęcego, występującą bez predylekcji rasowej i płciowej. Choroba rozpoczyna się zwykle między 3 a 6 tygodniem życia, z częstością około 10% u niemowląt poniżej 1 miesiąca, osiągając szczyt około 70% w 3. miesiącu życia, a następnie stopniowo ustępuje do 7% w drugim roku życia i dalej do 4. roku życia. Czynniki ryzyka obejmują występowanie chorób atopowych w rodzinie oraz suchy klimat i wysoką temperaturę, które nasilają stan zapalny skóry. Łupież piersiowy ma przebieg samoograniczający się, z ustąpieniem objawów w ciągu 3-4 miesięcy u większości pacjentów, choć u około 8% niemowląt zmiany mogą utrzymywać się do 6-9 miesięcy lub dłużej. Utrzymywanie się zmian powyżej 12 miesięcy wymaga rozważenia innych rozpoznań i dalszej diagnostyki.
AIDS, astma, badanie epidemiologiczne, choroba atopowa, choroba Parkinsona, choroba samoograniczająca, czynnik ryzyka, diagnoza różnicowa, dystrybucja wiekowa, egzema, immunosupresja, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, łupież piersiowy, nadzór epidemiologiczny, okres dojrzewania, placówka medyczna, populacja ogólna, stan zapalny, sucha skóra, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie HIV, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Odparzenie pieluszkowe – Diagnostyka i diagnoza
Odparzenie pieluszkowe to powszechne kontaktowe zapalenie skóry u niemowląt i małych dzieci, występujące u ponad 50% dzieci przed 12. miesiącem życia, ze szczytem zachorowań między 9 a 12 miesiącem. Zmiany skórne lokalizują się na wypukłych powierzchniach pośladków, krocza, genitaliów i górnych partii ud, z charakterystycznym oszczędzaniem fałdów skórnych w klasycznym odparzeniu kontaktowym. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, uwzględniającym rumień, bolesność, świąd, obecność grudek, krost lub pęcherzyków (w przypadku infekcji grzybiczej lub bakteryjnej). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić kandydozę (zajęcie fałdów i wykwity satelitarne), zakażenia bakteryjne (Staphylococcus aureus, Streptococcus), atopowe i łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycę, a także rzadkie choroby ogólnoustrojowe jak histiocytoza z komórek Langerhansa czy acrodermatitis enteropathica (poziom cynku <50 μg/dl). Badania laboratoryjne, takie jak test KOH, posiewy bakteryjne i grzybicze, morfologia krwi czy badania serologiczne, są wskazane w przypadku atypowego przebiegu, braku poprawy po 3-7 dniach leczenia lub podejrzenia infekcji.
acrodermatitis enteropathica, atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne, biopsja skóry, Candida albicans, cukrzyca, epidermolysis bullosa, fałd skórny, histiocytoza z komórek Langerhansa, infekcja grzybicza, kiła wrodzona, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj twardzinowy, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, łuszczyca, morfologia krwi, mukowiscydoza, nietrzymanie moczu, odparzenie pieluszkowe, paciorkowce, paciorkowcowe zapalenie skóry, pleśniawki, posiew bakteriologiczny, posiew grzybiczny, poziom cynku, reakcja alergiczna, rumień, Staphylococcus aureus, test KOH, testy alergiczne, wykwity skórne, zakażenie drożdżakowe - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Wskazania do stosowania
Flutykazon propionian jest silnym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, POChP oraz chorób alergicznych i zapalnych błony śluzowej nosa. W astmie stosowany jest w różnych dawkach i postaciach (wziewnej, nebulizacji), zależnie od nasilenia choroby: od 50-100 µg w łagodnej i umiarkowanej astmie do 250-500 µg w ciężkiej astmie, gdzie może umożliwić redukcję lub odstawienie doustnych steroidów. W POChP zalecane są wyższe dawki (np. 500 µg flutykazonu + 50 µg salmeterolu) u pacjentów z FEV1 <60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami i utrzymującymi się objawami mimo leczenia rozszerzającego oskrzela. Flutykazon w postaci donosowej (50 µg/dawkę) jest skuteczny w sezonowym i całorocznym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz w leczeniu polipów nosa (400 µg krople do nosa). Preparaty łączone z azelastyną są wskazane w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu objawów, gdy monoterapia jest niewystarczająca.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, astma ciężka, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, azelastyny chlorowodorek, beta2-mimetyk, długodziałający beta2-mimetyk, erytrodermia, FEV1, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, katar sienny, kortykoterapia ogólna, krótko działający beta2-mimetyk, lek przeciwhistaminowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nebulizacja, POChP, polipy nosa, przewlekła astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świerzbiączka guzkowa, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty, wyprysk atopowy, wyprysk pieniążkowaty, zaostrzenie astmy oskrzelowej - Leksykon chorób i schorzeń
Wypadanie włosów – Etiologia i przyczyny
Wypadanie włosów (alopecia) jest zjawiskiem o złożonej etiologii, obejmującej czynniki genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne, metaboliczne oraz środowiskowe. Najczęstszą przyczyną jest łysienie androgenowe, związane z poligenetycznym dziedziczeniem i działaniem dihydrotestosteronu (DHT) na mieszki włosowe, prowadzącym do ich miniaturyzacji. Zaburzenia hormonalne, takie jak zmiany w poziomie estrogenów, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, PCOS czy stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, również wpływają na cykl wzrostu włosów. Choroby autoimmunologiczne, w tym łysienie plackowate, toczeń rumieniowaty układowy i łuszczyca, mogą powodować zapalenie i zniszczenie mieszków włosowych. Ponadto, telogenowe wypadanie włosów może być wywołane silnym stresem fizycznym lub emocjonalnym, pojawiającym się zwykle 2-3 miesiące po zdarzeniu wyzwalającym. Warto zwrócić uwagę na wpływ leków (np. chemioterapia, warfaryna, beta-blokery) oraz niedoborów żywieniowych (żelazo, cynk, witamina D, witaminy z grupy B, białko) na kondycję włosów.
5-alfa reduktaza, anemia, beta-blokery, chłoniak Hodgkina, dihydrotestosteron, faza anagenu, grzybica skóry głowy, heparyna, izotretynoina, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łysienie androgenowe, łysienie bliznowaciejące, łysienie plackowate, łysienie trakcyjne, łysienie typu męskiego, łysienie typu żeńskiego, miniaturyzacja mieszków włosowych, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, retinoidy, reumatoidalne zapalenie stawów, steroidy anaboliczne, telogenowe wypadanie włosów, toczeń rumieniowaty układowy, warfaryna, wypadanie włosów, zapalenie mieszków włosowych, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Diagnostyka i diagnoza
Łupież to powszechna dermatoza skóry głowy, charakteryzująca się obecnością białych lub szarych łusek oraz świądem. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, obejmującym ocenę skóry głowy pod kątem łuszczenia, zaczerwienienia i podrażnienia, z podziałem skóry na kwadranty dla precyzyjnej oceny nasilenia zmian. Kluczowe jest różnicowanie łupieżu od innych dermatoz, takich jak łuszczyca (srebrzyste łuski), egzema (zaczerwienienie i stan zapalny), grzybica skóry głowy (tinea capitis) oraz sucha skóra głowy. W razie wątpliwości lub opornych objawów wskazane jest wykonanie biopsji skóry głowy, która może wykazać hiperplazję naskórka, parakeratozę, obecność drożdżaków Malassezia oraz ogniskową spongiozę. Diagnostyka mikrobiologiczna, w tym badania PCR, pozwala na identyfikację mikrobiomu, jednak obecność Malassezia nie jest jednoznaczna z rozpoznaniem łupieżu.
badanie histologiczne, badanie kliniczne, badanie mikrobiologiczne, badanie mikroskopowe, biopsja skóry, cyklopiroks, diagnostyka różnicowa, drożdżak Malassezia, dysfagia, gruczoł łojowy, grzybica skóry głowy, hiperplazja naskórka, itrakonazol, ketokonazol, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, łuszczyca skóry głowy, morfologia krwi, niedobór odporności, olejek z drzewa herbacianego, parakeratoza, pirytionian cynku, siarczek selenu, terbinafina, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nizoral 20 mg/g
Szampon leczniczy Nizoral zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/g i jest wskazany do leczenia oraz profilaktyki dermatoz grzybiczych wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Malassezia, takich jak łupież owłosionej skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry oraz łupież pstry (Pityriasis versicolor). Preparat stosuje się zarówno w fazie aktywnej choroby, jak i w profilaktyce nawrotów, z wyjątkiem łupieżu pstrego, gdzie wskazane jest jedynie leczenie. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka dermatologiczna w celu potwierdzenia etiologii grzybiczej i wykluczenia innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym. Nizoral jest szczególnie zalecany u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego łupieżem, przewlekłym i nawracającym łojotokowym zapaleniem skóry oraz rozległymi lub nawrotowymi postaciami łupieżu pstrego.
biosynteza ergosterolu, dermatoza zapalna, grzybica skóry, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, imidazole, infekcja grzybicza, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczy, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, łupież zwykły, Malassezia, mikroflora skóry, nawracająca infekcja grzybicza, szampon przeciwłupieżowy, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Wskazania do stosowania
Fluocynolon acetonid w stężeniu 0,25 mg/g, dostępny w postaci żelu (Flucinar), jest syntetycznym glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i przeciwalergicznym, stosowanym miejscowo w leczeniu ostrych, niezakażonych stanów zapalnych skóry. Żel jest szczególnie wskazany w początkowej fazie terapii dermatoz takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca owłosionej skóry, łuszczyca zadawniona oraz liszaj płaski. Forma żelu umożliwia aplikację na rozległe powierzchnie skóry, w tym na obszary owłosione, zapewniając lepszą penetrację i komfort stosowania, a także stanowi alternatywę dla pacjentów nietolerujących tłustego podłoża maści. Preparat zawiera ponadto substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (150 mg/g) i etanol (150 mg/g), które mogą mieć znaczenie kliniczne.
absorpcja ogólnoustrojowa, atopowe zapalenie skóry, dermatoza, działania niepożądane, działanie przeciwzapalne, fluocynolon acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, infekcja skórna, liszaj płaski, liszaj pokrzywkowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry owłosionej, łuszczyca zadawniona, okluzja, parahydroksybenzoesan, podłoże maści, rogowacenie naskórka, rumień wielopostaciowy, skóra owłosiona, substancja pomocnicza, toczeń rumieniowaty, uporczywy świąd, wyprysk kontaktowy alergiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zoxin-med 20 mg/ml
Ketokonazol, substancja czynna w szamponie leczniczym Zoxin-med (20 mg/ml, tj. 2%), należy do grupy przeciwgrzybiczych pochodnych imidazolu i triazolu (kod ATC: D01AC08). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia integralności błony i śmierci komórki grzyba. Ketokonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmujące dermatofity (Microsporum, Trichophyton, Epidermophyton), drożdżaki (Candida, Cryptococcus, Malassezia, Pityrosporum ovale i orbiculare) oraz grzyby dimorficzne (Coccidioides, Histoplasma, Paracoccidioides). W badaniach in vitro wykazano dwukierunkowe działanie: fungicydalne przy stężeniu 1 mg/ml oraz grzybostatyczne już przy 1 ng/ml, z utrzymaniem efektu grzybostatycznego w obserwacjach do 14 dni.
błona komórkowa grzyba, Candida, coccidioides, Cryptococcus, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton, ergosterol, grzyb dimorficzny, Histoplasma, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, Malassezia, Microsporum, pityrosporum orbiculare, Pityrosporum ovale, pochodne imidazolu i triazolu, szampon leczniczy, Trichophyton, zakażenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Etiologia i przyczyny
Świąd odbytu (pruritus ani) jest powszechnym objawem, często związanym z wieloma etiologiami, zarówno miejscowymi, jak i ogólnoustrojowymi. Występuje u około 5% populacji, z przewagą mężczyzn w wieku 40-60 lat. Przyczyny miejscowe obejmują czynniki drażniące takie jak zanieczyszczenie kałem, nadmierna higiena, czynniki chemiczne (perfumowane mydła, detergenty, preparaty doodbytnicze), nadmierna wilgotność oraz dieta (kawa, herbata, alkohol, produkty mleczne, owoce cytrusowe, przyprawy). Choroby proktologiczne, takie jak hemoroidy, szczeliny odbytu, przetoki, brodawki, wypadanie odbytnicy i ropnie okołoodbytowe, stanowią istotną grupę przyczyn, występującą u nawet 52% pacjentów. Infekcje grzybicze (do 15% przypadków), owsiki, infekcje bakteryjne i przenoszone drogą płciową również mogą wywoływać świąd. Ponadto, choroby dermatologiczne (łuszczyca, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski) oraz schorzenia ogólnoustrojowe (cukrzyca, choroby wątroby, tarczycy, hematologiczne, zapalne jelit, niewydolność nerek) mogą manifestować się tym objawem.
antybiotyk, błędne koło świądu, brodawka odbytu, choroba Bowena, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, cukrzyca, czynnik dietetyczny, czynnik drażniący, drożdżyca, egzema, hemoroid, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja przenoszona drogą płciową, inkontynencja, kandydoza, kolchicyna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeczyszczający, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadczynność tarczycy, neomycyna, nietrzymanie kału, niewydolność nerek, owsik, pruritus ani, przetoka odbytnicza, rak płaskonabłonkowy, ropień okołoodbytowy, schorzenie proktologiczne, świąd idiopatyczny, świąd odbytu, świerzb, szczelina odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wszawica łonowa, wtórny świąd odbytu, wypadanie odbytnicy, zaburzenie hematologiczne, zakażenie paciorkowcowe, zanieczyszczenie kałem, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Żylak – Zapobieganie i profilaktyka
Żylak powieki (hordeolum) to infekcja gruczołów łojowych lub mieszków rzęsowych, manifestująca się bolesnym, czerwonym guzkiem. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie oczu i rąk, w tym myciu rąk mydłem lub środkami alkoholowymi, regularnym oczyszczaniu powiek preparatami takimi jak Pure Clean Lid Spray czy OCuSOFT oraz stosowaniu ciepłych kompresów przez 5-15 minut dziennie, szczególnie u osób z nawracającymi żylakami. Należy unikać dotykania oczu brudnymi rękami i stosować odpowiednie zasady higieny przy używaniu kosmetyków i soczewek kontaktowych. Warto również kontrolować choroby współistniejące, takie jak blepharitis, trądzik różowaty, cukrzyca czy łojotokowe zapalenie skóry, które zwiększają ryzyko powstawania żylaków.
blepharitis, chalazjon, cukrzyca, doksycyklina, gruczoł łojowy, gruczoł Meiboma, higiena powiek, hordeolum, indeks glikemiczny, infekcja, kompres ciepły, krople nawilżające, kwas omega-3, kwas podchlorawy, łojotokowe zapalenie skóry, makijaż oczu, olej rybi, olej z siemienia lnianego, soczewka kontaktowa, stres, suche oko, suplement ziołowy, wydzielina ropna - Leksykon chorób i schorzeń
Wesz głowowa i gnidy – Objawy
Wesz głowowa (Pediculus humanus capitis) to pasożyt o długości 2-3 mm, żywiący się krwią ze skóry głowy, wywołujący świąd, który pojawia się zwykle w okolicy karku i za uszami. Objawy takie jak świąd, drobne czerwone guzki, obecność gnid (jaj) przyczepionych do włosów do 6 mm od skóry oraz uczucie poruszania się we włosach mogą wystąpić z opóźnieniem do 4-6 tygodni po pierwszym kontakcie z pasożytem. Cykl rozwojowy wszy trwa około 3 tygodni, z inkubacją gnid 7-10 dni i dojrzewaniem nimf do dorosłych osobników w kolejnym 7-10 dniowym okresie. Dorosła wesz żyje około 30 dni na skórze głowy i może przetrwać do 1-2 dni poza gospodarzem. Diagnostyka opiera się na wykryciu żywych wszy lub nimf oraz gnid blisko skóry głowy, przy użyciu specjalnego grzebienia o gęsto rozstawionych ząbkach.
atopowe zapalenie skóry, bezsenność, diagnoza różnicowa, gnidy, grzebień do wykrywania wszy, infestacja, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, nimfy wszy, powiększenie węzłów chłonnych, preparat przeciw wszom, reakcja alergiczna na ślinę wszy, świąd skóry głowy, ukąszenie wszy, wesz głowowa, węzeł chłonny, wszawica głowowa, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrocort CHEMA 5 mg/g
Hydrocort CHEMA w postaci maści zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu i jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu różnorodnych, niezakażonych zmian skórnych o podłożu zapalnym i alergicznym. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co czyni go skutecznym w terapii atopowego zapalenia skóry, łuszczycy skóry owłosionej i zadawnionej, a także w leczeniu liszaja rumieniowatego, rumienia wielopostaciowego, liszaja płaskiego, łojotokowego zapalenia skóry oraz wyprysku zliszajowaciałego. Ponadto, Hydrocort CHEMA jest stosowany w leczeniu skórnych odczynów polekowych, oparzeń I i II stopnia (po wykluczeniu zakażenia) oraz neurodermatitis (lichen simplex chronicus), gdzie łagodzi świąd, zmniejsza stan zapalny i poprawia komfort pacjenta.
atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna skóry, choroba zapalna skóry, działanie przeciwzapalne, hydrokortyzon octan, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, lichen simplex chronicus, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry owłosionej, łuszczyca zadawniona, neurodermatitis, oparzenie, przewlekła dermatoza, rumień wielopostaciowy, świąd skóry, terapia skojarzona, ukąszenie owada, wyprysk zliszajowaciały, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Diagnostyka i diagnoza
Ocular rosacea to przewlekłe zapalenie oczu i/lub powiek powiązane z trądzikiem różowatym, dotykające 58-72% pacjentów z tą dermatozą. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, w tym wywiadzie, badaniu w lampie szczelinowej oraz ocenie skóry twarzy. Kluczowe objawy to przewlekłe zapalenie brzegów powiek (blepharitis), dysfunkcja gruczołów Meiboma (obecna u 92% pacjentów), teleangiektazje brzegów powiek, zespół suchego oka typu parowania oraz zapalenie spojówek. Zaawansowane zmiany rogówkowe występują u 25-50% chorych i obejmują neowaskularyzację, owrzodzenia czy perforacje. Diagnostyka ułatwiona jest przez meibografię, ocenę poziomu MMP-9, osmolarności łez i laktoferryny, a także badanie obecności roztoczy Demodex. Ze względu na niespecyficzny charakter objawów i brak testów laboratoryjnych, rozpoznanie wymaga doświadczenia klinicznego i różnicowania z innymi schorzeniami powierzchni oka.
alergiczne zapalenie spojówek, bevacizumab, biomikroskop, biopsja skóry, blepharitis, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklosporyna, doksycyklina, dysfunkcja gruczołów Meiboma, erytromycyna, gradówka, infekcyjne zapalenie rogówki, intensywne światło pulsacyjne, jęczmień, krople steroidowe, lampa szczelinowa, łojotokowe zapalenie skóry, meibografia, metronidazol, neowaskularyzacja, ocular rosacea, osmolarność łez, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, przekrwienie oczu, światłowstręt, tonometria, trądzik różowaty, zapalenie brzegów powiek, zapalenie oczu, zapalenie okołoustne, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół suchego oka, zmiany rogówkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metypred 16 mg
Metypred (metyloprednizolon) w dawkach 4 mg i 16 mg jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii objawowej wielu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych, a także jako leczenie substytucyjne w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy. Lek znajduje zastosowanie w chorobach reumatycznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), układowych chorobach tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe), schorzeniach dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka postać łuszczycy), alergicznych i zapalnych chorobach oczu oraz w ciężkich chorobach alergicznych i zapalnych układu oddechowego (np. astma oskrzelowa, sarkoidoza). Metypred jest także stosowany w hematologii (np. samoistna plamica małopłytkowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna) oraz w leczeniu zespołu nerczycowego i zaostrzeń chorób zapalnych jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra białaczka, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, samoistna plamica małopłytkowa, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Blefaritis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Blefaritis to przewlekłe zapalenie brzegów powiek, manifestujące się zaczerwienieniem, obrzękiem, świądem oraz łuszczącymi się strupkami u podstawy rzęs. Schorzenie może mieć charakter przedni lub tylny, często współwystępuje z trądzikiem różowatym, łojotokowym zapaleniem skóry oraz zespołem suchego oka. Podstawą terapii jest długotrwała, systematyczna higiena powiek, obejmująca ciepłe kompresy (5-10 minut), mechaniczne oczyszczanie brzegów powiek oraz, w razie potrzeby, stosowanie miejscowych antybiotyków (bacytracyna, polimyksyna B, erytromycyna, sulfacetamid). W ostrych fazach zaleca się wykonywanie zabiegów 2-4 razy dziennie, a następnie 1-2 razy dziennie w profilaktyce nawrotów. W przypadkach opornych stosuje się doustne tetracykliny przez 1-2 miesiące, a także leczenie wspomagające, takie jak sztuczne łzy bez konserwantów, krople steroidowe czy suplementację kwasami omega-3.
antybiotyki miejscowe, blefaritis, blefaritis przedni, blefaritis tylny, BlephEx, chalazjon, dysfunkcja gruczołów Meiboma, entropion, film łzowy, fluoresceina, gruczoły Meiboma, IPL, krople steroidowe, kwas podchlorawy, łojotokowe zapalenie skóry, maść antybiotykowa, neowaskularyzacja rogówki, olejek z drzewa herbacianego, owrzodzenie rogówki, roztocze Demodex, terapia pulsacyjna termiczna, tetracykliny, trądzik różowaty, trichiaza, zapalenie spojówek, zespół suchego oka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrokortyzon Allefin 5 mg/g
Hydrokortyzon Allefin w kremie o stężeniu 5 mg/g hydrokortyzonu octanu jest preparatem miejscowym o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum dermatoz zapalnych i alergicznych. Wskazania obejmują atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, pokrzywkę, liszaj rumieniowaty i płaski, rumień wielopostaciowy, łojotokowe zapalenie skóry, różne postaci wyprysku (w tym zliszajowaciały), łuszczycę owłosionej skóry głowy i zadawnioną oraz świerzbiaczkę. Preparat jest także użyteczny w terapii podtrzymującej po silnych glikokortykosteroidach oraz w łagodzeniu objawów po ukąszeniach owadów, redukując świąd, zaczerwienienie i obrzęk.
atopowe zapalenie skóry, bąble pokrzywkowe, choroba autoimmunologiczna, choroby skóry zapalne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, kortykosteroid, lichenifikacja, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca zadawniona, metylu parahydroksybenzoesan, objawy z odstawienia, obkurczanie naczyń krwionośnych, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, rumień wielopostaciowy, świerzbiączka, ukąszenie owadów, wyprysk alergiczny, wyprysk zliszajowaciały, zmiany wypryskowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Teva 50 mg
Risperidone Teva, zawierający 50 mg rysperydonu w formie proszku i rozpuszczalnika do zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to bezsenność, lęk, ból głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, parkinsonizm oraz depresja, z parkinsonizmem i akatyzją wykazującymi zależność od dawki. Istotne są również poważne reakcje w miejscu podania, takie jak martwica, ropień, zapalenie tkanki łącznej, owrzodzenia i krwiaki, które w niektórych przypadkach wymagały interwencji chirurgicznej. Hiperprolaktynemia może prowadzić do ginekomastii, zaburzeń menstruacyjnych, mlekotoku i zaburzeń płodności. W badaniach klinicznych cukrzycę zgłaszano u 0,18% pacjentów leczonych rysperydonem (vs. 0,11% placebo), a zwiększenie masy ciała o ≥7% wystąpiło u 9% pacjentów w 12-tygodniowym badaniu oraz u 25% w rocznym badaniu otwartym.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, cukrzyca, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, krwiak, lek przeciwpsychotyczny, łojotokowe zapalenie skóry, martwica, migotanie komór, migotanie przedsionków, mlekotok, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, owrzodzenie, parkinsonizm, priapizm, ropień, rysperydon, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie menstruacji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zoxin-med 20 mg/ml
Lek Zoxin-med w postaci szamponu leczniczego zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/ml i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę głowy. Aplikacja obejmuje zwilżenie skóry, naniesienie preparatu, rozmasowanie do uzyskania piany, pozostawienie na 5 minut oraz dokładne spłukanie. Czas ekspozycji preparatu jest kluczowy dla uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania klinicznego oraz fazy terapii – leczniczej lub profilaktycznej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cutivate 0,05 mg/g
Cutivate to maść zawierająca 0,05 mg/g flutykazonu propionianu, silny kortykosteroid do stosowania miejscowego, wskazany w leczeniu różnych przewlekłych i zapalnych chorób skóry u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1. roku życia. Preparat jest skuteczny w atopowym zapaleniu skóry, wyprysku pieniążkowatym, alergicznym wyprysku kontaktowym, świerzbiączce guzkowej i ograniczonej, łuszczycy (z wyłączeniem zmian uogólnionych), liszaju płaskim, toczniu rumieniowatym (DLE, DDLE) oraz łojotokowym zapaleniu skóry jako leczenie wspomagające. W przypadku erytrodermii Cutivate może być stosowany miejscowo jako uzupełnienie ogólnej kortykoterapii, jednak pod ścisłym nadzorem specjalisty ze względu na ciężkość stanu pacjenta.
alergiczny wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, blaszka łuszczycowa, erytrodermia, flutykazonu propionian, glikol propylenowy, kortykosteroid, kortykoterapia, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, odczyn po ukąszeniu owada, podrażnienie skóry, świerzbiączka guzkowa, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty skórny, wyprysk atopowy, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty, zmiana rumieniowo-złuszczająca - Leksykon substancji czynnych
Woda jodkowa – Wskazania do stosowania
Woda jodkowa, stanowiąca 58,8 g na 100 g preparatu w postaci 2,1% solanki chlorkowo-sodowej, siarczkowej i jodkowej z odwiertu Szyb Solecki, jest głównym składnikiem aktywnym szamponu leczniczego ZDRÓJ. Preparat ten znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych dermatoz skóry głowy, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca oraz nasilony łojotok owłosionej skóry głowy. Woda jodkowa wykazuje działanie przeciwzapalne, reguluje wydzielanie sebum oraz spowalnia proliferację keratynocytów, co przekłada się na redukcję objawów tych schorzeń. Dodatkowo, preparat jest wskazany do mycia włosów przetłuszczających się, pomagając utrzymać ich czystość poprzez kontrolę nadmiernej produkcji łoju.
choroba zapalna, dermatoza, gruczoł łojowy, łojotok skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry głowy, nadprodukcja łoju, produkcja sebum, proliferacja komórek naskórka, przetłuszczanie włosów, solanka, stan zapalny, włosy przetłuszczające się, woda chlorkowo-sodowa, woda jodkowa, woda siarczkowa, wydzielanie sebum, złuszczanie naskórka, zmiany łuszczycowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Diagnostyka i diagnoza
Wysypki skórne u niemowląt i dzieci stanowią częsty problem kliniczny, z ponad 12 milionami wizyt rocznie. Diagnostyka opiera się głównie na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, uwzględniającym czas trwania, charakterystykę zmian (plamy, grudki, pęcherzyki, krosty), lokalizację oraz obecność objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka. W większości przypadków badania laboratoryjne nie są konieczne, jednak w wybranych sytuacjach stosuje się testy alergiczne, morfologię krwi, badania mikroskopowe lub biopsję skóry. Wysypki wirusowe, takie jak różyczka niemowlęca (wysypka po 3-5 dniach wysokiej gorączki), rumień zakaźny (charakterystyczny rumień na policzkach) oraz choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, dominują w etiologii. Wysypki bakteryjne, np. płonica (szorstka wysypka przypominająca papier ścierny) i liszajec zakaźny, wymagają często antybiotykoterapii. Wysypki alergiczne i wypryskowe, takie jak atopowe zapalenie skóry i pokrzywka, diagnozuje się na podstawie obrazu klinicznego i testów alergicznych.
atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne, badanie krwi, biopsja skóry, choroba bostońska, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Kawasakiego, infekcja drożdżakowa, infekcja wirusowa, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, mięczak zakaźny, morfologia krwi, ospa wietrzna, pieluszkowe zapalenie skóry, płonica, pokrzywka, posocznica meningokokowa, rumień zakaźny, test alergiczny skórny, wymaz z gardła, wyprysk atopowy, wysypka wirusowa, zakażenie grzybicze, zakażenie meningokokowe, zespół oparzonej skóry gronkowcowej, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany skórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Steper pro 10 mg/g
Steper pro to krem o stężeniu bifonazolu 10 mg/g, przeznaczony do miejscowego leczenia grzybiczych zakażeń skóry. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, skutecznie zwalczając dermatofity, drożdżaki (w tym Candida) oraz pleśnie odpowiedzialne za powierzchowne infekcje skórne. Wskazania do stosowania obejmują grzybicę dłoni i stóp (tinea manus et pedis), grzybicę tułowia (tinea corporis), grzybicę fałdów skórnych (tinea cruris), łupież pstry (pityriasis versicolor) oraz powierzchowne kandydozy. Ponadto, Steper pro jest zalecany w leczeniu łupieżu rumieniowatego (seborrhoeic dermatitis), dermatozy zapalnej związanej z infekcją drożdżakami Malassezia.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bifonazol, Candida, dermatofity, dermatoza zapalna, drożdżaki, działanie przeciwgrzybicze, grzybica dłoni i stóp, grzybica fałdów skórnych, grzybica tułowia, grzybicze zakażenie skóry, grzyby chorobotwórcze, kandydoza powierzchowna, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież rumieniowaty, Malassezia, nadwrażliwość, pityriasis versicolor, pleśnie, tinea corporis, tinea cruris, zmiany rumieniowo-złuszczające - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela ostróżeczki – Przeciwwskazania stosowania
Preparat leczniczy Delacet, zawierający 96 g/100 g nalewki z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura), 4 g/100 g kwasu octowego 80% oraz 59,0-65,0% v/v etanolu, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność otwartych ran lub uszkodzeń skóry w miejscu aplikacji, ze względu na ryzyko penetracji składników aktywnych do głębszych warstw skóry i układu krążenia, nasilenie stanu zapalnego oraz działanie drażniące kwasu octowego i etanolu. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany w ostrych stanach zapalnych skóry głowy, takich jak kontaktowe lub łojotokowe zapalenie skóry w fazie zaostrzenia, gdyż może to pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
Delphini consolidae tinctura, dermatoza, erozja, etanol, kontaktowe zapalenie skóry, kwas octowy, łojotokowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nalewka z ziela ostróżeczki, odczyn skórny, otwarta rana, pęknięcie naskórka, pieczenie, preparat ziołowy, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, stan zapalny, świąd, uszkodzona powłoka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Depo-Medrol 40 mg/ml
Metyloprednizolon octan w postaci zawiesiny do wstrzykiwań Depo-Medrol stosowany jest w różnych formach podania: ogólnoustrojowej (domięśniowej, dożylnej), miejscowej (dostawowej, do kaletek maziowych, pochewek ścięgnistych, zmian skórnych) oraz we wlewie doodbytniczym. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane w zależności od ciężkości choroby i efektu terapeutycznego, z przykładowymi dawkami od 4 mg (małe stawy, pochewki ścięgniste) do 120 mg (ostre stany zapalne, astma, zmiany skórne, wlewy doodbytnicze). W terapii domięśniowej tygodniowa dawka obliczana jest jako 7-krotność dobowej dawki doustnej, podawana jednorazowo, z koniecznością stopniowego odstawiania przy dłuższym leczeniu. U dzieci dawki są zmniejszone, ale głównie dostosowane do ciężkości schorzenia. Wskazane jest monitorowanie parametrów takich jak glikemia (2h po posiłku), ciśnienie tętnicze, masa ciała, badanie moczu oraz radiologiczne w przypadku chorób przewodu pokarmowego lub przewlekłych stanów zapalnych.
astma, bursztynian metyloprednizolonu, choroba wrzodowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, ciśnienie tętnicze, ganglion pochewki ścięgna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroidoterapia, łojotokowe zapalenie skóry, metyloprednizolon octan, nakłucie lędźwiowe, objawy dyspeptyczne, płyn stawowy, pochewka ścięgna, podanie dostawowe, przestrzeń maziówkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, stężenie glukozy we krwi, sumak jadowity, wlew doodbytniczy, wlewka doodbytnicza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie nadkłykcia, zapalenie ścięgna, zespół nadnerczowo-płciowy - Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekłe, nawracające zapalenie skóry lokalizujące się głównie w obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz, uszy, klatka piersiowa i plecy. Charakterystyczne są tłuste, żółtawe łuski na zaczerwienionej skórze, zróżnicowane pigmentacyjnie w zależności od fototypu pacjenta. Etiologia wiąże się z nadprodukcją sebum oraz nadmiernym namnażaniem drożdżaków Malassezia. Objawy nasilają się w chłodnym, suchym klimacie i pod wpływem stresu, a poprawiają się latem, zwłaszcza przy ekspozycji na UV. Diagnostyka pielęgniarska obejmuje ocenę koloru, wilgotności, tekstury, temperatury skóry, obecności obrzęku, bolesności, lokalizacji i charakteru zmian, nasilenia świądu oraz objawów wtórnej infekcji. Kluczowe jest także rozpoznanie czynników zaostrzających, takich jak zmiany kosmetyków, warunki klimatyczne i stres.
dieta przeciwzapalna, dieta śródziemnomorska, gruczoł łojowy, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, integralność skóry, ketokonazol, kortykosteroid miejscowy, kwas omega-3, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, łojotokowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry niemowląt, łuszczenie się skóry, Malassezia, pirytionian cynku, promieniowanie ultrafioletowe, sebum, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, wtórna infekcja - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucinar 0,25 mg/g
Flucinar w postaci żelu zawiera 0,25 mg fluocinolonu acetonidu na 1 g preparatu i jest wskazany do miejscowego leczenia ostrych, ciężkich, niezakażonych i suchych stanów zapalnych skóry, które reagują na glikokortykosteroidy. Preparat jest szczególnie efektywny w dermatozach takich jak łojotokowe i atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca owłosionej skóry głowy i łuszczyca zadawniona oraz liszaj płaski. Żel, dzięki swojej półprzezroczystej, szybko schnącej formule zawierającej etanol (150 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), umożliwia skuteczną aplikację na skórę owłosioną oraz rozległe powierzchnie, co zwiększa bezpieczeństwo terapii przy zachowaniu skuteczności. Preparat zawiera również konserwanty – metylu (1,50 mg/g) i propylu parahydroksybenzoesan (0,80 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów.
atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna, dermatoza, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, fluocinolon acetonid, formulacja żelowa, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grudka, lichenifikacja, liszaj płaski, liszaj pokrzywkowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuska, łuszczyca owłosionej skóry głowy, łuszczyca zadawniona, nadmierne rogowacenie, nadwrażliwość typu opóźnionego, parahydroksybenzoesan, penetracja substancji czynnej, rumień wielopostaciowy, stan zapalny skóry, toczeń rumieniowaty, uporczywy świąd, wyprysk kontaktowy alergiczny, zmiana rumieniowa, zrogowaciała warstwa naskórka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Hydrokortyzon Allefin Max to miejscowy preparat glikokortykosteroidowy w postaci kremu zawierającego 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, przeznaczony do leczenia stanów zapalnych skóry o średnim nasileniu, szczególnie o podłożu alergicznym. Wskazania obejmują atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, pokrzywkę, łojotokowe zapalenie skóry oraz reakcje po ukąszeniach owadów. Substancja czynna wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co przekłada się na redukcję rumienia, obrzęku, świądu oraz złuszczania naskórka. Krem charakteryzuje się odpowiednią penetracją przez naskórek, co zapewnia skuteczność terapeutyczną w miejscowych dermatozach zapalnych.
atopowe zapalenie skóry, bąbel pokrzywkowy, dermatoza zapalna, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, hydrokortyzon octan, łojotokowe zapalenie skóry, miejscowy glikokortykosteroid, nadwrażliwość, obkurczenie naczyń krwionośnych, pokrzywka, reakcja po ukąszeniu owada, reakcja zapalna skóry, stan zapalny skóry, terapia glikokortykosteroidami, wyprysk alergiczny, zapalna reakcja skórna, zmiana wypryskowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Encorton 1 mg
Encorton (prednizon) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy (pierwotną i wtórną, z możliwością łączenia z mineralokortykoidami), wrodzoną hiperplazję nadnerczy, hiperkalcemię nowotworową, nieropne zapalenie tarczycy, ciężkie choroby alergiczne (kontaktowe i atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki, alergiczny nieżyt nosa), kolagenozy (ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy), ciężkie dermatozy (m.in. pęcherzyca, łuszczyca, zespół Stevens-Johnsona), choroby przewodu pokarmowego w okresach zaostrzenia (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), choroby hematologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość wtórna i idiopatyczna), a także jako leczenie paliatywne w białaczkach i chłoniakach. Dawkowanie i czas terapii są dostosowywane indywidualnie, z uwzględnieniem przeciwwskazań do długotrwałego stosowania w niektórych jednostkach chorobowych.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba Werlhofa, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, hiperkalcemia, hipoplazja układu czerwonokrwinkowego, idiopatyczna plamica małopłytkowa, immunosupresja, kolagenoza, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ostra białaczka, owrzodzenie brzeżne rogówki, pęcherzyca, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrodzona hiperplazja nadnerczy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, współczulne zapalenie naczyniówki, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Löfflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medrol 4 mg
Medrol, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg i 16 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego i immunosupresyjnego, stosowanym w leczeniu wielu schorzeń o podłożu zapalnym, autoimmunologicznym i alergicznym. W reumatologii znajduje zastosowanie w łuszczycowym i reumatoidalnym zapaleniu stawów, zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa oraz ostrych stanach zapalnych kaletek i pochewek ścięgnistych. W chorobach tkanki łącznej, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, Medrol stosuje się zarówno w zaostrzeniach, jak i jako leczenie podtrzymujące. W dermatologii lek jest wskazany w ciężkich postaciach pęcherzycy, rumienia wielopostaciowego, łuszczycy oraz innych ciężkich dermatozach. Ponadto, w alergologii, okulistyce, pulmonologii, hematologii, onkologii, gastroenterologii, neurologii, transplantologii i endokrynologii Medrol pełni rolę leku wspomagającego lub podstawowego, dostosowanego do specyfiki i nasilenia choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, nietolerancja laktozy, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra białaczka, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, samoistna plamica małopłytkowa, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczulne zapalenie błony naczyniowej, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirolam 10 mg/ml
Pirolam to roztwór na skórę zawierający cyklopiroks z olaminą w stężeniu 10 mg/ml, przeznaczony do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych skóry, w tym grzybic skóry gładkiej, owłosionej, stóp oraz podudzi. Preparat wykazuje skuteczność przeciw dermatofitom (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis, M. gypseum), drożdżakom (Candida albicans, C. tropicalis, C. krusei, C. parapsilosis, Malassezia furfur) oraz innym grzybom (Cryptococcus neoformans, Aspergillus fumigatus). Szczególnie efektywny jest wobec infekcji wywołanych przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, które są najczęstszą przyczyną grzybic skóry.
aktywność przeciwgrzybicza, Aspergillus fumigatus, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, cyklopiroks z olaminą, dermatofit, drożdżak, Epidermophyton floccosum, grzybica podudzi, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry owłosionej, grzybica stóp, kandydoza skórna, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, Microsporum gypseum, patogen grzybiczny, penetracja substancji czynnej, stopa atlety, terapia dermatologiczna, tolerancja miejscowa, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie powierzchowne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cutivate 0,5 mg/g
Cutivate krem 0,5 mg/g zawiera mikronizowany flutykazon propionian, silny kortykosteroid do stosowania miejscowego, przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1. roku życia. Lek jest wskazany w leczeniu dermatoz wykazujących odpowiedź na kortykosteroidy, takich jak atopowe zapalenie skóry, wyprysk pieniążkowaty, alergiczny wyprysk kontaktowy, świerzbiączka guzkowa i ograniczona, łuszczyca (z wyłączeniem uogólnionej), liszaj płaski oraz jako terapia wspomagająca w toczniu rumieniowatym skórnym (DLE, DDLE) i łojotokowym zapaleniu skóry. Ponadto, Cutivate może być stosowany miejscowo w nasilonych odczynach po ukąszeniach owadów oraz w ograniczonym leczeniu erytrodermii u pacjentów poddawanych ogólnoustrojowej kortykoterapii.
alergiczny wyprysk kontaktowy, alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, erytrodermia, flutykazonu propionian, glikol propylenowy, imidomocznik, kortykoterapia, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, silny kortykosteroid, świerzbiączka guzkowa, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty skórny, ukąszenie owada, wyprysk atopowy, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty