łojotokowe zapalenie skóry
Łojotokowe zapalenie skóry to przewlekła, nawracająca dermatoza zapalna, występująca głównie w okolicach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz, klatka piersiowa czy fałdy skórne. Charakteryzuje się występowaniem zaczerwienienia, złuszczania naskórka oraz żółtawych, tłustych łusek. Schorzenie ma charakter przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji.
Patogeneza łojotokowego zapalenia skóry jest złożona i obejmuje nadmierną produkcję sebum, kolonizację skóry przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (szczególnie Malassezia furfur), zaburzenia odpowiedzi immunologicznej oraz predyspozycje genetyczne. Choroba często nasila się w okresach stresu, zmęczenia lub obniżonej odporności. Występuje częściej u pacjentów z chorobą Parkinsona, zakażeniem HIV oraz niektórymi zaburzeniami neurologicznymi.
Leczenie łojotokowego zapalenia skóry opiera się na terapii miejscowej z wykorzystaniem preparatów przeciwgrzybiczych (ketokonazol, cyklopiroksolamina), przeciwzapalnych (kortykosteroidy o małej i średniej sile działania) oraz keratolitycznych (dziegcie, siarka, kwas salicylowy). W cięższych przypadkach lub przy zajęciu dużych obszarów skóry stosuje się leczenie ogólne, w tym leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, flukonazol) i preparaty immunomodulujące. Istotne znaczenie ma również właściwa pielęgnacja skóry i unikanie czynników zaostrzających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Encorton 10 mg
Encorton, zawierający prednizon, jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń endokrynologicznych, alergicznych, reumatologicznych, dermatologicznych, gastroenterologicznych, hematologicznych, onkologicznych, neurologicznych, okulistycznych, pulmonologicznych oraz innych stanach zapalnych układu kostno-stawowego i infekcyjnych. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy, wrodzoną hiperplazję nadnerczy, ciężkie choroby alergiczne, toczeń rumieniowaty układowy, idiopatyczny zespół nerczycowy, stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzeń, ciężkie zapalenia oka, astmę oskrzelową, a także leczenie paliatywne w białaczkach i chłoniakach. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości od 57,4 mg do 165,2 mg w zależności od dawki tabletki.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, hiperkalcemia nowotworowa, hiperplazja nadnerczy, idiopatyczny zespół nerczycowy, kontaktowe zapalenie skóry, laktoza jednowodna, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, opryszczkowe zapalenie skóry, osteoporoza, ostra białaczka, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, współczulne zapalenie naczyniówki, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zespół Löfflera, zespół nerczycowy, zespół odstawienia, zespół Stevens-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Ketokonazol, syntetyczna pochodna imidazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno ogólnie (ATC: J02AB02), jak i miejscowo (ATC: D01AC08). Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy ergosterolu poprzez blokadę lanosterolo-14-alfademetylazy, enzymu cytochromu P450, co prowadzi do utraty integralności błony komórkowej grzybów i ich obumarcia. W przypadku Candida spp. ketokonazol zaburza transformację w formę micelarną, ograniczając zdolność fagocytarną komórek. W badaniach in vitro wykazuje działanie grzybobójcze przy stężeniu 1 mg/ml oraz grzybostatyczne już przy 1 ng/ml, z utrzymaniem efektu grzybostatycznego przez co najmniej 14 dni. Spektrum działania obejmuje dermatofity (Microsporum spp., Epidermophyton floccosum, Trichophyton spp.), drożdżaki (Candida spp., Cryptococcus neoformans, Malassezia spp.), grzyby dimorficzne (Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis) oraz inne patogeny (Sporothrix schenckii, Phialophora spp., Blastomyces dermatiditis).
Blastomyces dermatitidis, Candida, Candida albicans, chromomikoza, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica powierzchniowa, grzybica układowa, grzyby dimorficzne, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, kandydoza błony śluzowej, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, kokcydioidomikoza, lanosterolo-14-alfademetylaza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, Malassezia, Microsporum, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Pityrosporum, pochodna imidazolu, postać micelarna, synteza ergosterolu, Trichophyton - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Objawy
Wysypki u niemowląt i dzieci są najczęściej wynikiem infekcji wirusowych, które manifestują się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak czerwone plamy, guzki, pęcherzyki czy zmiany łuszczące się. Charakterystyczne choroby wirusowe to rumień nagły (gorączka do 40°C przez 3-5 dni, wysypka utrzymująca się 1-3 dni), rumień zakaźny (wysypka utrzymująca się 1-3 tygodnie), choroba bostońska, płonica, odra oraz ospa wietrzna. Wysypki bakteryjne, grzybicze, alergiczne oraz związane z chorobami zapalnymi skóry (np. atopowe zapalenie skóry) również występują, a ich rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie. Wysypka meningokokowa, charakteryzująca się drobnymi czerwonymi lub purpurowymi plamkami (petechie) nie blednącymi pod naciskiem, wymaga natychmiastowej interwencji ze względu na ryzyko zagrażającej życiu infekcji. Choroba Kawasakiego, choć rzadka, manifestuje się wysoką gorączką utrzymującą się ponad 5 dni, rozległą czerwoną wysypką oraz objawami zapalnymi dłoni, stóp i węzłów chłonnych, co wymaga wczesnej diagnostyki i leczenia.
atopowe zapalenie skóry, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Kawasakiego, ciemieniucha, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, liszajec, łojotokowe zapalenie skóry, milia, odra, ospa wietrzna, petechie, pieluszkowe zapalenie skóry, pokrzywka, potówki, rumień nagły, rumień toksyczny noworodków, rumień zakaźny, środek przeciwgrzybiczny, szkarlatyna, test szklanki, toksyna erytrogenna, trądzik niemowlęcy, wysypka meningokokowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depo-Medrol 40 mg/ml
Depo-Medrol, zawierający metyloprednizolonu octan, jest glikokortykosteroidem stosowanym głównie w terapii objawowej oraz jako leczenie substytucyjne w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy ostra niedoczynność kory nadnerczy. Podawany domięśniowo, jest wskazany w licznych stanach zapalnych i autoimmunologicznych, m.in. w reumatoidalnym zapaleniu stawów, łuszczycowym zapaleniu stawów, toczniu rumieniowatym układowym, pęcherzycy, a także w ostrych i przewlekłych chorobach alergicznych, takich jak astma oskrzelowa czy atopowe zapalenie skóry. Lek znajduje zastosowanie także w leczeniu chorób oczu (np. zapalenie tęczówki, alergiczne zapalenie spojówek) oraz w ostrych stanach zapalnych przewodu pokarmowego, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, ganglion, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, keloid, leczenie substytucyjne, liszaj płaski, liszaj prosty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczyca plackowata, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie plackowate, małopłytkowość, metyloprednizolon octan, mineralokortykosteroid, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, obrzęk krtani, opryszczkowate zapalenie skóry, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, półpasiec oczny, proteinuria, reakcja nadwrażliwości, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty krążkowy, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie rozcięgna, zapalenie ścięgna, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, ziarniniak obrączkowaty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Celestone 4 mg/ml
Celestone, zawierający 4 mg/ml betametazonu w postaci betametazonu sodu fosforanu, jest glikokortykosteroidem stosowanym do krótkotrwałego leczenia ciężkich schorzeń wymagających szybkiej interwencji terapeutycznej. Wskazania obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niewydolność kory nadnerczy, stany przedoperacyjne, wstrząs oporny na leczenie oraz wrodzony przerost nadnerczy. Preparat jest również stosowany w ostrym i nieropnym zapaleniu tarczycy, przełomie tarczycowym, wstrząsie różnego pochodzenia, zwiększonym ciśnieniu śródczaszkowym, a także w licznych chorobach reumatycznych, dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca) oraz ciężkich stanach alergicznych i hematologicznych (np. małopłytkowość, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna). Ponadto, betametazon podawany matce przed porodem przedwczesnym przyspiesza dojrzewanie płuc płodu, zapobiegając zespołowi zaburzeń oddychania u noworodków.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, chłoniak skóry z komórek T, choroba błon szklistych, ciśnienie śródczaszkowe, glikokortykosteroid parenteralny, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość samoistna, niedoczynność kory nadnerczy, nieropne zapalenie tarczycy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, odczyn poprzetoczeniowy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niewydolność kory nadnerczy, pęcherzyca, polipowatość nosa, przełom tarczycowy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, wrodzony przerost nadnerczy, wyprysk alergiczny, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletek maziowych, zapalenie kości i stawów, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pochewki ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddychania, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Żylak – Patofizjologia i mechanizm
Żylak (hordeolum) to ostre, bakteryjne zakażenie gruczołów łojowych powiek, najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus (90-95% przypadków) oraz Staphylococcus epidermidis. Patogeneza obejmuje obstrukcję gruczołu (Meiboma, Zeissa lub Molla) oraz wtórne zakażenie bakteryjne, prowadzące do ostrego stanu zapalnego i ropnia. Wyróżnia się żylaki zewnętrzne (gruczoły rzęskowe) i wewnętrzne (gruczoły Meiboma), z których wewnętrzne cechują się silniejszym bólem i głębszą lokalizacją. Objawy kliniczne to bolesny, zaczerwieniony obrzęk brzegu powieki, często z ropnym punktem. Czynniki ryzyka to m.in. przewlekłe zapalenie brzegów powiek, dysfunkcja gruczołów Meiboma, trądzik różowaty, cukrzyca, hipercholesterolemia, zaburzenia immunologiczne, a także wady refrakcji, zwłaszcza astygmatyzm. Stres i niedobór snu mogą dodatkowo obniżać odporność, zwiększając ryzyko infekcji.
astygmatyzm, dysfunkcja gruczołów Meiboma, gradówka, gronkowiec naskórkowy, gronkowiec złocisty, hipercholesterolemia, limfocyty T, łojotokowe zapalenie skóry, reakcja ziarniniakowa, terapia światłem pulsacyjnym, trądzik różowaty, zakażenie gruczołów łojowych, zapalenie brzegów powiek, zapalenie mieszka włosowego, zapalenie tkanki łącznej oczodołu, zapalenie tkanki łącznej powiek, żylak, żylak wewnętrzny, żylak zewnętrzny - Leksykon substancji czynnych
Hydrokortyzon – Wskazania do stosowania
Hydrokortyzon, jako glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i przeciwalergicznym, znajduje szerokie zastosowanie w terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół Sheehana, zespół Nelsona) oraz w stanach nagłych wymagających szybkiego podania glikokortykosteroidów, takich jak wstrząsy różnego pochodzenia (pourazowy, kardiogenny, anafilaktyczny), ciężkie stany spastyczne oskrzeli czy ostre reakcje alergiczne. Doustne preparaty (tabletki) stosuje się głównie w leczeniu substytucyjnym, natomiast pozajelitowe (iniekcje, infuzje) w stanach nagłych i profilaktycznie przed zabiegami operacyjnymi u pacjentów z niedomogą nadnerczy. Hydrokortyzon jest także wykorzystywany w leczeniu przewlekłych chorób alergicznych, dermatologicznych, endokrynologicznych, hematologicznych, nowotworowych, układu oddechowego i reumatycznych, jednak po dokładnej ocenie wskazań przez lekarza.
adrenalektomia, atopowe zapalenie skóry, choroba Addisona, choroba autoimmunologiczna, glikokortykosteroid, hemoroidy, lek przeciwgrzybiczny, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca owłosionej skóry, neurodermatitis, niedoczynność przysadki, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, odczyn polekowy, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, stan astmatyczny, stan spastyczny oskrzeli, stan wstrząsowy, substancja przeciwzapalna, świąd odbytu, świerzbiączka, szczelina odbytu, terapia substytucyjna, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, wstrząs pourazowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie brzegów powiek, zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie woreczka łzowego, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Nelsona, zespół Sheehana, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zoxin-med 20 mg/ml
Preparat Zoxin-med w formie szamponu leczniczego zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/ml i jest wskazany do miejscowego leczenia oraz profilaktyki zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Malassezia. Wskazania obejmują łupież skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry oraz łupież pstry (Pityriasis versicolor). W przypadku łupieżu i łojotokowego zapalenia skóry, ketokonazol działa przeciwgrzybiczo, eliminując patogeny odpowiedzialne za złuszczanie naskórka, świąd i stan zapalny w obszarach bogatych w gruczoły łojowe. W łupieżu pstrym preparat zwalcza powierzchowne zakażenie warstwy rogowej naskórka, objawiające się plamami o zabarwieniu od jasnobrązowego do różowego, lokalizującymi się głównie na tułowiu, szyi, ramionach i plecach.
czerwień koszenilowa, czynnik etiologiczny, drożdżaki Malassezia, działanie przeciwgrzybicze, eradykacja patogenu, etiologia grzybicza, ketokonazol, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, nawrót infekcji, pityriasis versicolor, profilaktyka zakażeń grzybiczych, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, szampon leczniczy, zakażenie grzybicze, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Wskazania do stosowania
Ketokonazol, dostępny w postaci doustnej (tabletki 200 mg) oraz miejscowej (krem 20 mg/g, szampony 20 mg/g lub 20 mg/ml), jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych. Doustna forma jest wskazana w ciężkich, układowych zakażeniach grzybiczych wywołanych przez Candida oraz inne patogeny, takich jak blastomikoza czy histoplazmoza, a także w przewlekłych, nawracających grzybicach pochwy i opornych zakażeniach drożdżakowych przewodu pokarmowego. Ponadto, doustny ketokonazol znajduje zastosowanie w terapii grzybic skóry, włosów i paznokci, zwłaszcza gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające lub niemożliwe do przeprowadzenia. W profilaktyce zakażeń grzybiczych lek jest rekomendowany u pacjentów z obniżoną odpornością, np. po przeszczepach czy w trakcie chemioterapii, z koniecznością monitorowania funkcji wątroby ze względu na potencjalną hepatotoksyczność.
blastomikoza, defekt immunologiczny, drożdżaki Candida, drożdżyca skóry, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica pochwy, grzybica skórna, grzybica skóry, hepatotoksyczność, histoplazmoza, immunosupresja, kokcydioidomikoza, łojotokowe zapalenie skóry, łupież głowy, łupież owłosionej skóry głowy, łupież pstry, Malassezia ovale, Microsporum canis, obniżona odporność, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, Pityrosporum, Pityrosporum ovale, profilaktyka zakażeń grzybiczych, substancja przeciwgrzybicza, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie drożdżakowe przewodu pokarmowego, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe, zakażenie skóry, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Wskazania do stosowania
Neomycyna siarczan, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo w preparacie Flucinar N (zawierającym 5 mg neomycyny siarczanu i 0,25 mg fluocynolonu acetonidu na 1 g maści), wykazuje skuteczność w leczeniu zakażeń bakteryjnych wtórnych do stanów zapalnych skóry. Połączenie neomycyny z kortykosteroidem fluocynolonem acetonidem zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i przeciwświądowe. Preparat jest wskazany w dermatozach takich jak łojotokowe i atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca zadawniona oraz liszaj płaski, szczególnie gdy zmiany mają charakter suchy, są powikłane nadkażeniem bakteryjnym i przebiegają z nadmiernym rogowaceniem oraz uporczywym świądem.
antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, choroba tkanki łącznej, dermatoza, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, fluocynolon acetonid, glikol propylenowy, infekcja bakteryjna, infekcja bakteryjna wtórna, kortykosteroid, liszaj płaski, liszaj pokrzywkowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadmierne rogowacenie, neomycyna siarczan, oporność bakteryjna, podłoże alergiczne, reakcja alergiczna, reakcja zapalna skóry, rogowacenie skóry, rumień wielopostaciowy, stan zapalny skóry, świąd, toczeń rumieniowaty, wyprysk kontaktowy alergiczny, zakażenie skórne, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nizax Activ 20 mg/g
Szampon leczniczy Nizax Activ zawiera ketokonazol w stężeniu 20 mg/g i jest wskazany do leczenia oraz profilaktyki schorzeń dermatologicznych o etiologii grzybiczej, wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Malassezia. Preparat wykazuje skuteczność w terapii łupieżu owłosionej skóry głowy, łojotokowego zapalenia skóry oraz łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor). Ketokonazol działa przeciwgrzybiczo na Malassezia furfur, co jest kluczowe w patogenezie wymienionych jednostek chorobowych. Nizax Activ jest szczególnie istotny w długoterminowej kontroli przewlekłych i nawrotowych dermatoz, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, gdzie zapobieganie nawrotom stanowi istotny element terapii.
czerwień koszenilowa, dermatoza zapalna, drożdżaki Malassezia, grzybica skóry, hipopigmentacja skóry, ketokonazol, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, Malassezia furfur, pityriasis versicolor, reakcja zapalna, schorzenia dermatologiczne, spektrum terapeutyczne, szampon leczniczy, zakażenie grzybicze, złuszczanie naskórka, zmiany skórne - Leksykon chorób i schorzeń
Swędzenie odbytu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Swędzenie odbytu (pruritus ani) to powszechny objaw, dotykający 1-5% populacji, częściej mężczyzn w wieku 40-60 lat, charakteryzujący się intensywnym świądem okolicy odbytu, nasilającym się zwłaszcza nocą i po wypróżnieniu. Objawom towarzyszą podrażnienie, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk, owrzodzenia i wysypka. Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny pierwotne (idiopatyczne) oraz wtórne, które stanowią 50-75% przypadków. Do najczęstszych przyczyn wtórnych należą zaburzenia higieny, choroby dermatologiczne (wyprysk kontaktowy, łuszczyca, liszaj płaski), infekcje (grzybicze, bakteryjne, pasożytnicze, w tym owsiki u dzieci), schorzenia odbytu i odbytnicy (hemoroidy, szczeliny, przetoki, nietrzymanie stolca), a także czynniki dietetyczne i choroby systemowe (cukrzyca, choroby wątroby, tarczycy, hematologiczne). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badanie per rectum, anoskopię oraz badania dodatkowe, takie jak testy na owsiki, posiewy, badania krwi i biopsję skóry w razie potrzeby.
anoskopia, antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, choroby przenoszone drogą płciową, cukrzyca, drożdżyca, hemoroidy, hydrokortyzon, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja paciorkowcowa, kłykciny kończyste, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lichenifikacja skóry, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nieswoiste zapalenie jelit, nietrzymanie stolca, niewydolność nerek, opryszczka, owsiki, przetoka okołoodbytnicza, przewlekła biegunka, rzeżączka, świąd odbytu, szczelina odbytu, tlenek cynku, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zakażenie owsikami, żylaki odbytu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxycort (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Oxycort w postaci maści zawiera dwie substancje czynne: oksytetracyklinę chlorowodorek (30 mg/g) oraz octan hydrokortyzonu (10 mg/g), co zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Jest wskazany w leczeniu dermatoz o podłożu alergicznym z wtórnym zakażeniem bakteryjnym, takich jak wyprysk, świerzbiączka, kontaktowe i łojotokowe zapalenie skóry oraz zadawnione zmiany łuszczycowe z nadkażeniem. Hydrokortyzon łagodzi stan zapalny i świąd, natomiast oksytetracyklina eliminuje infekcję bakteryjną. Maść, dzięki podłożu okluzyjnemu i nawilżającemu, jest szczególnie zalecana na suche, łuszczące się zmiany skórne, zapewniając lepszą penetrację substancji czynnych.
dermatoza alergiczna, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, hydrokortyzonu octan, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, oksytetracyklina chlorowodorek, stan zapalny skóry, suche zmiany skórne, świerzbiączka, terapia lekowa, wyprysk, zmiany łuszczycowe - Leksykon chorób i schorzeń
Łojotokowe zapalenie skóry – Objawy
Łojotokowe zapalenie skóry (seborrheic dermatitis) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, lokalizująca się głównie w obszarach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz (okolice nosa, brwi, fałdy nosowo-wargowe), małżowiny uszne, powieki, klatka piersiowa, plecy, pachy, pachwiny oraz fałdy skórne. Objawia się tłustymi, złuszczającymi się zmianami skórnymi, świądem, zaczerwienieniem i pieczeniem. Przebieg choroby charakteryzuje się naprzemiennymi fazami zaostrzeń i remisji, z nasileniem objawów zimą i łagodzeniem latem pod wpływem ekspozycji na słońce. U niemowląt (ciemiężyca) zmiany mają łagodniejszy przebieg i zwykle ustępują samoistnie do 6-12 miesiąca życia. U dorosłych, szczególnie w wieku 30-60 lat, choroba ma charakter przewlekły i wymaga długotrwałego leczenia, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością (np. HIV/AIDS), chorobą Parkinsona czy zespołem Downa.
choroba zapalna skóry, ciemieniucha, czynniki wyzwalające, fałdy skórne, fluocinolone, gruczoły łojowe, inhibitory kalcyneuryny, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, łuszczyca, maceracja skóry, Malassezia, remisja, siarczek selenu, szampon przeciwłupieżowy, takrolimus, trądzik różowaty, wypadanie włosów, wyprysk atopowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie powiek, zmiany pierścieniowate - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wysypki skórne u niemowląt i dzieci mają różnorodne etiologie, w tym infekcje wirusowe, bakteryjne, grzybicze, reakcje alergiczne, czynniki drażniące oraz choroby przewlekłe jak atopowe zapalenie skóry (AZS). Najczęstsze jednostki to odparzenie pieluszkowe (7-35% niemowląt, objawy: zaczerwienienie, bolesność, pęcherze), AZS (20% dzieci, objawy: sucha, swędząca skóra, zmiany zapalne w charakterystycznych lokalizacjach), wysypka cieplna (drobne czerwone krostki w fałdach skórnych), pokrzywka (swędzące bąble o zmiennej lokalizacji), trądzik niemowlęcy (30% niemowląt, zmiany na twarzy), ciemieniucha (łojotokowe zapalenie skóry głowy) oraz infekcje wirusowe i bakteryjne jak rumień zakaźny, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, płonica, liszajec i ospa wietrzna. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, lokalizacji zmian, towarzyszących objawach oraz wywiadzie. Leczenie jest zróżnicowane: od miejscowej pielęgnacji i nawilżania, przez stosowanie kremów barierowych (np. z tlenkiem cynku), leków przeciwgrzybiczych, kortykosteroidów miejscowych w AZS, po antybiotykoterapię w infekcjach bakteryjnych.
antybiotyk, atopowe zapalenie skóry, ciemieniucha, egzema, gruczoł potowy, infekcja bakteryjna skóry, infekcja grzybicza, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odparzenie pieluszkowe, ospa wietrzna, paciorkowiec, pieluszkowe zapalenie skóry, płonica, pokrzywka, potówki, rumień zakaźny, szkarlatyna, trądzik niemowlęcy, wysypka cieplna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Methylprednisolone Sopharma to preparat zawierający metyloprednizolon sodu bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek stosowany jest głównie objawowo, z wyjątkiem leczenia substytucyjnego w zaburzeniach endokrynologicznych, takich jak pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy czy hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych i alergicznych, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego układowego, ciężkich chorób dermatologicznych (np. pęcherzyca, łuszczyca), a także w schorzeniach układu oddechowego (np. sarkoidoza, gruźlica płuc) oraz hematologicznych (np. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa). Wskazane jest stosowanie leku w terapii łączonej, np. z mineralokortykosteroidami w niedoczynności nadnerczy lub chemioterapeutykami przeciwgruźliczymi w gruźlicy płuc i zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
Leczenie metyloprednizolonem wymaga uwzględnienia specyficznych wskazań dotyczących drogi podania i czasu rozpoczęcia terapii, np. dożylne podanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe) oraz rozpoczęcie terapii w ciągu 8 godzin od ostrego urazu rdzenia kręgowego lub w ciągu 72 godzin od rozpoczęcia leczenia Pneumocystis carinii u pacjentów z AIDS. Methylprednisolone Sopharma jest stosowany jako leczenie wspomagające w zaostrzeniach chorób reumatycznych i alergicznych, a także w leczeniu paliatywnym nowotworów. W ostrym niezapalnym obrzęku krtani lek pełni rolę uzupełniającą, gdyż lekiem pierwszego wyboru jest epinefryna. Preparat podaje się po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań, a dawkowanie i schemat terapii powinny być dostosowane do konkretnego schorzenia i stanu pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, półpasiec oczny, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerek, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Aldehyd cynamonowy – Wskazania do stosowania
Aldehyd cynamonowy jest składnikiem mieszaniny substancji zapachowych stosowanej w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACD) za pomocą testu płatkowego TRUE Test 36. W mieszaninie tej aldehyd cynamonowy występuje w proporcji 2 części, a całkowite stężenie mieszaniny na płatku nr 6 w panelu 1 wynosi 430 µg/cm² (348 µg/płatek). Test ten jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z podejrzeniem ACD wywołanego przez substancje zapachowe, szczególnie u osób z nawracającymi lub przewlekłymi zmianami skórnymi w obrębie twarzy, szyi, dłoni lub miejsc kontaktu z alergenami, a także u pacjentów z zawodową ekspozycją na substancje zapachowe. TRUE Test 36 składa się z 3 paneli po 12 płatków, z których 35 zawiera substancje testujące, a jeden jest kontrolny.
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd cynamonowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol cynamonowy, atopowe zapalenie skóry, dermatoza, ekspozycja zawodowa, eugenol, geraniol, hydroksycytronellal, izoeugenol, łojotokowe zapalenie skóry, mieszanina substancji zapachowych, nadwrażliwość kontaktowa, nadwrażliwość na substancje zapachowe, panel testowy, podrażnieniowe kontaktowe zapalenie skóry, próba prowokacyjna, przemysł kosmetyczny, przemysł perfumeryjny, reakcja alergiczna, test płatkowy, wyciąg z mchu dębowego, wyprysk - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Łupież piersiowy (cradle cap) to przewlekłe, zapalne i złuszczające schorzenie skóry głowy u niemowląt, charakteryzujące się zaczerwienieniem oraz tłustymi, łuszczącymi się zmianami. Choroba ma łagodny przebieg i w większości przypadków ustępuje samoistnie między 6 a 12 miesiącem życia dziecka, nie powodując świądu ani dyskomfortu. W przypadku utrzymywania się zmian powyżej 12 miesiąca życia lub pojawienia się objawów takich jak strupy, sączenie, wykwity ropne, wskazana jest konsultacja pediatryczna celem wykluczenia innych schorzeń i ewentualnego wdrożenia leczenia, np. kremów przeciwgrzybiczych lub zawierających hydrokortyzon.
- Leksykon chorób i schorzeń
Łupież różowy – Diagnostyka i diagnoza
Łupież różowy (pityriasis rosea) to samoograniczająca się dermatoza, charakteryzująca się początkowo pojawieniem się blaszki macierzystej o średnicy 2-5 cm, z rumieniowym, łuszczącym się obwodem i jaśniejszym środkiem, lokalizującej się głównie na tułowiu (w 90% przypadków). Po 1-2 tygodniach rozwija się uogólniona wysypka plamisto-grudkowa, z mniejszymi zmianami ułożonymi wzdłuż linii Langera, przypominającymi choinkę, obejmująca tułów i proksymalne części kończyn. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i badaniu fizykalnym, wspomagana dermatoskopią, która wykazuje żółtawe tło, obwodowe łuszczenie typu „collarette” oraz nieregularne rozmieszczenie punktowych naczyń. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć m.in. kiłę wtórną (testy RPR/VDRL), grzybicę (test KOH, posiew), łuszczycę kropelkową, liszaj płaski oraz inne dermatozy o podobnym obrazie klinicznym.
badanie dermatoskopowe, badanie histopatologiczne, biopsja skóry, blaszka macierzysta, chłoniak skórny z komórek T, dermatolog, diagnostyka różnicowa, grzybica skóry gładkiej, kiła wtórna, linie Langera, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łupież różowy, łuszczenie skóry, łuszczyca kropelkowa, morfologia krwi, odczyn Biernackiego, parakeratoza, posiew grzybniczy, spongioza, test HIV, test KOH, test RPR, toczeń rumieniowaty podostry skórny, wyprysk pieniążkowaty, wysypka plamisto-grudkowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clobederm 0,5 mg/g
Clobederm, zawierający 0,5 mg/g klobetazolu propionianu, jest silnym glikokortykosteroidem do stosowania miejscowego, przeznaczonym do krótkotrwałego leczenia ostrych i ciężkich stanów zapalnych skóry, które nie reagują na słabsze kortykosteroidy. Wskazania obejmują m.in. łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, atopowe zapalenie skóry, łuszczycę zadawnioną, liszaj rumieniowaty, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowy dyskoidalny, liszaj płaski z nasilonym świądem oraz wyprysk zliszajowaciały. Preparat jest szczególnie zalecany do stosowania na wilgotne, sączące zmiany skórne, a jego kremowa postać ułatwia penetrację substancji czynnej i działa łagodząco na świąd oraz stan zapalny. Przed zastosowaniem należy wykluczyć zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze, a także uwzględnić możliwość reakcji alergicznych na substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, chlorokrezol i alkohol cetostearylowy.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, chlorokrezol, dysfagia, działanie niepożądane, glikol propylenowy, klobetazolu propionian, leczenie glikokortykosteroidami, lichenifikacja, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca zadawniona, miejscowa reakcja skórna, nadmierne rogowacenie, nadwrażliwość IgE-zależna, niepowodzenie terapeutyczne, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sącząca zmiana skórna, silny glikokortykosteroid, toczeń rumieniowy dyskoidalny, uporczywy świąd, wyprysk kontaktowy, wyprysk zliszajowaciały - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Diagnostyka i diagnoza
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, dotykająca 10-20% dzieci i 3-5% dorosłych, charakteryzująca się świądem, suchością skóry oraz zmianami wypryskopodobnymi. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie, z wykorzystaniem kryteriów Hanifina i Rajki, UK Working Party oraz Amerykańskiej Akademii Dermatologii (AAD). Kluczowe cechy diagnostyczne według AAD to obecność świądu, typowych zmian wypryskowych oraz przewlekły lub nawracający przebieg choroby. Dodatkowo uwzględnia się wczesny wiek zachorowania, atopową predyspozycję, podwyższoną reaktywność IgE oraz suchość skóry. Lokalizacja zmian różni się wiekowo: u niemowląt dominują policzki i skóra owłosiona głowy, u starszych dzieci i dorosłych – zgięcia kończyn. Do oceny nasilenia stosuje się skale SCORAD, EASI oraz IGA.
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, chłoniak T-komórkowy skóry, cienie alergiczne, EASI, fałd Dennie-Morgana, genodermatoza, grzybica skóry, IgA, kontaktowe zapalenie skóry, kryteria Hanifina i Rajki, kryteria UK Working Party, lichenifikacja, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadkażenie bakteryjne, pruritus, reaktywność IgE, rogowacenie przymieszkowe, rybia łuska, SCORAD, Staphylococcus aureus, świąd skóry, świerzb, świerzbiączka guzkowa, testy płatkowe, testy punktowe, wyprysk, xerosis, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zmiany wypryskopodobne