potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 4 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek podczas długotrwałej terapii. Substancja ta nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie zaburza płodności u szczurów. Niemniej jednak, jako inhibitor konwertazy angiotensyny, peryndopryl może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany patologiczne w nerkach oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Amlodypina, podawana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę przez 2 lata, nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów i myszy, a badania mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności tej substancji.
antagonista wapnia, badanie rozrodczości, bezylan amlodypiny, działanie teratogenne, funkcja nerek, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, ryzyko onkogenne, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalne szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, zawierający 10 mg propofolu w 1 ml emulsji do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wskazały na ryzyko uszkodzeń DNA ani mutacji genowych. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, jednak brak jest specyficznych danych dotyczących potencjału rakotwórczego. Wskazane jest prawidłowe dożylne podawanie leku, gdyż podanie domięśniowe lub podskórne może powodować miejscowe uszkodzenia tkanek i reakcje zapalne.
aberracja chromosomowa, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, emulsja do wstrzykiwań, genotoksyczność, mutacja genowa, naciek zapalny, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał rakotwórczy, propofol, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, włóknienie, wstrzyknięcie domięśniowe, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enplerasa 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa eplerenonu, substancji czynnej preparatu Enplerasa, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania, a także nie potwierdziły istotnych zaburzeń funkcji układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego nerwowego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany anatomiczne w gruczole krokowym u szczurów i psów, w tym zanik gruczołu przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne dawki stosowane u ludzi, jednak bez towarzyszących skutków czynnościowych.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, eplerenon, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Dakarbazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dakarbazyna, substancja czynna produktów leczniczych Detimedac (dostępnych w dawkach 100 mg, 200 mg i 500 mg), wykazuje istotne właściwości mutagenne, rakotwórcze oraz teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych. Mechanizm działania dakarbazyny, polegający na interakcji z DNA komórek nowotworowych, jest jednocześnie przyczyną jej genotoksyczności, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii. Testy mutagenności jednoznacznie potwierdziły zdolność do indukowania mutacji genetycznych, a badania kancerogenności wykazały jej potencjał do wywoływania nowotworów, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów. Dodatkowo, dakarbazyna wykazuje działanie teratogenne, co zostało udokumentowane w modelach doświadczalnych i wskazuje na ryzyko wad rozwojowych u płodu. W związku z tym preparaty Detimedac wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentek w wieku rozrodczym oraz w trakcie planowania długoterminowej terapii. Lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych związanych z genotoksycznością oraz uwzględniać te właściwości w decyzjach terapeutycznych, aby minimalizować ryzyko powikłań wynikających z mutagenności, kancerogenności i teratogenności dakarbazyny.
dakarbazyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja z DNA, lek cytostatyczny, lek przeciwnowotworowy, mutacja genetyczna, mutagenność, postać farmaceutyczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, teratogenność, wada wrodzona, właściwość farmakodynamiczna, właściwość kancerogenna - Leksykon substancji czynnych
Temsirolimus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne temsirolimusu wykazały istotne zmiany histopatologiczne u zwierząt laboratoryjnych, które mogą mieć znaczenie kliniczne. Zaobserwowano m.in. wakuolizację komórek wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów, degenerację kanalików w jądrach u myszy, szczurów i małp oraz atrofii komórek limfoidalnych u tych samych gatunków. U małp stwierdzono mieszanokomórkowe zapalenia okrężnicy i/lub kątnicy z towarzyszącą biegunką, co może wskazywać na zaburzenia flory jelitowej. Dodatkowo, u szczurów odnotowano fosfolipidozę płucną. W badaniach genotoksyczności, obejmujących testy in vitro i in vivo (m.in. test mutacji powrotnych u Salmonella typhimurium i Escherichia coli, test aberracji chromosomowych w komórkach CHO oraz test mikrojąderkowy u myszy), nie wykazano potencjału genotoksycznego temsirolimusu.
aberracje chromosomowe, atrofia limfoidalna, badania przedkliniczne, białaczka granulocytowa, degeneracja kanalików jądrowych, ekspozycja na lek, fibrynogen, fosfolipidoza płucna, genotoksyczność, gruczolak jądra, komórki CHO, masa jąder, mutacje powrotne, potencjał rakotwórczy, rak wątrobowokomórkowy, syrolimus, temsirolimus, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtagen 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny (Mirtagen) obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Nie wykazano działania teratogennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka mutagennego i dziedzicznych uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżenie przeżywalności młodych w pierwszych trzech dniach laktacji, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy wysokich dawkach. Długoterminowe badania rakotwórczości wykazały zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowo-komórkowe u myszy), które są wynikiem adaptacyjnej indukcji enzymów wątrobowych i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, gruczoł tarczowy, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowo-komórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodków, straty poimplantacyjne, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Białko C – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Białko C, będące integralnym składnikiem koncentratów zespołu protrombiny ludzkiej (np. Beriplex P/N, Octaplex, Prothromplex Total NF), występuje w tych preparatach w stężeniach od 400 do 1800 j.m. Aktywność białka C jest oznaczana metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską i kalibrowana względem międzynarodowego wzorca WHO. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa, głównie toksyczności ostrej, wykazały umiarkowaną toksyczność przy dawkach 200 j.m./kg u myszy (Beriplex P/N bez nanofiltracji) oraz dobrą tolerancję przy dawkach do 100 j.m./kg u szczurów (Beriplex P/N z nanofiltracją). Badania miejscowej tolerancji i antygenowości na królikach potwierdziły dobrą tolerancję i brak nowych determinant antygenowych po procesie pasteryzacji, co świadczy o zachowaniu naturalnej struktury białka C i innych czynników krzepnięcia.
antygenowość, Beriplex P/N, białko C, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik krzepnięcia, dawka ponadterapeutyczna, determinanta antygenowa, działanie farmakologiczne, Farmakopea Europejska, infuzja dożylna, koncentrat zespołu protrombiny ludzkiej, ludzkie osocze, metoda chromogenna, mutagen, octaplex, pasteryzacja, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, Prothromplex Total NF, przeciwciała przeciwko obcemu białku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ krążenia - Leksykon substancji czynnych
Męczennica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Męczennica (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w zaburzeniach snu i stanach niepokoju, jednakże brak jest szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa jako pojedynczego składnika. W produktach takich jak Valused Noc Plus (20 mg wyciągu suchego z ziela męczennicy, DER 4-6,5:1, ekstrakcja etanolem 60% V/V), Valused (nalewka 45 g/100 g) oraz Neospasmina noc (10% ziela męczennicy w wyciągu złożonym) nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych. Dostępne dane literaturowe nie wskazują na działanie genotoksyczne wyciągów z męczennicy, jednak brak jest testów dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego tych przetworów.
Bezpieczeństwo stosowania męczennicy opiera się głównie na długoletnim doświadczeniu klinicznym i braku doniesień o istotnych działaniach niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W preparatach złożonych, takich jak Valused Noc Plus i Neospasmina noc, męczennica współwystępuje z innymi ekstraktami roślinnymi (np. korzeń kozłka lekarskiego, szyszki chmielu, owoc głogu), które wykazują niską toksyczność i mogą wpływać na ogólny profil bezpieczeństwa. Pomimo braku szczegółowych badań przedklinicznych, stosowanie męczennicy jest uznawane za bezpieczne w kontekście medycyny tradycyjnej, jednak konieczne jest dalsze monitorowanie i badania w celu pełnej oceny ryzyka.
badania toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, korzeń kozłka lekarskiego, męczennica, medycyna tradycyjna, nalewka z ziela męczennicy, owoc głogu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan niepokoju, szyszka chmielu, test rakotwórczości, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z ziela męczennicy, zaburzenia snu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polmatine 20 mg
Memantyna, substancja czynna leku Polmatine, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój płodu. W krótkoterminowych badaniach na szczurach zaobserwowano neurotoksyczne zmiany typu Olney’a przy bardzo wysokich stężeniach memantyny w surowicy, poprzedzone objawami ataksji, jednak zmiany te nie występowały w badaniach długoterminowych na różnych gatunkach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u psów i gryzoni stwierdzono zmiany w narządzie wzroku, które nie pojawiły się u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. U gryzoni odnotowano odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z akumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amfifilne kationy, antagonista receptora, ataksja, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, lizosomy, makrofagi płucne, martwica, memantyna, narząd wzroku, odkładanie fosfolipidów, potencjał rakotwórczy, receptor NMDA, stężenie maksymalne leku, tkanka płucna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja, zmiany neurodegeneracyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rhesonativ 625 IU/ml (125 mcg)
Rhesonativ to roztwór do wstrzykiwań zawierający immunoglobulinę ludzką anty-D w stężeniu 625 j.m./ml (125 µg/ml), z głównym składnikiem białkowym w ilości 165 mg/ml, z czego co najmniej 95% stanowią immunoglobuliny G. Produkt charakteryzuje się określonym rozkładem podklas IgG: IgG1 (70,5%), IgG2 (26,0%), IgG3 (2,8%) oraz IgG4 (0,8%). Maksymalna zawartość IgA wynosi 82,5 µg/ml, nie przekraczając 0,05% całkowitej zawartości białka. Preparat jest wytwarzany z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców, co determinuje brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, gdyż standardowe badania na zwierzętach nie były przeprowadzane.
dawca krwi, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobulina G1, immunoglobulina G2, immunoglobulina G3, immunoglobulina G4, immunoglobulina ludzka anty-D, jednostka międzynarodowa, osocze ludzkie, podklasa IgG, potencjał rakotwórczy, Światowa Organizacja Zdrowia, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 40 40 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit 40, wykazuje niski profil toksyczności ostrej z LD50 doustnym w zakresie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) pierwsze objawy toksyczne pojawiły się odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg m.c., co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój potomstwa, nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu, substancji czynnej preparatu Methylprednisolone Sopharma, potwierdziły brak nieoczekiwanych zagrożeń w konwencjonalnych testach farmakologicznych bezpieczeństwa oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Obserwowane działania toksyczne były zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy, co jest istotne przy planowaniu terapii. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter stosowania leku. Badania mutagenności, prowadzone na komórkach bakteryjnych i ssaków, nie wykazały potencjału mutagennego metyloprednizolonu.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, masa urodzeniowa, metyloprednizolon, mutacja genetyczna, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, płód, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, steroid nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa szkieletu, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaleba 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej leku XALEBA, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg), zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy, co jest związane z indukcją enzymów CYP specyficzną dla tego gatunku i nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów nasilała się wraz ze wzrostem dawki i czasu ekspozycji, z owrzodzeniami obserwowanymi już przy stężeniach porównywalnych do tych osiąganych u ludzi po dawce terapeutycznej. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wyższych stężeniach leku.
działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, karmienie piersią, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, stosowanie w ciąży, substancja czynna, układ pokarmowy, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Egiramlon, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że toksyczność ramiprylu jest niska przy jednorazowym podaniu doustnym u psów i gryzoni, natomiast przewlekłe podawanie w dawkach do 8 mg/kg/dobę u małp i psów było dobrze tolerowane. Zaobserwowano farmakodynamiczne zmiany, takie jak przerost aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę oraz zmiany elektrolitowe i morfologiczne krwi. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, folikulotropina, genotoksyczność, gęstość plemników, komórki Sertoliego, morfologia krwi, mutagenność, opóźniony poród, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, ramipryl i amlodypina, rozdęcie miedniczki nerkowej, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wydłużony poród - Leksykon substancji czynnych
Temazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania temazepamu, substancji czynnej leków Signopam i Teseda w dawce 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zaburzeń parametrów fizjologicznych i biochemicznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych nie wskazały na istotne zagrożenia przy długotrwałej ekspozycji. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności temazepamu, choć dla Signopamu brak jest długoterminowych badań mutagennych na zwierzętach. Podobnie, ocena potencjału rakotwórczego dla Tesedy nie wykazała ryzyka, natomiast dla Signopamu brak jest danych długookresowych w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Aurovitas 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Aurovitas 400 mg, wykazały brak właściwości mutagennych i rakotwórczych zarówno w testach in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych. Długoterminowe podawanie leku szczurzym i mysim nie wykazało zwiększonego ryzyka nowotworów. Ocena teratogenności potwierdziła brak działania embriotoksycznego i teratogennego w standardowych badaniach na szczurach, królikach i myszach, z wyjątkiem niestandardowego badania, gdzie bardzo wysokie dawki podskórne wywołały wady płodów wraz z objawami toksyczności u samic, co nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, płodność, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsudil 0,4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tamsulosyny obejmują szeroki zakres badań toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności, przeprowadzonych na myszach, szczurach i psach. Profil toksyczności leku jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych i ujawnia się głównie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich stężeniach, jednak nie mają one istotnego znaczenia klinicznego dla pacjentów stosujących tamsulosynę w zalecanych dawkach. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnych właściwości mutagennych ani uszkodzeń materiału genetycznego.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, efekt toksyczny, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genetyczna, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał rakotwórczy, rozrost gruczołu krokowego, tamsulosyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, właściwość genotoksyczna, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Princex 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syldenafilu, przeprowadzona zgodnie z międzynarodowymi standardami, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, nawet przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, potwierdzając brak toksyczności przy dawkach przewidywanych do stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro oraz in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, dawka terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kancerogeneza, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurovit Fast (100 mg + 100 mg + 1 mg)/2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Neurovit Fast, zawierającego witaminy B1 (tiamina chlorowodorek), B6 (pirydoksyna chlorowodorek) oraz B12 (cyjanokobalamina), nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla ludzi. Dane dotyczące toksyczności przewlekłej wskazują na ograniczone informacje dla tiaminy i cyjanokobalaminy, natomiast witamina B6 w wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę przez około 100 dni u psów) indukowała poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak ataksja, miastenia oraz zmiany zwyrodnieniowe w układzie nerwowym. W badaniach reprodukcyjnych witamina B6 nie wykazała działania teratogennego u szczurów, choć bardzo wysokie dawki u samców szczurów powodowały częściowo odwracalne zaburzenia spermatogenezy. Witamina B1 i B12 nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój prenatalny i postnatalny.
ataksja, badanie niekliniczne, cyjanokobalamina, embriotoksyczność, genotoksyczność, miastenia, neuropatia czuciowa, osłonka mielinowa, pirydoksyna, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, spermatogeneza, tiamina, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność składników leku, układ nerwowy, zaburzenia neurologiczne, zwyrodnienie aksonów - Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Melatonina, endogenny hormon wydzielany przez szyszynkę, jest stosowana w różnych formach farmaceutycznych i dawkach, wykazując niski profil toksyczności. Badania przedkliniczne wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) melatoniny podawanej doustnie u myszy wynosi 1250 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Wielokrotne podawanie melatoniny nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału substancji. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano wpływ melatoniny na układ rozrodczy, w tym zmniejszenie masy jąder u samców oraz wpływ na spermatogenezę przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
dawka śmiertelna, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, hormon endogenny, LD50, melatonina, mutagenność, oś podwzgórze-przysadka-gruczoły płciowe, pirydoksyny chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój prenatalny i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rytm okołodobowy, spermatogeneza, szyszynka, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, witamina B6 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diovan 160 mg
Przedkliniczne badania walsartanu, substancji czynnej leku Diovan, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjału rakotwórczego. W badaniach na szczurach wykazano, że dawki rzędu 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi 320 mg/dobę) podawane w okresie okołoporodowym powodowały obniżenie przeżywalności potomstwa, opóźnienia rozwojowe oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała. Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc./dobę (6-18-krotnie wyższych niż u ludzi) wywoływał u szczurów i małp zmiany w układzie krwiotwórczym (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz nefrotoksyczność, w tym wzrost stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co wiązało się z farmakologicznym działaniem leku i obniżeniem ciśnienia tętniczego. U małp zmiany te były bardziej nasilone i prowadziły do nefropatii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dojrzewanie nerek, erytrocyt, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, mocznik, nefropatia, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przerost komórek przykłębuszkowych, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pragiola 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów i małp zaobserwowano efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie aktywności, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym profilem działania. Długoterminowa ekspozycja na dawki ≥5-krotnie przekraczające maksymalną dawkę kliniczną (600 mg/dobę) wiązała się z zanikiem siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności i genotoksyczności nie wykazały działania teratogennego ani genotoksycznego pregabaliny, a toksyczność względem płodów i płodność były zaburzone jedynie przy dawkach znacznie przekraczających wartości terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dla populacji ludzkiej.
ataksja, badanie farmakologiczne, bruksizm, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, komórka śródbłonka, naczyniakomięsak krwionośny, nadpobudliwość psychoruchowa, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr nasienia, płytka krwi, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, test genotoksyczności, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus acidophilus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Trilac zawiera szczep Lactobacillus acidophilus (La-5) stanowiący 37,5% składu bakteryjnego, co odpowiada 0,6 x 10⁹ CFU na kapsułkę (przy całkowitej liczbie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii kwasu mlekowego). W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego szczepu oraz całego preparatu. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na płodność, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową ani interakcje na poziomie przedklinicznym. Pozostałe bakterie w Trilac to Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (25,0%) oraz Bifidobacterium animalis subsp. lactis (37,5%).
bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium animalis, działania niepożądane, genotoksyczność, jednostki tworzące kolonie, kapsułka twarda, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, oporność na antybiotyki, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, szczep lactobacillus acidophilus, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, translokacja bakterii - Leksykon substancji czynnych
Achillea millefolium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Achillea millefolium, będąca składnikiem preparatu Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, została poddana szerokim badaniom przedklinicznych bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie odnotowano dawki śmiertelnej nawet przy podaniu jednorazowym do 5000 mg/kg m.c., co uniemożliwiło wyznaczenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie preparatu w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wykazało działań niepożądanych ani wpływu na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne na szczurach w okresie ciąży i laktacji nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w tym aspekcie.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, erytrocyt, krwawnik pospolity, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test dominujących mutacji letalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne diklofenaku potasowego, substancji czynnej Voltaren Express, wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek ten nie stanowi specyficznego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego. Wyniki potwierdziły brak wyraźnego działania genotoksycznego i mutagennego oraz nie wykazały zwiększonego ryzyka karcynogenezy po długotrwałej ekspozycji. Profil toksykologiczny diklofenaku jest zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych, głównie związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn.
dawka toksyczna, diklofenak potasowy, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój poporodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Alugastrin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ezomeprazolu wskazują na kompleksowy i dobrze poznany profil bezpieczeństwa, istotny dla praktyki klinicznej. Badania obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazując istotnych zagrożeń dla człowieka. W trakcie badań zaobserwowano działania niepożądane u zwierząt przy poziomie narażenia zbliżonym do dawek klinicznych, co wymaga uwagi przy ocenie bezpieczeństwa leku w praktyce medycznej.
badanie farmakologiczne, ezomeprazol, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny w żołądku, leki zmniejszające wydzielanie kwasu, mieszanina racemiczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przewlekła hipergastrynemia, rakowiak, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie kwasu żołądkowego, zmiana hiperplastyczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dagrafors 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa dapagliflozyny, substancji czynnej leku Dagrafors, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w standardowych badaniach farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności wielokrotnego dawkowania, genotoksyczności oraz karcynogenności. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie stwierdzono potencjału rakotwórczego. Jednakże ekspozycja na dapagliflozynę w okresie rozwoju płodowego i młodocianym wiązała się z toksycznym wpływem na układ moczowy, w tym rozszerzeniem miedniczek i kanalików nerkowych, zwiększeniem masy i rozrostem nerek u młodych szczurów, przy dawkach ≥ 15-krotnych względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi. Zmiany te nie ulegały pełnej regresji po około miesiącu od zakończenia ekspozycji.
badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dapagliflozyna, dojrzewanie nerek, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanaliki nerkowe, makroskopowy rozrost nerek, NOAEL, organogeneza, potencjał rakotwórczy, powstawanie guzów, rozszerzenie miedniczek nerkowych, rozwój przedporodowy i poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania, układ moczowy płodu - Leksykon substancji czynnych
Almotryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania almotryptanu, substancji czynnej leków takich jak Almozen, Dezamigren, Nomigren i Trymigan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko niepożądanych efektów przy standardowej terapii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego almotryptanu.
agonista receptora 5-HT1B/1D, almotryptan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, migrena nawracająca, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie z melaniną - Leksykon substancji czynnych
Nefopam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nefopam, będący substancją czynną o działaniu przeciwbólowym, nie spełnia kryteriów leków opioidowych i został poddany szerokiej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania te potwierdziły brak aktywności genotoksycznej oraz brak zwiększonego ryzyka nowotworowego, co jest kluczowe dla długotrwałego stosowania nefopamu w terapii bólu. Profil bezpieczeństwa nefopamu został oceniony na podstawie danych dotyczących preparatów takich jak Nefopam Holsten i Nefopam Jelfa, które wykazały spójność i akceptowalny poziom bezpieczeństwa klinicznego.
aktywność genotoksyczna, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, farmakologia bezpieczeństwa, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, nefopam, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, preparat farmaceutyczny, profil farmakologiczny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, stosowanie kliniczne, substancja przeciwbólowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopamar 200 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Dopamar, zawierający 200 mg lewodopy i 50 mg karbidopy, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego. Wielokrotne podawanie substancji czynnych nie spowodowało istotnej toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz badania narządów wewnętrznych. Ponadto, testy mutagenności (w tym test Amesa, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy in vivo) oraz badania karcynogenności nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworowego, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tych aspektach.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, Dopamar, farmakologia bezpieczeństwa, lewodopa i karbidopa, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko teratogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, zagrożenie onkogenne - Leksykon substancji czynnych
Dazatynib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dazatynib wykazuje toksyczność przede wszystkim w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym, co potwierdzają badania przedkliniczne na szczurach, małpach i innych gatunkach. W układzie pokarmowym jelito stanowi główny narząd docelowy, a toksyczność ta jest czynnikiem ograniczającym dawkę. W układzie krwiotwórczym obserwowano zmiany parametrów erytrocytów oraz zaburzenia funkcji szpiku kostnego, natomiast w układzie limfatycznym stwierdzono zmniejszenie liczby limfocytów i redukcję masy organów limfatycznych, co wskazuje na potencjalne działanie immunosupresyjne. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. Dodatkowo, u małp zaobserwowano zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek po 9 miesiącach leczenia, co sugeruje ryzyko nefrotoksyczności. W zakresie hemostazy dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, co może wskazywać na ryzyko zaburzeń krwawienia u pacjentów. Pomimo działania na kanał potasowy hERG in vitro, badania in vivo nie wykazały wydłużenia odstępu QT u małp, co wymaga dalszej oceny ryzyka kardiologicznego.
agregacja płytek krwi, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, fototoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał hERG, morfologia krwi, nefrotoksyczność, odstęp QT, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego, zaburzenia hemostazy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rexorubia –
Produkt leczniczy Rexorubia w formie granulatu zawiera dziesięć substancji czynnych w rozcieńczeniach homeopatycznych od D4 do D8, w tym związki mineralne (Natrium sulfuricum D6, Silicea D6, Calcarea carbonica D8, Calcarea iodata D8, Calcarea phosphorica D4, Natrium phosphoricum D4, Magnesia phosphorica D4, Ferrum phosphoricum D4) oraz składniki roślinne (Rubia tinctoria D6, Juglans pulvis D6). Nie dysponujemy standardowymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, takimi jak badania toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności czy potencjału rakotwórczego, co jest typowe dla leków homeopatycznych ze względu na wysokie rozcieńczenia substancji czynnych, które zwykle nie wykazują toksyczności w testach przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Juglans pulvis, lek homeopatyczny, Magnesia phosphorica, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, nietolerancja składników, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Rubia tinctoria, sacharoza i laktoza, Silicea, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Pharmalab 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tamsulosyny chlorowodorku obejmowały analizy na myszach, szczurach i psach, koncentrując się na toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływie na reprodukcję, potencjale rakotwórczym oraz genotoksyczności. W badaniach tych nie zaobserwowano nietypowych efektów toksycznych odbiegających od znanych właściwości antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. Wysokie dawki leku indukowały zmiany w zapisie EKG u psów, jednak bez klinicznego znaczenia dla dawek terapeutycznych u ludzi. Testy genotoksyczności, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnego potencjału uszkodzeń genetycznych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, tamsulosyny chlorowodorek, test genotoksyczności, test laboratoryjny, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnej dawki, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie genetyczne, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Krwawnika
Produkt leczniczy Ziele krwawnika (Achillea millefolium L., herba) nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Zgodnie z wytycznymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, pełen zakres badań przedklinicznych nie jest wymagany, a bezpieczeństwo stosowania opiera się na długotrwałym, tradycyjnym użyciu w medycynie europejskiej. Brak jest danych wskazujących na istotne ryzyko genotoksyczne, kancerogenne czy teratogenne przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, konwencjonalny produkt leczniczy, lecznictwo tradycyjne, nadzór nad bezpieczeństwem, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, substancja roślinna, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna europejska, tradycyjny produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, ziele krwawnika