potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin Teva 250 mcg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa digoksyny, substancji czynnej preparatu Digoxin Teva, są ograniczone i nie obejmują standardowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy in vivo. Dokumentacja produktu nie zawiera również informacji o długoterminowych badaniach kancerogenności na modelach zwierzęcych, które są kluczowe do oceny potencjału rakotwórczego substancji. Ponadto, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu oraz badań farmakologicznych oceniających bezpieczeństwo kardiologiczne, neurologiczne i oddechowe digoksyny.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo kardiologiczne, digoksyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja nowotworu, kancerogenność, karcynogenność, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, rozwój płodu, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Cisatrakurium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cisatrakurium wskazują na korzystny profil toksykologiczny tej substancji. Badania toksyczności ostrej były utrudnione ze względu na mechanizm działania miorelaksacyjnego, jednak badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przez 3 tygodnie na psach i małpach nie wykazały specyficznych objawów toksycznych. Przedawkowanie cisatrakurium wiąże się głównie z przedłużonym blokiem nerwowo-mięśniowym. Ocena mutagenności obejmowała testy in vitro i in vivo: brak działania mutagennego w testach mikrobiologicznych do 5000 μg/płytkę, brak aberracji chromosomalnych przy dawkach do 4 mg/kg s.c. u szczurów, natomiast wykazano mutagenność in vitro w stężeniach ≥40 μg/ml na komórkach mysich. Ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie kliniczne, pojedynczy pozytywny wynik in vitro ma ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie toksyczności, blok nerwowo-mięśniowy, cisatrakurium, działanie miorelaksacyjne, działanie mutagenne, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa substancji, przedawkowanie produktu leczniczego, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują, że efekty obserwowane w badaniach na zwierzętach występowały przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie u ludzi. W długoterminowych badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach, podawano dawki 2,5, 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-7-krotności dawki zalecanej u ludzi, nie wykazując potencjału rakotwórczego. Jednak u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach do 20 mg/kg mc. doustnie oraz do 75 mg/kg mc. pozajelitowo. W dawkach 5 i 10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania teratogennego, natomiast wyższe dawki (≥25 mg/kg mc.) powodowały anomalie anatomiczne u płodów, takie jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnienie kostnienia.
dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodka, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodka, stężenie estrogenu, wada płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na brak potencjału rakotwórczego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, co potwierdzają badania na myszach i szczurach, gdzie dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę przez 24 miesiące nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, z wyjątkiem częstszego występowania gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Teratogenność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (25-320 mg/kg mc.), manifestującą się anatomicznymi zmianami u płodów, takimi jak dodatkowe żebra, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, opóźnienie kostnienia, falistość żeber, rozszczep podniebienia oraz nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, a także zwiększoną śmiertelnością zarodków przy najwyższych dawkach.
badanie niekliniczne, bezpieczeństwo stosowania flukonazolu, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, falistość żeber, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, układ kielichowo-miedniczkowy, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ krwiotwórczy i limfatyczny (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja, martwica komórek), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro; metabolit aktywny nie był oceniany. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, złośliwy śródbłoniak krwionośny, rak gruczołów Brunnera) przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ≥ 7,3 razy AUC u pacjentów) oraz 3 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ≥ 7,8 razy AUC), jednak znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków jajnikowych, ciałko żółte, działanie klastogenne, działanie mutagenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, kanaliki jądrowe, komórki mezangium, kora nadnerczy, kostnienie kręgów, limfocyty krwi obwodowej, organogeneza, pęcherzyki nasienne, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rdzeń nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, śmiertelność zarodkowa, sunitynib, szpik kostny, tkanka limfoidalna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amantix 200 mg/500 ml
Przedkliniczne badania siarczanu amantadyny, substancji czynnej leku Amantix, wykazały istotny wpływ na elektrofizjologię mięśnia sercowego, polegający na wydłużeniu czasu trwania potencjału czynnościowego poprzez hamowanie napływu jonów potasu, co może prowadzić do rzadkich, ale poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes. W modelach zwierzęcych zaobserwowano efekty stymulujące ośrodkowy układ nerwowy oraz kardiologiczne, w tym skurcze dodatkowe serca u psów i małp oraz niewielkie stłuszczenie mięśnia sercowego u psów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących długoterminowego ryzyka rakotwórczości, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
badania mutagenności, elektrofizjologia mięśnia sercowego, embriotoksyczność, letalny wpływ na płód, nieprawidłowości szkieletu, obrzęk płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, siarczan amantadyny, stłuszczenie mięśnia sercowego, toksyczność okołoporodowa, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, wady rozwojowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej syropu Envil kaszel (30 mg/5 ml), wskazują na bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu u myszy (150 mg/kg), szczurów (50 mg/kg), królików (40 mg/kg) oraz psów (50 mg/kg), bez obserwacji objawów niepożądanych ani specyficznego działania toksycznego na narządy wewnętrzne. Badania teratogenności i embriotoksyczności wykazały brak negatywnego wpływu nawet przy wysokich dawkach: do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików. Ponadto, ambroksol nie wpływał na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg, a ocena rozwoju okołoporodowego wykazała brak działań niepożądanych u potomstwa przy dawce 50 mg/kg, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym, manifestującym się wolniejszym przyrostem masy ciała i niższą masą urodzeniową noworodków.
ambroksol chlorowodorek, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawkowanie leku, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ogólna, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sylvie 20, zawierającego 20 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu, wykazały, że składniki preparatu nie wykazują toksyczności wykraczającej poza znany profil farmakologiczny steroidów płciowych. Testy genotoksyczności nie ujawniły mutagenności ani genotoksyczności, a badania rakotwórczości nie wskazały na nieoczekiwane właściwości kancerogenne, choć potwierdzono możliwość stymulacji rozwoju tkanek i nowotworów hormonozależnych, co jest zgodne z mechanizmem działania hormonów steroidowych. Badania wpływu na reprodukcję potwierdziły, że obserwowane efekty są zgodne z profilem hormonalnym etynyloestradiolu i gestodenu, bez dodatkowych zagrożeń reprodukcyjnych.
badanie przedkliniczne, etynyloestradiol i gestoden, hormonalny środek antykoncepcyjny, monitorowanie bezpieczeństwa, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil hormonalny, steroid płciowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 30 mg
Dane przedkliniczne alitretynoiny, substancji czynnej preparatu Toctino, wskazują na niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów >4000 mg/kg po 24 godzinach oraz 1400 mg/kg po 10 dniach obserwacji, a także LD50 doustną u szczurów około 3000 mg/kg. Długoterminowe badania toksyczności u psów (do 9 miesięcy) i szczurów (do 6 miesięcy) wykazały działania niepożądane typowe dla retynoidów, zależne od dawki i odwracalne po zakończeniu terapii. Alitretynoina wykazuje działanie teratogenne, co wymaga stosowania rygorystycznych metod antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas leczenia i przez 1 miesiąc po jego zakończeniu. Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały wpływu na płodność samców i samic przy stężeniach zbliżonych do ludzkich, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder u samców. Margines bezpieczeństwa dla dawek stosowanych u ludzi (30 mg) w odniesieniu do toksyczności męskich narządów płciowych u psów wynosił 1-6.
alitretynoina, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, LD50, męskie narządy płciowe, nadmiar witaminy A, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, promieniowanie świetlne, retynoid, teratogenność, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zależna od dawki, zaburzenie spermatogenezy, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prefemin PMS 20 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania suchego wyciągu z Vitex agnus-castus L., fructus, zawartego w leku Prefemin PMS, są ograniczone i opierają się głównie na dwóch badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelu szczurzym. Pierwsze badanie trwało 4 tygodnie, a drugie 26 tygodni. W obu eksperymentach zaobserwowano objawy hepatotoksyczności, jednak mechanizm tego działania oraz jego potencjalne znaczenie kliniczne dla ludzi pozostają niejasne. Brak jest również danych dotyczących mutagenności i rakotwórczości wyciągu, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu w długoterminowym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loxon Max 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Loxon Max (minoksydyl 50 mg/ml, płyn na skórę) nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, obejmujące wielokrotne podawanie substancji, nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych ani ryzyka genotoksycznego czy kancerogennego. Ocena wpływu na najważniejsze układy organizmu potwierdziła brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa minoksydylu stosowanego miejscowo.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, Loxon Max, minoksydyl, płyn na skórę, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozwój płodu, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 10 mg/ml
Przedkliniczne badania metotreksatu wykazały jego silne powinowactwo do tkanek o wysokiej proliferacji komórkowej, co jest podstawą zarówno działania terapeutycznego, jak i toksyczności leku. Istotnym aspektem jest jego wyraźny wpływ toksyczny na układ rozrodczy, w tym działanie teratogenne i toksyczność płodową, obserwowane przy dawkach nieszkodliwych dla organizmu matczynego. Badania na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły te efekty, podkreślając konieczność ostrożności w stosowaniu metotreksatu u pacjentów w wieku rozrodczym. W kontekście potencjału rakotwórczego, dane przedkliniczne nie wykazały właściwości kancerogennych metotreksatu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
badania in vitro, badania in vivo, choroby nowotworowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórki somatyczne, metotreksat, organizm matczyny, potencjał rakotwórczy, proliferacja komórkowa, ryzyko nowotworowe, szpik kostny, teratogenność, toksyczność lekowa, toksyczność leku, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepim MIP Pharma 1 g
Cefepim, antybiotyk cefalosporynowy IV generacji, nie wykazuje działania genotoksycznego na podstawie badań in vitro i in vivo, mimo braku długoterminowych badań rakotwórczości na modelach zwierzęcych. Badania przedkliniczne potwierdzają wysoki profil bezpieczeństwa cefepimu w kontekście funkcji rozrodczych, nawet przy dawkach do 10-krotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic, rozwój embrionalny, organogenezę, przebieg ciąży, okres okołoporodowy ani rozwój poporodowy potomstwa.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk cefalosporynowy IV generacji, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, cefepim, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, efekt mutagenny, funkcja rozrodcza, malformacja płodowa, okres okołoporodowy, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Adrenalinum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa substancji czynnej adrenalinum w produkcie leczniczym Santaherba (krople doustne, roztwór) nie przeprowadzono specyficznych testów oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość ani wpływ na reprodukcję i rozwój. Adrenalinum występuje w preparacie w rozcieńczeniu homeopatycznym D6, co odpowiada stężeniu 1:1 000 000, a jego ilość wynosi 3,33 ml na 100 ml produktu. Z uwagi na bardzo niskie stężenie substancji czynnej, zgodnie z regulacjami dotyczącymi leków homeopatycznych, dane przedkliniczne są ograniczone, a ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz ogólnej wiedzy o homeopatii.
adrenalina, badania przedkliniczne, Belladonna, charakterystyka produktu leczniczego, crataegus oxyacantha, działanie niepożądane, ephedra vulgaris, etanol, galeopsis ochroleuca, genotoksyczność, Ipeca, krople doustne, leki homeopatyczne, Lobelia inflata, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Santaherba, Solidago virga aurea, stężenie farmakologiczne, Stramonium, substancja homeopatyczna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, Yerba santa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efektan Max 50 mg/5 ml
Dimenhydramina, substancja czynna leku Efektan Max (50 mg/5 mL, roztwór doustny), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zmian biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani behawioralnych wskazujących na ryzyko przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, dimenhydramina nie wykazała potencjału genotoksycznego w testach mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowych in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne.
aberracja chromosomowa, dawka terapeutyczna, dimenhydramina, genotoksyczność, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozród i rozwój potomstwa, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojądrowy in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana behawioralna, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vines 60 mcg + 15 mcg
Lek Vines, zawierający 60 µg gestodenu oraz 15 µg etynyloestradiolu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie wykazały ryzyka ciężkich działań niepożądanych przy przypadkowym przedawkowaniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Wielokrotne podawanie preparatu nie wywołało nieoczekiwanych objawów toksycznych, potwierdzając dobrą tolerancję organizmu na długotrwałą ekspozycję na składniki aktywne. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały działania karcynogennego, choć należy pamiętać o potencjale steroidowych hormonów płciowych do stymulacji wzrostu tkanek i promowania nowotworów zależnych od hormonów.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dwuskładnikowa tabletka antykoncepcyjna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, estrogen i progestagen, gestoден, mutacja genetyczna, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, steroidowy hormon płciowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść szałwiowa –
Maść szałwiowa, zawierająca ekstrakt z liści Salvia officinalis L., nie była poddana standardowym badaniom przedklinicznym, takim jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję. Bezpieczeństwo stosowania tego preparatu opiera się głównie na przestrzeganiu zalecanego dawkowania oraz przeciwwskazań określonych w charakterystyce produktu leczniczego, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Forma farmaceutyczna – maść do stosowania zewnętrznego na bazie wazeliny białej z ekstraktem etanolowym – ogranicza penetrację składników aktywnych do krążenia ogólnego, co dodatkowo wpływa na korzystny profil bezpieczeństwa.
- Leksykon substancji czynnych
Diklofenak potasowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku potasowego obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój. Wyniki wykazały, że w dawkach terapeutycznych diklofenak potasowy nie stanowi specyficznego zagrożenia dla ludzi, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozród, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto, brak efektów mutagennych i rakotwórczych podkreśla bezpieczeństwo długotrwałego stosowania substancji, np. w preparacie Voltaren Acti Forte.
badania przedkliniczne, dawka toksyczna, diklofenak potasowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, Voltaren Acti Forte, wpływ na płód, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan inhalacje 15 mg/2 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna w preparacie Mucosolvan inhalacje (15 mg/2 ml), wykazuje niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach z wielokrotnym podaniem doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wykazało ciężkiej toksyczności ani zmian histopatologicznych, a działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a wpływ na płodność nie został stwierdzony przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, limfocyt ludzki, mutacja powrotna, narząd docelowy, NOAEL, ostra toksyczność, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, zmiana tkankowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acatar Acti Form 12,2 mg
Produkt leczniczy Acatar Acti Form zawiera 12,2 mg fenylefryny chlorowodorku w postaci kapsułek twardych, jednak w dokumentacji brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w badaniach przedklinicznych. Nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, a także badań farmakologicznych i farmakokinetycznych dotyczących bezpieczeństwa. W związku z tym decyzje terapeutyczne powinny opierać się na dostępnych danych klinicznych oraz ogólnej wiedzy o farmakokinetyce i farmakodynamice fenylefryny chlorowodorku.
badania farmakokinetyczne, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, fenylefryny chlorowodorek, genotoksyczność, kapsułki twarde, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozrodczość, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pedipur 200 mg/g
Produkt leczniczy Pedipur, zawierający metenaminę w stężeniu 200 mg/g w formie pudru leczniczego, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak ten obejmuje brak wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania genotoksycznego, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu, potencjału rakotwórczego oraz badań farmakologicznych i tolerancji miejscowej po aplikacji na skórę. Taki stan dokumentacji może wynikać z długotrwałego stosowania metenaminy w praktyce klinicznej, co zgodnie z obowiązującymi przepisami rejestracyjnymi mogło skutkować zwolnieniem z obowiązku przeprowadzania niektórych badań przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrivin Allergy (2,5 mg + 0,25 mg)/ml
Produkt Otrivin Allergy w postaci aerozolu do nosa zawiera fenylefrynę (2,5 mg/ml) oraz dimetynden maleinian (0,25 mg/ml) jako substancje czynne. Pomimo braku specyficznych badań przedklinicznych dla gotowego preparatu, dostępne dane dotyczące obu składników pozwalają na ocenę profilu bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, nie wykazały szczególnego ryzyka dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. Ponadto, badania genotoksyczności nie ujawniły działania mutagennego ani klastogennego, co eliminuje obawy o potencjalne uszkodzenia materiału genetycznego.
aerozol do nosa, badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dimetyndenu maleinian, działanie klastogenne, działanie mutagenne, fenylefryna, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój nowotworów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC optima 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny, substancji czynnej leku ACC optima, wskazują na niski potencjał toksyczny przy długotrwałym stosowaniu, potwierdzony badaniami toksyczności przewlekłej na szczurach i psach trwającymi do 12 miesięcy, które nie wykazały działań toksycznych. Ocena mutagenności na modelach bakteryjnych dała wyniki ujemne, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Brak jest jednak kompleksowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa onkogennego acetylocysteiny. W badaniach teratogennych na królikach (dawki 250, 500, 750 mg/kg mc.) oraz szczurach (dawki 500-1000 i 2000 mg/kg mc.) nie stwierdzono wad rozwojowych płodów, co wskazuje na brak działania teratogennego.
ACC optima, acetylocysteina, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady, laktacja, organogeneza, płodność, poród, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przedawkowanie, rozwój noworodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu abirateronu wskazują na jego wpływ na układ hormonalny i narządy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, manifestujący się zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Obserwowane obniżenie stężenia testosteronu oraz zmniejszenie płodności u samców i samic szczurów były całkowicie odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach rozwojowych u szczurów odnotowano wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodu oraz obniżenie wskaźnika przeżycia płodów, jednak bez działania teratogennego. Wszystkie efekty są zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania biosyntezy androgenów przez abirateron.
atrofia narządów, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, ekotoksyczność, genotoksyczność, nowotwór komórek interstycjalnych, obniżenie płodności, octan abirateronu, odwracalność zmian, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testosteron, toksyczność wielokrotna, zmiany histopatologiczne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal 100 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmowały wielogatunkowe analizy toksyczności przewlekłej, teratogenności, mutagenności oraz rakotwórczości. W badaniach na szczurach i psach, podawanie tramadolu doustnie i parenteralnie przez 6-26 tygodni, a także 12-miesięczne badanie u psów, wykazało dobrą tolerancję na dawki terapeutyczne: 20 mg/kg mc. doustnie u szczurów, 10 mg/kg mc. doustnie i 20 mg/kg mc. doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy neurologiczne i zmniejszony przyrost masy ciała pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Badania teratogenności wykazały toksyczne działanie u samic szczurów przy dawkach >50 mg/kg mc./dobę, skutkujące zwiększoną śmiertelnością noworodków oraz opóźnieniami rozwojowymi, w tym zaburzeniami kostnienia, opóźnionym otwieraniem oczu i ujścia pochwy. U ciężarnych królików dawki >125 mg/kg mc. indukowały toksyczność matczyną i anomalie kostnienia potomstwa, natomiast płodność samców i samic szczurów pozostawała niezaburzona.
anomalia kostnienia, badanie hematologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, chlorowodorek tramadolu, dojrzewanie płciowe, drgawki, działanie rakotwórcze, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie szkieletu, mineralizacja kości, mutagenność, opóźnienie rozwoju, opóźnienie rozwoju neurologicznego, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy - Leksykon substancji czynnych
Gadodiamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadodiamid, substancja czynna produktu Omniscan (0,5 mmol/ml, 287 mg/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt. Nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów hemodynamicznych ani właściwości antygenowych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Farmakokinetyka charakteryzuje się szybką dystrybucją do przestrzeni zewnątrzkomórkowej (objętość dystrybucji 25% objętości ciała) oraz eliminacją przez nerki drogą przesączania kłębuszkowego, z czasem połowicznej eliminacji u ludzi i małp zbliżonym. Gadodiamid cechuje się wysoką tolerancją ostrą (LD50 > 30 mmol/kg u myszy) oraz odwracalną wakuolizacją cewek proksymalnych nerek po podaniu wysokich dawek, bez wpływu na czynność nerek. Substancja nie wywołuje podrażnień miejscowych przy różnych drogach podania, w tym dożylnym, dotętniczym, domięśniowym, podskórnym, naskórnym oraz na gałkę oczną.
cholinoesteraza, czynność nerek, dawka letalna, efekt teratogenny, erytrocyty, gadodiamid, lepkość, lizozym, napięcie naczyń krwionośnych, objętość dystrybucji, Omniscan, osmolalność, paramagnetyczny środek kontrastowy, potencjał rakotwórczy, przesączanie kłębuszkowe, przestrzeń zewnątrzkomórkowa, środek kontrastowy, tolerancja miejscowa, układ krążenia, uwalnianie histaminy, właściwości antygenowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance sutków. Zmiany te, zgodne z mechanizmem farmakologicznym leku, były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów obejmował znaczące, lecz odwracalne zaburzenia u obu płci, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wiąże się z hamowaniem syntezy androgenów.
abirateron octan, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, mechanizm farmakologiczny, nadnercze, narząd rozrodczy, narząd wrażliwy na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, synteza steroidów, testosteron krążący, tkanka sutka, toksyczność dla ryb, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktów leczniczych zawierających sytagliptynę (50 mg) i chlorowodorek metforminy (1000 mg) wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy ekspozycji klinicznej lub nieznacznie przekraczającej ją. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach na gryzoniach toksyczność hepatocytarna i nefrotoksyczność pojawiły się dopiero przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, a neurotoksyczne objawy u psów obserwowano przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej. Genotoksyczność i rakotwórczość sytagliptyny nie zostały potwierdzone, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów były prawdopodobnie wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności i nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom NOEL, przenikanie leku do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskaźnik mleko/osocze, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu zwierząt, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach zwierzęcych przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (myszy rasH2) i 1-3 mg/kg mc./dobę (szczury), z występowaniem nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badania in vitro, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangialne, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyty krwi obwodowej, mysz transgeniczna, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność wielokrotnego podania, trzustka zewnątrzwydzielnicza, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tachyben 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) po podaniu doustnym u gryzoni wynosi 508-750 mg/kg, a po dożylnym 140-260 mg/kg masy ciała. Toksyczność przewlekła u szczurów przy dawkach do 250 mg/kg/dobę objawiała się uspokojeniem polekowym, opadaniem powiek, zmniejszonym przyrostem masy ciała, przedłużeniem cyklu rujowego oraz zmniejszeniem masy macicy. U psów, przy dawkach do 64 mg/kg/dobę, obserwowano podobne objawy, jednak bez zmian klinicznych i histopatologicznych, co wskazuje na lepszą tolerancję u tego gatunku. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, badania na limfocytach ludzkich) oraz długoterminowe badania rakotwórczości u myszy i szczurów nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego urapidylu.
chlorowodorek urapidylu, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatocyty, naprawa DNA, oś przysadka-gruczoły płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, prolaktyna, przeżywalność płodów, rozrost gruczołu mlekowego, sedacja polekowa, sinica, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, urapidyl - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 10 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cytalopramu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych w toksyczności przewlekłej, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ocena wpływu na rozrodczość, obejmująca segmenty I, II i III, nie wskazała na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, choć przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, wskaźnika ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia parametrów spermy. Te efekty nie występują w standardowych dawkach klinicznych, co świadczy o odpowiednim marginesie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, implantacja zarodka, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, parametry spermy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agomelatyna Egis 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące agomelatyny, uzyskane na myszach, szczurach, królikach i małpach, wykazały działanie sedatywne zależne od dawki oraz indukcję izoform cytochromu P450 (CYP2B, CYP1A, CYP3A) przy dawkach przekraczających 125 mg/kg mc./dobę u gryzoni i 375 mg/kg mc./dobę u małp, bez objawów hepatotoksyczności. Agomelatyna przenika przez łożysko u ciężarnych szczurów, jednak badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój potomstwa. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego i klastogennego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości nowotworów wątroby u gryzoni przy dawkach ≥110-krotnie wyższych niż terapeutyczne oraz łagodnych gruczolakowłókniaków gruczołu sutkowego u szczurów przy dawkach 60-krotnie wyższych, co jest prawdopodobnie efektem specyficznym dla gatunku gryzoni.
aberracja chromosomowa, agomelatyna, badanie toksykologiczne, cytochrom P450, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, gruczolakowłókniak gruczołu sutkowego, hepatotoksyczność, indukcja CYP2B, indukcja CYP3A, komórka Purkinjego, mutacja genowa, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, przenikanie przez łożysko, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność reprodukcyjna, właściwość indukcyjna, właściwość prodrgawkowa, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Solifenacyna bursztynian, stosowana w terapii pęcherza nadreaktywnego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Analizy obejmowały ogólne badania farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, rozwój zarodka i płodu, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczególną uwagę zwrócono na badania toksyczności długoterminowej oraz wpływ na rozwój potomstwa, gdzie zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie liczby żywych urodzeń, masy urodzeniowej oraz spowolnienie rozwoju fizycznego u młodych myszy karmionych solifenacyną. W badaniach na młodych myszach podawanie leku od 10. dnia życia wiązało się ze zwiększoną ekspozycją w osoczu i wyższą śmiertelnością bez objawów klinicznych, co wskazuje na konieczność ostrożności przy stosowaniu u dzieci i młodzieży.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksyczności, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja w osoczu, genotoksyczność, pęcherz nadreaktywny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność, solifenacyna bursztynian, tabletki powlekane, tamsulosyna chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozrodczość, zaburzenia układu moczowego, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salson 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej produktu Salson (60 mg), opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych i genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wskazały na potencjał genotoksyczny gliklazydu, co eliminuje ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Należy jednak podkreślić brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia pewne ograniczenia w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, zmniejszenie masy ciała płodu - Leksykon substancji czynnych
Kwasy walerenowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwasy walerenowe, główne składniki aktywne korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.), wykazują niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 3160 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Badania toksykologiczne koncentrowały się głównie na waleranonie, składniku olejku eterycznego, z zakresami toksyczności ostrych 460-3160 mg/kg u myszy oraz 1000-3160 mg/kg u szczurów. Pomimo tych danych, istnieją istotne luki w przedklinicznych badaniach dotyczących toksyczności przewlekłej, wpływu na rozrodczość, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego kwasów walerenowych i preparatów je zawierających, takich jak Valdix Noc (400 mg korzenia kozłka). Brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania oraz wpływu na materiał genetyczny i rozwój płodu.
W kontekście preparatów złożonych zawierających korzeń kozłka oraz szyszki chmielu (Humulus lupulus L.), dane dotyczące potencjalnych interakcji hormonalnych są niejednoznaczne. Wcześniejsze sugestie o działaniu estrogenowym wyciągów z chmielu nie zostały potwierdzone w nowszych badaniach, co jest istotne dla bezpieczeństwa farmakologicznego preparatów takich jak Optimum Tabletki uspokajające Labofarm. Jednakże pojedyncze doniesienia wskazują na możliwość niewielkiego zmniejszenia masy jajników u myszy po ekspozycji na oczyszczoną frakcję wodną wyciągu z chmielu, prawdopodobnie poprzez modulację osi podwzgórze-przysadka-gonady. Ta obserwacja wymaga dalszych badań, zwłaszcza w kontekście długotrwałego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ogólnie, obecne luki w danych przedklinicznych ograniczają pełną ocenę bezpieczeństwa kwasów walerenowych i preparatów je zawierających.
dawka śmiertelna, działanie estrogenne, genotoksyczność, gonadotropina, Humulus lupulus, kancerogeneza, korzeń kozłka lekarskiego, kwas walerenowy, LD50, olejek eteryczny, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valeriana officinalis, walepotriat, waleranon, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 1000 mg
Mesalazyna, substancja czynna produktu Salaza w dawce 1000 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie wykazały działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego mesalazyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń płodności.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, funkcja filtracyjna nerek, genotoksyczność, mesalazyna, monitorowanie funkcji nerek, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozród i rozwój potomstwa, rozwój postnatalny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostymina –
Produkt leczniczy Biostymina zawiera wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego (Aloe arborescens folii recentis extractum) w proporcji 1:4, ekstraktowany wodą. Formalne dane z badań przedklinicznych są ograniczone, a brak jest standardowych, kompleksowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na funkcje rozrodcze, które są zwykle wymagane dla nowych substancji leczniczych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długoletniej tradycji stosowania preparatów z aloesu drzewiastego oraz doświadczeniu klinicznym związanemu z podawaniem Biostyminy.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania, doświadczenie kliniczne, ekstrakt z aloesu drzewiastego, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, składnik aktywny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wyciąg z aloesu drzewiastego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L., folium), stosowany jako substancja czynna w preparatach wykrztuśnych, został poddany badaniom mutagenności w teście Amesa przy stężeniu 40 mg/5 ml (syrop Hedelix zawiera 0,8 g wyciągu gęstego na 100 ml). Wyniki testu Amesa, wykorzystywanego do wykrywania mutacji punktowych w bakterii Salmonella typhimurium, nie wykazały potencjału mutagennego, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa farmakologicznego tej substancji. Negatywny wynik testu wskazuje na brak ryzyka indukcji mutacji genetycznych na poziomie podstawowego badania przesiewowego.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dysfagia, działanie wykrztuśne, Hedera helix, mutacja genetyczna, mutacja punktowa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test kometowy, test mikrojądrowy, test rewersji mutacji, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z bluszczu pospolitego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekap 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, substancji czynnej leku Lekap (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Ocena farmakologiczna bezpieczeństwa nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych, a testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe) potwierdziły brak działania genotoksycznego syldenafilu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjał rakotwórczy substancji.
aberracje chromosomowe, cytrynian syldenafilu, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, syldenafil, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność