Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Abiraterone Sandoz 500 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Abiraterone Sandoz

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania octanu abirateronu opierają się na szeregu badań przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, które dostarczyły kompleksowej oceny potencjalnego ryzyka związanego ze stosowaniem leku u ludzi. Badania te obejmowały analizę wpływu na układ hormonalny, narządy rozrodcze oraz ocenę genotoksyczności, potencjału rakotwórczego i wpływu na rozwój płodu.¹

Wpływ na układ hormonalny i narządy wrażliwe na androgeny

W badaniach toksyczności przeprowadzonych na zwierzętach obserwowano istotne zmniejszenie stężenia krążącego testosteronu. Konsekwencją tego efektu były zmiany w narządach wrażliwych na działanie androgenów, które manifestowały się jako:²

• Zmniejszenie masy narządów – dotyczyło głównie narządów układu rozrodczego
• Zmiany morfologiczne w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i sutkach
• Zmiany histopatologiczne w wyżej wymienionych strukturach

Istotnym odkryciem było, że wszystkie obserwowane zmiany hormonalne były całkowicie lub częściowo odwracalne. Zaobserwowane efekty ustępowały lub ulegały znacznemu złagodzeniu w ciągu 4 tygodni od zakończenia podawania leku. Zmiany te były zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania abirateronu, który polega na hamowaniu biosyntezy androgenów.³

Wpływ na płodność

Octan abirateronu wykazywał znaczący wpływ na zdolności reprodukcyjne zwierząt doświadczalnych. W badaniach przeprowadzonych na szczurach stwierdzono, że związek ten powodował zmniejszenie płodności zarówno u samców, jak i u samic. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, efekt ten był całkowicie odwracalny w okresie od 4 do 16 tygodni po zakończeniu podawania octanu abirateronu.⁴

Toksyczny wpływ na rozwój

W badaniach oceniających toksyczny wpływ octanu abirateronu na rozwój płodów u szczurów zaobserwowano:⁵

• Wpływ na przebieg ciąży
• Zmniejszenie masy płodu
• Obniżenie wskaźnika przeżycia płodów
• Zmiany w zewnętrznych narządach płciowych płodów

Warto podkreślić, że mimo tych zmian, nie stwierdzono działania teratogennego octanu abirateronu, co oznacza, że substancja nie powodowała poważnych wad rozwojowych. Wszystkie obserwowane efekty były związane z podstawowym mechanizmem farmakologicznym działania abirateronu, polegającym na hamowaniu produkcji androgenów.⁶

Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego

Kompletny pakiet badań przedklinicznych obejmował również ocenę potencjalnych właściwości genotoksycznych i rakotwórczych octanu abirateronu. Przeprowadzono:⁷

• Konwencjonalne badania genotoksyczności – nie wykazały potencjału genotoksycznego
• 6-miesięczne badanie u myszy transgenicznych (Tg.rasH2) – nie wykazało działania rakotwórczego
• 24-miesięczne badanie rakotwórczości u szczurów – wykazało zwiększoną częstość występowania nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach samców szczurów

Należy zaznaczyć, że zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach samców szczurów uważa się za efekt specyficzny gatunkowo, związany z farmakologicznym działaniem abirateronu. Zjawisko to jest charakterystyczne dla szczurów i nie ma bezpośredniego przełożenia na ryzyko u ludzi. Co istotne, nie stwierdzono działania rakotwórczego u samic szczurów.⁸

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Przeprowadzone badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły dodatkowych zagrożeń dla człowieka poza zmianami w narządach rozrodczych, które są związane z podstawowym mechanizmem działania leku. Wyniki tych badań potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa octanu abirateronu przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.⁹

Ekotoksyczność

W ramach oceny bezpieczeństwa stosowania leku analizowano również jego potencjalny wpływ na środowisko naturalne. Badania wykazały, że substancja czynna abirateron stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, szczególnie dla ryb. Ten aspekt powinien być brany pod uwagę przy utylizacji niewykorzystanego leku lub odpadów powstałych po jego użyciu.¹⁰