Interakcje leku
Abiraterone Sandoz 500 mg

Octan abirateronu wykazuje liczne interakcje lekowe, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście metabolizmu przez enzym CYP3A4 oraz wpływu na inne enzymy wątrobowe, takie jak CYP2D6 i CYP2C8. Silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna w dawce 600 mg/dobę, mogą obniżyć AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron hamuje CYP2D6, co prowadzi do niemal trzykrotnego wzrostu ekspozycji na substraty tego enzymu (np. dekstrometorfan), a także zwiększa AUC pioglitazonu (substratu CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy. Ponadto metabolity abirateronu mogą hamować nośnik OATP1B1, potencjalnie zwiększając stężenia leków eliminowanych tą drogą, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje lekowe stanowią istotny aspekt terapii octanem abirateronu, który wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na wpływ zarówno na farmakokinetykę samego abirateronu, jak i innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych. Poniżej przedstawiono kompleksowy przegląd istotnych klinicznie interakcji leku Abiraterone Sandoz.1

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę octanu abirateronu

Jednoczesne przyjmowanie octanu abirateronu z pokarmem prowadzi do znaczącego zwiększenia wchłaniania substancji czynnej. Z uwagi na brak ustalenia skuteczności i profilu bezpieczeństwa abirateronu przyjmowanego z jedzeniem, bezwzględnie przeciwwskazane jest podawanie produktu leczniczego Abiraterone Sandoz razem z posiłkami. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego.2

Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na abirateron

Kluczowe znaczenie w kontekście interakcji mają leki wpływające na aktywność enzymu CYP3A4, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie octanu abirateronu:

  • Silne induktory CYP3A4 – badania kliniczne farmakokinetyczne wykazały, że ryfampicyna (silny induktor CYP3A4) stosowana w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni, podawana przed pojedynczą dawką 1000 mg octanu abirateronu, powodowała zmniejszenie średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%. Z tego powodu zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 podczas terapii abirateronem, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.3
  • Inhibitory CYP3A4 – przeprowadzone badania kliniczne interakcji farmakokinetycznych wykazały, że jednoczesne podawanie ketokonazolu (silnego inhibitora CYP3A4) zdrowym ochotnikom nie miało istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę abirateronu.4

Wpływ abirateronu na ekspozycję na inne produkty lecznicze

Octan abirateronu wykazuje potencjał inhibicyjny wobec określonych enzymów wątrobowych, co może prowadzić do interakcji z innymi jednocześnie stosowanymi lekami:

  • Inhibicja CYP2D6 – abirateron hamuje aktywność enzymu CYP2D6. W badaniach klinicznych wykazano, że po podaniu octanu abirateronu (w skojarzeniu z prednizonem) z dekstrometorfanem (substrat CYP2D6), całkowite narażenie na dekstrometorfan (AUC) zwiększyło się około 2,9 razy, natomiast AUC24 dekstrorfanu (aktywnego metabolitu dekstrometorfanu) wzrosło o około 33%. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza tymi o wąskim indeksie terapeutycznym.5
  • Inhibicja CYP2C8 – w badaniach interakcji lekowych u zdrowych ochotników wykazano, że octan abirateronu zwiększał AUC pioglitazonu o 46%, jednocześnie zmniejszając AUC aktywnych metabolitów pioglitazonu M-III i M-IV o 10%. U pacjentów leczonych jednocześnie substratami CYP2C8 o wąskim indeksie terapeutycznym należy monitorować potencjalne objawy toksyczności.6
  • Wpływ na nośnik OATP1B1 – badania in vitro wykazały, że główne metabolity abirateronu (siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu) hamowały wychwyt wątrobowy za pośrednictwem nośnika OATP1B1. Może to skutkować zwiększeniem stężeń leków eliminowanych z udziałem tego nośnika. Brak jednak danych klinicznych potwierdzających znaczenie tej interakcji.7

Interakcje z lekami wpływającymi na odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, do której należy leczenie octanem abirateronu, może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu Abiraterone Sandoz z lekami wydłużającymi odstęp QT lub mogącymi wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes. Do leków tych należą:8

  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
  • Metadon
  • Moksyfloksacyna
  • Leki przeciwpsychotyczne

Interakcje ze spironolaktonem

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Abiraterone Sandoz ze spironolaktonem. Spironolakton ma powinowactwo do receptora androgenowego, co może prowadzić do zwiększenia stężenia swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA, ang. prostate specific antigen), utrudniając monitorowanie skuteczności terapii.9

Interakcje produktu leczniczego Abiraterone Sandoz z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Abiraterone Sandoz brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, należy brać pod uwagę następujące aspekty podczas rozważania jednoczesnego stosowania alkoholu i octanu abirateronu:

  • Metabolizm wątrobowy – zarówno octan abirateronu, jak i alkohol podlegają metabolizmowi wątrobowemu, co potencjalnie może prowadzić do zwiększenia obciążenia wątroby.
  • Ryzyko hepatotoksyczności – Abiraterone Sandoz może powodować wzrost aktywności enzymów wątrobowych, a alkohol ma znane działanie hepatotoksyczne, co może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Wpływ na terapię – spożywanie alkoholu może negatywnie wpływać na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych i reżimu przyjmowania leku.

Ze względu na brak konkretnych badań dotyczących interakcji octanu abirateronu z alkoholem, zaleca się ostrożność i najlepiej unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Abiraterone Sandoz.

Tabela interakcji produktu leczniczego Abiraterone Sandoz

Substancja/Grupa leków Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Pokarm Farmakokinetyczna Znaczące zwiększenie wchłaniania abirateronu Wysoki Bezwzględny zakaz podawania leku z pokarmem
Induktory CYP3A4
(fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital, ziele dziurawca)
Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia abirateronu w osoczu o 55% Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, chyba że nie ma alternatywy
Inhibitory CYP3A4
(ketokonazol)
Farmakokinetyczna Brak istotnego klinicznie wpływu Niski Brak szczególnych zaleceń
Substraty CYP2D6
(metoprolol, propranolol, dezypramina, wenlafaksyna, haloperydol, rysperydon, propafenon, flekainid)
Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia leków metabolizowanych przez CYP2D6 Umiarkowany do wysokiego Rozważyć zmniejszenie dawek leków metabolizowanych przez CYP2D6, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym
Opioidy metabolizowane przez CYP2D6
(kodeina, oksykodon, tramadol)
Farmakokinetyczna Potencjalne zmiany w powstawaniu aktywnych metabolitów przeciwbólowych Wysoki Monitorowanie skuteczności przeciwbólowej i rozważenie alternatywnych leków przeciwbólowych
Substraty CYP2C8
(pioglitazon, repaglinid)
Farmakokinetyczna Zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, zmniejszenie AUC metabolitów o 10% Umiarkowany Monitorowanie objawów toksyczności związanych z substratami CYP2C8
Leki transportowane przez OATP1B1 Farmakokinetyczna Potencjalnie zwiększenie stężenia tych leków (dane in vitro) Nieokreślony (brak danych klinicznych) Zachowanie ostrożności
Leki wydłużające odstęp QT
(leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne)
Farmakodynamiczna Możliwe zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii typu torsades de pointes Wysoki Zachowanie szczególnej ostrożności, monitorowanie EKG
Spironolakton Farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia PSA utrudniające monitoring terapii Umiarkowany Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Alkohol Potencjalnie farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Potencjalne zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności Potencjalnie umiarkowany (brak bezpośrednich danych) Zalecana ostrożność, najlepiej unikanie spożywania alkoholu
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl