Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Torvacard neo 40 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Bezpieczeństwo stosowania atorwastatyny zostało szczegółowo przebadane w warunkach przedklinicznych, obejmujących szereg testów oceniających potencjał mutagenny, klastogenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Poniżej przedstawiono kompleksowe dane dotyczące bezpieczeństwa przedklinicznego leku Torvacard neo.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

W ramach oceny bezpieczeństwa genotoksycznego atorwastatyna została poddana kompleksowym badaniom. Przeprowadzono serię czterech różnych testów w warunkach in vitro oraz jedno badanie w warunkach in vivo. Wyniki wszystkich przeprowadzonych testów były negatywne – nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego badanej substancji. Brak genotoksyczności atorwastatyny stanowi istotny aspekt profilu bezpieczeństwa leku.²

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych – szczurach i myszach. U szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego atorwastatyny, co sugeruje niskie ryzyko kancerogenezy u tego gatunku. Natomiast w przypadku myszy zaobserwowano zależne od płci i dawki zmiany nowotworowe w tkance wątrobowej.

U myszy otrzymujących większe dawki atorwastatyny (powodujące 6 do 11 razy większą wartość AUC₀₋₂₄ₕ niż u ludzi przy zastosowaniu największej zalecanej dawki) stwierdzono:

• Występowanie gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców – łagodnych zmian nowotworowych wątroby
• Występowanie raków wątrobowokomórkowych u samic – złośliwych zmian nowotworowych wątroby

Warto podkreślić, że obserwowane zmiany występowały przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi.³

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania przedkliniczne wykazały, że inhibitory reduktazy HMG-CoA, do których należy atorwastatyna, mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodków i płodów. W ramach oceny wpływu atorwastatyny na rozrodczość i rozwój płodu przeprowadzono szereg badań na różnych gatunkach zwierząt.⁴

Wyniki badań wykazały, że:

• Wpływ na płodność: U szczurów, królików i psów atorwastatyna nie wpływała na płodność, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne
• Teratogenność: U żadnego z badanych gatunków (szczury, króliki, psy) nie zaobserwowano działania teratogennego atorwastatyny
• Toksyczność dla płodu: W przypadku stosowania dawek toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu
• Rozwój potomstwa: U samic szczurów otrzymujących wysokie dawki atorwastatyny stwierdzono opóźniony rozwój potomstwa
• Przeżywalność poporodowa: U szczurów odnotowano obniżoną przeżywalność poporodową potomstwa w przypadku zastosowania wysokich dawek atorwastatyny u ciężarnych samic

Obserwacje te są istotne w kontekście potencjalnych zastosowań leku u kobiet w wieku rozrodczym.⁵

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania farmakokinetyczne na zwierzętach dostarczyły istotnych informacji dotyczących dystrybucji atorwastatyny w organizmie:

• U szczurów udowodniono przenikanie atorwastatyny przez barierę łożyskową, co oznacza, że lek może być przenoszony z organizmu matki do rozwijającego się płodu
• Stężenia atorwastatyny w osoczu u szczurów są zbliżone do tych w mleku, co sugeruje znaczące przenikanie leku do mleka matki
• Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych nie można jednoznacznie określić, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego

Dane te mają kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią.⁶

Dodatkowe informacje o bezpieczeństwie

Torvacard neo zawiera substancję czynną atorwastatynę w postaci trójwodnej soli wapniowej w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg. Poza wyżej wymienionymi danymi przedklinicznymi, warto zauważyć, że lek zawiera jako substancję pomocniczą laktozę jednowodną (11,990 mg w tabletce 10 mg, 23,980 mg w tabletce 20 mg, 47,960 mg w tabletce 40 mg oraz 95,920 mg w tabletce 80 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.⁷