badanie toksyczności
Badanie toksyczności to zestaw procedur laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjalnie szkodliwego działania substancji chemicznych, leków, kosmetyków lub innych produktów na organizmy żywe. Badania te są niezbędnym elementem w procesie rejestracji nowych substancji leczniczych oraz oceny bezpieczeństwa stosowania różnych związków chemicznych.
W praktyce klinicznej badania toksyczności obejmują określenie toksyczności ostrej (po jednorazowym podaniu), podostrej (po wielokrotnym podaniu w krótkim czasie) oraz przewlekłej (po długotrwałej ekspozycji). Ocenie podlega również toksyczność narządowa, wpływ na rozrodczość, potencjał mutagenny i kancerogenny. Współczesne standardy badań toksykologicznych uwzględniają także koncepcję 3R (replacement, reduction, refinement), dążącą do ograniczenia testów na zwierzętach.
Interpretacja wyników badań toksyczności wymaga określenia parametrów takich jak NOAEL (najwyższa dawka niewywołująca dających się zaobserwować szkodliwych skutków), LOAEL (najniższa dawka wywołująca dające się zaobserwować szkodliwe skutki) czy LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji). Parametry te stanowią podstawę do określenia marginesu bezpieczeństwa i dopuszczalnych poziomów ekspozycji na badane substancje.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nagietka lekarskiego (Calendula officinalis L.) wskazuje na istotne ograniczenia w zakresie badań toksykologicznych, zwłaszcza dla preparatów jednoskładnikowych takich jak Azucalen (0,5 ml wyciągu płynnego z kwiatu nagietka w 1 ml produktu, ekstrakt w etanolu 70%) oraz Tinctura Calendulae Phytopharm (nalewka z koszyczka nagietka w stosunku 1:5, ekstrakt w etanolu 70%). Brak jest dla nich danych dotyczących toksyczności, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa tych produktów. W przypadku preparatu złożonego Padma 28 Formuła, zawierającego 5 mg kwiatów nagietka w kapsułce, przeprowadzono badania toksyczności ostrej dawki, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka. Niemniej jednak, dla tego produktu nie wykonano badań dotyczących toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, ekstrahent, etanol 70%, genotoksyczność, nagietek lekarski, nalewka z koszyczka nagietka, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój potomstwa, wyciąg z kwiatu nagietka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gamma anty-D 150 150 mcg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu GAMMA anty-D 150, zawierającego 150 mikrogramów/ml (750 j.m.) immunoglobuliny ludzkiej anty-D, wykazały brak działania toksycznego w modelach zwierzęcych, obejmujących świnki morskie oraz białe myszy. W badaniach tych zastosowano standardowe modele zwierzęce, zgodne z międzynarodowymi wytycznymi dla produktów immunobiologicznych. Preparat zawiera co najmniej 90 mg białka ludzkiego na 1 ml roztworu, z zawartością IgA nieprzekraczającą 50 mikrogramów/ml, co potwierdza jego wysoką jakość i bezpieczeństwo wstępne. Brak negatywnego wpływu na organizmy testowanych zwierząt stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa przedklinicznego.
badanie immunologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, biała mysz, działanie toksyczne, IgA, immunoglobulina ludzka anty-D, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkich dawców, preparat immunobiologiczny, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, świnka morska - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olej sojowy oczyszczony, stosowany jako główny składnik lipidowy w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje dobrą tolerancję i akceptowalny profil bezpieczeństwa w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne na psach i królikach, z dawkami dożylnymi do 6 g tłuszczów/kg masy ciała, nie wykazały istotnych objawów zatrucia ani uszkodzeń wątroby czy innych narządów. Typowe zmiany obserwowane przy dużych dawkach emulsji tłuszczowych to stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu. W badaniach porównawczych emulsji tłuszczowych, produkty zawierające mieszankę oleju sojowego i oliwy z oliwek (np. ClinOleic 20%) wykazały korzystniejszy wpływ na funkcje immunologiczne i mniejszą peroksydację lipidów w porównaniu do emulsji zawierających wyłącznie olej sojowy.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, cholesterol, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, interleukina-2, małopłytkowość, martwica tkanki, olej sojowy oczyszczony, peroksydacja tłuszczów, proliferacja limfocytów, reakcja zapalna, stężenie plemników, stłuszczenie wątroby, triglicerydy o średniej długości łańcucha, uszkodzenie embriotoksyczne, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, właściwości immunomodulujące, wpływ teratogenny, zaburzenie płodności, żywienie pozajelitowe, β-sitosterol - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wapnia glubionianu, głównego składnika aktywnego preparatu Calcium Polfarmex (o smaku bananowym), nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan 30 mg
Badania przedkliniczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Mucosolvan, wykazały niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym NOAEL wynosiły: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52 tygodnie). Nie stwierdzono toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych po podaniu dożylnym w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów. Ambroksol nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego w badaniach na szczurach i królikach, a NOAEL dla rozwoju potomstwa wynosił 50 mg/kg mc/dobę, przy czym dawka 500 mg/kg mc/dobę wiązała się z niewielkimi efektami toksycznymi, takimi jak spowolniony przyrost masy ciała i mniejsza liczebność miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, ryzyko onkogenne, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Bluefish 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu wykazały jego toksyczność przede wszystkim wobec układu krwiotwórczego, manifestującą się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią oraz chorobami szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. W badaniach na szczurach i psach obserwowano obecność ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego, wskazujących na zaburzenia dojrzewania erytrocytów. Działania niepożądane dotyczyły także serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, jednak były one prawdopodobnie wtórne do immunosupresji indukowanej przez lek, a nie bezpośrednim efektem toksycznym. Toksyczność stwierdzano przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko kliniczne. W badaniach mutagenności sam leflunomid nie wykazywał działania mutagennego, natomiast jego metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, choć znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje niejasne.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, chłoniak złośliwy, ciałka Heinza, ciałka Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, immunosupresja, leflunomid, leukopenia, mutacja punktowa, niedokrwistość, płytki krwi, rak płuca, szpik kostny, trifluorometyloanilina, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ibuprofenu, substancji czynnej produktu Ibupar 200 mg, wykazały, że dawki ostre i podostre w zakresie 0,25-6,5 g/kg masy ciała u szczurów indukowały objawy takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia oraz obniżenie pragnienia i łaknienia. Jednakże, przy dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności. Te wyniki wskazują na wyraźną granicę bezpieczeństwa między dawkami toksycznymi a terapeutycznymi, co jest istotne dla oceny ryzyka stosowania ibuprofenu u ludzi.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka letalna, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, przewód pokarmowy, tabletka drażowana, toksyczność ostra i podostra, toksyczność przedłużona, układ krwiotwórczy, wzdęcia - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej alergii na pyłki traw, obecna m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Każda seria tych preparatów podlega standaryzacji i kontroli jakości zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej lub innymi regulacjami, co zapewnia powtarzalność zawartości alergenów i bezpieczeństwo stosowania. Stężenia alergenów wyrażone są w jednostkach standaryzowanych: Catalet T (25 JS, 250 JS, 2500 JS, 10000 JS), Perosall T13 (1 JS, 10 JS, 100 JS, 1000 JS, 5000 JS) oraz Pollinex+Rye (600 SU, 1600 SU, 4000 SU). W preparacie Pollinex+Rye alergeny, w tym kostrzewa łąkowa, są przekształcone w alergoidy poprzez działanie aldehydu glutarowego i adsorbowane na L-tyrozynie, co zmniejsza alergenowość przy zachowaniu immunogenności.
aldehyd glutarowy, alergenowość, alergia na pyłki traw, alergoid, alergoid pyłku traw, badanie toksyczności, Catalet T, Farmakopea Europejska, Festuca pratensis, immunogenność, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, kostrzewa łąkowa, L-tyrozyna, mieszanka alergenowa, Perosall T13, Pollinex + Rye, siła alergizująca, standaryzacja ekstraktu alergenowego, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baclofen Polpharma 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa baklofenu wykazały istotne różnice w toksyczności ostrej pomiędzy gatunkami gryzoni. W badaniach na samicach szczurów i myszy, LD50 po podaniu doustnym wyniosła odpowiednio 251 mg/kg i 130 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższą wrażliwość myszy na toksyczne działanie leku. Objawy toksyczności obejmowały zwiotczenie mięśni, zanik reaktywności na bodźce oraz śmierć zwierząt w ciągu 2-3 godzin od podania. Te dane są kluczowe dla oceny marginesu bezpieczeństwa baklofenu przed rozpoczęciem badań klinicznych.
badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, baklofen, dawka letalna, dawka letalna 50, działanie miorelaksacyjne, efekt fizjologiczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność baklofenu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia koordynacji ruchowej, zmiana patomorfologiczna, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azel-Drop Alergia 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku azelastyny, substancji czynnej kropli do oczu Azel-Drop Alergia (0,5 mg/ml), wykazały brak reakcji nadwrażliwości u świnek morskich oraz brak działania genotoksycznego i rakotwórczego w testach in vitro i in vivo na szczurach i myszach. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności przy dawkach systemowych przekraczających 30 mg/kg/dobę, co jest dawką wielokrotnie wyższą niż stosowana miejscowo u ludzi. Nie stwierdzono zmian morfologicznych narządów rozrodczych, co sugeruje, że wpływ na płodność ma charakter funkcjonalny, a nie strukturalny. Wpływ teratogenny chlorowodorku azelastyny ujawniał się jedynie przy toksycznych dawkach systemowych (około 50 mg/kg/dobę) u szczurów, myszy i królików, manifestując się zniekształceniami kostnymi płodu. W kontekście stosowania miejscowego w dawce 0,5 mg/ml ryzyko toksyczności jest zatem minimalne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Azel-Drop Alergia. Wyniki te wskazują, że przy prawidłowym stosowaniu miejscowym chlorowodorek azelastyny nie powinien wywoływać istotnych działań niepożądanych związanych z nadwrażliwością, genotoksycznością, rakotwórczością ani toksycznością rozrodczą.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, krople do oczu, mutacja genetyczna, płodność, podanie miejscowe, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, zniekształcenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy ekspozycji klinicznej. Rozuwastatyna w badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu wywołała zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów, jednak te efekty nie zostały potwierdzone u małp ani w badaniach klinicznych. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów przy dawkach toksycznych dla samic (wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną) zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała noworodków oraz przeżywalności potomstwa. Nie przeprowadzono specyficznych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał potasowy hERG, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna i amlodypina, spermatyda, testosteron, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simvacard 40 40 mg
Przedkliniczne badania symwastatyny, substancji czynnej Simvacard 40, potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania, wykazując zgodność efektów farmakodynamicznych z mechanizmem hamowania reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia syntezy cholesterolu. Badania toksyczności wielokrotnych dawek na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły dodatkowych zagrożeń poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności potwierdziły brak ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów i królików wykazała brak teratogenności, negatywnego wpływu na płodność oraz prawidłowy rozwój potomstwa po ekspozycji na maksymalną tolerowaną dawkę symwastatyny.
badanie farmakodynamiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane statyn, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcynogenność, mechanizm farmakologiczny, miopatia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, reduktaza HMG-CoA, statyna, symwastatyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu mleczan dwuwodny jest stosowany jako źródło jonów magnezu w preparacie do żywienia pozajelitowego Pediaven NN1, w dawce 0,12 g na 250 ml roztworu (0,48 g na 1000 ml), co odpowiada 0,53 mmol magnezu na 250 ml (2,1 mmol na 1000 ml). Preparat ten zawiera również aminokwasy, glukozę oraz inne elektrolity i pierwiastki śladowe, a jego osmolarność wynosi około 715 mOsm/l, przy pH 4,8–5,5. Brak specyficznych badań toksyczności magnezu mleczanu dwuwodnego w tym preparacie, jednak dane literaturowe wskazują, że stosowanie aminokwasów i roztworów glukozy w różnych stężeniach nie niesie ze sobą istotnego ryzyka toksycznego dla pacjenta.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, działanie toksyczne, elektrolity i pierwiastki śladowe, jon magnezu, magnez mleczan dwuwodny, mieszanina aminokwasów, osmolarność roztworu, preparat żywieniowy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, terapia zastępcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 4000 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Makrogol 4000 (glikol polietylenowy 4000, PEG 4000) jest substancją czynną w produkcie leczniczym Fortrans, stosowanym do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi i zabiegami chirurgicznymi. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Dawka terapeutyczna zawarta w jednej saszetce Fortrans wynosi 64,000 g makrogolu 4000, a badania potwierdzają brak kumulacji toksycznych efektów nawet przy powtarzalnym stosowaniu. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście jej zastosowania klinicznego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, Fortrans, glikol polietylenowy, makrogol 4000, materiał genetyczny, oczyszczanie jelita, PEG 4000, przygotowanie jelita, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tardysol Baby 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tardysol Baby, zawierającego jony żelaza w stężeniu 20 mg/ml (żelazo siarczan siedmiowodny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu zgodnym z zalecanym schematem dawkowania. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Wielokrotne podawanie preparatu nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani istotnych zaburzeń parametrów biochemicznych i hematologicznych, co potwierdza akceptowalny profil toksykologiczny leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksycznego wpływu, badanie toksyczności, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, jon żelaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test genotoksyczności, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, żelazo siarczan siedmiowodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deferasirox MSN 90 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa deferazyroksu wykazała brak istotnego zagrożenia dla człowieka, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach na zwierzętach. Główne działania toksyczne obejmowały nefrotoksyczność, prawdopodobnie związaną z usuwaniem żelaza u zwierząt bez obciążenia żelazem, oraz zmętnienie soczewki (zaćmę) obserwowane u dorosłych i młodych zwierząt. Badania genotoksyczności wykazały negatywne wyniki in vitro (test Amesa i aberracji chromosomalnych), natomiast in vivo stwierdzono powstawanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów bez obciążenia żelazem przy podaniu dawek śmiertelnych, efekt nieobecny u zwierząt z nadmiarem żelaza. Dwuletnie badanie na szczurach oraz sześciomiesięczne badanie na transgenicznych myszach p53+/- nie wykazały działania rakotwórczego deferazyroksu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finahit 1 mg
Przedkliniczne badania finasterydu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych i genotoksycznych, co umożliwiło jego wprowadzenie do praktyki klinicznej. W modelach zwierzęcych, głównie na samcach szczurów, zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co jest zgodne z mechanizmem działania finasterydu jako inhibitora 5α-reduktazy. U ciężarnych szczurów podawanie leku prowadziło do feminizacji płodów męskich, jednak w badaniach na rezusach, przy dożylnym podaniu dawki do 800 ng/dobę (60-120 razy większej niż ekspozycja na finasteryd w nasieniu mężczyzn przy dawce 5 mg), nie stwierdzono nieprawidłowości u płodów męskich. Margines bezpieczeństwa farmakologicznego oszacowano na około 4-krotność, uwzględniając różnice międzygatunkowe w wrażliwości enzymu 5α-reduktazy.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, ekspozycja na lek, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym 5α-reduktaza, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe dodatkowe, inhibitor 5α-reduktazy, narządy płciowe, okres prenatalny, pęcherzyki nasienne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Krwawnik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Apetiherb, Hepatosan fix (0,3 g ziela/saszetka), Nefrobonisol (10 g soku z ziela/100 g produktu) oraz Nervosan fix (0,4 g ziela/saszetka). Analiza dostępnych danych przedklinicznych ujawnia istotne braki w badaniach toksykologicznych tych produktów. Brak jest badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co szczególnie dotyczy preparatów Nervosan fix i Hepatosan fix, gdzie nie oceniano wpływu na rozrodczość. W przypadku Nefrobonisol oraz Apetiherb nie przeprowadzono żadnych badań toksykologicznych, a bezpieczeństwo opiera się głównie na tradycyjnym, wieloletnim stosowaniu krwawnika.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, krwawnik pospolity, płodność, preparat roślinny, proces nowotworowy, sok z ziela krwawnika, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, wyciąg złożony, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solian 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały, że jego toksyczność jest związana głównie z farmakologicznym działaniem antagonisty receptorów dopaminowych D2, typowym dla leków przeciwpsychotycznych. Nie stwierdzono istotnych zaburzeń czynności narządów wewnętrznych po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności narządowej. Amisulpryd nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. W badaniach karcinogenności u gryzoni zaobserwowano rozwój hormonozależnych guzów, jednak mechanizmy te nie mają klinicznego odniesienia do ludzi.
amisulpryd, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie przeciwpsychotyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, guz hormonozależny, lek przeciwpsychotyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcinogenny, prolaktyna, receptor dopaminowy D2, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klertis 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały istotne zmiany toksykologiczne w narządach docelowych, takich jak przewód pokarmowy, nadnercza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, przy stężeniach osoczowych odpowiadających ekspozycji klinicznej. Obserwowano również działania farmakologiczne, m.in. wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) oraz zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości, z większością efektów odwracalnych po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Potencjał genotoksyczny sunitynibu był negatywny w testach mutagenności i klastogenności in vivo, choć in vitro wykazano poliploidię w ludzkich limfocytach. Badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych wykazały występowanie nowotworów (m.in. rak żołądka, dwunastnicy, gruczołów Brunnera, guzy chromochłonne) przy dawkach ≥ 0,9 do 7,8-krotnie przekraczających AUC u pacjentów leczonych zalecaną dawką.
atrezja pęcherzyków, badanie toksyczności, ciałko żółte, działanie klastogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoł Brunnera, guz chromochłonny, kanalik jądrowy, komórka mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, morfologia krwi, mutagenność, nadnercze, najądrze, odstęp QTc, pęcherzyk nasienny, płat przedni przysadki, poliploidia, przewód pokarmowy, rak żołądka, resorpcja zarodka, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, ślinianka, śródbłoniak krwionośny, szpik kostny, tkanka limfoidalna, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wada rozwojowa szkieletu, zewnątrzwydzielnicza część trzustki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 3 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania glimepirydu (GlimeHexal) obejmowały szeroki zakres analiz, w tym farmakologiczne badania bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnej dawki, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Zaobserwowane działania niepożądane, takie jak embriotoksyczność, teratogenność i toksyczność rozwojowa, były konsekwencją farmakodynamicznego efektu hipoglikemii, a nie bezpośrednią toksycznością substancji czynnej. Efekty te występowały przy dawkach przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, obniżanie poziomu glukozy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Kobalt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kobalt w produkcie leczniczym Pediaven G20 występuje w postaci kobaltu chlorku sześciowodnego w ilości 0,61 mg na 1000 ml roztworu do infuzji, co odpowiada 150 µg czystego kobaltu. Dawka ta mieści się w zakresie fizjologicznego zapotrzebowania organizmu i jest stosowana jako element terapii zastępczej w żywieniu pozajelitowym, uzupełniając niedobory tego mikroelementu. Produkt charakteryzuje się osmolarnością około 1400 mOsm/l oraz pH 4,8-5,5, co zapewnia stabilność kobaltu i innych mikroelementów. Roztwór jest podawany dożylnie, co gwarantuje bezpośrednią biodostępność pierwiastka.
- Leksykon substancji czynnych
Glistnik – Przedawkowanie
Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium majus) jest składnikiem leku Iberogast, występującym w postaci ekstraktu ziela (Chelidonii herbae extractum) w stężeniu 10,0 ml na 100 ml płynu, z użyciem 30% (v/v) etanolu jako ekstrahenta. Iberogast zawiera dziewięć ekstraktów roślinnych, w tym glistnik, i jest stosowany w dawkach zalecanych bez udokumentowanych przypadków przedawkowania. Badania kliniczne oraz toksykologiczne na zwierzętach nie wykazały objawów toksyczności ani po jednorazowym, ani po długotrwałym stosowaniu preparatu w dawkach przekraczających zalecane. Zawartość etanolu w produkcie wynosi 29,5-32,6% (v/v), co teoretycznie mogłoby prowadzić do intoksykacji przy bardzo dużych dawkach, jednak w praktyce klinicznej takie zdarzenia nie zostały odnotowane.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, Chelidonii herbae extractum, Chelidonium majus, ekstrakt ziela glistnika, etanol, glistnik jaskółcze ziele, Iberis amara, intoksykacja alkoholowa, korzeń arcydzięgla, korzeń lukrecji, kwiat rumianku, liść melisy, liść mięty pieprzowej, owoc kminku, owoc ostropestu, praktyka kliniczna, przedawkowanie, schorzenie wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, substancja czynna produktu leczniczego Tafen Nasal 32 μg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wskazuje na niski potencjał ryzyka klinicznego. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania budezonidu, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania donosowego w dawce 32 μg.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada układu szkieletowego - Leksykon substancji czynnych
Cisatrakurium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cisatrakurium wskazują na korzystny profil toksykologiczny tej substancji. Badania toksyczności ostrej były utrudnione ze względu na mechanizm działania miorelaksacyjnego, jednak badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przez 3 tygodnie na psach i małpach nie wykazały specyficznych objawów toksycznych. Przedawkowanie cisatrakurium wiąże się głównie z przedłużonym blokiem nerwowo-mięśniowym. Ocena mutagenności obejmowała testy in vitro i in vivo: brak działania mutagennego w testach mikrobiologicznych do 5000 μg/płytkę, brak aberracji chromosomalnych przy dawkach do 4 mg/kg s.c. u szczurów, natomiast wykazano mutagenność in vitro w stężeniach ≥40 μg/ml na komórkach mysich. Ze względu na rzadkie i krótkotrwałe stosowanie kliniczne, pojedynczy pozytywny wynik in vitro ma ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie toksyczności, blok nerwowo-mięśniowy, cisatrakurium, działanie miorelaksacyjne, działanie mutagenne, nieprawidłowość chromosomalna, podanie dotętnicze, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa substancji, przedawkowanie produktu leczniczego, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały kompleksową ocenę toksyczności, mutagenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach toksyczności podostatej na szczurach i psach stosowano dawkę 15 mg/kg/dobę podskórnie przez 13 tygodni, natomiast w badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę podawano podskórnie i dożylnie przez 26 tygodni. We wszystkich tych badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) wykazały brak aktywności mutagennej i klastogennej, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie płodności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Virumed Junior 312,5 mg/ml
Przedawkowanie inozyny pranobeksu, substancji czynnej leku Virumed Junior (312,5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), jest rzadko spotykane i dotychczas nie udokumentowano poważnych przypadków toksyczności. Głównym klinicznym objawem przedawkowania jest podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co wynika z metabolizmu inozyny i może prowadzić do objawów hiperurykemii. Ryzyko wystąpienia innych ciężkich działań niepożądanych jest niskie, co potwierdzają badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych. Należy również uwzględnić potencjalne reakcje na substancje pomocnicze, takie jak metyl i propyl parahydroksybenzoesan oraz sorbitol, które mogą wpływać na obraz kliniczny przy znaczącym przedawkowaniu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, ból stawu, funkcja nerek, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, leczenie objawowe, metyl parahydroksybenzoesan, monitorowanie biochemiczne, nefropatia moczanowa, parametry życiowe, propyl parahydroksybenzoesan, sorbitol, stężenie kwasu moczowego, substancja pomocnicza, układ krążenia, układ oddechowy, zawiesina doustna, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alfa-linolenowy (ALA), niezbędny kwas tłuszczowy omega-3 stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na zwierzętach (psy, króliki, myszy). Testowano dawki dożylne do 6 g tłuszczów/kg masy ciała u psów oraz 4,6 g/kg u królików, znacznie przekraczające dawki kliniczne (2-3-krotność maksymalnych dawek u ludzi). Pomimo 29- i 353-krotnego przekroczenia zalecanej prędkości infuzji, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, uszkodzeń narządów ani zmian biochemicznych. Badania reprodukcyjne z użyciem emulsji Lipidem (zawierającej dwukrotnie więcej triglicerydów omega-3) nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, a także nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawce 2 g lipidów/kg/dobę przez 12 dni u królików. Brak jest danych dotyczących mutagenności i kancerogenności, co jest uzasadnione naturalnym pochodzeniem ALA i jego rolą w fizjologicznym metabolizmie.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, kwas alfa-linolenowy, kwas tłuszczowy omega-3, Lipidem, Lipofundin MCT/LCT, triglicerydy długołańcuchowe omega-6, triglicerydy kwasów omega-3, upośledzenie płodności, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, wpływ na płodność, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg
Aprepitant Accord w dawkach 80 mg i 125 mg przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność jednorazową i wielokrotną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym. Ekspozycja systemowa u zwierząt była porównywalna lub niższa niż u ludzi, co ogranicza pełną ekstrapolację wyników, zwłaszcza w badaniach reprodukcyjnych. W badaniach na młodych szczurach i psach zaobserwowano zmiany w dojrzewaniu płciowym i narządach rozrodczych (np. przedwczesne otwarcie pochwy przy dawce 250 mg/kg u samic szczurów, zmniejszenie masy jąder przy 6 mg/kg u samców psów), jednak nie stwierdzono wpływu na płodność, przeżywalność zarodków ani zmiany patologiczne narządów rozrodczych.
aprepitant, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, ekstrapolacja wyników badań, komórka Leydiga, masa jąder, narząd rozrodczy, obrzęk tkanek pochwy, profil bezpieczeństwa, przedwczesne otwarcie pochwy, przerost macicy, separacja napletka, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Sandoz 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu abirateronu wskazują na jego wpływ na układ hormonalny i narządy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, manifestujący się zmniejszeniem masy narządów rozrodczych, zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Obserwowane obniżenie stężenia testosteronu oraz zmniejszenie płodności u samców i samic szczurów były całkowicie odwracalne w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. W badaniach rozwojowych u szczurów odnotowano wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodu oraz obniżenie wskaźnika przeżycia płodów, jednak bez działania teratogennego. Wszystkie efekty są zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania biosyntezy androgenów przez abirateron.
atrofia narządów, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, ekotoksyczność, genotoksyczność, nowotwór komórek interstycjalnych, obniżenie płodności, octan abirateronu, odwracalność zmian, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testosteron, toksyczność wielokrotna, zmiany histopatologiczne, zmiany morfologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance sutków. Zmiany te, zgodne z mechanizmem farmakologicznym leku, były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów obejmował znaczące, lecz odwracalne zaburzenia u obu płci, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wiąże się z hamowaniem syntezy androgenów.
abirateron octan, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, mechanizm farmakologiczny, nadnercze, narząd rozrodczy, narząd wrażliwy na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, synteza steroidów, testosteron krążący, tkanka sutka, toksyczność dla ryb, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu zwierząt, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach zwierzęcych przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (myszy rasH2) i 1-3 mg/kg mc./dobę (szczury), z występowaniem nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badania in vitro, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangialne, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyty krwi obwodowej, mysz transgeniczna, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność wielokrotnego podania, trzustka zewnątrzwydzielnicza, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Szczepionka bakteryjna Polyvaccinum, dostępna w trzech wariantach stężeniowych: submite, mite i forte, zawiera inaktywowane bakterie w różnych stężeniach wyrażonych w milionach komórek na 1 ml zawiesiny. Warianty różnią się stężeniem poszczególnych szczepów, m.in. Staphylococcus aureus (od 5 do 500 mln/ml), Streptococcus pneumoniae (od 1 do 100 mln/ml) oraz Escherichia coli (od 2 do 200 mln/ml). Każda seria szczepionki podlega rygorystycznym badaniom toksyczności zgodnym z Farmakopeą Europejską, obejmującym ocenę toksyczności ostrej, pirogenności, sterylności oraz obecności substancji resztkowych, co zapewnia bezpieczeństwo przedkliniczne produktu przeznaczonego do stosowania u ludzi.
badanie pirogenności, badanie toksyczności, bakterie inaktywowane, dwoinka nieżytowa, Farmakopea Europejska, gronkowiec, gronkowiec naskórkowy, gronkowiec złocisty, immunogenność szczepionki, paciorkowiec, paciorkowiec ropotwórczy, paciorkowiec ślinowy, pałeczka Gram-ujemna, pałeczka hemofilna, pałeczka okrężnicy, pałeczka zapalenia płuc, pneumokok, reaktogenność szczepionki, szczepionka bakteryjna nieswoista, toksyczność ostra, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Difenhydramina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Difenhydramina (diphenhydramini hydrochloridum) wykazuje działanie przeciwhistaminowe i jest szeroko stosowana w różnych postaciach farmaceutycznych. Badania elektrofizjologiczne in vitro wskazują, że substancja ta blokuje szybki opóźniony prostownik kanału potasowego oraz wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego, jednak efekty te pojawiają się przy stężeniach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. W związku z tym istnieje potencjalne ryzyko wywołania arytmii typu torsade de pointes, zwłaszcza w obecności czynników predysponujących, co potwierdzają opisy kliniczne. Testy mutagenności in vitro nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie potwierdziły działania rakotwórczego. Działania embriotoksyczne obserwowano u królików i myszy przy dawkach przekraczających 15-50 mg/kg mc., jednak nie stwierdzono teratogenności.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, chlorowodorek difenhydraminy, difenhydramina, działanie przeciwhistaminowe, działanie teratogenne, efekt mutagenny, embriotoksyczność, kanał potasowy, kancerogeneza, model zwierzęcy, mutagenność, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, stężenie terapeutyczne, torsade de pointes, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupiron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rupatadyny, substancji czynnej leku Rupiron, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy dawkach terapeutycznych. Badania elektrofizjologiczne na zwierzętach (szczury, świnki morskie, psy) oraz na sklonowanych ludzkich kanałach potasowych HERG wykazały, że nawet dawki ponad 100-krotnie wyższe niż kliniczna (10 mg) nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, QRS ani zaburzeń rytmu serca. Metabolit 3-hydroksydesloratadyna w stężeniach do 2000-krotnie wyższych niż maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce terapeutycznej nie wpływał na potencjały czynnościowe włókien Purkiniego. Dodatkowo rupatadyna nie kumuluje się w tkance serca, co potwierdzono badaniami dystrybucji tkankowej u szczurów z użyciem substancji znakowanej radioaktywnie.
3-hydroksydesloratadyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dystrybucja tkankowa, działanie toksyczne, gen HERG, kanał potasowy, niecałkowite kostnienie, NOAEL, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał czynnościowy, rupatadyna, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, włókno Purkiniego, wpływ na płodność, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bigetra 110 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Bigetra, obejmowała badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz potencjału genotoksycznego, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Zaobserwiane efekty toksyczne były związane z farmakodynamicznym działaniem przeciwkrzepliwym, będącym wynikiem bezpośredniej inhibicji trombiny. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u pacjentów), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Dodatkowo, przy dawkach toksycznych (5-10-krotność ekspozycji u pacjentów) u szczurów i królików odnotowano zmniejszenie masy ciała płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych. W badaniach pre- i postnatalnych dawki 4-krotnie wyższe od ekspozycji klinicznej wiązały się ze zwiększoną śmiertelnością płodów.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, biodegradacja, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, ekspozycja w osoczu, farmakologia, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, płodność, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe płodu, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Dabigatran Etexilate Viatris, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnych dawek były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, wpływającym na procesy krzepnięcia. W badaniach reprodukcyjnych u samic podawano dawki do 70 mg/kg masy ciała (5-krotność ekspozycji osoczowej u pacjentów), co skutkowało zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż terapeutyczne zaobserwowano teratogenne efekty, takie jak zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja osoczowa, epizod krwotoczny, genotoksyczność, inhibitor trombiny, płodność samicy, proces krzepnięcia, śmiertelność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inegy 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum. Badania przedkliniczne wykazały wysoką tolerancję obu substancji, z LD₅₀ ≥ 1000 mg/kg u myszy i szczurów oraz brakiem klinicznych objawów toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg ezetymibu i 1000 mg/kg symwastatyny. W badaniach klinicznych ezetymib w dawkach do 50 mg/dobę przez 14 dni oraz 40 mg/dobę przez 56 dni był dobrze tolerowany, a przypadki przedawkowania ezetymibu i symwastatyny (do 3,6 g) nie skutkowały poważnymi działaniami niepożądanymi ani długotrwałymi następstwami.
antidotum, badanie toksyczności, dawka śmiertelna LD50, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, ezetymib i symwastatyna, hipercholesterolemia pierwotna, leczenie objawowe i podtrzymujące, lek INEGY, miopatia i rabdomioliza, objawy żołądkowo-jelitowe, ostra toksyczność, procedury terapeutyczne, przedawkowanie ezetymibu, przedawkowanie symwastatyny, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mantreda 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Mantreda, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając istotnych zagrożeń farmakologicznych ani genotoksycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują, że obserwowane efekty wynikają głównie z mechanizmu przeciwzakrzepowego substancji. U szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny przy długotrwałym stosowaniu. Rywaroksaban nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aktywność farmakodynamiczna, badanie pourodzeniowe, badanie toksyczności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, krwawienie okołoporodowe, obniżona żywotność potomstwa, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na zarodek, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe