Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania cyklezonidu

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa stosowania cyklezonidu przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, które objęły standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, ocenę potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi stosujących ten lek w zalecanych dawkach terapeutycznych.¹

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję

W badaniach na modelach zwierzęcych oceniających toksyczny wpływ na reprodukcję zaobserwowano, że glikokortykosteroidy, do których należy cyklezonid, mogą wywoływać charakterystyczne wady rozwojowe. Najczęściej obserwowano rozszczep podniebienia oraz różnego rodzaju zniekształcenia w rozwoju kośćca. Należy jednak podkreślić, że wyniki tych badań na zwierzętach wydają się nie mieć istotnego znaczenia klinicznego dla pacjentów stosujących cyklezonid w zalecanych dawkach terapeutycznych.²

Wpływ na układ rozrodczy

Istotne wyniki uzyskano w dwóch 12-miesięcznych badaniach na psach, w których zaobserwowano zmiany w jajnikach (atrofia) po podaniu największych dawek cyklezonidu. Efekt ten wystąpił przy ekspozycji ogólnoustrojowej 5,27-8,34 razy większej niż ekspozycja obserwowana u ludzi przy dawce 160 μg na dobę. Atrofia jajników jako objaw toksyczności jest istotnym punktem końcowym w ocenie bezpieczeństwa, jednak znaczenie kliniczne tych danych w odniesieniu do ludzi pozostaje nieustalone, szczególnie przy stosowaniu dawek terapeutycznych.³

Wpływ w okresie ciąży i długoterminowe konsekwencje

Badania przedkliniczne z wykorzystaniem innych glikokortykosteroidów dostarczyły dodatkowych danych na temat potencjalnych efektów stosowania tej grupy leków w okresie ciąży. Wykazano, że podawanie dawek farmakologicznych glikokortykosteroidów w czasie ciąży może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia:

• Opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego płodu
• Chorób układu krążenia w wieku dorosłym
• Zaburzeń metabolicznych w późniejszym życiu
• Trwałych zmian w gęstości receptorów glikokortykosteroidowych
• Zaburzeń w zakresie obrotu neuroprzekaźników
• Zmian behawioralnych

Należy jednak podkreślić, że powyższe badania dotyczyły innych glikokortykosteroidów, a znaczenie tych obserwacji dla ludzi stosujących cyklezonid w postaci wziewnej nie zostało jeszcze określone. Warto zauważyć, że podanie wziewne zazwyczaj wiąże się z mniejszą ekspozycją ogólnoustrojową w porównaniu do innych dróg podania.⁴

Podsumowując, dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cyklezonidu wskazują na typowy profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla glikokortykosteroidów, a obserwowane działania niepożądane występowały głównie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie tych obserwacji dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych.⁵