Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Vemonis Ultra 400 mg + 60 mg + 80 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Produkt leczniczy Vemonis Ultra zawiera trzy substancje czynne: metamizol sodowy, kofeinę oraz chlorowodorek drotaweryny. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania każdej z tych substancji, oparte na wynikach badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, potencjału kancerogennego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu.¹

Metamizol – badania toksyczności

Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu metamizolu przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury i psy) z zastosowaniem różnych dróg podania (doustnie, dożylnie, podskórnie) wykazały szereg efektów biologicznych. Zaobserwowano przede wszystkim zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz obniżoną konsumpcję pożywienia. Ponadto odnotowano zwiększenie liczby retikulocytów i ciałek Heinza we krwi zwierząt doświadczalnych, a także powiększenie masy wątroby, nerek i śledziony.²

Metamizol – potencjał kancerogenny

W badaniach potencjału kancerogennego metamizolu przeprowadzonych na myszach wykazano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby lub wzrost masy wątroby bez towarzyszących zmian histopatologicznych. Istotną obserwacją jest fakt, że guzy wątroby występujące u niektórych szczepów myszy były prawdopodobnie spowodowane działaniem niegenotoksycznym, obejmującym mechanizm hepatotoksyczności.³

Metamizol – wpływ na rozwój embrionalny

Badania teratogenności metamizolu przeprowadzone w modelu zarodka kurczęcia, który jest uznawany za model odpowiadający pierwszemu miesiącowi rozwoju zarodkowego u ssaków, wykazały, że metamizol w dawkach 30 mg/kg i 90 mg/kg był związany ze zwiększoną częstością występowania wad cewy nerwowej.⁴

Metamizol – toksyczność reprodukcyjna u szczurów Sprague-Dawley

W badaniu toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzonym na szczurach rasy Sprague-Dawley podawano doustnie metamizol w dawkach 0, 100, 250 lub 625 mg/kg masy ciała na dobę. Leczenie samców pokolenia F0 rozpoczęto 10 tygodni przed kryciem. Samice pokolenia F0 były leczone przez 2 tygodnie przed kryciem, a następnie kontynuowano podawanie leku w okresie ciąży i laktacji. Analizę efektów przeprowadzono po 20 dniach ciąży.⁵

Wyniki tego badania pokazały, że dawka 625 mg/kg mc./dobę wykazywała toksyczność zarówno dla samic, jak i samców. W tej grupie dawkowej odnotowano 6 zgonów związanych z krwotokiem z żołądka, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie spożycia pokarmów oraz powiększenie śledziony. Ponadto w grupie otrzymującej najwyższą dawkę (625 mg/kg mc./dobę) obserwowano znaczne zmniejszenie liczby urodzonych młodych na samicę oraz obniżone przeżycie młodych do 4 dnia laktacji. Warto zauważyć, że odsetek przeżycia młodych był również obniżony przy dawce 250 mg/kg mc./dobę.⁶

Metamizol – toksyczność reprodukcyjna u szczurów Wistar

W innym badaniu, grupa 30 samców i 30 samic szczurów rasy Wistar otrzymywała dietę zawierającą metamizol w ilości 0, 1000, 3000 lub 9000 mg/kg pokarmu, co odpowiadało w przybliżeniu dawkom 0, 100, 300 i 900 mg metamizolu/kg masy ciała/dobę. Leczenie rozpoczęto 60 dni przed kryciem, a leczenie samic kontynuowano w czasie ciąży i laktacji. Połowa samic została uśmiercona w 21 dniu ciąży w celu oceny parametrów rozwojowych.⁷

Wyniki tego badania wykazały, że wzrost masy ciała u zwierząt rodzicielskich uległ znacznemu obniżeniu w grupach otrzymujących 3000 i 9000 mg/kg paszy. W grupie otrzymującej najwyższą dawkę (9000 mg/kg paszy) liczba zagnieżdżonych zarodków znacznie spadła. Jednocześnie istotne jest, że w badaniu tym nie zaobserwowano dowodów na teratogenne działanie metamizolu.⁸

Kofeina – dane o bezpieczeństwie przedklinicznym

W badaniach przedklinicznych dotyczących kofeiny, przeprowadzonych na szczurach i myszach, wady rozwojowe zaobserwowano dopiero po podaniu dużej dawki, która wykazywała działanie toksyczne dla organizmu matki. Istotne jest, że efekty te wystąpiły tylko przy zastosowaniu specyficznych metod podania – dootrzewnowo lub poprzez zgłębnik, co wiąże się z gwałtownym wzrostem stężenia substancji czynnej w organizmie (podanie w bolusie).⁹

Drotaweryna – dane o bezpieczeństwie przedklinicznym

Badania przedkliniczne przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych skutków stosowania drotaweryny w odniesieniu do ciąży oraz rozwoju zarodka i płodu. Oznacza to, że w badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano działania teratogennego ani embriotoksycznego drotaweryny.¹⁰

Zestawienie kluczowych wyników badań przedklinicznych