zapalenie przewodów żółciowych
Wskazanie

Zapalenie przewodów żółciowych (cholangitis) to poważne schorzenie, charakteryzujące się stanem zapalnym dróg żółciowych, który najczęściej rozwija się w wyniku ich niedrożności i zakażenia bakteryjnego. Najczęstszą przyczyną zapalenia przewodów żółciowych jest kamica żółciowa, ale może być ono również spowodowane zwężeniem dróg żółciowych, guzami, pasożytami lub innymi stanami utrudniającymi odpływ żółci.

Objawy zapalenia przewodów żółciowych obejmują tzw. triadę Charcota: ból w prawym podżebrzu, gorączkę z dreszczami oraz żółtaczkę. W cięższych przypadkach może dojść do rozwoju pięcioelementowego zespołu Reynoldsa, gdy dodatkowo pojawia się hipotonia i zaburzenia świadomości. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone parametry zapalne, bilirubina, enzymy wątrobowe) oraz obrazowe (USG, tomografia komputerowa, cholangiografia rezonansu magnetycznego).

Leczenie zapalenia przewodów żółciowych opiera się na antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania oraz przywróceniu drożności dróg żółciowych. Wśród antybiotyków stosowanych w Polsce można wymienić: Tarcefandol (ceftriakson), Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Amoksiklav (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Cipronex (ciprofloksacyna) czy Metronidazol. W przypadku ciężkiego zakażenia może być konieczne zastosowanie karbapenemów, takich jak Meronem (meropenem) lub Invanz (ertapenem).

Przywrócenie drożności dróg żółciowych najczęściej wykonuje się endoskopowo poprzez ECPW (endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną) z papillotomią i ewentualnym usunięciem złogów lub założeniem stentu. W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna. W ciężkich przypadkach można stosować także leki wspomagające pracę wątroby, jak Essentiale Forte (fosfolipidy), Proursan (kwas ursodeoksycholowy) czy Heparegen.

Największe trudności w leczeniu zapalenia przewodów żółciowych wiążą się z narastającą opornością bakterii na antybiotyki, szczególnie u pacjentów po wielokrotnych hospitalizacjach. Problematyczne mogą być również nawracające epizody cholangitis u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami dróg żółciowych, jak pierwarne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC). Wyzwaniem terapeutycznym są także pacjenci z anatomicznie trudnym dostępem do dróg żółciowych, np. po operacjach żołądka metodą Roux-en-Y, gdzie standardowe ECPW może być niemożliwe do wykonania i konieczne jest zastosowanie technik wspomaganych enteroskopowo lub przezskórnie.