ból głowy typu napięciowego
Wskazanie

Ból głowy typu napięciowego (TTH – Tension-Type Headache) to najczęstszy rodzaj bólu głowy, charakteryzujący się obustronnym, uciskającym lub ściskającym dyskomfortem o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Typowo nie towarzyszy mu nasilenie bólu podczas rutynowej aktywności fizycznej. Może występować w formie epizodycznej (sporadycznej) lub przewlekłej, gdy dolegliwości utrzymują się przez co najmniej 15 dni w miesiącu przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

W leczeniu bólu głowy typu napięciowego stosuje się zarówno leczenie doraźne, jak i profilaktyczne. W terapii doraźnej wykorzystuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak: Ibuprom, Nurofen, Ibufen (ibuprofen), Apap, Panadol (paracetamol), Pyralgina (metamizol), Naproxen, Anapran (naproksen) czy Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen). W przypadku przewlekłych bólów głowy stosuje się leczenie profilaktyczne, głównie przy użyciu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, jak Amitryptylina czy Doxepin.

Największą trudnością w leczeniu bólów głowy typu napięciowego jest identyfikacja i eliminacja czynników wywołujących, takich jak stres, nieprawidłowa postawa ciała czy zaburzenia snu. Problemem jest również ryzyko rozwoju polekowego bólu głowy przy zbyt częstym stosowaniu leków przeciwbólowych. Wyzwaniem terapeutycznym bywa także różnicowanie z innymi rodzajami bólów głowy, szczególnie migreną, która może wymagać odmiennego podejścia terapeutycznego.

W kompleksowym leczeniu bólów napięciowych, oprócz farmakoterapii, kluczowe znaczenie mają metody niefarmakologiczne: techniki relaksacyjne, fizjoterapia, akupunktura czy terapia poznawczo-behawioralna. U pacjentów z przewlekłym TTH często konieczne jest zastosowanie interdyscyplinarnego podejścia z udziałem neurologa, psychiatry i fizjoterapeuty, co znacząco poprawia skuteczność leczenia.