zespół drażliwego jelita grubego z wzdęciami jelit
Wskazanie

Zespół drażliwego jelita grubego (IBS) z wzdęciami jelit to funkcjonalne zaburzenie przewodu pokarmowego charakteryzujące się przewlekłym dyskomfortem brzusznym, zmianami rytmu wypróżnień oraz nasilonymi wzdęciami. Wzdęcia w IBS są jednym z najbardziej uciążliwych objawów dla pacjentów, występującym u około 80% chorych. Schorzenie to diagnozuje się na podstawie kryteriów rzymskich IV po wykluczeniu organicznych przyczyn dolegliwości.

W leczeniu IBS z wzdęciami stosuje się kompleksowe podejście, obejmujące modyfikację diety, leczenie farmakologiczne i wsparcie psychologiczne. Spośród preparatów farmakologicznych dostępnych w Polsce stosuje się: leki rozkurczowe (Duspatalin, No-Spa, Mebeverine), przeciwwzdęciowe (Espumisan, Simeticon, Infacol), probiotyki (Acidolac, Lactoral, Enterol, Prolacsan), leki działające na receptory serotoninowe (Zofran), a także leki przeciwdepresyjne w małych dawkach (Amitryptylina, Doxepin) w przypadku dominującego bólu. Coraz powszechniejsze staje się stosowanie leków działających bezpośrednio na motorykę jelit, jak Dicopeg, Linaclotide czy Prucalopride.

Największe trudności w leczeniu IBS z wzdęciami wynikają z chronicznego charakteru schorzenia i jego wieloczynnikowej patogenezy. Wyzwanie stanowi indywidualna reakcja pacjentów na leczenie – lek skuteczny u jednego chorego może nie przynosić ulgi innemu. Dodatkowo, pacjenci często przejawiają lęk przed spożywaniem posiłków z obawy przed zaostrzeniem objawów, co prowadzi do pogorszenia stanu odżywienia. Istotnym problemem jest także współwystępowanie zaburzeń psychicznych, głównie depresji i zaburzeń lękowych, które mogą nasilać objawy IBS. Skuteczne leczenie wymaga długotrwałej współpracy lekarza z pacjentem i często wielokierunkowego podejścia terapeutycznego.