kamica pęcherzyka żółciowego
Wskazanie

Kamica pęcherzyka żółciowego (cholelithiasis) to schorzenie polegające na tworzeniu się złogów (kamieni) w pęcherzyku żółciowym. Najczęściej występują kamienie cholesterolowe (około 80% przypadków), rzadziej barwnikowe lub mieszane. Choroba często przebiega bezobjawowo, ale może prowadzić do ostrych lub przewlekłych dolegliwości bólowych w prawym podżebrzu, nudności, wymiotów oraz nietolerancji tłustych pokarmów.

Rozpoznanie kamicy opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej, które cechuje się wysoką czułością i swoistością. W diagnostyce wykorzystuje się również tomografię komputerową, rezonans magnetyczny oraz endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ECPW) w przypadkach kamicy przewodowej.

Leczenie farmakologiczne kamicy pęcherzyka żółciowego obejmuje głównie kontrolę objawów. W ostrych napadach kolki żółciowej stosuje się leki przeciwbólowe i rozkurczowe, takie jak: Buscopan (butylobromek hioscyny), No-Spa (drotaweryna), Papaverinum (papaweryna) oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne jak Ketonal (ketoprofen) czy Pyralgina (metamizol). W przypadku infekcji dróg żółciowych włącza się antybiotykoterapię, np. Cipronex (ciprofloksacyna), Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym).

W próbach rozpuszczania kamieni cholesterolowych stosowano kwas ursodeoksycholowy (Ursopol, Ursocam), jednak metoda ta ma ograniczoną skuteczność i wysoki odsetek nawrotów. Ostatecznym i najskuteczniejszym leczeniem objawowej kamicy jest zabieg chirurgiczny – cholecystektomia, najczęściej wykonywana metodą laparoskopową.

Największe trudności w leczeniu kamicy pęcherzyka żółciowego wiążą się z powikłaniami, takimi jak ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, ostre zapalenie trzustki czy niedrożność przewodu żółciowego wspólnego. Wyzwaniem pozostaje również leczenie pacjentów z przeciwwskazaniami do zabiegu operacyjnego oraz chorych z kamicą przewodową współistniejącą z kamicą pęcherzyka. W takich przypadkach konieczne jest często łączenie metod endoskopowych (ECPW z papillotomią) z leczeniem chirurgicznym, co wymaga współpracy specjalistów z różnych dziedzin.