stany skurczowe odźwiernika żołądka
Wskazanie

Stany skurczowe odźwiernika żołądka to zaburzenia funkcji mięśni odźwiernika, które prowadzą do utrudnionego opróżniania żołądka. Objawiają się one uczuciem pełności po posiłkach, nudnościami, wymiotami, bólem w nadbrzuszu, utratą masy ciała oraz zgagą. Najczęściej występują jako element innych schorzeń, takich jak choroba wrzodowa, refluks żołądkowo-przełykowy, nerwica żołądka czy pyloric stenosis u niemowląt.

W farmakoterapii stanów skurczowych odźwiernika stosuje się przede wszystkim leki rozkurczowe. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Buscopan, Duspatalin, No-Spa, Mebeweryna. W przypadkach o podłożu nerwicowym pomocne mogą być leki z grupy benzodiazepin (np. Relanium, Xanax) lub leki przeciwdepresyjne o działaniu przeciwlękowym (np. Zoloft, Elicea). Przy współistniejącym zapaleniu błony śluzowej stosuje się inhibitory pompy protonowej, takie jak Controloc, Nolpaza, Emanera czy Ortanol.

Największym wyzwaniem w leczeniu stanów skurczowych odźwiernika jest prawidłowa diagnostyka różnicowa, gdyż podobne objawy mogą towarzyszyć wielu innym schorzeniom przewodu pokarmowego. Kluczowe jest wykluczenie organicznych przyczyn zaburzeń, w tym nowotworów, zwężenia odźwiernika czy choroby wrzodowej. W przypadku stanów opornych na leczenie farmakologiczne, szczególnie przy zwężeniu odźwiernika, konieczne może być leczenie endoskopowe (dylatacja balonowa) lub zabieg chirurgiczny (pyloroplastyka). Dodatkowo trudność stanowi różnicowanie stanów czynnościowych od organicznych oraz dobór optymalnej terapii dostosowanej do indywidualnego przypadku.