zaparcia spastyczne
Wskazanie

Zaparcia spastyczne to stan charakteryzujący się nieprawidłową pracą mięśni okrężnicy, które nadmiernie kurczą się podczas pasażu jelitowego. Objawia się to utrudnionym wypróżnianiem, bólem brzucha, wzdęciami oraz uczuciem niepełnego wypróżnienia. Ten typ zaparć często występuje w zespole jelita drażliwego z dominującym zaparciem (IBS-C) i może być związany z nadwrażliwością trzewną oraz zaburzeniami osi mózgowo-jelitowej.

W leczeniu zaparć spastycznych stosuje się preparaty rozkurczowe, które zmniejszają napięcie mięśni gładkich jelit. W Polsce dostępne są leki zawierające mebewerynę (Duspatalin, Mebeverine), drotawerynę (No-Spa, Detrox), alwerynę w połączeniu z symetykonem (Meteospasmyl) oraz hioscynę (Buscopan). U pacjentów z przewlekłymi zaparciami spastycznymi stosuje się także leki przeczyszczające osmotyczne jak makrogol (Forlax, Dicopeg) oraz prokinetyki jak prukalopryd (Resolor).

Największym wyzwaniem w leczeniu zaparć spastycznych jest ustalenie właściwego schematu terapeutycznego dostosowanego do indywidualnych potrzeb pacjenta. Często konieczne jest łączenie różnych grup leków oraz modyfikacja stylu życia, w tym diety bogatej w błonnik rozpuszczalny i odpowiednie nawodnienie. Trudnością jest również różnicowanie z innymi przyczynami zaparć oraz opornymi na leczenie przypadkami, które mogą wymagać bardziej zaawansowanych metod diagnostycznych, w tym badań manometrycznych.

Ważnym elementem terapii jest też leczenie współistniejących zaburzeń, takich jak depresja czy lęk, które mogą nasilać objawy zaparć spastycznych. W przypadkach opornych na standardowe leczenie rozważa się terapie alternatywne, w tym hipnoterapię ukierunkowaną na jelita, biofeedback oraz akupunkturę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać konsultacji w specjalistycznych ośrodkach zajmujących się zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego.