choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
Wskazanie

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem ubytków w błonie śluzowej tych narządów. Najczęstszymi przyczynami są zakażenie bakterią Helicobacter pylori oraz długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Choroba objawia się bólem w nadbrzuszu, często występującym na czczo lub po posiłkach, zgagą, wzdęciami, nudnościami i wymiotami.

W leczeniu choroby wrzodowej stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) to leki pierwszego wyboru, które hamują wydzielanie kwasu solnego. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające omeprazol (Helicid, Losec, Polprazol), pantoprazol (Controloc, Nolpaza, Pantopraz), esomeprazol (Nexium, Emanera) czy rabeprazol (Pariet). Alternatywnie stosuje się antagonisty receptora H2: ranitydynę (Ranigast, Zantac) czy famotydynę (Famotidyna, Pepfamina).

W przypadku zakażenia H. pylori konieczna jest eradykacja bakterii. Stosuje się terapię trójlekową obejmującą IPP oraz dwa antybiotyki (najczęściej amoksycylinę i klarytromycynę lub metronidazol). Na rynku dostępne są też preparaty złożone jak Helicid Control czy Pylera. W leczeniu wspomagającym stosuje się leki zobojętniające kwas solny (Alugastrin, Maalox, Rennie) oraz leki osłaniające błonę śluzową (sukralfat – Venter, sole bizmutu – De-Nol).

Największym wyzwaniem w leczeniu choroby wrzodowej jest rosnąca oporność H. pylori na antybiotyki, która zmusza do stosowania terapii poczwórnych lub sekwencyjnych. Istotnym problemem jest także niestosowanie się pacjentów do zaleceń terapeutycznych, zwłaszcza w przypadku terapii eradykacyjnych, gdzie konieczne jest jednoczesne przyjmowanie kilku leków. Dodatkową trudnością jest zapobieganie nawrotom, co wymaga od pacjenta modyfikacji stylu życia, w tym rezygnacji z używek (alkohol, papierosy), unikania stresu oraz leków uszkadzających błonę śluzową (NLPZ).

W przypadku powikłań choroby wrzodowej, takich jak krwawienie, perforacja czy zwężenie odźwiernika, konieczne może być leczenie chirurgiczne. Dlatego tak ważna jest wczesna diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego, aby zapobiec tym groźnym komplikacjom.