uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołane przez czynniki wrzodotwórcze
Wskazanie

Uszkodzenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołane przez czynniki wrzodotwórcze to stan chorobowy polegający na naruszeniu integralności wyściełającej je błony śluzowej. Do głównych czynników wrzodotwórczych zalicza się zakażenie bakterią Helicobacter pylori, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), nadmierne spożycie alkoholu, palenie tytoniu oraz przewlekły stres. Uszkodzenia mogą mieć różny stopień nasilenia – od powierzchownych nadżerek po głębokie owrzodzenia sięgające głębszych warstw ściany przewodu pokarmowego.

W leczeniu tych uszkodzeń stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) stanowią podstawę terapii, zmniejszając wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak Controloc (pantoprazol), Helicid (omeprazol), Gasec (omeprazol), Nexium (esomeprazol) czy Dexilant (dekslansoprazol). W przypadku infekcji H. pylori konieczne jest zastosowanie eradykacji za pomocą antybiotyków, często w połączeniu z IPP – terapia potrójna lub poczwórna zawierająca m.in. klarytromycynę, amoksycylinę i metronidazol (preparaty: Klacid, Amoksiklav, Metronidazol). Leki zobojętniające kwas solny (Rennie, Maalox, Gaviscon) przynoszą doraźną ulgę w objawach.

W przypadku uszkodzeń wywołanych przez NLPZ stosuje się również gastroprotekcję w postaci mizoprostolu (Cytotec) lub sukralfatu (Venter), który tworzy ochronną warstwę na uszkodzonej błonie śluzowej. W niektórych przypadkach stosuje się również preparaty zawierające bismut (De-Nol), które wspomagają gojenie owrzodzeń i działają przeciwbakteryjnie przeciwko H. pylori.

Największe trudności w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej żołądka i dwunastnicy stanowi identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego uszkodzenie, szczególnie gdy pacjent nie może odstawić NLPZ ze względu na choroby współistniejące. Problemem jest również narastająca oporność H. pylori na antybiotyki, co zmniejsza skuteczność standardowych schematów eradykacji. Kolejnym wyzwaniem jest niska adherencja pacjentów do zaleceń dotyczących modyfikacji stylu życia oraz regularne przyjmowanie przepisanych leków. U niektórych pacjentów, pomimo prawidłowego leczenia, dochodzi do nawrotów owrzodzeń, co wymaga długotrwałej terapii podtrzymującej oraz regularnych kontroli endoskopowych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl