nadkwaśność soku żołądkowego
Wskazanie
Nadkwaśność soku żołądkowego (nadmierna kwasowość) to stan, w którym dochodzi do zwiększonego wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Stan ten jest ściśle związany z chorobą refluksową przełyku (GERD), chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz dyspepsją czynnościową. Nadkwaśność objawia się zgagą, pieczeniem w nadbrzuszu, kwaśnym odbijaniem, bólem w okolicy mostka, a w ciężkich przypadkach także trudnościami w połykaniu.
W leczeniu nadkwaśności stosuje się kilka grup leków. Najskuteczniejsze są inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak: Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), Emanera (esomeprazol), Nexium (esomeprazol), Helides (esomeprazol), Lanzul (lansoprazol) czy Zalanzo (lansoprazol). Drugą grupą są antagoniści receptora H2, np. Famotydyna WZF (famotydyna) czy Ranigast (ranitydyna). W terapii stosuje się również leki zobojętniające kwas solny: Maalox, Gaviscon, Alugastrin, Rennie, a także leki prokinetyczne jak Metoclopramidum WZF (metoklopramid) czy Iberogast (preparat ziołowy).
Największym wyzwaniem w leczeniu nadkwaśności jest identyfikacja i wyeliminowanie czynników wywołujących dolegliwości. Częste trudności to nieprzestrzeganie przez pacjentów zaleceń dotyczących modyfikacji stylu życia (unikanie pokarmów nasilających wydzielanie kwasu, zaprzestanie palenia tytoniu, redukcja masy ciała). Problemem jest także rozwój oporności na IPP, co wymaga zwiększania dawek lub zmiany strategii terapeutycznej. U części pacjentów występuje nawrót objawów po odstawieniu leków, co zmusza do prowadzenia terapii przewlekłej, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaburzenia wchłaniania wapnia, magnezu czy witaminy B12.
W leczeniu nadkwaśności kluczowe jest indywidualne podejście, łączące farmakoterapię z modyfikacją stylu życia. W przypadkach opornych na leczenie należy wykluczyć inne przyczyny dolegliwości, takie jak infekcja Helicobacter pylori, czy rzadsze schorzenia, w tym zespół Zollingera-Ellisona. Długotrwałe leczenie powinno być monitorowane przez lekarza, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności terapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Alugastrin – Tabletki do rozgryzania i żucia – 340 mg
Produkt leczniczy zawiera 340 mg dihydroksyglinowo-sodowego węglanu i jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia o miętowym smaku. Stosuje się go w celu łagodzenia objawów nadkwaśności soku żołądkowego oraz epizodycznej choroby refluksowej przełyku, takich jak zgaga i kwaśne odbijanie. Lek jest również wskazany przy uszkodzeniach błony śluzowej żołądka i dwunastnicy wywołanych przez czynniki wrzodotwórcze, np. niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ponadto stosuje się go w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Rennie Fruit – Tabletki do ssania – 680 mg + 80 mg
Produkt zawiera wapń węglan oraz magnez węglan ciężki, które działają przeciwkwasowo. Stosuje się go w celu łagodzenia objawów nadkwaśności żołądka, takich jak zgaga, niestrawność czy wzdęcia. Tabletki przeznaczone są do ssania, co umożliwia szybkie działanie. Preparat pomaga także w łagodzeniu uczucia pełności i nudności w nadbrzuszu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Rennie Antacidum – Tabletki do ssania – 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy zawiera wapnia węglan oraz magnezu węglan ciężki, które neutralizują nadmiar kwasu żołądkowego. Tabletki do ssania stosuje się w celu ulgowania objawów związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego. Lek jest wskazany przy zgadze, niestrawności, wzdęciach, nudnościach oraz uczuciu pełności w nadbrzuszu. Działa szybko na dolegliwości takie jak odbijanie i uczucie ciężkości.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Alugastrin – Zawiesina doustna – 1,02 g/15 ml
Produkt leczniczy jest zawiesiną doustną zawierającą 1,02 g dihydroksyglinowo-sodowego węglanu w każdej dawce 15 ml. Składniki dodatkowe to m.in. sorbitol oraz związki parahydroksybenzoesanu. Stosuje się go objawowo w nadkwaśności soku żołądkowego, epizodycznej chorobie refluksowej przełyku oraz w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej wywołanych przez czynniki wrzodotwórcze. Lek jest także wskazany w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku