odbijanie
Wskazanie

Odbijanie, inaczej określane jako refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), to schorzenie polegające na cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. Objawia się uczuciem pieczenia za mostkiem (zgaga), kwaśnym odbijaniem, bólem w klatce piersiowej, trudnościami w połykaniu oraz przewlekłym kaszlem. Może występować zarówno u dorosłych, jak i u niemowląt, gdzie często manifestuje się jako ulewanie pokarmu.

W leczeniu refluksu stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) stanowią najskuteczniejszą grupę i należą do nich m.in.: Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), IPP (omeprazol), Emanera (esomeprazol), Helides (esomeprazol) czy Polprazol (omeprazol). Leki z grupy H2-blokerów, takie jak Ranigast (ranitydyna), są stosowane jako uzupełnienie terapii. W łagodniejszych przypadkach wykorzystuje się leki zobojętniające kwas żołądkowy: Maalox, Rennie, Gaviscon czy Alugastrin.

Prokinetyki, które przyspieszają opróżnianie żołądka, takie jak Metoclopramid Polpharma (metoklopramid) czy Itoprid (itopryd), mogą być pomocne w przypadkach z zaburzoną perystaltyką. W odbijaniu u niemowląt stosuje się specjalne preparaty zagęszczające pokarm jak Nutriton, czy farmaceutyki, np. Espumisan dla niemowląt.

Największe trudności w leczeniu refluksu wiążą się z koniecznością długotrwałej terapii i możliwością wystąpienia oporności na leki. Pacjenci często przerywają leczenie po ustąpieniu objawów, co prowadzi do nawrotów. Istotnym wyzwaniem jest również prawidłowa diagnostyka różnicowa, gdyż objawy refluksu mogą przypominać chorobę wieńcową czy astmę. U 30-40% pacjentów występuje refluks nieodpowiadający na standardowe leczenie IPP, co wymaga zastosowania alternatywnych strategii terapeutycznych, a czasem interwencji chirurgicznej (fundoplikacja metodą Nissena).

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl