toksyczność rozwojowa
Toksyczność rozwojowa to termin medyczny odnoszący się do niekorzystnego wpływu substancji chemicznych, leków lub innych czynników na rozwój organizmu, szczególnie w okresie prenatalnym. Obejmuje ona wszelkie zaburzenia rozwojowe powstające w wyniku ekspozycji płodu na czynniki szkodliwe, które mogą prowadzić do wad wrodzonych, zaburzeń wzrostu, dysfunkcji narządów lub śmierci płodu.
Czynniki o potencjale toksyczności rozwojowej mogą wywoływać różnorodne efekty w zależności od dawki, czasu ekspozycji oraz okresu rozwojowego, w którym doszło do narażenia. Szczególnie wrażliwe są okresy organogenezy (4-10 tydzień ciąży u ludzi), kiedy formują się podstawowe struktury narządów. Ekspozycja w tym czasie może prowadzić do poważnych wad strukturalnych, podczas gdy narażenie w późniejszych etapach ciąży częściej skutkuje zaburzeniami funkcjonalnymi lub opóźnieniem wzrostu.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności rozwojowej ma kluczowe znaczenie przy klasyfikacji bezpieczeństwa leków w ciąży, kategoryzacji substancji chemicznych oraz formułowaniu zaleceń dla kobiet ciężarnych. Badania nad toksycznością rozwojową obejmują modele zwierzęce oraz analizy epidemiologiczne, które pozwalają identyfikować potencjalne teratogeny i określać bezpieczne poziomy ekspozycji dla ludzi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirexan 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Mirexan, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji. Ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i brak wystarczających danych klinicznych, stosowanie dabigatranu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Badania przedkliniczne wykazały negatywny wpływ na reprodukcję u zwierząt, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawkach 70 mg/kg (5-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi), a także toksyczność rozwojową przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż u pacjentów, objawiającą się zmniejszeniem masy ciała płodów, obniżoną przeżywalnością oraz wzrostem wad rozwojowych. Brak jest danych dotyczących przenikania dabigatranu do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii Mirexanem.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, dabigatran eteksylan, implantacja zarodka, laktacja, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, Mirexan, płodność, położnictwo i ginekologia, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie leku do mleka, rozwój pre- i postnatalny, toksyczność rozwojowa, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurostop 2 mg
Przedkliniczna ocena loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Aurostop, obejmowała badania toksyczności, elektrofizjologii kardiologicznej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki wskazują, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie terapeutyczne. Elektrofizjologiczne badania serca wykazały brak istotnego wpływu na mięsień sercowy przy dawkach terapeutycznych oraz do 47-krotnego ich przekroczenia, natomiast przy ekstremalnie wysokich stężeniach obserwowano hamowanie przepływu jonów potasowych (hERG) i sodowych, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a długoterminowe testy rakotwórczości potwierdziły brak potencjału indukcji nowotworów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt kardiologiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, hamowanie przepływu jonów potasowych, laktacja, loperamidu chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, przedawkowanie, rozwój zarodka i płodu, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biorphen 0,1 mg/ml
Produkt leczniczy Biorphen, zawierający fenylefryny chlorowodorek w stężeniu 0,1 mg/ml, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. Brakuje szczegółowych informacji na temat genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz teratogenności fenylefryny. W szczególności nie dysponujemy danymi dotyczącymi wpływu fenylefryny na płodność i funkcje rozrodcze, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa przedklinicznego. W związku z tym, ocena ryzyka powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) oraz na doświadczeniu klinicznym z wieloletniego stosowania fenylefryny.
Biorphen, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek fenylefryny, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, fenylefryna, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał kancerogenny, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, toksyczność dawki, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 200 mg/5 ml
Przedkliniczne badania acyklowiru, substancji czynnej leku Hascovir (200 mg/5 ml, zawiesina doustna), wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo jednoznacznie potwierdziły bezpieczeństwo genetyczne leku, co jest szczególnie istotne w kontekście stosowania u dzieci i młodzieży. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały właściwości kancerogennych, co wspiera stosowanie acyklowiru w terapii przewlekłej. Ocena toksyczności rozwojowej i teratogenności w modelach zwierzęcych (króliki, myszy, szczury) nie wykazała działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowym podaniu, natomiast w badaniach niestandardowych wady płodów pojawiły się jedynie po podaniu toksycznych dla matek dawek podskórnych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
acyklowir, badanie na gryzoniach, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, in vitro, in vivo, model zwierzęcy, objaw toksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, spermatogeneza, substancja czynna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada płodu, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie spermatogenezy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Ranbaxy 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że toksyczność po podaniu wielokrotnym jest ograniczona i zależna od dawki. U psów obserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu przekraczającym 10-19-krotnie ekspozycję u ludzi, natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Wpływ na rozrodczość był minimalny – brak obniżenia płodności u szczurów przy wysokim narażeniu, jednak degeneracja nasieniowodów pojawiła się u gryzoni i psów przy narażeniu >26-krotnym. Badania embriotoksyczności u szczurów i królików wykazały toksyczność i wady rozwojowe przy dawkach przekraczających 21-krotne narażenie ludzkie, w tym resorpcję zarodków, zaburzenia kostnienia i anomalie kręgów. Entekawir przenika przez łożysko i do mleka, a u młodych szczurów przy ekspozycji ≥92-krotnej obserwowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodźce akustyczne, co jednak prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolzurin 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tolterodyny, substancji czynnej leku Tolzurin, wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych poza znanym profilem farmakologicznym. W badaniach reprodukcyjnych na myszach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani funkcje rozrodcze, jednak przy stężeniach w osoczu 20-krotnie (Cmax) i 7-krotnie (AUC) wyższych niż terapeutyczne obserwowano śmierć zarodków i wady wrodzone. U królików, przy stężeniach 20-krotnie (Cmax) i 3-krotnie (AUC) przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazano wad rozwojowych. Dane te wskazują na niski potencjał teratogenny tolterodyny w warunkach klinicznych.
AUC, badania reprodukcyjne, badanie elektrofizjologiczne, badanie toksykologiczne, Cmax, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, płodność, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, repolaryzacja, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozrodczość, rozwój płodowy, śmierć zarodka, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowa, tolterodyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, włókna Purkiniego, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pazopanibu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt wykazały, że lek wpływa na wiele tkanek, w tym kości, zęby, narządy rozrodcze, nerki i trzustkę, głównie poprzez hamowanie VEGFR i zakłócanie szlaków sygnalizacji VEGF. Zmiany te pojawiały się przy stężeniach w osoczu niższych niż te osiągane klinicznie. U młodych osobników zaobserwowano szczególną wrażliwość na działanie leku, z efektami takimi jak zahamowanie wzrostu, łamliwość kości i nieprawidłowy rozwój narządów przy ekspozycji stanowiącej 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji dorosłych. Działania embriotoksyczne i teratogenne występowały przy dawkach powodujących ekspozycję ponad 300 razy mniejszą niż u ludzi, obejmując zmniejszenie płodności, zwiększone straty przed- i poimplantacyjne oraz wady rozwojowe układu krążenia.
aberracja chromosomalna, ciałka żółte, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja leku, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, łamliwość kości, ogniska eozynofilii, patogeneza, pazopanib, proliferacja wątroby, rakotwórczość, receptor VEGFR, resorpcja zarodków, ruchliwość plemników, straty przedimplantacyjne, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, wady układu krążenia, wartość AUC, zahamowanie wzrostu, zanik jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebilet 5 mg
Przedkliniczne badania nebiwololu obejmowały ocenę genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia DNA u ludzi. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły karcynogenności leku w dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna była obserwowana jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych efektów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Zentiva 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaspofunginy obejmowały toksykologiczne testy na szczurach i małpach, podawanej dożylnie w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała. Zaobserwowano reakcje w miejscu wstrzyknięcia u obu gatunków, objawy uwalniania histaminy głównie u szczurów oraz hepatotoksyczność u małp. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała istotny spadek masy ciała płodów oraz zaburzenia kostnienia, w tym niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz zwiększoną częstość żeber szyjnych. Nieprawidłowości te korelowały z działaniami niepożądanymi u ciężarnych samic, zwłaszcza z uwalnianiem histaminy. Badania płodności wykazały brak negatywnego wpływu kaspofunginy na zdolności rozrodcze szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę.
badanie płodności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, histamina, karcynogenność, kaspofungina, opóźnione kostnienie, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność leku, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Ezomeprazol (Esomeprazole Zentiva, 40 mg) przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego. Oceny farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zmian narządowych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń genomu. W badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano hiperplazję komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) oraz rozwój rakowiaków żołądka, co jest związane z długotrwałą hipergastrynemią wynikającą z hamowania wydzielania kwasu solnego – mechanizmem charakterystycznym dla inhibitorów pompy protonowej.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie niepożądane, ezomeprazol, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, iniekcja podskórna, kwas żołądkowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rakowiak, reakcja zapalna, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 15 mg + 92 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego przy monoterapii. Jednak topiramat wykazuje działanie teratogenne u zwierząt (myszy, szczury, króliki) oraz u ludzi. W badaniach na szczurach i królikach, monoterapia fenterminą lub topiramatem nie powodowała toksyczności u matki ani płodu, natomiast terapia skojarzona prowadziła do zmniejszenia masy ciała płodu bez teratogenności w dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji (NOAEL do dawki klinicznej) wynosił mniej niż 1 dla fenterminy i około 2 dla topiramatu, co wskazuje na stosunkowo wąski margines bezpieczeństwa, szczególnie dla fenterminy.
dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fentermina, fentermina i topiramat, genotoksyczność, leczenie skojarzone, margines ekspozycji, NOAEL, organogeneza, rozwój fizyczny, rozwój pourodzeniowy, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, topiramat, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone STADA 250 mg
Przedkliniczne badania octanu abirateronu wykazały, że lek powoduje znaczące obniżenie stężenia testosteronu, co prowadzi do zmniejszenia masy narządów rozrodczych, nadnerczy, przysadki i sutków oraz zmian morfologicznych i histopatologicznych. Zmiany te są częściowo lub całkowicie odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u samców i samic szczurów był istotny, jednak odwracalny w okresie 4-16 tygodni po zaprzestaniu podawania leku. W badaniach rozwojowych u szczurów odnotowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz wpływ na rozwój zewnętrznych narządów płciowych, bez działania teratogennego. Profil toksyczności jest zgodny z farmakologicznym mechanizmem działania jako inhibitora biosyntezy androgenów.
androgen, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor biosyntezy androgenów, nadnercze, narząd rozrodczy, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, profil hormonalny, przysadka, ryzyko środowiskowe, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, potwierdzone badaniami na małpach i królikach. U małp, przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, obserwowano poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg/dobę) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg/dobę), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra lenalidomidu jest relatywnie niska, z dawką letalną doustną u gryzoni powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotną wartość ekspozycji u ludzi (na podstawie AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, lek immunomodulujący, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, minimalna dawka letalna, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, szpik kostny, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monural 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fosfomycyny, substancji czynnej leku Monural, wykazały brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych i potencjalnego rozwoju nowotworów. Ocena toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazała efektów teratogennych ani toksyczności okołoporodowej i pourodzeniowej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w tych krytycznych okresach rozwoju. Ponadto, badania nie wykazały negatywnego wpływu na płodność u zwierząt doświadczalnych, sugerując brak zaburzeń funkcji rozrodczych związanych z fosfomycyną.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciąża i laktacja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfomycyna, genotoksyczność, indukcja mutacji, materiał genetyczny, model zwierzęcy, Monural, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) stanowi 20% składu preparatu Phytodolor, który jest wyciągiem etanolowym (60% V/V) o stosunku ekstrakcji 1:1,5-2,5 i średniej zawartości suchej pozostałości na poziomie 6%. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 powyżej 5000 mg/kg mc., co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności ostrej. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kora jesionu, LD50, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, sucha pozostałość, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wyciąg etanolowy, wyciąg z kory osiki, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolzurin 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny, substancji czynnej Tolzurin, wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych przy stężeniach terapeutycznych, z wyjątkiem efektów wynikających z mechanizmu działania leku. W badaniach reprodukcyjnych na myszach nie stwierdzono wpływu na płodność ani funkcje rozrodcze przy stężeniach terapeutycznych, jednak przy ekspozycji 20-krotnie wyższej dla Cmax lub 7-krotnie wyższej dla AUC zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków i wady wrodzone. W modelu królików nie wykazano teratogenności nawet przy 20-krotności Cmax i 3-krotności AUC względem poziomów terapeutycznych. Wyniki te wskazują na bezpieczeństwo stosowania tolterodyny u pacjentów w wieku rozrodczym, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek.
badanie reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, elektrofizjologia serca, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, gen HERG, kanał potasowy, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa leku, repolaryzacja mięśnia sercowego, śmiertelność zarodkowa, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność rozwojowa, tolterodyna, wada wrodzona, włókna Purkiniego, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały, że jego główne działania toksyczne wynikają z mechanizmu hamowania biosyntezy androgenów, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia testosteronu i zmian morfologicznych w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne po 4-tygodniowym okresie obserwacji. W badaniach na szczurach odnotowano zmniejszenie płodności u obu płci, z pełną odwracalnością w ciągu 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. Ponadto, abirateron wpływał na przebieg ciąży, powodując zmniejszenie masy płodu i obniżenie wskaźników przeżycia, bez działania teratogennego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder, co uznano za efekt specyficzny dla tego gatunku i związany z farmakologicznym działaniem leku.
abirateron, badanie ekotoksykologiczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor biosyntezy androgenów, krążący testosteron, model zwierzęcy, narządy płciowe, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valused Noc Plus (154 mg + 34,75 mg + 20 mg)/tabl.
Produkt leczniczy Valused Noc Plus zawiera wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (154 mg), szyszek chmielu (34,75 mg) oraz ziela męczennicy (20 mg). Badania przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niski profil toksyczności, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, co sugeruje względne bezpieczeństwo stosowania tych substancji pod kątem toksyczności ogólnoustrojowej. Niemniej jednak, brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ tych składników na funkcje reprodukcyjne, rozwój potomstwa oraz potencjał rakotwórczy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, laktacji oraz długoterminowego stosowania.
działanie genotoksyczne, Humulus lupulus, korzeń kozłka lekarskiego, olejek eteryczny, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szyszki chmielu, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Valeriana officinalis, Valused Noc Plus, wyciąg etanolowy, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny wykazały, że substancja charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa przy stosowaniu zarówno krótkoterminowym, jak i przewlekłym. W badaniach toksyczności ostrej u psów nie ustalono LD50 doustnej, gdyż dawki powyżej 400 mg/kg mc. wywoływały nietolerancję i wymioty, co wskazuje na mechanizmy obronne organizmu. Toksyczność podostra i przewlekła u szczurów i psów przy dawkach do 8 mg/kg mc. dożylnie oraz do 100 mg/kg mc. doustnie nie wykazała istotnych objawów toksycznych, choć wyższe dawki (>45 mg/kg mc. doustnie u psów i >5 mg/kg mc. dożylnie) powodowały objawy niepożądane, takie jak obniżony apetyt, wymioty, drgawki, tachykardię i tachypnoe. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność, jednak teratogenność ujawniono u szczurów przy dawce 20 mg/kg/dobę doustnie, a u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do ludzi, śmiertelność zarodkowo-płodowa wystąpiła przy dawce 300 mg/kg/dobę. Działania toksyczne w okresie ciąży były nasilone przy podaniu dożylnym, co podkreśla znaczenie drogi podania w ocenie bezpieczeństwa.
dawka LD50, drgawki, krwawienie łożyskowe, mutagenność, obraz histologiczny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi, przyspieszone tętno, rakotwórczość, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, winpocetyna, zaburzenia łaknienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lincocin 300 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne linkomycyny, substancji czynnej produktu Lincocin (300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania wielokrotnego podawania nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów. Ponadto, ocena potencjału rakotwórczego nie wskazała na ryzyko kancerogenności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania linkomycyny w dawkach zalecanych u ludzi.
działanie kancerogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, Lincocin, linkomycyna, maksymalna dawka zalecana, MRHD, mutagenność, organogeneza, płodność, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność rozrodcza, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Sorbitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sorbitol (E420) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i królikach, sorbitol podawany nawet w wysokich dawkach (do 20% w diecie) nie wykazywał toksycznego wpływu na rozwój potomstwa, płodność ani histopatologię narządów rozrodczych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania żywieniowe nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, produkt Microlax zawierający sorbitol wykazał jedynie nieznaczne działanie toksyczne przy podaniu doodbytniczym. Sorbitol jest dobrze tolerowany przez organizmy zwierzęce, co potwierdza jego szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, konwencjonalne badanie farmakologiczne, margines bezpieczeństwa, niska toksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, ryzyko kancerogenne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako organ docelowy, czynnik ograniczający dawkę), krwiotwórczego (zmiany erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (obniżenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych), a zmiany te miały charakter odwracalny po zakończeniu leczenia. U małp obserwowano śródmiąższową mineralizację nerek bez innych istotnych patologii. Dazatynib wpływał na hemostazę, hamując agregację płytek i wydłużając czas krwawienia, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków. Pomimo in vitro wykazania potencjału do wydłużenia odstępu QT poprzez wpływ na kanał potasowy hERG, badania in vivo na małpach nie potwierdziły istotnych zaburzeń elektrokardiograficznych. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa i negatywne wyniki testu mikrojądrowego in vivo, natomiast dazatynib wykazywał działanie klastogenne in vitro na komórkach CHO.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, brodawczak, dazatynib, działanie fototoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie klastogenne, grasica, gruczolak prostaty, hemostaza, kanał potasowy hERG, mineralizacja nerek, mutagenność, odstęp QT, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, rozwój embrionalno-płodowy, śledziona, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalatan 0,05 mg/ml
Latanoprost, substancja czynna produktu Xalatan (50 μg/ml), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w badaniach ogólnoustrojowych, jak i miejscowych. Współczynnik bezpieczeństwa wynosi co najmniej 1000, co oznacza, że dawka toksyczna jest co najmniej 1000-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna (około 1,5 μg/oko/dobę). Badania na małpach wykazały jedynie przemijające zwiększenie częstości oddechów po dożylnym podaniu dawek około 100-krotnie wyższych niż terapeutyczne, co przypisuje się krótkotrwałemu skurczowi oskrzeli. Nie stwierdzono potencjału alergizującego. Miejscowo, przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, nie zaobserwowano toksyczności, jednak odnotowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Testy mutagenne były generalnie negatywne, z wyjątkiem aberracji chromosomowych in vitro, które są charakterystyczne dla całej grupy prostaglandyn. Badania kancerogenne na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, analog prostaglandyny F2α, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie teratogenne, jaskra, latanoprost, limfocyt, melanocyt, mutacja genowa, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał alergizujący, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, właściwość rakotwórcza, Xalatan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde Smak miodowo-pomarańczowy 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej w preparacie Tantum Verde (3 mg pastylki twarde), obejmowały ocenę toksyczności rozwojowej na szczurach i królikach. W badaniach uzyskano stężenia w osoczu zwierząt aż 40-krotnie wyższe niż u ludzi po podaniu pojedynczej dawki terapeutycznej, co zapewnia wysoki margines bezpieczeństwa. Kluczowym wynikiem jest brak działania teratogennego benzydaminy, nawet przy bardzo wysokich dawkach, co jest istotne z punktu widzenia stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, benzydamina chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, kinetyka benzydaminy, margines bezpieczeństwa, okres okołoporodowy, profil bezpieczeństwa benzydaminy, Tantum Verde, toksyczność benzydaminy, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały wyraźny potencjał teratogenny u małp i królików. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały wady rozwojowe zależne od dawki, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji terapeutycznej u ludzi. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały poważne efekty toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki i atrofię układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja hematologiczna, komórki mieloidalne i erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, miedniczka nerkowa, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne mebeweryny wykazały, że głównym obszarem działań niepożądanych jest ośrodkowy układ nerwowy, z objawami takimi jak pobudzenie, drżenie i drgawki, obserwowanymi u psów po podaniu dawek trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). W zakresie toksyczności rozwojowej, u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna, natomiast u królików nie stwierdzono wpływu na płód. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu mebeweryny przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania genotoksycznego tej substancji.
badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, liczebność miotu, mebeweryna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, powierzchnia ciała, resorpcja, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergodil 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku azelastyny wykazały brak działania alergizującego na modelu świnek morskich, co jest istotne w kontekście miejscowego stosowania w kroplach do oczu. Kompleksowa ocena genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziła brak działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach wpływu na rozrodczość zaobserwowano zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 30 mg/kg mc./dobę, jednak bez toksycznego wpływu na narządy rozrodcze w badaniach przewlekłych.
badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, indeks płodności, krople do oczu, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja alergiczna, stężenie leku, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne zmniejszenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmniejszeniem masy oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i gruczołach sutkowych. Wszystkie zmiany były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii, co potwierdza ich związek z farmakologicznym mechanizmem działania leku. Badania płodności na szczurach wykazały odwracalną redukcję płodności (4-16 tygodni po odstawieniu), natomiast badania rozwojowe wskazały na zmniejszenie masy płodu, obniżoną przeżywalność oraz wpływ na zewnętrzne narządy płciowe, bez wykazania działania teratogennego.
Ocena bezpieczeństwa obejmowała również badania genotoksyczności i rakotwórczości. W 6-miesięcznym badaniu na transgenicznych myszach Tg.rasH2 nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast 24-miesięczne badanie na szczurach wykazało zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder u samców, co jest uznawane za efekt specyficzny dla szczurów i związany z farmakologicznym działaniem abirateronu. U samic szczurów nie zaobserwowano działania rakotwórczego. Dodatkowo, abirateron wykazuje potencjalne ryzyko dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla ryb, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka środowiskowego.
abirateron octan, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie płodności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mechanizm farmakologiczny, narząd płciowy, narząd rozrodczy, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, testosteron krążący, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Oksacylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oksacylina, beta-laktamowy antybiotyk z grupy penicylin przeciwgronkowcowych, została poddana badaniom przedklinicznym, które nie wykazały działania teratogennego ani fetotoksycznego na modelach zwierzęcych, co jest istotne przy rozważaniu jej stosowania u kobiet w ciąży. Produkt Oxacilin Norameda zawiera 1000 mg oksacyliny sodowej jednowodnej w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, z dodatkiem około 64 mg (2,8 mmol) sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Farmakokinetyka i farmakodynamika oksacyliny są zgodne z profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach przedklinicznych i klinicznych, choć dane te są ograniczone w porównaniu do nowszych antybiotyków.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, dieta niskosodowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, kancerogenność, oksacylina sodowa jednowodna, penicylina przeciwgronkowcowa, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, skuteczność przeciwbakteryjna, toksyczność rozwojowa, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania nad lewozymendanem wykazały brak genotoksyczności oraz teratogenności przy krótkotrwałym stosowaniu, jednak ujawniły istotne działania toksyczne na układ rozrodczy i rozwój płodów. U samic szczurów podawanie leku przed i we wczesnej ciąży skutkowało obniżeniem płodności, manifestującym się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych oraz zagnieżdżonych zarodków. Ponadto, obserwowano toksyczność rozwojową objawiającą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie, zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji zarodka oraz poronień poimplantacyjnych. Efekty te występowały przy poziomach ekspozycji odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co podkreśla potencjalne ryzyko kliniczne stosowania lewozymendanu w okresie ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupaxa 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rupatadyny, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy dawce terapeutycznej 10 mg. W badaniach elektrofizjologicznych nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc ani zespołu QRS nawet przy dawkach przekraczających 100-krotnie dawkę kliniczną. Nie zaobserwowano arytmii u zwierząt laboratoryjnych (szczury, świnki morskie, psy), a rupatadyna oraz jej aktywny metabolit 3-hydroksydesloratadyna nie wpływały na potencjał czynnościowy włókien Purkiniego przy stężeniach do 2000 razy wyższych niż maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) u ludzi po dawce 10 mg. In vitro hamowanie kanału HERG występowało dopiero przy stężeniu 1685-krotnie przewyższającym Cmax, a metabolit desloratadyny nie wykazywał wpływu na kanały HERG przy stężeniu 10 μmol. Badania dystrybucji tkankowej wykazały brak kumulacji rupatadyny w tkance serca.
arytmia, desloratadyna, dystrybucja tkankowa, elektrofizjologia serca, gen HERG, HERG, hydroksydesloratadyna, kostnienie, NOAEL, odstęp QTc, płodność, potencjał czynnościowy, rozwój płodu, rupatadyna, tkanka serca, toksyczność, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wady kośćca, włókna Purkiniego, zespół QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilatrend 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Dilatrend, wykazały brak potencjału rakotwórczego i mutagennego w testach na szczurach i myszach, nawet przy dawkach sięgających 75 mg/kg/dobę u szczurów oraz 200 mg/kg/dobę u myszy, co odpowiada 38-100-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (MRHD). Badania te potwierdzają bezpieczeństwo długotrwałego stosowania karwedylolu. W zakresie wpływu na rozrodczość, podawanie toksycznych dawek ≥200 mg/kg (100-krotność MRHD) u samic szczurów prowadziło do osłabienia aktywności reprodukcyjnej, zmniejszenia liczby ciałek żółtych oraz zaburzeń zagnieżdżenia zarodka, jednak efekty te nie występowały przy dawkach terapeutycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, ciałko żółte, Dilatrend, działanie teratogenne, implantacja zarodka, karwedylol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rakotwórczość, śluzówka macicy, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Dapagliflozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dapagliflozyna przeszła kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach karcynogenności prowadzonych przez 2 lata na myszach i szczurach nie wykazano wzrostu ryzyka nowotworów przy stosowanych dawkach. W badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych zaobserwowano jednak istotne zmiany nerkowe u potomstwa, takie jak rozszerzenie miedniczek i kanalików nerkowych, zarówno po bezpośrednim podaniu dapagliflozyny młodym szczurzym (21-90 doba życia) przy ekspozycji ≥15-krotnej względem maksymalnej dawki u ludzi, jak i po pośredniej ekspozycji w okresie okołoporodowym (od 6 dnia ciąży do 21 dnia po porodzie) przy ekspozycji u matek 1415-krotnej, a u młodocianych 137-krotnej. Zmiany te miały charakter trwały i wiązały się ze zwiększeniem masy nerek oraz makroskopowym rozrostem narządu.
badanie toksyczności, dapagliflozyna, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, genotoksyczność, maksymalna zalecana dawka, organogeneza, potencjał karcynogenny, poziom dawkowania bez obserwowanego działania niepożądanego, rozwój przed- i poporodowy, toksyczność macierzyńska, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 10 000 IU
Cholekalcyferol, aktywny składnik produktu leczniczego Devikap 10 000 IU, posiada ugruntowany profil bezpieczeństwa potwierdzony wieloletnim doświadczeniem klinicznym oraz badaniami przedklinicznymi. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że teratogenne efekty, takie jak zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi. Stosowanie cholekalcyferolu w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Devikap 10 000 IU w zalecanych dawkach.
bezpieczeństwo długoterminowe, cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, hiperkalcemia, małogłowie, mineralizacja kości, nieprawidłowość w budowie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wada serca, witamina D3, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wasedoc 75 mg
Wyniki badań przedklinicznych dabigatranu eteksylanu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie standardowych analiz farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Efekty toksyczne obserwowane po wielokrotnym podaniu były związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku, głównie wpływem na procesy krzepnięcia. W badaniach wpływu na płodność samic odnotowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionego jaja przy dawce 70 mg/kg, co odpowiada 5-krotności ekspozycji u ludzi. W toksyczności rozwojowej u szczurów i królików dawki 5-10 razy wyższe niż u pacjentów powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost wad rozwojowych. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawkach 4-krotnie przekraczających ekspozycję ludzką.
aktywność farmakologiczna dabigatranu, badanie kancerogenności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, dabigatran eteksylat mezylanu, działanie farmakodynamiczne dabigatranu, działanie guzotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, incydent krwawienia, mechanizm śmiertelności, płodność samicy, proces krzepnięcia, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja