reakcja anafilaktoidalna
Reakcja anafilaktoidalna to stan kliniczny, który objawowo przypomina reakcję anafilaktyczną, ale nie jest związany z mechanizmem immunologicznym zależnym od przeciwciał IgE. Podczas gdy anafilaksja jest reakcją alergiczną typu I, reakcja anafilaktoidalna występuje na skutek bezpośredniego uwalniania mediatorów z komórek tucznych i bazofilów bez udziału przeciwciał.
Czynniki wyzwalające reakcje anafilaktoidalne obejmują środki kontrastowe stosowane w radiologii, niektóre leki (np. NLPZ, opioidy), wysiłek fizyczny czy niska temperatura. Objawy kliniczne są podobne do anafilaksji i mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, hipotensję, a w ciężkich przypadkach wstrząs.
Postępowanie w reakcji anafilaktoidalnej jest podobne jak w anafilaksji i obejmuje podanie adrenaliny jako leku pierwszego wyboru, zapewnienie drożności dróg oddechowych, podanie tlenu, płynów oraz leków przeciwhistaminowych i glikokortykosteroidów. Różnica w leczeniu długoterminowym polega na tym, że pacjenci z reakcją anafilaktoidalną nie wymagają unikania alergenu (bo go nie ma), lecz unikania czynnika wyzwalającego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Gadoksetynian disodu – Działania niepożądane
Gadoksetynian disodu, stosowany w preparacie Primovist w stężeniu 0,25 mmol/ml jako środek kontrastowy do MRI, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa opartym na danych klinicznych z udziałem ponad 1900 pacjentów oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥0,5%) są nudności, bóle głowy, uczucie gorąca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, ból pleców oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA 12.1, z częstością występowania od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz nieznanych, wykrytych po wprowadzeniu leku do obrotu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wstrząsu anafilaktoidalnego, który jest najpoważniejszym, potencjalnie śmiertelnym powikłaniem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie obrazowe MRI, drgawka, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, dyskomfort w jamie brzusznej, gadoksetynian disodu, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona reakcja alergiczna, parestezja, pokrzywka, Primovist, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, terminologia MedDRA, trudność w oddychaniu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktoidalny, wzmożona potliwość, zaburzenie smaku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefobid 1 g
Podczas terapii cefoperazonem (Cefobid 1 g) obserwuje się liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu, neutropenia, małopłytkowość oraz hipoprotrombinemia, które mogą prowadzić do niedokrwistości, zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza podczas pierwszego podania leku. W zakresie układu pokarmowego dominują biegunka i wymioty, z możliwością rozwoju ciężkiego rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Monitorowanie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfatazy alkalicznej) jest niezbędne ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i żółtaczki. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, a także zaburzenia nerek manifestujące się krwiomoczem.
antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, biegunka, cefoperazon, Clostridium difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, małopłytkowość, neutropenia, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenativ 50 j.m./ml
Atenativ, będący ludzką antytrombiną pochodzącą z osocza, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m. w formie roztworu do infuzji, może wywoływać działania niepożądane, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości i alergiczne. Objawy tych reakcji obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, pieczenie, świąd w miejscu podania, dreszcze, uderzenie krwi do głowy, pokrzywkę, ból głowy, wysypkę, spadek ciśnienia tętniczego, letarg, nudności, niepokój, częstoskurcz, ucisk w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty oraz świszczący oddech. W skrajnych przypadkach może dojść do anafilaksji lub wstrząsu anafilaktycznego, stanowiących zagrożenie życia. Ponadto, rzadko obserwowano gorączkę jako działanie niepożądane. Ze względu na pochodzenie z ludzkiego osocza, istnieje potencjalne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, co wymaga uwagi podczas stosowania preparatu.
alergiczne zapalenie skóry, antytrombina ludzka, Atenativ, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, czynniki zakaźne, duszność, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, odpowiedź immunologiczna, pokrzywka uogólniona, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krążenia, zaburzenia układu immunologicznego - Leksykon substancji czynnych
Chlorchinaldol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorchinaldol, stosowany jako składnik mieszaniny chinolinowej (płatek nr 26) w teście płatkowym TRUE Test 36, występuje w równych proporcjach wagowych z kliochinololem, w łącznej dawce 190 µg/cm² (154 µg/płatek). Substancja ta może wywoływać reakcje nadwrażliwości kontaktowej, które mogą pojawić się nawet po 10 dniach od aplikacji testu. W trakcie wykonywania testów należy uwzględnić ryzyko zespołu angry back, szczególnie u pacjentów z licznymi dodatnimi wynikami, co może utrudniać interpretację wyników i wymagać powtórzenia testu. Należy także unikać czynników zakłócających wiarygodność testu, takich jak nadmierne pocenie, ekspozycja na światło słoneczne, opalenizna czy zmiany skórne w miejscu aplikacji plastra.
angry back syndrome, chlorchinaldol, kliochinolol, kortykosteroid ogólnoustrojowy, mieszanina chinolinowa, nadwrażliwość kontaktowa, preparat kortykosteroidowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, test płatkowy, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zapalenie skóry, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vidotin 8 mg
Peryndopryl z tert-butyloaminą, substancja czynna leku Vidotin, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym związanym z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Vidotin zawiera laktozę jednowodną (60,30 mg w tabletce 4 mg i 120,60 mg w tabletce 8 mg), co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak małowodzie, hipoplazja czaszki, hipotensja, niewydolność nerek oraz śmierć płodu lub noworodka. Przeciwwskazania obejmują także pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznym oraz tych z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, cytostatyk, dializa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, filtracja kłębuszkowa, gliptyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, hipotensja śródoperacyjna, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kortykosteroid, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, małowodzie, nadwrażliwość na peryndopryl, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, procedura pozaustrojowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, spironolakton, triamteren, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Preparat Piperacillin + Tazobactam Eugia (2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najcięższe powikłania obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, występujące u 1-10 na 10 000 pacjentów. Inne poważne działania niepożądane, takie jak pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, mają nieokreśloną częstość występowania. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Ponadto, beta-laktamy mogą indukować encefalopatię i drgawki, co wymaga szczególnej uwagi u chorych z zaburzeniami neurologicznymi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dreszcze, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakami, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofenil 30 30 mg
Zofenil 30 mg, zawierający sól wapniową zofenoprylu, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Lek nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na zofenopryl, inne inhibitory ACE lub składniki pomocnicze, w tym 69,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują także obrzęk naczynioruchowy po wcześniejszym leczeniu inhibitorami ACE, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, stosowanie sakubitrylu z walsartanem (z zachowaniem 36-godzinnego odstępu), oraz aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub jednostronnym zwężeniem przy jednej czynnej nerce ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek.
agranulocytoza, aliskiren, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, dializoterapia, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, środek anestetyczny, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zabieg operacyjny, zaburzenie czynności nerek, zofenopryl, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Engerix B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Engerix B zawiera 10 mikrogramów antygenu powierzchniowego wirusa HBV (HBsAg) produkowanego metodą rekombinacji DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae, adsorbowanego na 0,25 mg Al³⁺. Formulacja nie zawiera tiomersalu, a dane kliniczne na ponad 5300 pacjentach potwierdzają porównywalne bezpieczeństwo względem wcześniejszej wersji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zmęczenia oraz drażliwość. Często występują nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, gorączka ≥ 37,5ºC, obrzęk i inne reakcje miejscowe. Rzadziej zgłaszano parestezje, pokrzywkę, świąd, wysypkę, ból mięśni i stawów oraz uogólnione powiększenie węzłów chłonnych.
antygen HBsAg, bezdech, ból stawów, choroba grypopodobna, choroba posurowicza, drgawki, encefalopatia, liszaj płaski, małopłytkowość, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parestezja, pokrzywka, porażenie, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, rumień wielopostaciowy, Saccharomyces cerevisiae, szczepionka Engerix B, tiomersal, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów, zapalenie opon mózgowych, zapalenie stawów, związek rtęci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Sumilar HCT to potrójny preparat hipotensyjny zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidowe, oraz u osób z historią obrzęku naczynioruchowego. Nie należy go stosować w stanach hemodynamicznych takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, a także w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i toksyczności. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zaburzenia czynności wątroby, istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych oraz zaburzenia elektrolitowe oporne na leczenie, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia. Dawkowanie leku obejmuje kombinacje ramiprylu 5-10 mg, amlodypiny 5-10 mg oraz hydrochlorotiazydu 12,5-25 mg.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie teratogenne, everolimus, glikokortykosteroid, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sirolimus, temsirolimus, tiazydowy lek moczopędny, wstrząs sercopochodny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanil Hameln dostępny jest w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych od 650 pacjentów z sześciu badań klinicznych, w tym 78 pacjentów poddanych dożylnemu podaniu sufentanylu podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz 572 pacjentów leczonych zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub podczas porodu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych dominują zaburzenia układu oddechowego, takie jak zatrzymanie akcji oddechowej, bezdech, depresja oddechowa, obrzęk płuc i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki noworodkowe, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotonia noworodkowa, hipowentylacja, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, opioid, podanie zewnątrzoponowe, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek przeciwbólowy, sufentanyl dożylny, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nasiona Lnu –
Produkt leczniczy zawierający nasiona lnu (Linum usitatissimum L., semen) w stężeniu 1 g/1 g może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są wzdęcia, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10, objawiające się nadmiernym gromadzeniem gazów, uczuciem rozpierania, bólami brzucha oraz odbijaniem. Wzdęcia te wynikają z wysokiej zawartości błonnika w nasionach lnu i mogą powodować znaczny dyskomfort, jednak zazwyczaj nie stanowią poważnego zagrożenia dla zdrowia. W przypadku nasilonych dolegliwości zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub tymczasowego przerwania terapii oraz modyfikację diety pacjenta.
adrenalina, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonnik, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dolegliwość układu pokarmowego, drożność dróg oddechowych, duszność, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nasienie lnu, obrzęk naczynioruchowy, odbijanie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcie, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 10 mg + 10 mg
Lek Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, pochodne dihydropirydyn, inhibitory ACE lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię obrzęku naczynioruchowego, zarówno dziedzicznego, idiopatycznego, jak i indukowanego inhibitorami ACE lub AIIRA. Przeciwwskazania obejmują również stany hemodynamicznie niestabilne, takie jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. znaczne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji nerek, lek nie powinien być stosowany u pacjentów ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także u osób stosujących aliskiren z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m².
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie niedociśnienie, dializa, hemofiltracja, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl i walsartan, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Nabumeton – Działania niepożądane
Nabumeton, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują m.in. nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, a także poważne powikłania takie jak wrzody trawienne, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, nabumeton może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne. Istotne jest także zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych tętnic, w tym zawału serca i udaru mózgu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niepożądana reakcja skórna, dezorientacja, duszność, fotodermatoza, hematemeza, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, łysienie, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, senność, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Autostrzykawka Morfina Przeciwko Bólowi 20 mg/2 ml
Stosowanie morfiny siarczanu w autostrzykawce (20 mg/2 ml) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości, w tym rzadkich reakcji anafilaktycznych (≥1/10 000 do <1/1 000), głównie po dożylnym podaniu, oraz reakcji anafilaktoidalnych o nieznanej częstości. Długotrwała terapia może prowadzić do zaburzeń psychicznych, takich jak niepokój, nastrój dysforyczny, omamy oraz uzależnienie psychiczne i fizyczne, a nagłe odstawienie może wywołać zespół abstynencyjny. Wśród objawów neurologicznych o nieznanej częstości występują senność, splątanie, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zawroty głowy, allodynia, hiperalgezja oraz nadmierna potliwość. Charakterystycznym objawem ze strony narządu wzroku jest mioza. Morfina może również powodować bradykardię, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne oraz liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, wymioty i zapalenie trzustki. Dodatkowo obserwuje się skurcz dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, co może prowadzić do dolegliwości bólowych i zaburzeń odpływu żółci.
AGEP, allodynia, bezdech senny ośrodkowy, bradykardia, depresja oddechowa, diureza, dysforia, efekt antydiuretyczny, hiperalgezja, hiperalgezja indukowana opioidami, hipertonia mięśniowa, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, kolka nerkowa, mioza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, palpitacje serca, pancreatitis, perystaltyka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, sedacja, siarczan morfiny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Miravil 50 mg
Sertralina w dawce 50 mg, zawarta w preparacie Miravil, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla SSRI, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z fobią społeczną). Profil działań niepożądanych jest podobny u pacjentów z różnymi zaburzeniami psychicznymi, w tym depresją, PTSD, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi i lękowymi. Dane z badań klinicznych (2542 pacjentów leczonych sertraliną vs. 2145 placebo) wskazują na szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000), obejmujących m.in. zaburzenia psychiczne, neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, skórne, sercowo-naczyniowe oraz endokrynologiczne. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, nudności, drżenia i zaburzenia snu, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, bradykardia, chlorowodorek, choreoatetoza, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, fobia społeczna, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, leukopenia, małopłytkowość, nekroliza naskórka, niedoczynność tarczycy, niezdolność do ejakulacji, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, tachykardia, trudność w połykaniu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezależnie od etiologii. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki ze względu na ryzyko ostrego uszkodzenia nerek. Sumilar jest również przeciwwskazany w stanach niedociśnienia, niestabilności hemodynamicznej, wstrząsu (w tym kardiogennego), niestabilnej niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, np. znacznym zwężeniem zastawki aorty. W drugim i trzecim trymestrze ciąży stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na teratogenne i fetotoksyczne działanie ramiprylu. Zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie do stosowania Sumilar z powodu ryzyka kumulacji substancji aktywnych i nasilenia działań niepożądanych.
aliskiren, allopurynol, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dializa wysokoprzepływowa, dysfunkcja wątroby, działanie teratogenne, hemofiltracja, inhibitor ACE, lek immunosupresyjny, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, prokainamid, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampres 10 mg/ml
Produkt leczniczy Ampres (chloroprokainy chlorowodorek 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla miejscowych leków znieczulających z grupy estrów stosowanych w znieczuleniu rdzeniowym. Najczęściej obserwuje się objawy neuropsychiatryczne, takie jak lęk, niepokój ruchowy, parestezje oraz zawroty głowy. Bardzo często występuje niedociśnienie tętnicze, a nudności pojawiają się równie często, podczas gdy wymioty są zgłaszane często. Niezbyt często notuje się objawy toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym ból pleców, ból głowy, drżenie, drgawki, parestezje okołoustne, zaburzenia słuchu i wzroku, szum w uszach, problemy z mową oraz utratę przytomności. Rzadko mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne, takie jak neuropatia, zespół ogona końskiego, trwałe uszkodzenia neurologiczne, a także reakcje alergiczne o różnym nasileniu, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne.
blokada nerwowa, blokada rdzeniowa, bradykardia, chloroprokaina chlorowodorek, depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, diplopia, drgawka, lek znieczulający z grupy estrów, miejscowy lek znieczulający, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, odrętwienie języka, parestezja, parestezja okołoustna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, szum w uszach, tachykardia, toksyczny wpływ na OUN, uszkodzenie neurologiczne, utrata przytomności, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej, zespół ogona końskiego, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Octan glatirameru powinien być podawany wyłącznie podskórnie, z wykluczeniem podawania dożylnego i domięśniowego. Po iniekcji mogą wystąpić krótkotrwałe reakcje naczynioruchowe, takie jak zaczerwienienie skóry, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatania serca lub tachykardia, które zwykle ustępują samoistnie. W przypadku ciężkich działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami sercowymi, którzy powinni być poddawani regularnej obserwacji. Rzadko zgłaszano drgawki, reakcje anafilaktoidalne oraz poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak skurcz oskrzeli czy pokrzywka, wymagające przerwania leczenia i odpowiedniej interwencji medycznej.
ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kłębuszek nerkowy, kołatanie serca, kompleks immunologiczny, leczenie objawowe, niewydolność wątroby, octan glatirameru, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, pokrzywka, przeciwciało neutralizujące, przeszczep wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hepatotoksyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie serca, zapalenie wątroby z żółtaczką - Leksykon substancji czynnych
Tiosiarczan sodowy złota – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Tiosiarczan sodowy złota, obecny w panelu nr 3 na płatku nr 28 testu TRUE Test 36 w dawce 75 µg/cm² (61 µg/płatek), stanowi istotny alergen kontaktowy wymagający szczególnej uwagi podczas wykonywania i interpretacji testów płatkowych. Reakcje uczuleniowe mogą pojawić się nawet po 10 dniach od aplikacji, co wskazuje na możliwość nabycia nadwrażliwości kontaktowej w trakcie testu. Należy uwzględnić ryzyko zespołu angry back, zwłaszcza u pacjentów z licznymi dodatnimi reakcjami, co może wymagać powtórzenia testu po ustąpieniu aktywnych zmian skórnych. U pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych stosowanie testu wymaga szczegółowej oceny ryzyka i zapewnienia środków bezpieczeństwa. Czynniki takie jak nadmierne pocenie, ekspozycja na światło słoneczne czy opalenizna mogą wpływać na wiarygodność wyników, podobnie jak obecność zmian skórnych w miejscu aplikacji testu.
angry back, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, kalafonia, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadreaktywność skóry, nadwrażliwość kontaktowa, opalenizna, opóźniona reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, reakcja uczuleniowa, test płatkowy, tiosiarczan sodowy złota, TRUE Test, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zapalenie skóry, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon leków
Działania niepożądane – Plasmalyte –
Plasmalyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity (sód, potas, magnez, chlorki, octan, glukonian), który może wywoływać liczne działania niepożądane sklasyfikowane według MedDRA. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne objawiające się tachykardią, dusznością, hipotensją, pokrzywką oraz hiperkaliemią (częstość nieznana). W trakcie terapii mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperwolemia i hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym, która wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych. Zaburzenia neurologiczne obejmują napady drgawkowe oraz ostrą encefalopatię hiponatremiczną, potencjalnie prowadzącą do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu (częstość nieznana). Ponadto, możliwe są zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepica żylna, a także reakcje skórne, takie jak pokrzywka, oraz reakcje w miejscu podania infuzji (uczucie pieczenia, ból, zapalenie żył, zakażenie). Plasmalyte może również powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Bio-Rad Laboratories’ Platelia Aspergillus EIA.
duszność, encefalopatia hiponatremiczna, fałszywie dodatni wynik testu, hiperkaliemia, hiperwolemia, hiponatremia szpitalna, hipotensja, inwazyjna aspergiloza, kołatanie serca, MedDRA, napad drgawkowy, odczyn zapalny, piloerekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja infuzyjna, reakcja nadwrażliwości, roztwór elektrolitowy do infuzji, świszczący oddech, tachykardia, test Platelia Aspergillus, wynaczynienie, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył - Leksykon substancji czynnych
Morfina – Działania niepożądane
Morfina, jako silny opioid, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania w trakcie terapii. Do najczęstszych należą objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, splątanie, zawroty głowy oraz podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Istotne są również zjawiska hiperalgezji i allodynii, które mogą być mylnie interpretowane jako tolerancja na lek, co wymaga zmniejszenia dawki lub rotacji opioidowej. Depresja oddechowa, zależna od dawki, stanowi najpoważniejsze zagrożenie, manifestując się spłyceniem i spowolnieniem oddechu, co może prowadzić do hipoksji i zgonu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Wśród działań niepożądanych układu pokarmowego dominują nudności, wymioty oraz bardzo częste zaparcia, które utrzymują się przez cały okres leczenia i wymagają profilaktyki. Rzadkie, ale poważne powikłania to zapalenie trzustki oraz porażenna niedrożność jelit. Morfina wpływa także na układ sercowo-naczyniowy, powodując bradykardię, tachykardię, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, co może prowadzić do dekompensacji u pacjentów z niewydolnością serca.
bezdech senny, bradykardia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dysforia, kolka żółciowa, leczenie bólu, mioklonie, morfina, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, obrzęk płuc, ośrodek oddechowy, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rotacja opioidowa, skurcz dróg żółciowych, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zwężenie źrenic, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna w dawce 60 mg, stosowana w postaci tabletek powlekanych Levofree, może wywoływać działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne zagrażające życiu, wymagające natychmiastowej interwencji. Zgłoszono także pojedynczy przypadek śpiączki hipoglikemicznej u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki przeciwcukrzycowe, co wskazuje na konieczność ostrożności przy terapii skojarzonej. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego odnotowano zawroty głowy, drżenia, parestezje, senność, ból głowy, omdlenia oraz pojedyncze przypadki napadów toniczno-klonicznych i petit mal, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bardzo rzadko występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, arytmia), oddechowego (duszność, obrzęk dróg oddechowych), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz skórnego (pokrzywka, osutka, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, z jednym przypadkiem śmiertelnym).
arytmia, astenia, charakterystyka produktu leczniczego, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek przeciwcukrzycowy, lewodropropizyna, nadwrażliwość, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk uogólniony, osłabienie mięśni, parestezja, pęcherzowe oddzielanie naskórka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, wrzód aftowy, zapalenie języka, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Artiss
Preparat Artiss, będący klejem fibrynowym do stosowania miejscowego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych przy przypadkowym podaniu donaczyniowym, które jest bezwzględnie zabronione. Produkt należy aplikować w cienkiej warstwie wyłącznie na zmianę chorobową, unikając zbyt grubych warstw, które mogą zaburzać proces gojenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na zabezpieczenie okolic poza miejscem aplikacji, aby zapobiec niezamierzonemu złączeniu tkanek. Aplikacja za pomocą sprężonego powietrza lub gazu niesie ryzyko zatorów powietrznych lub gazowych, pęknięcia tkanki oraz uwięźnięcia gazu, co może prowadzić do zgonu. Zaleca się stosowanie ciśnienia zgodnego z instrukcją producenta urządzenia, monitorowanie parametrów życiowych pacjenta (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, końcowo-wydechowe CO₂) oraz bezwzględne unikanie stosowania systemu Easy Spray/Spray Set w zamkniętych przestrzeniach ciała. Preparat nie jest wskazany do zabiegów laparoskopowych, kardiochirurgicznych, neurochirurgicznych ani do zespolenia żołądkowo-jelitowego i naczyniowego ze względu na brak danych potwierdzających skuteczność w tych wskazaniach.
anafilaksja, aprotynina, czynnik zakaźny, erytropoeza, HAV, HBV, HCV, hemostaza, HIV, klej fibrynowy, końcowo-wydechowe stężenie CO2, neurochirurgia, niedobór odporności, niedokrwistość hemolityczna, oksyceluloza, osocze ludzkie, parwowirus B19, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wstrząs, zabieg kardiochirurgiczny, zabieg laparoskopowy, zator powietrzny, zespolenie naczyniowe, zespolenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Siarczan neomycyny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Siarczan neomycyny, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo, wykazuje ryzyko wywołania reakcji nadwrażliwości, obejmujących objawy od rumienia, świądu, pokrzywki, wysypki skórnej, po reakcje anafilaktyczne i pęcherzowe. Szczególną ostrożność należy zachować przy aplikacji okulistycznej (np. Maxitrol) oraz w testach płatkowych (TRUE Test 36). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Istotne jest także ryzyko nadwrażliwości krzyżowej na inne aminoglikozydy, zarówno miejscowo, jak i systemowo stosowane. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju opornych mikroorganizmów, w tym grzybów, co wymaga zmiany leczenia. W terapii okulistycznej zaleca się technikę uciśnięcia przewodu nosowo-łzowego po podaniu kropli, aby ograniczyć wchłanianie systemowe i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk aminoglikozydowy, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra, mikroorganizmy niewrażliwe, nadciśnienie oczne, nadkażenie, nadwrażliwość kontaktowa, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, pokrzywka, przewód nosowo-łzowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja pęcherzowa, rumień, ścieńczenie rogówki, siarczan neomycyny, test płatkowy, zaćma podtorebkowa, zakażenie grzybicze, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paroxetine Aurovitas 20 mg
Paroxetine Aurovitas w dawce 20 mg, jako SSRI, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które najczęściej ustępują w trakcie terapii. W zakresie hematologicznym obserwuje się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) nieprawidłowe krwawienia i leukopenię, a bardzo rzadko (<1/10 000) trombocytopenię. Reakcje alergiczne anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy występują bardzo rzadko. Zespół niewłaściwego wydzielania ADH, prowadzący do hiponatremii, również jest rzadkim powikłaniem. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się wzrost cholesterolu i zmniejszenie apetytu, a u pacjentów z cukrzycą niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zaburzenia glikemii. W zakresie układu nerwowego często występują zawroty głowy, drżenie i ból głowy, a rzadko drgawki i zespół niespokojnych nóg. Zespół serotoninowy, choć bardzo rzadki, stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowego odstawienia leku.
akatyzja, depersonalizacja, dysfunkcja seksualna, epizod depresyjny, hiperprolaktynemia, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra ostra, krwotok poporodowy, leki trójpierścieniowe, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe krwawienie, obrzęk naczynioruchowy, paroksetyna, priapizm, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, trombocytopenia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entecavir Fomed 1 mg
Entekawir, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym na danych z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) oraz nudności (3%). Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, gdyż u 2% pacjentów obserwowano zaostrzenia zapalenia wątroby manifestujące się wzrostem aktywności AlAT ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy normy i ponad 2-krotnie wartości początkowej, zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu (mediana czasu wystąpienia 4-5 tygodni i 23-24 tygodnie odpowiednio). Ponadto, rzadkim, ale poważnym działaniem niepożądanym jest kwasica mleczanowa, szczególnie u pacjentów z dekompensacją czynności wątroby lub innymi poważnymi schorzeniami.
adefowir, AlAT, albuminy, aminotransferazy, amylaza, analog nukleozydowy, bezsenność, bilirubina całkowita, dekompensacja czynności wątroby, dyspepsja, entekawir, koinfekcja HIV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, leczenie przeciwretrowirusowe, lipaza, niewyrównana czynność wątroby, płytki krwi, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, zaostrzenie zapalenia wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loperamid WZF 2 mg
Loperamid WZF w dawce 2 mg, stosowany w leczeniu ostrej biegunki u pacjentów powyżej 12 roku życia, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony na podstawie 26 badań klinicznych z udziałem 2755 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, senność, utrata świadomości), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, wzdęcia, bóle brzucha, niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki) oraz skóry (wysypka, w tym ciężkie reakcje pęcherzowe jak zespół Stevensa-Johnsona). Reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, hipertonia, loperamidu chlorowodorek, niedrożność jelita, niestrawność, niewydolność oddechowa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłupienie, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelita, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie okrężnicy, rumień wielopostaciowy, spadek ciśnienia tętniczego, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, trudność w oddychaniu, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka pęcherzowa, wzdęcie, wzdęcie brzucha, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Renoscint MAG3 1 mg
Renoscint MAG3, zawierający 1 mg betiatydu i stosowany z nadtechnecjanem (99mTc) sodu do przygotowania radiofarmaceutyku Tiadyd technetu (99mTc), może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta. Do najpoważniejszych należą drgawki pochodzenia mózgowego o częstości nieznanej, wymagające natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje anafilaktoidalne obejmują pokrzywkę, obrzęk powiek oraz kaszel, które mogą manifestować się jako objawy alergiczne. Warto podkreślić, że opisane reakcje anafilaktoidalne zaobserwowano u 15-dniowego niemowlęcia, bez jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego z preparatem.
betiatyd, drgawki pochodzenia mózgowego, ekspozycja płodu, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadtechnecjan sodu, napad drgawkowy, nowotwór złośliwy, obrzęk powiek, pokrzywka, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, Renoscint MAG3, tiadyd technetu, transformacja nowotworowa, układ immunologiczny, układ nerwowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Priorix
Szczepionka Priorix zawiera żywe atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas jej podawania. Należy dokładnie dokumentować nazwę i numer serii produktu, monitorować pacjentów pod kątem reakcji anafilaktycznych oraz zapewnić dostęp do odpowiednich środków leczniczych. Przed szczepieniem konieczne jest całkowite odparowanie alkoholu i środków dezynfekcyjnych ze skóry, a podanie szczepionki drogą donaczyniową jest bezwzględnie zabronione. U niemowląt w pierwszym roku życia możliwa jest ograniczona odpowiedź immunologiczna z powodu obecności przeciwciał matczynych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami OUN, ryzykiem drgawek gorączkowych oraz u osób z alergią na białka jaja kurzego, gdyż szczepionka może zawierać ich śladowe ilości. Po ekspozycji na odrę szczepienie w ciągu 72 godzin może zapewnić ograniczoną ochronę. Warto również uwzględnić ryzyko omdleń i reakcji psychogennych, szczególnie u młodzieży, oraz fakt, że nie wszyscy zaszczepieni osiągną ochronny poziom przeciwciał.
drgawki gorączkowe, duszność, fenyloketonuria, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, neutropenia wrodzona, niedobór dopełniacza, niedobór odporności, niedobór podklas IgG, obrzęk jamy ustnej, omdlenie, parestezja, podanie podskórne, pokrzywka uogólniona, przeciwciało matczyne, przewlekła choroba ziarniakowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz oskrzeli, sorbitol, trombocytopenia, wirus atenuowany, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zakażenie HIV bezobjawowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prestarium 5 mg 5 mg
Prestarium 5 mg zawiera 3,395 mg peryndoprylu w postaci peryndoprylu z argininą, co odpowiada 5 mg substancji czynnej. Lek jest dostępny w formie jasnozielonych tabletek powlekanych z rowkiem umożliwiającym podział na równe dawki. Prestarium 5 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Lek zawiera 72,58 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu.
afereza lipoprotein, aliskiren, dializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, metoda pozaustrojowa, nadwrażliwość, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramlolan 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologicznych właściwości obu substancji czynnych oraz ich synergistycznego działania hipotensyjnego. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na ramipryl, amlodypinę lub inne inhibitory ACE i dihydropirydyny, a także na substancje pomocnicze. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących aliskiren przy współistniejącej cukrzycy lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń nerkowych i elektrolitowych. Ponadto, konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu przy przejściu z sakubitrylu z walsartanem, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz podczas zabiegów pozaustrojowych z kontaktu krwi z powierzchniami o ładunku ujemnym (np. dializa).
aliskiren, amlodypina, antagonista wapnia, działanie inotropowe ujemne, filtracja kłębuszkowa, hiperkalemia, hipoperfuzja tkankowa, hipoplazja płuc, inhibitor konwertazy angiotensyny, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przy wyborze terapii zawierającej tazobaktam z piperacyliną należy uwzględnić ciężkość zakażenia oraz lokalne wzorce oporności. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Monitorowanie pacjentów pod kątem ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, jest kluczowe. W przypadku pojawienia się wysypki lub innych objawów skórnych należy rozważyć natychmiastowe przerwanie terapii. Ponadto, u pacjentów leczonych powyżej 10 dni opisano przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (HLH) z objawami takimi jak gorączka, hepatosplenomegalia, hipofibrynogenemia, hipertriglicerydemia i cytopenia, co wymaga szybkiej diagnostyki i odstawienia leku.
agregacja płytek, aktywacja immunologiczna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyki beta-laktamowe, cytopenia, czas krzepnięcia, czas protrombinowy, drgawki, ferrytyna, GFR, hemofagocytoza, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, hipokaliemia, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na penicylinę, napady drgawkowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, penicylina półsyntetyczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, tazobaktam z piperacyliną, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Balsam peruwiański – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Balsam peruwiański, wykorzystywany miejscowo w leczeniu ran, owrzodzeń i zmian skórnych, wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Preparaty z tą substancją należy stosować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikając aplikacji na twarz (zwłaszcza nos), błony śluzowe, oparzenia, okolice oczu oraz duże powierzchnie ciała. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów ze skłonnością do astmy oraz u osób z alergią na kwasy aromatyczne i ich pochodne, np. kwas benzoesowy. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci w wieku 6-30 miesięcy, stosowanie preparatu Depulol wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko skurczu krtani wywołanego przez 1,8-cyneol. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Aromatol Hot żel u dzieci, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności.
astma, balsam peruwiański, błona śluzowa, duszność, kwas aromatyczny, kwas benzoesowy, maść, nadwrażliwość kontaktowa, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, oparzenie, otwarta rana, podrażnienie, populacja pediatryczna, propolis, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktoidalna, ropna plwocina, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, terapia dermatologiczna, test płatkowy, uszkodzona powierzchnia skóry, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oramorph 2 mg/ml
Produkt leczniczy Oramorph zawiera morfinę w stężeniu 2 mg/ml (siarczan morfiny) i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia psychiczne (bardzo często występująca euforia, dysforia, sedacja, bezsenność, halucynacje), układ nerwowy (zawroty głowy, ból głowy, dezorientacja), układ oddechowy (depresja oddechowa, skurcz oskrzeli), układ pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia, anoreksja), a także reakcje alergiczne i skórne (pocenie się, pokrzywka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej, która może prowadzić do śmierci, oraz na możliwość rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W przypadku nagłego odstawienia morfiny lub podania antagonistów opioidowych może wystąpić zespół odstawienny z objawami fizjologicznymi i psychologicznymi.
anoreksja, astma, bezdech senny, bradykardia, depresja oddechowa, diplopia, dysforia, dyspepsja, głód lekowy, halucynacje, hiperalgezja, hiperhydroza, hiponatremia, midriaza, mioza, niedrożność jelit, obrzęk płuc niekardiogenny, oczopląs, osutka krostkowa, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz dróg żółciowych, skurcz oskrzeli, splątanie, uzależnienie od leków, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół SIADH, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omnipaque 755 mg/ml (350 mg jodu/ml)
Omnipaque, zawierający joheksol w stężeniu 755 mg/ml (350 mg jodu/ml), jest niejonowym, monomerycznym środkiem kontrastującym o wysokim marginesie bezpieczeństwa, szeroko stosowanym w diagnostyce radiologicznej. Przedawkowanie, choć rzadkie u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, może wystąpić przy dawce przekraczającej 2000 mg I/kg masy ciała, zwłaszcza podczas długotrwałych lub wielokrotnych podawań, np. w angiografii dziecięcej. Czas półtrwania leku wynosi około 2 godzin, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka nefrotoksyczności i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. W przypadku przedawkowania obserwuje się objawy takie jak pogorszenie funkcji nerek (wzrost kreatyniny i mocznika, zmniejszenie diurezy), zaburzenia elektrolitowe, objawy sercowo-naczyniowe (hipotensja, arytmie), neurotoksyczność oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą wystąpić niezależnie od dawki.
antidotum, badanie angiograficzne, bradykardia, czynność nerek, dawka graniczna, diagnostyka radiologiczna, drgawki, dysbalans elektrolitów, funkcja nerek, hemodializa, hipotensja, joheksol, leczenie objawowe, lepkość, mocznik w surowicy, nefrotoksyczność, objaw nefrotoksyczny, objaw neurotoksyczny, obrzęk naczynioruchowy, okres półtrwania, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, podanie donaczyniowe, procedura diagnostyczna, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastujący, stężenie kreatyniny, tachykardia, wstrząs, wynaczynienie, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zmniejszenie diurezy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Movalis 7,5 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku Movalis, manifestuje się spektrum objawów toksycznych typowych dla NLPZ, obejmujących zarówno łagodne dolegliwości, jak uczucie braku energii, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu, jak i poważne powikłania zagrażające życiu. W ciężkich przypadkach obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek (oliguria lub anuria), zaburzenia czynności wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, żółtaczka), depresję oddechową, śpiączkę, drgawki oraz zapaść sercowo-naczyniową, a nawet zatrzymanie akcji serca. Istotne jest także ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, które mogą pojawić się zarówno przy dawkach terapeutycznych, jak i w przypadku przedawkowania. Warto zwrócić uwagę, że tabletka Movalis 7,5 mg zawiera 23,5 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anuria, cholestyramina, depresja oddechowa, fusowate wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, oliguria, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, smołowaty stolec, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie akcji serca, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Auroamoxi DUO
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną z kwasem klawulanowym konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaktoidalnych i zespołu Kounisa, które mogą prowadzić do zgonu. U dzieci obserwowano przypadki zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES) objawiającego się przewlekłymi wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bólami brzucha, biegunką, niedociśnieniem i leukocytozą z neutrofilią, z możliwym przebiegiem do wstrząsu. W przypadku potwierdzonej infekcji drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę zaleca się stosowanie samej amoksycyliny zamiast preparatu złożonego, a lek jest przeciwwskazany w zakażeniach Streptococcus pneumoniae opornych na penicylinę. Drgawki mogą wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy dużych dawkach, a jednoczesne stosowanie allopurynolu zwiększa ryzyko reakcji skórnych.
AGEP, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, cefalosporyny, choroba atopowa, ciężka reakcja alergiczna, czas protrombinowy, DIES, drobnoustrój wrażliwy, działanie hepatotoksyczne, fenyloketonuria, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, nadwrażliwość na penicyliny, niepożądana reakcja skórna, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktoidalna, skórna reakcja alergiczna, Streptococcus pneumoniae, układ krwiotwórczy, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zawał serca, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevredol 20 mg
Sevredol (siarczan morfiny) w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy immunologiczny, nerwowy, pokarmowy, oddechowy, sercowo-naczyniowy, moczowy oraz skórę. Do najczęstszych należą zmienność nastroju (euforia lub obniżenie nastroju), zaparcia, nudności, bóle głowy, zawroty głowy, senność, astenia i świąd. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH z hiponatremią, depresję oddechową, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zaburzenia rytmu serca, a także zaburzenia widzenia i słuchu. Występują również objawy neurologiczne takie jak napady drgawkowe, parestezje, hiperalgezja i allodynia, a także reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).
allodynia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak miesiączki, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, duszność, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, kolka nerkowa, kolka żółciowa, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, noworodkowy zespół odstawienia leku, nudności, obniżone libido, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie widzenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica bólowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zmienność nastroju, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic