reakcja anafilaktoidalna
Reakcja anafilaktoidalna to stan kliniczny, który objawowo przypomina reakcję anafilaktyczną, ale nie jest związany z mechanizmem immunologicznym zależnym od przeciwciał IgE. Podczas gdy anafilaksja jest reakcją alergiczną typu I, reakcja anafilaktoidalna występuje na skutek bezpośredniego uwalniania mediatorów z komórek tucznych i bazofilów bez udziału przeciwciał.
Czynniki wyzwalające reakcje anafilaktoidalne obejmują środki kontrastowe stosowane w radiologii, niektóre leki (np. NLPZ, opioidy), wysiłek fizyczny czy niska temperatura. Objawy kliniczne są podobne do anafilaksji i mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, hipotensję, a w ciężkich przypadkach wstrząs.
Postępowanie w reakcji anafilaktoidalnej jest podobne jak w anafilaksji i obejmuje podanie adrenaliny jako leku pierwszego wyboru, zapewnienie drożności dróg oddechowych, podanie tlenu, płynów oraz leków przeciwhistaminowych i glikokortykosteroidów. Różnica w leczeniu długoterminowym polega na tym, że pacjenci z reakcją anafilaktoidalną nie wymagają unikania alergenu (bo go nie ma), lecz unikania czynnika wyzwalającego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Visipaque (jodiksanol) to niejonowy, dimeryczny, sześciojodowy środek kontrastowy o niskiej osmolalności (290 mOsm/kg H₂O przy 37°C dla stężenia 320 mg I/ml), co przekłada się na lepszą tolerancję i mniejszą częstość działań niepożądanych w porównaniu do środków o wyższej osmolalności. Działania niepożądane są najczęściej łagodne do umiarkowanych i przejściowe, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą przejściowy wzrost stężenia kreatyniny (często) oraz reakcje skórne, duszności i gorączka (niezbyt często). Ciężkie działania niepożądane, takie jak ostra lub przewlekła niewydolność nerek, wstrząs anafilaktyczny, zespół Kounisa, zatrzymanie akcji serca czy zawał mięśnia sercowego, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i mogą mieć charakter zagrażający życiu.
choroba autoimmunologiczna, duszność, gorączka, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, kreatynina, nerw błędny, niedociśnienie, niejonowy dimeryczny środek kontrastowy, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, receptor β-adrenergiczny, rumień, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zapalenie naczyń, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Accord 100 mg
Mykafungina, substancja czynna leku Micafungin Accord, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u około 32,2% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (2,8%), podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (AspAT, 2,3%). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, takimi jak zaawansowany AIDS czy nowotwory złośliwe, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych (0,2%). Działania niepożądane dotyczące wątroby wystąpiły u 8,6% pacjentów, najczęściej jako łagodne do umiarkowanych podwyższenia enzymów wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) oraz bilirubiny (1,6%). Ciężkie uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (0,4%), mogą prowadzić do zgonu, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych i ewentualnego przerwania terapii (1,1% przypadków). Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, są zwykle łagodne, jednak rzadkie ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cewnik dożylny, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, działanie niepożądane leku, działanie niepożądane wątrobowe, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, terapia przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakażenie HIV, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uroflow SR 4 mg
Tolterodyna, ze względu na swoje działanie przeciwmuskarynowe, najczęściej powoduje suchość w jamie ustnej, zgłaszaną u 23,4% pacjentów stosujących postać o przedłużonym uwalnianiu, w porównaniu do 7,7% w grupie placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, z najczęstszymi objawami obejmującymi zapalenie zatok (≥1/10), reakcje alergiczne i anafilaktoidalne (≥1/100 do <1/10), a także objawy neurologiczne takie jak nerwowość, splątanie, halucynacje, zawroty głowy i senność (≥1/1 000 do <1/100). Wśród działań niepożądanych wymienia się również zaburzenia widzenia, suchość spojówek, kołatanie serca, tachykardię, zaparcia, biegunki, obrzęki oraz objawy ze strony układu moczowego, w tym bezmocz i zatrzymanie moczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia objawów demencji u pacjentów stosujących inhibitory cholinoesterazy.
bezmocz, demencja, działanie farmakologiczne, działanie przeciwmuskarynowe, halucynacja, inhibitor cholinoesterazy, kołatanie serca, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, refluks żołądkowo-jelitowy, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość spojówek, tachykardia, tolterodyna o przedłużonym uwalnianiu, Uroflow SR, zaburzenie akomodacji, zaburzenie rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon substancji czynnych
Metylodibromoglutaronitryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metylodibromoglutaronitryl, obecny w TRUE Test 36 (płatek nr 19) w stężeniu 5 µg/cm² (4,1 µg na płatek), jest stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta może wywołać reakcje uczuleniowe, w tym reakcje opóźnione pojawiające się po 10 dniach lub później, co sugeruje nabycie nadwrażliwości podczas testu. Interpretacja wyników wymaga uwzględnienia zespołu nadwrażliwości skóry pleców (ang. angry back), zwłaszcza u pacjentów z licznymi dodatnimi wynikami, co może wymagać powtórzenia testu w celu wykluczenia fałszywie dodatnich reakcji. Test z metylodibromoglutaronitrylem powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych, po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, angry back syndrome, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, metylodibromoglutaronitryl, nadwrażliwość kontaktowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja opóźniona, reakcja uczuleniowa, silna reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, wynik fałszywie ujemny, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opokan 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany w dawkach dobowych 7,5 lub 15 mg, wiąże się z ryzykiem szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, zaparcia i biegunka, występujące u ponad 10% pacjentów. Istotne są także poważne powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dodatkowo, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dezorientacja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niedokrwistość, nieostre widzenie, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, objawy dyspeptyczne, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, reakcja pęcherzowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trwały rumień polekowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zatrzymanie sodu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Duomox
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych oraz poważnych zmian skórnych, w tym zespołu Kounisa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopią oraz u dzieci, u których opisano przypadki zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES) manifestującego się wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bólami brzucha, biegunką, niedociśnieniem i leukocytozą z neutrofilią. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej lub zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykiem, konieczne jest natychmiastowe odstawienie amoksycyliny i wdrożenie odpowiedniego leczenia, unikając leków hamujących perystaltykę.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, choroba atopowa, choroba z Lyme, ciężka reakcja alergiczna, czynność wątroby, drgawka, krystaluria, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, nadmierny wzrost drobnoustrojów, nadwrażliwość na penicyliny, niedociśnienie tętnicze, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, przewlekłe wymioty, reakcja anafilaktoidalna, reakcja Jarischa-Herxheimera, układ krwiotwórczy, wydłużenie czasu protrombinowego, wysypka odropodobna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oponowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Augmentin
Przed rozpoczęciem terapii Augmentinem (amoksycylina 250 mg + kwas klawulanowy 125 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, zespołu Kounisa oraz zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami atopowymi, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz u osób z podejrzeniem mononukleozy zakaźnej. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub ciężkich reakcji skórnych, takich jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), leczenie należy natychmiast przerwać. Długotrwałe stosowanie Augmentinu może prowadzić do selekcji drobnoustrojów opornych, a u pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko drgawek i krystalurii, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Aspergillus, biegunka, czas protrombinowy, drgawki, drobnoustrój niewrażliwy, efekt antykoagulacyjny, glukoza w moczu, krystaluria, kryształki amoksycyliny, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość na penicyliny, niedociśnienie, niepożądana reakcja skórna, oksydaza glukozowa, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, skórna reakcja alergiczna, Streptococcus pneumoniae, test Coombsa, układ krwiotwórczy, wstrząs, wymioty, wysypka odropodobna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie hepatologiczne, zespół DIES, zespół Kounisa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, łączący peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, w przypadku obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, wrodzonego lub idiopatycznego obrzęku naczynioruchowego, w ciąży (zwłaszcza w II i III trymestrze), a także przy jednoczesnej terapii aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 mL/min/1,73 m². Dodatkowo, niezalecane jest stosowanie Aramlessy w połączeniu z sakubitrylem i walsartanem, u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia krwi oraz przy znacznym obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych. Amlodypina, antagonista wapnia, jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, nadwrażliwości na dihydropirydyny, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po niedawnym zawale mięśnia sercowego.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl i walsartan, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivipril 10 mg
Lek Ivipril (ramipryl), będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ramipryl lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (zawartość od 96,47 mg do 193,2 mg w zależności od dawki: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (dziedzicznym, idiopatycznym lub indukowanym przez inhibitory ACE/AIIRA), gdyż istnieje ryzyko zagrażającego życiu nawrotu obrzęku dróg oddechowych. Nie należy stosować Iviprilu u pacjentów poddawanych hemodializie z użyciem błon dializacyjnych o ujemnym ładunku elektrycznym, hemofiltracji oraz LDL-aferezie z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych, w tym wstrząsu anafilaktycznego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, LDL-afereza, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie perfuzji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zgon wewnątrzmaciczny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zoloft 100 mg
Leczenie sertraliną, substancją czynną leku Zoloft, wiąże się z występowaniem szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej zgłaszanym objawem są nudności, natomiast istotnym działaniem niepożądanym są zaburzenia seksualne, zwłaszcza u mężczyzn leczonych z powodu zespołu lęku społecznego, gdzie niezdolność do ejakulacji występuje u 14% pacjentów (w porównaniu do 0% w grupie placebo). Profil bezpieczeństwa sertraliny opiera się na danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo (2542 pacjentów leczonych sertraliną i 2145 placebo) oraz doniesieniach po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne, zaburzenia endokrynologiczne (w tym hiperprolaktynemię) oraz metaboliczne (hipercholesterolemia, hipoglikemia, hipernatremia, hiperglikemia). Częstość występowania wielu z tych działań nie jest dokładnie określona, jednak ich obecność wymaga monitorowania.
adherencja do leczenia, depresja, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipernatremia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk napadowy, leukopenia, morfologia krwi, niezdolność do ejakulacji, nudności, profil bezpieczeństwa sertraliny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, sertralina, trombocytopenia, zaburzenie łaknienia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie seksualne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół stresu pourazowego, Zoloft - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Taromentin
Przed rozpoczęciem terapii preparatem Taromentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym) konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych, ciężkich reakcji skórnych oraz zespołu Kounisa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami atopowymi oraz u osób z historią alergii na penicyliny. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię. U dzieci może wystąpić zapalenie jelit indukowane lekami (DIES) objawiające się przewlekłymi wymiotami, bólem brzucha, biegunką, niedociśnieniem oraz leukocytozą z neutrofilią, co w ciężkich przypadkach może prowadzić do wstrząsu. W sytuacji potwierdzonej infekcji wywołanej drobnoustrojami wrażliwymi wyłącznie na amoksycylinę, zaleca się monoterapię amoksycyliną w celu ograniczenia ekspozycji na kwas klawulanowy i zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych.
allopurynol, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, choroba atopowa, hepatotoksyczność, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na penicyliny, niepożądana reakcja skórna, niewydolność serca, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, skórna reakcja alergiczna, Streptococcus pneumoniae, wstrząs, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie jelit indukowane lekami, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół zapalenia jelit wywołany lekiem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Produkt leczniczy Methylprednisolone Sopharma, dostępny w dawkach 40 mg i 250 mg do wstrzykiwań, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi lekarza. Szczególnie niebezpieczne są powikłania związane z niewłaściwą drogą podania, taką jak dooponowe lub nadtwardówkowe, które mogą prowadzić do zapalenia pajęczynówki, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, niedowładu poprzecznego, drgawek, zaburzeń czucia oraz poważnych zaburzeń czynności żołądka, jelit i pęcherza moczowego. Częstość występowania tych powikłań nie została precyzyjnie określona. Ponadto, lek może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące układy: immunologiczny, endokrynologiczny, psychiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy, mięśniowo-szkieletowy oraz skórny, z częstością występowania nieznaną na podstawie dostępnych danych.
centralna retinopatia surowicza, dyslipidemia, glikokortykosteroid, jaskra, lek przeciwcukrzycowy doustny, leukocytoza, lipomatoza nadtwardówkowa, martwica kości, metyloprednizolon, miopatia, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatyczne zwyrodnienie stawów, niedoczynność przysadki mózgowej, niedowład poprzeczny, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nadnerczy, podanie dooponowe, porażenie poprzeczne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wytrzeszcz, zaburzenia tolerancji glukozy, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie pajęczynówki, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, złamanie patologiczne - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan benzylu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Parahydroksybenzoesan benzylu jest składnikiem mieszaniny parabenów stosowanej w TRUE Test 36, w panelu nr 1 (płatek nr 8), w dawce około 200 mikrogramów/cm² (162 mikrogramy/płatek) w łącznej dawce mieszaniny 1000 mikrogramów/cm² (810 mikrogramów/płatek). Parabeny mogą wywoływać uczulenie kontaktowe, w tym reakcje odroczone pojawiające się po 10 dniach lub później, co wymaga uwagi podczas interpretacji wyników testów płatkowych. Należy brać pod uwagę możliwość zespołu nadwrażliwości skóry pleców (ang. angry back), który może powodować liczne fałszywie dodatnie reakcje, zwłaszcza przy obecności innych silnie dodatnich testów. W przypadku wątpliwości wskazane jest powtórzenie testu po pewnym czasie. Testy u pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych powinny być przeprowadzane z dużą ostrożnością, oceniając indywidualny stosunek korzyści do ryzyka.
butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, kalafonia, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, mieszanina parabenów, nadwrażliwość kontaktowa, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, potencjał alergizujący, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, test płatkowy, TRUE Test, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amotaks Dis
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych, zespołu Kounisa oraz ostrych reakcji skórnych, które mogą być śmiertelne. U dzieci obserwuje się specyficzny zespół zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES) objawiający się przewlekłymi wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bez objawów skórnych czy oddechowych, z możliwym przebiegiem do wstrząsu. Amoksycylina nie jest zalecana w leczeniu niektórych zakażeń, np. układu moczowego czy ciężkich infekcji górnych dróg oddechowych, bez potwierdzenia wrażliwości patogenu. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania, a u osób z predyspozycjami neurologicznymi (np. padaczka) należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko drgawek.
acute generalised exanthemous pustulosis, Borrelia burgdorferi, choroba atopowa, choroba z Lyme, ciężka reakcja uczuleniowa, czas protrombinowy, drgawki, drobnoustrój niewrażliwy, drug-induced enterocolitis syndrome, enzym wątrobowy, estriol, glukoza w moczu, krystaluria, leczenie parenteralne, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, morfologia krwi, oksydaza glukozowa, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja Jarischa-Herxheimera, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oponowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspicam Bio 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego, gdzie obserwuje się niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia oraz biegunkę (częstość bardzo częsta). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość niezbyt często, leukopenia i trombocytopenia rzadko, agranulocytoza bardzo rzadko), reakcje immunologiczne (reakcje alergiczne niezbyt często, anafilaktyczne o częstości nieznanej) oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak ból głowy (często), zawroty głowy i senność (niezbyt często), a także rzadkie przypadki splątania i dezorientacji.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator tętnicy, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
21-piwalan tiksokortolu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
21-piwalan tiksokortolu, obecny w panelu 3 testu płatkowego TRUE Test 36 (płatek nr 27), stosowany jest w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta występuje w stężeniu 3,0 μg/cm², co odpowiada 2,4 μg na cały płatek, co pozwala na optymalizację czułości diagnostycznej przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Ze względu na charakter kortykosteroidu, testowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych. Reakcje pojawiające się po 10 dniach od aplikacji mogą wskazywać na nabycie nowej nadwrażliwości kontaktowej. Ponadto, u pacjentów z licznymi dodatnimi wynikami, w tym na 21-piwalan tiksokortolu, należy rozważyć możliwość zespołu nadwrażliwości skóry pleców, co może wymagać powtórzenia testu w celu wykluczenia wyników fałszywie dodatnich.
21-piwalan tiksokortolu, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, angry back syndrome, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, czułość diagnostyczna, kortykosteroid, kortykosteroid o działaniu ogólnoustrojowym, miejscowy kortykosteroid, nadwrażliwość kontaktowa, ognisko zapalne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, test płatkowy, test prowokacyjny, TRUE Test 36, wynik fałszywie ujemny, zapalenie skóry, zespół nadwrażliwości skóry pleców, zmiana trądzikowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Ivipril 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest stosowanie go podczas leczenia pozaustrojowego z wykorzystaniem błon poliakrylonitrylowych lub aferezy LDL z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na gospodarkę potasową (sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, antagoniści angiotensyny II, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna), które mogą indukować hiperkaliemię, wymagając regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z innymi lekami hipotensyjnymi (diuretyki, azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, antagoniści receptorów α₁-adrenergicznych) zwiększa ryzyko nadmiernej hipotensji, co wymaga kontroli ciśnienia tętniczego i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Alkohol nasila działanie hipotensyjne ramiprylu, co może prowadzić do objawów niedociśnienia, takich jak zawroty głowy czy omdlenia, zwłaszcza po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki.
alfuzosyna, aliskiren, allopurynol, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora α1-adrenergicznego, azotan, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, doksazosyna, dopamina, epinefryna, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek sympatykomimetyczny, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, reakcja anafilaktoidalna, takrolimus, tamsulozyna, terazosyna, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo i parenteralnie, wykazuje ryzyko działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości (rumień, świąd, pokrzywka, anafilaksja), ototoksyczności i nefrotoksyczności, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę, rany oparzeniowe, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz przy długotrwałym stosowaniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, upośledzeniem słuchu lub przewlekłym zapaleniem ucha środkowego zaleca się monitorowanie funkcji nerek i badania audiometryczne. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych aminoglikozydów o działaniu ogólnoustrojowym ze względu na ryzyko nasilenia nefro- i ototoksyczności. Neomycyna może również wywołać blokadę nerwowo-mięśniową, zwłaszcza u pacjentów z kwasicą, miastenią lub innymi zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi; w takich przypadkach pomocne może być podanie wapnia lub neostygminy.
anafilaksja, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie audiometryczne, blokada nerwowo-mięśniowa, błona śluzowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, gentamycyna, jaskra, kanamycyna, kortykosteroid, krew obwodowa, kwasica, miastenia, nadwrażliwość krzyżowa, namnażanie drobnoustrojów, nefrotoksyczność, neomycyna, opatrunek okluzyjny, ototoksyczność, paromomycyna, perforacja błony bębenkowej, pokrzywka, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, terapia przeciwbakteryjna, terapia przeciwgrzybicza, uszkodzenie nerwu słuchowego, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Karboplatyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach pod ścisłym nadzorem doświadczonych onkologów, z dostępem do pełnego zaplecza diagnostyczno-terapeutycznego. Monitorowanie terapii obejmuje regularne badania morfologii krwi obwodowej oraz funkcji nerek i wątroby, z przerwaniem leczenia w przypadku mielosupresji, nefrotoksyczności lub hepatotoksyczności. Nadir hematologiczny występuje średnio w 21. dniu po monoterapii karboplatyną i w 15. dniu przy terapii skojarzonej. Zaleca się nie rozpoczynać kolejnego cyklu przed osiągnięciem liczby neutrofili ≥ 2000/mm³ i płytek krwi ≥ 100 000/mm³ oraz po upływie minimum 4 tygodni od poprzedniego cyklu. Mielosupresja, zwłaszcza trombocytopenia, jest dawko-zależna i nasilona u pacjentów z uprzednią terapią cisplatyną lub zaburzeniami czynności nerek, co wymaga redukcji dawki i częstego monitorowania. Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), zagrażający życiu, wymagający natychmiastowego przerwania leczenia.
anafilaksja, chemioterapeutyk, choroba zarostowa żył wątrobowych, cisplatyna, depresja szpiku kostnego, karboplatyna, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie wrotne, nadir, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Kounisa, zespół mielodysplastyczny, zespół niedrożności zatokowej wątroby, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Betiatyd – Działania niepożądane
Betiatyd, substancja czynna preparatu Renoscint MAG3, stosowana jest w medycynie nuklearnej do oceny funkcji nerek za pomocą radiofarmaceutyku Tiadyd technetu (99mTc). Działania niepożądane betiatydu obejmują drgawki pochodzenia mózgowego o częstości nieznanej oraz bardzo rzadkie reakcje anafilaktoidalne, takie jak pokrzywka, obrzęk powiek i kaszel (<1/10 000), zaobserwowane m.in. u 15-dniowego dziecka, bez jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego z preparatem. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące podczas diagnostyki wiąże się z teoretycznym ryzykiem rozwoju nowotworów złośliwych oraz wad wrodzonych, jednak przy standardowych dawkach diagnostycznych, gdzie równoważnik dawki skutecznej (EDE) jest zwykle <20 mSv, ryzyko to jest minimalne. Wyższe dawki mogą być uzasadnione klinicznie, co potencjalnie zwiększa ryzyko działań niepożądanych związanych z promieniowaniem.
bąbel pokrzywkowy, betiatyd, drgawki pochodzenia mózgowego, działanie niepożądane, funkcja nerek, medycyna nuklearna, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nowotwór złośliwy, obrzęk powiek, pokrzywka, preparat radiofarmaceutyczny, procedura diagnostyczna, promieniowanie jonizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, Renoscint MAG3, równoważnik dawki skutecznej, wada wrodzona, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Atrakuriowy bezylan w stężeniu 10 mg/ml, stosowany jako środek zwiotczający mięśnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze to łagodne i przemijające niedociśnienie tętnicze oraz zaczerwienienie skóry, związane z uwalnianiem histaminy. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli, a bardzo rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, niewydolność krążenia i zatrzymanie akcji serca, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków znieczulających. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Ponadto, zgłaszano drgawki u pacjentów z czynnikami predysponującymi (np. uraz głowy, encefalopatia), a także rzadko pokrzywkę oraz miopatię i osłabienie siły mięśniowej po długotrwałym stosowaniu, szczególnie u pacjentów na OIT, często jednocześnie leczonych kortykosteroidami.
atrakuriowy bezylan, drgawka, encefalopatia niedotlenieniowa, kortykosteroid, lek zwiotczający mięśnie, miopatia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, uraz głowy, uwalnianie histaminy, wirusowe zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Sodu glukonian – Działania niepożądane
Sodu glukonian, obecny w roztworze do infuzji Plasmalyte w stężeniu 5,02 g/l (23 mmol/l jonów glukonianu), może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, w tym reakcje nadwrażliwości (anafilaktoidalne objawy, tachykardia, duszność, pokrzywka), zaburzenia metaboliczne (hiponatremia jatrogenna prowadząca do ostrej encefalopatii hiponatremicznej), neurologiczne (napady drgawkowe) oraz naczyniowe (zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żylna). Ponadto, stosowanie roztworów z sodu glukonianem może skutkować hiperwolemią, przewodnieniem i powikłaniami w miejscu podania, takimi jak zapalenie żył czy wynaczynienia. Istotnym klinicznie zagrożeniem jest hiponatremia, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu, co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów i stanu pacjenta podczas terapii.
aspergiloza inwazyjna, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hiperkaliemia, hiperwolemia, hiponatremia, hipotensja, kołatanie serca, leczenie przeciwgrzybicze, napad drgawkowy, obrzęk mózgu, obrzęk obwodowy, piloerekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, sodu glukonian, świszczący oddech, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piracetam Espefa 800 mg
Profil bezpieczeństwa piracetamu został określony na podstawie badań klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z placebo. Działania niepożądane występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a także o częstości nieznanej. Najpoważniejsze ryzyko stanowią zaburzenia krwotoczne, reakcje anafilaktoidalne oraz nadwrażliwość, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko nasilenia napadów. Do często występujących objawów należą nerwowość (≥1/100 do <1/10) i hiperkinezja, natomiast niezbyt często obserwuje się depresję i astenie. Inne działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują m.in. reakcje alergiczne, splątanie, omamy, ataksję, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz zmiany skórne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd).
astenia, ataksja, badanie kliniczne, bezsenność, ból głowy, depresja, dysfagia, hiperkinezja, lęk, nadwrażliwość, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, piracetam, placebo, płytka krwi, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egidon 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon, został przebadany na ponad 9 tysiącach pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Dawkowanie obejmowało 30 mg, 60 mg oraz 90 mg przez okres do 12 tygodni, a w terapii ostrej dny moczanowej stosowano dawkę 120 mg przez 8 dni. Program MEDAL, obejmujący 17 412 pacjentów przyjmujących 60 mg lub 90 mg przez średnio 18 miesięcy, potwierdził spójny profil działań niepożądanych, podobny niezależnie od wskazania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie wyrostka zębodołowego, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, infekcje górnych dróg oddechowych i układu moczowego, obrzęki i zatrzymanie płynów, a także niedokrwistość, leukopenia i trombocytopenia występujące niezbyt często.
choroba zwyrodnieniowa stawów, etorykoksyb, infekcja układu moczowego, infekcje górnych dróg oddechowych, krwawienie żołądkowo-jelitowe, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna moczanowa, ostry ból pooperacyjny, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, program MEDAL, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, reumatoidalne zapalenie stawów, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wyrostka zębodołowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Kwas pantotenowy – Działania niepożądane
Kwas pantotenowy (witamina B5), stosowany głównie w preparatach wielowitaminowych podawanych dożylnie, może wywoływać działania niepożądane, z których najczęściej zgłaszane są reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne, szczególnie u pacjentów nadwrażliwych na składniki preparatu, takie jak Soluvit N czy Viantan. W preparacie Viantan odnotowano również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje w miejscu podania (uczucie pieczenia, wysypka), o nieznanej częstości występowania. Ponadto, podczas terapii obserwuje się zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak wzrost aktywności transaminaz, aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferazy, dehydrogenazy glutaminianowej, fosfatazy zasadowej oraz całkowitego stężenia kwasów żółciowych, co może wskazywać na wpływ na funkcję wątroby i wymaga monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
aminotransferaza alaninowa, biegunka, dehydrogenaza glutaminianowa, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperwitaminoza, infuzja, kwas foliowy, kwas pantotenowy, kwasy żółciowe, nadwrażliwość na witaminy, nudności, postępowanie przeciwwstrząsowe, przedawkowanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, tiamina, transaminazy, witamina B5, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Defur 4 mg
Tolterodyna, substancja czynna leku Defur (4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwmuskarynowym, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (23,4% vs. 7,7% w grupie placebo). Inne często występujące działania to zapalenie zatok, a rzadziej kołatanie serca, niewydolność serca, zaburzenia rytmu i tachykardia. Działania o nieznanej częstości obejmują reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia pamięci, suchość spojówek, zaburzenia widzenia (w tym akomodacji) oraz ból w klatce piersiowej, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej. U pacjentów stosujących inhibitory cholinoesterazy w leczeniu demencji obserwowano nasilenie objawów neuropsychiatrycznych, takich jak splątanie, dezorientacja i urojenia, co wskazuje na konieczność ostrożności w tej grupie chorych.
biegunka, ból w klatce piersiowej, demencja, dezorientacja, dyspepsja, działanie przeciwmuskarynowe, inhibitor cholinoesterazy, kołatanie serca, niewydolność serca, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, splątanie, suchość jamy ustnej, suchość spojówek, tachykardia, tolterodyna, urojenie, zaburzenia akomodacji, zaburzenia pamięci, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia zachowania, zaburzenie rytmu serca, zakażenie układu moczowego, zapalenie zatok, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amoxil
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną (Amoxil) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji i zespołu Kounisa. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci, u których może wystąpić zapalenie jelit indukowane lekiem (DIES) objawiające się przewlekłymi wymiotami (1-4 godziny po podaniu), bólem brzucha, biegunką, niedociśnieniem oraz leukocytozą z neutrofilią. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub DIES należy natychmiast przerwać podawanie amoksycyliny i wdrożyć alternatywne leczenie. Amoksycylina powinna być stosowana wyłącznie przy potwierdzonej wrażliwości patogenu lub wysokim prawdopodobieństwie skuteczności, zwłaszcza w zakażeniach układu moczowego oraz ciężkich zakażeniach ucha, nosa i gardła, gdzie wskazane jest określenie wrażliwości drobnoustroju przed terapią.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, choroba z Lyme, drgawki, fenyloketonuria, krystaluria, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, nadmierny wzrost drobnoustrojów, nadwrażliwość na penicyliny, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, osutka krostkowa, padaczka, penicylina, reakcja anafilaktoidalna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja uczuleniowa, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oponowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie jelit, zapalenie jelit indukowane lekiem, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Wapń węglan – Działania niepożądane
Wapnia węglan (Calcii carbonas) jest szeroko stosowany jako źródło jonów wapnia oraz lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Pomimo względnego bezpieczeństwa, jego stosowanie może prowadzić do działań niepożądanych, w tym zaburzeń metabolicznych takich jak hiperkalcemia i hiperkalciuria. Szczególnie istotnym powikłaniem jest zespół mleczno-alkaliczny (Burnetta), występujący przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek wapnia w połączeniu z produktami mlecznymi, objawiający się m.in. azotemią, zwapnieniami tkanek, bólami głowy, zaburzeniami smaku oraz astenia. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do zasadowicy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują rzadko występujące zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha i biegunkę, a także bardzo rzadkie reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny.
astenia, azotemia, bisfosfonian, ból głowy, diuretyk tiazydowy, glikozyd nasercowy, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kwaśne odbijanie, nefrokalcynoza, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, polidypsja, poliuria, produkt mleczny, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, węglan wapnia, wstrząs anafilaktyczny, wzdęcia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zasadowica, zespół Burnetta, zespół mleczno-alkaliczny, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidogrel Ranbaxy 75 mg
Klopidogrel, stosowany w dawce 75 mg/dobę, wykazuje działanie przeciwpłytkowe i jest szeroko stosowany w profilaktyce powikłań zakrzepowych. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, takich jak CAPRIE, CURE, CLARITY, COMMIT, ACTIVE-A i TARDIS, obejmujących ponad 44 000 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, które występują u około 9,3% pacjentów, z podobną częstością ciężkich krwawień jak w przypadku kwasu acetylosalicylowego (ASA) 325 mg/dobę. W badaniu ACTIVE-A odnotowano wyższą częstość poważnych krwawień w grupie klopidogrel + ASA (6,7%) w porównaniu do placebo + ASA (4,3%), głównie z przewodu pokarmowego (3,5% vs 1,8%) oraz zwiększoną liczbę krwawień wewnątrzczaszkowych (1,4% vs 0,8%). Intensywne leczenie przeciwpłytkowe trzema lekami (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym mózgu wiązało się z istotnie większą częstością i nasileniem krwawień (OR 2,54; 95% CI 2,05-3,16; p<0,0001).
agranulocytoza, choroba posurowicza, dusznica bolesna, działanie przeciwpłytkowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hemofilia nabyta, kłębuszkowe zapalenie nerek, klopidogrel, krwawienie, krwawienie dostawowe, krwawienie mózgowe, krwawienie pozamózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, leczenie przeciwpłytkowe, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, liszaj płaski, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pomostowanie tętnic wieńcowych, powikłania zakrzepowe, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar niedokrwienny mózgu, wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości indukowany lekami, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Difenyloguanidyna, składnik mieszaniny pochodnych węglowych w preparacie TRUE Test 36 (płatek nr 15, zawierający około 83,3 µg/cm², co odpowiada około 67,7 µg/płatek), wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości kontaktowej, w tym opóźnionych, które mogą pojawić się nawet po 10 dniach od aplikacji. U pacjentów z aktywnym zapaleniem skóry lub licznymi dodatnimi reakcjami na inne substancje testowe istnieje ryzyko wystąpienia zespołu nadwrażliwości skóry pleców (angry back syndrome), co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników. Testowanie u osób z historią reakcji anafilaktoidalnych powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim, z możliwością natychmiastowej interwencji. Należy unikać aplikacji na skórę zmienioną chorobowo, w tym na obszary z trądzikiem, bliznami czy ogniskami zapalnymi, a także na miejsca narażone na nadmierne pocenie, ekspozycję na światło słoneczne lub opaleniznę, które mogą zaburzać interpretację wyników testu.
blizna, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid o działaniu ogólnym, miejscowy kortykosteroid, mieszanina pochodnych węglowych, nadmierne pocenie, nadwrażliwość kontaktowa, ognisko zapalne, reakcja anafilaktoidalna, światło słoneczne, test płatkowy, uczulenie kontaktowe, zespół nadwrażliwości skóry pleców, zmiany trądzikowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), co determinuje złożony profil przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym inne inhibitory ACE i pochodne dihydropirydyny. U pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² nie należy łączyć Ramizek Combi z aliskirenem ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności. Konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a także u pacjentów z niedociśnieniem lub niestabilnością hemodynamiczną.
antagonista wapnia, cukrzyca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, stenoza zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nootropil 33% 333 mg/ml
Profil bezpieczeństwa piracetamu został określony na podstawie badań klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęściej obserwowane działania obejmują nerwowość i hiperkinezję, natomiast niezbyt często występują depresja, senność i astenia. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne, mają częstość nieznaną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, gdyż mogą wystąpić zaburzenia krwotoczne, a także u osób z padaczką, ze względu na ryzyko nasilenia napadów. W trakcie terapii obserwowano także zwiększenie masy ciała oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty.
anhedonia, astenia, ataksja, biegunka, ból nadbrzusza, hiperkinezja, metoda podwójnie ślepej próby, napad padaczkowy, nasilenie padaczki, nootropil, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, piracetam, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, roztwór doustny, senność, splątanie, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Taromentin
Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną z kwasem klawulanowym (Taromentin) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, zespołu Kounisa oraz ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie allopurynol oraz u osób z chorobami atopowymi. U dzieci obserwowano ryzyko zapalenia jelit indukowanego lekami (DIES), objawiającego się przewlekłymi wymiotami 1-4 godziny po podaniu leku, bez typowych objawów alergii skórnych czy oddechowych. W trakcie terapii należy monitorować funkcję wątroby i nerek, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi, gdyż mogą wystąpić przemijające, ale potencjalnie ciężkie zaburzenia hepatologiczne oraz ryzyko drgawek przy zaburzeniach nerkowych lub dużych dawkach leku.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyki beta-laktamowe, antykoagulacja, czas protrombinowy, drobnoustrój niewrażliwy, działanie hepatotoksyczne, lek hamujący perystaltykę jelit, lek przeciwzakrzepowy, leukocytoza z neutrofilią, mononukleoza zakaźna, niedociśnienie, niepożądana reakcja skórna, ostra uogólniona osutka krostkowa, przewlekłe wymioty, reakcja anafilaktoidalna, Streptococcus pneumoniae, układ krwiotwórczy, wysypka odropodobna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jelit indukowane lekami, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie hepatologiczne, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Day Zero 100 mg
Mykafungin Day Zero wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u 32,2% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg, jednak rzadko (0,2%) mogą wystąpić ciężkie reakcje anafilaktoidalne, szczególnie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi. Zaburzenia funkcji wątroby dotyczą 8,6% leczonych, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) i bilirubiny (1,6%), a 1,1% wymaga przerwania terapii z powodu hepatotoksyczności, w tym 0,4% z ciężkimi uszkodzeniami wątroby. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje dermatologiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, wymagają natychmiastowej interwencji.
alogeniczny HSCT, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cholestaza, duszność, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, mykafungina, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór złośliwy krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wątrobowe, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dalacin C 300 mg
Klindamycyna, substancja czynna leku Dalacin C, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, obejmując biegunkę, ból brzucha, wymioty i nudności (częstość ≥1/100 do <1/10). Szczególnie istotne jest ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelit oraz choroby związanej z Clostridioides difficile, które mogą pojawić się podczas terapii lub nawet kilka tygodni po jej zakończeniu, wymagając natychmiastowego przerwania leczenia. Klindamycyna może również wywoływać poważne reakcje skórne, takie jak toksyczno-martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół Stevensa-Johnsona (SJS), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), a także reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości występowania. Ponadto obserwuje się zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię (często), a także agranulocytozę, neutropenię, trombocytopenię i leukopenię (częstość nieznana). W trakcie terapii mogą wystąpić także nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby oraz żółtaczka, a także ostre uszkodzenie nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek.
agranulocytoza, antybiotykoterapia, biegunka, ból brzucha, choroba związana z Clostridioides difficile, eozynofilia, klindamycyna, leukopenia, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przełyku, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej przełyku, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Opokan 7,5 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku Opokan w dawce przekraczającej zalecane 7,5 mg, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnych do zagrażających życiu. Dominują symptomy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienia z przewodu pokarmowego) oraz ośrodkowego układu nerwowego (senność, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki). Poważne powikłania obejmują nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Reakcje anafilaktoidalne mogą wystąpić nawet przy umiarkowanym przekroczeniu dawki terapeutycznej. Warto podkreślić, że objawy takie jak uczucie braku energii, senność, nudności i wymioty pojawiają się wcześnie i mogą poprzedzać cięższe zaburzenia świadomości.
apatia, ból nadbrzusza, cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, hipoperfuzja narządowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktoidalna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, senność, śpiączka, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Podczas terapii lekiem Sulperazon obserwuje się działania niepożądane o różnym nasileniu, z przewagą objawów łagodnych i umiarkowanych. Najczęściej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu oraz koagulopatie i hipoprotrombinemia, które mogą wpływać na hemostazę. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 odnotowano bóle głowy, biegunki, nudności, wymioty oraz zmiany w parametrach wątrobowych (wzrost aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej i bilirubiny). Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) występują poważne reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktoidalne, zapalenie naczyń, krwotoki, żółtaczka, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit. W miejscu podania leku mogą pojawić się zapalenie żył, ból, gorączka i dreszcze.
AlAT, AspAT, biegunka, bilirubina, cefoperazon z sulbaktamem, Clostridioides difficile, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hematokryt, hemoglobina, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, krwotok, leukopenia, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, neutropenia, niedociśnienie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Sulperazon, świąd, test Coombsa, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamkowo-grudkowa, zapalenie naczyń, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka