zapalenie rogówki
Zapalenie rogówki to stan zapalny przezroczystej, kopułowatej struktury w przedniej części oka, która pokrywa tęczówkę i źrenicę. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn utraty wzroku na świecie. Zapalenie może być wywołane przez różne czynniki, w tym infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze), urazy mechaniczne, czynniki chemiczne, alergiczne oraz schorzenia autoimmunologiczne.
Typowe objawy zapalenia rogówki obejmują zaczerwienienie oka, ból, światłowstręt, uczucie ciała obcego, łzawienie, pogorszenie ostrości wzroku oraz czasami wydzielinę. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu w lampie szczelinowej, które może ujawnić ubytki nabłonka, naciek zapalny, zmętnienie rogówki lub owrzodzenie. W przypadkach infekcyjnych konieczne jest pobranie wymazu do badania mikrobiologicznego.
Leczenie zapalenia rogówki zależy od przyczyny. W zakażeniach bakteryjnych stosuje się antybiotyki miejscowe lub ogólne, w wirusowych – leki przeciwwirusowe, w grzybiczych – leki przeciwgrzybicze. Dodatkowo można zastosować środki przeciwbólowe, cykloplegiki dla złagodzenia bólu spowodowanego skurczem mięśnia rzęskowego oraz miejscowe kortykosteroidy (z ostrożnością, szczególnie przy infekcjach). W ciężkich przypadkach może być konieczny przeszczep rogówki. Nieleczone zapalenie rogówki może prowadzić do trwałego uszkodzenia wzroku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pragiola 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pragiola, była badana u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w kontrolowanych badaniach placebo. Profil bezpieczeństwa wykazał, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które były również główną przyczyną przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Działania niepożądane miały zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie, jednak u pacjentów z ośrodkowym bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego obserwowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych o częstości ≥1/100 wyróżniono m.in. zapalenie jamy nosowo-gardłowej, neutropenię, nadwrażliwość, zwiększenie apetytu, zaburzenia psychiczne (euforia, splątanie, bezsenność), zawroty głowy, senność, bóle głowy, zaburzenia widzenia i tachykardię. Warto zwrócić uwagę na objawy odstawienne, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk i drgawki, które mogą wskazywać na uzależnienie od leku, a ich nasilenie zależy od dawki.
bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, duszność, dyskineza, hipoglikemia, jadłowstręt, jaskrawe widzenie, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, parkinsonizm, Pragiola, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, uraz rdzenia kręgowego, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, zaburzenia koordynacji, zaburzenia poznawcze, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sulfacetamidum Polpharma 100 mg/ml
Sulfacetamid sodowy, zawarty w kroplach do oczu Sulfacetamidum Polpharma w stężeniu 100 mg/ml, jest sulfonamidem o działaniu bakteriostatycznym, hamującym syntezę kwasu foliowego w komórkach bakteryjnych. Lek wykazuje skuteczność przeciwko patogenom wywołującym zakażenia narządu wzroku, takim jak Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Escherichia coli oraz Staphylococcus aureus. Mechanizm oporności bakterii na sulfacetamid obejmuje zmiany w przepuszczalności ściany komórkowej oraz amplifikację genów oporności, co ogranicza skuteczność terapii, zwłaszcza wobec szczepów Neisseria spp. i większości Staphylococcus spp., które obecnie wykazują oporność in vitro.
czynnik etiologiczny, działanie bakteriostatyczne, Enterobacter, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Neisseria, niepowodzenie terapeutyczne, oporność bakteryjna, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, spektrum działania antybiotyku, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, sulfonamid, synteza kwasu foliowego, szczep oporny, wzorzec oporności bakterii, zakażenie oczne, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ofloxamed 3 mg/ml
Ofloxamed to krople do oczu zawierające ofloksacynę w stężeniu 3 mg/ml (0,1 mg substancji czynnej w jednej kropli), należące do grupy fluorochinolonów, stosowane w leczeniu zakażeń przedniego odcinka oka. Lek jest wskazany u pacjentów dorosłych i dzieci w terapii bakteryjnego zapalenia spojówek, zapalenia rogówki, zapalenia brzegów powiek oraz zapalenia woreczka łzowego, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ofloksacynę. Preparat charakteryzuje się pH 6,2-6,7 oraz osmolalnością 280-340 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję miejscową. Zawiera chlorek benzalkoniowy (0,025 mg/ml) jako konserwant, który może powodować podrażnienia u niektórych pacjentów.
antybiotyk fluorochinolonowy, antybiotyk miejscowy, antybiotykoterapia, bakteryjne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, działanie przeciwbakteryjne, fluorochinolon, infekcja bakteryjna, ofloksacyna, oporność bakterii, patogen oczny, podrażnienie oka, populacja pediatryczna, zakażenie przedniego odcinka oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie woreczka łzowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moksyfloksacyna, fluorochinolon czwartej generacji stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (5 mg/ml, 210 µg/kropla), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie gyrazy DNA i topoizomerazy IV, kluczowych enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za replikację i naprawę DNA. Oporność rozwija się głównie przez mutacje chromosomalne w genach tych enzymów oraz mechanizmy aktywnego usuwania leku i enzymatycznej inaktywacji. EUCAST określił wartości MIC dla wrażliwości drobnoustrojów na moksyfloksacynę, np. Staphylococcus aureus ≤0,25 mg/l (S), >0,25 mg/l (R), Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l (S), >0,125 mg/l (R), jednak wartości te odnoszą się do podania ogólnoustrojowego i mogą nie odzwierciedlać lokalnych stężeń w oku, które są znacznie wyższe. Skuteczność leku zależy od lokalnego profilu oporności, co wymaga uwzględnienia danych epidemiologicznych przed terapią, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach okulistycznych.
aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, Chlamydia trachomatis, drobnoustrój beztlenowy, drobnoustrój Gram-dodatni, enzym bakteryjny, fluorochinolon czwartej generacji, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, jęczmień, lek oftalmologiczny, lekowrażliwość, makrolid, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mutacja chromosomalna, oporność krzyżowa, owrzodzenie, Proprionibacterium acnes, Pseudomonas aeruginosa, replikacja bakteryjnego DNA, ropne zapalenie spojówek, Serratia marcescens, soczewka kontaktowa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, topoizomeraza IV, zakażenie bakteryjne oka, zakażenie oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie woreczka łzowego - Leksykon substancji czynnych
Sulfacetamid sodowy – Wskazania do stosowania
Sulfacetamid sodowy w stężeniu 100 mg/ml, dostępny w postaci kropli do oczu (Sulfacetamidum Polpharma), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, hamując syntezę kwasu foliowego w komórkach bakteryjnych. Preparat jest skuteczny w leczeniu ostrych i przewlekłych stanów zapalnych aparatu ochronnego oka oraz gałki ocznej, w tym zapalenia spojówek, brzegów powiek, rogówki, przedniego odcinka błony naczyniowej oraz dróg łzowych. Wskazania obejmują objawy takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk, światłowstręt i wydzielina ropna. Sulfacetamid sodowy jest szczególnie efektywny przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym, w tym Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella lacunata oraz Escherichia coli. Preparat może być stosowany u dorosłych oraz dzieci powyżej 2. miesiąca życia, z uwzględnieniem odpowiedniego dawkowania i techniki aplikacji u najmłodszych pacjentów.
anterior uveitis, aparat ochronny oka, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteryjne zapalenie rogówki, bakteryjne zapalenie spojówek, blepharitis, dacryocystitis, drogi łzowe, epifora, erozja rogówki, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, jęczmień, kanaliki łzowe, keratitis, krople do oczu, kwas foliowy, oparzenie chemiczne, oparzenie termiczne oka, otarcie rogówki, profilaktyka infekcji, przewlekłe zapalenie spojówek, przewlekły stan zapalny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, sulfacetamid sodowy, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanek oka, zapalenie woreczka łzowego - Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Etiologia i przyczyny
Trachoma jest zakaźną chorobą oczu wywołaną przez Chlamydia trachomatis, głównie serotypami A, B, Ba i C, które różnią się od serotypów odpowiedzialnych za zakażenia przenoszone drogą płciową (D-K) oraz ziarniniak weneryczny (L1-L3). Patogeneza opiera się na przewlekłej reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego, wywołanej powtarzającą się obecnością antygenów bakterii, co prowadzi do zapalenia spojówek, bliznowacenia powiek i ostatecznie ślepoty. Transmisja odbywa się przez bezpośredni kontakt oko-oko, ręka-oko, fomity oraz muchy (Musca sorbens). Czynniki ryzyka obejmują m.in. wiek (4-6 lat), płeć (kobiety mają 4-krotnie wyższe ryzyko ślepoty), warunki higieniczne, zatłoczenie i dostęp do wody oraz sanitariatów. Choroba rozwija się w dwóch fazach: aktywnej infekcji i przewlekłego bliznowacenia, które wymaga ponad 150 epizodów zakażeń w ciągu życia, aby doszło do powikłań prowadzących do ślepoty.
bakteria wewnątrzkomórkowa, bliski kontakt, bliznowacenie powiek, bliznowacenie spojówki, chirurgia trichiasis, Chlamydia trachomatis, ciałka siateczkowate, fomit, nadwrażliwość typu opóźnionego, serotyp, strategia SAFE, szybki test diagnostyczny, test przeciwciał, trichiasis, zakażenie nawracające, zakażenie przenoszone drogą płciową, zakaźna ślepota, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki i spojówki, zapalenie spojówek, ziarniniak weneryczny, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Heksamidyna – Wskazania do stosowania
Diizethioninian heksamidyny jest substancją o działaniu przeciwbakteryjnym, stosowaną w dermatologii i okulistyce. W dermatologii wykorzystywany jest w preparacie Imazol plus, zawierającym 2,5 mg diizetionianu heksamidyny oraz 10 mg klotrymazolu na 1 g kremu, wskazanym do leczenia grzybic skóry z nadkażeniami bakteryjnymi, szczególnie w lokalizacjach międzypalcowych. Preparat jest dopuszczony do stosowania u pacjentów od 1 miesiąca życia, co świadczy o jego względnym bezpieczeństwie. W okulistyce heksamidyna stosowana jest w kroplach Zamidine o stężeniu 1 mg/ml (0,58 mg heksamidyny), gdzie pojedyncza kropla dostarcza około 0,020 mg substancji czynnej. Preparat ten jest wskazany w leczeniu bakteryjnych infekcji aparatu wzrokowego, takich jak ropne zapalenie spojówek, zakaźne zapalenie rogówki i spojówki, zapalenie powiek oraz przewlekłe zapalenie dróg łzowych, a także jako środek antyseptyczny przedoperacyjny do worków spojówkowych.
działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, grzybica międzypalcowa, grzybica skóry, heksamidyna, infekcja okołooperacyjna, klotrymazol, krople do oczu, nadkażenie bakteryjne, osmolalność, ropne bakteryjne zapalenie spojówek, środek antyseptyczny, właściwość antyseptyczna, worek spojówkowy, zapalenie dróg łzowych, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Latalux 0,05 mg/ml
Latalux, zawierający latanoprost w stężeniu 50 µg/ml, jest stosowany w terapii okulistycznej, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie dotyczących narządu wzroku. Najczęściej obserwowaną reakcją jest pigmentacja tęczówki, występująca u 33% pacjentów w badaniach długoterminowych. Inne często występujące objawy to przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, świąd, uczucie ciała obcego) oraz zmiany w rzęsach i włosach meszkowych (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby). Rzadziej pojawiają się zapalenia, obrzęki, niewyraźne widzenie czy zapalenie błony naczyniowej oka, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z uszkodzeniem rogówki, ze względu na ryzyko zwapnienia rogówki, związane z obecnością fosforanów (6,85 mg/ml) w preparacie.
astma, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ból w klatce piersiowej, diwodorofosforan sodu, duszność, fosforan disodowy, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, krople do oczu, latanoprost, nadżerka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk plamki, obrzęk powiek, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie spojówek, suchość oka, światłowstręt, wysypka, zapalenie nosogardzieli, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zawroty głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vividrin
Vividrin, zawierający 20 mg/ml disodowego kromoglikanu, jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego w worku spojówkowym i nie powinien być wstrzykiwany do oka. Przestrzeganie zaleconego dawkowania jest kluczowe, aby uniknąć zwiększonego ryzyka działań niepożądanych bez poprawy efektu terapeutycznego. Pacjenci noszący soczewki kontaktowe powinni je zdjąć podczas leczenia, zwłaszcza w przypadku wiosennego zapalenia spojówek i rogówki, gdyż soczewki mogą działać drażniąco. Benzalkoniowy chlorek, obecny w stężeniu 0,1 mg/ml (0,00306 mg w kropli o objętości 0,0306 ml), może być absorbowany przez miękkie soczewki, powodując ich przebarwienia, a także wywoływać podrażnienia, objawy zespołu suchego oka oraz negatywnie wpływać na film łzowy i powierzchnię rogówki.
benzalkoniowy chlorek, disodowy kromoglikan, film łzowy, podrażnienie oczu, powierzchnia rogówki, soczewki kontaktowe, uszkodzenie rogówki, wiosenne zapalenie rogówki, wiosenne zapalenie spojówek, wiosenne zapalenie spojówek i rogówki, worek spojówkowy, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Objawy
Ektropion to wywinięcie powieki dolnej na zewnątrz, prowadzące do odsłonięcia spojówki i zaburzeń w rozprowadzaniu filmu łzowego, co skutkuje objawami takimi jak epifora, podrażnienie spojówki i rogówki, uczucie suchości oraz zaczerwienienie. Schorzenie to może mieć różne etiologie, w tym inwolucyjną (związaną z procesem starzenia), porażenną (np. w wyniku uszkodzenia nerwu twarzowego) oraz bliznowaciejącą (po urazach lub stanach zapalnych). Nieleczony ektropion może prowadzić do powikłań takich jak keratopatia ekspozycyjna, przewlekłe zapalenie spojówki, infekcje oraz uszkodzenia rogówki, które mogą skutkować upośledzeniem widzenia. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym, w tym ocenie napięcia powieki, badaniu szczelinowym, testach fluoresceinowych oraz ocenie produkcji i odpływu łez (test Schirmera, czas przerwania filmu łzowego).
badanie okulistyczne, badanie w lampie szczelinowej, bliznowacenie, ciało obce w oku, czas przerwania filmu łzowego, drogi łzowe, ektropion, ektropion inwolucyjny, epifora, film łzowy, keratopatia ekspozycyjna, mięsień okrężny oka, nieprawidłowe położenie powieki, owrzodzenie rogówki, podrażnienie spojówki, porażenie nerwu twarzowego, przekrwienie oka, przewlekły stan zapalny, test Schirmera, uszkodzenie nabłonka rogówki, uszkodzenie rogówki, zaburzenia widzenia, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amantix 200 mg/500 ml
Amantix (siarczan amantadyny) w dawce 200 mg/500 ml podawany dożylnie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne oraz zatrzymanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego. Rzadziej występują nudności, suchość w jamie ustnej, sinica marmurkowata (livedo reticularis) oraz niedociśnienie ortostatyczne, które zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują napady padaczkowe, mioklonie, neuropatie obwodowe, zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, migotanie komór, wydłużenie QT), reakcje anafilaktyczne po podaniu dożylnym oraz uszkodzenia rogówki i tymczasową utratę wzroku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi i memantyną, które mogą nasilać działania niepożądane psychiczne i neurologiczne.
bromokryptyna, częstoskurcz komorowy, działanie dopaminergiczne, hiperseksualność, lek przeciwparkinsonowski, leukopenia, lewodopa, libido, livedo reticularis, memantyna, migotanie komór, mioklonia, napad padaczkowy, neuropatia obwodowa, niedociśnienie ortostatyczne, nudność, obrzęk nabłonka rogówki, omam wzrokowy, patologiczny hazard, pobudzenie ruchowe, psychoza paranoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozrost gruczołu krokowego, siarczan amantadyny, sinica marmurkowata, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zapalenie rogówki, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Fixapost, zawierający latanoprost (50 µg/ml) i tymolol maleinian (5 mg/ml) w formie kropli do oczu, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez przemijające niewyraźne widzenie po aplikacji. Działania niepożądane okulistyczne, takie jak niewyraźne widzenie (często, ≥1/100 do <1/10), podwójne widzenie, zwiększone łzawienie oraz światłowstręt, mogą znacząco ograniczać ostrość widzenia i zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w warunkach zmiennego oświetlenia lub nocą. Ponadto, tymolol może wywoływać działania ogólnoustrojowe, takie jak zawroty głowy, ból głowy, niedokrwienie mózgu, parestezje, omdlenia, utrata pamięci oraz uczucie zmęczenia i osłabienia, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne i percepcję przestrzenną, co wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji pacjenta do terapii.
aplikacja kropli do oczu, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, jaskra wąskiego kąta, krople do oczu, latanoprost i tymolol, łzawienie, nasilenie objawów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewyraźne widzenie, omdlenie, parestezje, podwójne widzenie, przełom jaskrowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, suche oko, światłowstręt, utrata pamięci, worek spojówkowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie rogówki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xalofree 50 mcg/ml
Lek Xalofree (latanoprost 50 µg/ml, krople do oczu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ocznych, z częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich. Najczęstsze działania obejmują trwałą pigmentację tęczówki (33% pacjentów w badaniach 5-letnich), przekrwienie spojówek, podrażnienie oka (pieczenie, świąd, uczucie ciała obcego) oraz zmiany w wyglądzie rzęs (wydłużenie, pogrubienie, zmiana koloru). Często obserwuje się także punktowe zapalenie rogówki, zapalenie brzegów powiek, ból oczu, światłowstręt i zapalenie spojówek. Rzadziej występują obrzęk powiek, zespół suchego oka, zapalenie rogówki, obrzęk plamki (w tym torbielowaty), zapalenie błony naczyniowej, a bardzo rzadko zmiany strukturalne rogówki, distichiasis, torbiele tęczówki czy pęcherzyca rzekoma. Produkt zawiera 6,4 mg fosforanów/ml, co u pacjentów z uszkodzeniem rogówki może prowadzić do zwapnienia rogówki.
astma oskrzelowa, distichiasis, dławica piersiowa, duszność, kołatanie serca, krople do oczu, latanoprost, niestabilna dławica piersiowa, niewyraźne widzenie, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk plamki żółtej, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, pęcherzyca rzekoma, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, przekrwienie spojówki, światłowstręt, torbiel tęczówki, torbielowaty obrzęk plamki, ubytek rogówki, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki punktowe, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Lek Mydrane to roztwór do wstrzykiwań zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml). W badaniach klinicznych odnotowano działania niepożądane głównie okulistyczne o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Najważniejsze powikłania pooperacyjne to przerwanie tylnej torebki oraz torbielowaty obrzęk plamki, występujące z częstością <1%. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują ból głowy, zapalenie rogówki, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, przekrwienie oka oraz nadciśnienie tętnicze, które wymaga monitorowania szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia.
choroby układu krążenia, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, fenylefryny chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek, Mydrane, nadciśnienie, plamka żółta, przekrwienie oka, przerwanie tylnej torebki, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, torbielowaty obrzęk plamki, tropikamid, usunięcie zaćmy, zapalenie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Timo-COMOD 0,5 % 5 mg/ml
Maleinian tymololu, substancja czynna leku Timo-COMOD 0,5%, jest beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w postaci kropli do oczu. Pomimo miejscowej aplikacji, tymolol może ulegać wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych typowych dla beta-adrenolityków. Częstość tych działań jest jednak niższa niż przy podawaniu ogólnoustrojowym. Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą: bradykardia (często), podrażnienie oka i niewyraźne widzenie (często), zawroty głowy i ból głowy (często). Rzadziej występują blok przedsionkowo-komorowy (niezbyt często), niedociśnienie (niezbyt często), zapalenie rogówki (niezbyt często), niewydolność serca i skurcz oskrzeli (rzadko), a także reakcje alergiczne i depresja (rzadko). Warto podkreślić, że u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz cukrzycą konieczne jest szczegółowe monitorowanie ze względu na możliwość maskowania objawów hipoglikemii oraz nasilenia niewydolności serca czy astmy.
astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cukrzyca, działanie niepożądane, hipoglikemia, krążenie ogólne, maleinian tymololu, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, POChP, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, światłowstręt, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, zapalenie rogówki, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Fluorometolon – Wskazania do stosowania
Fluorometolon, dostępny w postaci kropli do oczu o stężeniu 1 mg/ml (produkty Flucon i Flarex), jest kortykosteroidem stosowanym w leczeniu niezakaźnych stanów zapalnych oka, obejmujących zapalenia spojówki (alergiczne, przewlekłe, autoimmunologiczne), rogówki (powierzchowne punktowe, immunologiczne, po urazach chemicznych/fizycznych), przedniego odcinka błony naczyniowej (iritis, iridocyclitis) oraz w terapii zespołu suchego oka z komponentem zapalnym. Preparaty zawierają benzalkoniowy chlorek i fosforany, co wymaga uwagi u pacjentów z nadwrażliwością. Przed zastosowaniem fluorometolonu konieczne jest wykluczenie etiologii infekcyjnej, ocena nasilenia stanu zapalnego, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz ocena stanu rogówki, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem jaskry, cukrzycą lub podejrzeniem infekcji Herpes simplex.
alergiczne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, infekcja oportunistyczna, jaskra posteroidowa, nieinfekcyjne zapalenie rogówki, niezakaźny stan zapalny oka, octan fluorometolonu, powierzchowne punktowe zapalenie rogówki, przednie zapalenie błony naczyniowej, przewlekłe zapalenie spojówek, ścieńczenie rogówki, wiosenne zapalenie spojówek, zaćma posteroidowa, zapalenie alergiczne, zapalenie pooperacyjne, zapalenie przedniego odcinka gałki ocznej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki gałkowej, zapalenie spojówki powiekowej, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Izotek 10 mg
Izotretynoina (Izotek 10 mg i 20 mg) jest silnie teratogenna i bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji zgodnie z Programem Zapobiegania Ciąży. Program ten wymaga stosowania co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji lub dwóch uzupełniających się metod zależnych od użytkownika, wykonywania regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mlU/ml przed, w trakcie (optymalnie co miesiąc) oraz 1 miesiąc po zakończeniu terapii, a także ograniczenia ilości przepisywanego leku do 30 dni leczenia. Izotretynoina może powodować zaostrzenie trądziku na początku terapii, a także liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia psychiczne (depresja, myśli samobójcze), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), reakcje alergiczne, suchość oczu, zmętnienie rogówki, bóle mięśni i stawów, a także łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy rozważyć przerwanie leczenia i dalszą diagnostykę.
alergiczne zapalenie naczyń, ciężka postać trądziku, depresja w wywiadzie, działanie teratogenne, izotretynoina, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, myśli samobójcze, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych, reakcja anafilaktyczna, rozpad tkanki mięśniowej, rumień wielopostaciowy, suchość oczu, test ciążowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trądzik guzkowy, trądzik skupiony, zaburzenie wątroby, zapalenie jelita krętego, zapalenie rogówki, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalna choroba jelit, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Virgan 1,5 mg/g żel do oczu 1,5 mg/g
Produkt leczniczy Virgan 1,5 mg/g w postaci żelu do oczu zawiera gancyklowir w stężeniu 1,5 mg/g i jest stosowany miejscowo w leczeniu zapalenia rogówki. Terapia obejmuje dwa etapy dawkowania: pierwszy etap polega na aplikacji 1 kropli 5 razy na dobę do momentu całkowitej reepitelizacji, natomiast drugi etap to 1 kropla 3 razy na dobę przez kolejne 7 dni po reepitelizacji. Całkowity czas leczenia zwykle nie przekracza 21 dni. Preparat należy aplikować bezpośrednio do worka spojówkowego oka objętego chorobą, a w przypadku obustronnego zapalenia – do obu oczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłową technikę podawania leku, aby uniknąć kontaminacji i zapewnić skuteczność terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Xaloptic Combi (50 mcg + 5 mg)/ml
Xaloptic Combi to krople do oczu zawierające 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu, stosowane w leczeniu jaskry. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty miejscowe, jak i ogólnoustrojowe związane z oboma składnikami. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zmiany w narządzie wzroku, w tym zwiększenie pigmentacji tęczówki u 16-20% pacjentów, które może być trwałe, a w badaniach pięcioletnich dotyczyło nawet 33% chorych. Typowe objawy miejscowe to ból, podrażnienie oka, zapalenie spojówek i rogówki, a także zmiany w obrębie rzęs i powiek. Tymolol może wywoływać ogólnoustrojowe działania niepożądane, takie jak bradykardia, zaburzenia rytmu serca, skurcz oskrzeli oraz reakcje alergiczne, choć ich częstość jest niższa niż przy podaniu ogólnoustrojowym. Preparat zawiera również benzalkoniowy chlorek (0,2 mg/ml) i fosforany (6,345 mg/ml), które mogą powodować podrażnienia i rzadko zwapnienia rogówki u pacjentów z uszkodzeniem tego narządu.
benzalkoniowy chlorek, beta-adrenolityk, bezsoczewkowość, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, dławica piersiowa, hipoglikemia, latanoprost, łuszczyca, miastenia, nadżerka rogówki, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, obrzęk rogówki, odwarstwienie naczyniówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, torbielowaty obrzęk plamki, tymolol, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Wskazania do stosowania
Metyloprednizolon jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, stosowanym w leczeniu licznych schorzeń o podłożu zapalnym i immunologicznym. Wskazania obejmują zaburzenia endokrynologiczne (np. pierwotną i wtórną niedoczynność kory nadnerczy, ostrą niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), choroby reumatyczne (reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów), układowe choroby tkanki łącznej (toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe), choroby dermatologiczne (pęcherzyca, ciężka postać łuszczycy, atopowe zapalenie skóry), ciężkie choroby alergiczne (astma oskrzelowa, reakcje anafilaktyczne), choroby okulistyczne (zapalenie tęczówki, zapalenie naczyniówki), pulmonologiczne (sarkoidoza, zaostrzenie POChP do 10 dni leczenia), hematologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa) oraz neurologiczne (zaostrzenie stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego – leczenie należy rozpocząć w ciągu 8 godzin od urazu). Metyloprednizolon jest dostępny w formie doustnej (tabletki Medrol, Meprelon, Metypred), dożylnej (Solu-Medrol, Methylprednisolone Sopharma), domięśniowej (Depo-Medrol) oraz miejscowej (Advantan, Skinatan), co umożliwia dostosowanie drogi podania do stanu klinicznego pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie podtrzymujące, leczenie substytucyjne, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, Pneumocystis jiroveci, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, przerost nadnerczy, przeszczep narządów, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc, stwardnienie rozsiane, terapia objawowa, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Przeciwwskazania stosowania
Dekstran, stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych i o zróżnicowanej masie cząsteczkowej, posiada liczne przeciwwskazania, które zależą od drogi podania i formy leku. W przypadku 10% Dekstranu 40 000 Fresenius (roztwór do infuzji) przeciwwskazania obejmują m.in. rozwinięty obrzęk płuc, ciężką niewydolność krążenia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, skazy krwotoczne, trombocytopenię, hipofibrynogenemię oraz krwotoczny udar mózgu. Niewydolność nerek z poziomem kreatyniny osoczowej >177 μmol/l, zwłaszcza z oligurią lub anurią, stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Preparat zawiera 9 g NaCl/1000 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu, np. w niewydolności serca czy zaawansowanej niewydolności nerek. W przypadku kropli do oczu (np. Tears Naturale II) przeciwwskazaniem jest jedynie nadwrażliwość na składniki, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje i stan rogówki.
anuria, dekstran 70, hemostaza, hipofibrynogenemia, hypromeloza, kreatynina osoczowa, krople do oczu, krwotoczny udar mózgu, masa cząsteczkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, oliguria, parametr hemostazy, retencja płynów, roztwór do infuzji, skaza krwotoczna, substancja czynna, trombocytopenia, uszkodzenie rogówki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Karteolol – Działania niepożądane
Karteolol, nieselektywny beta-adrenolityk stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, może ulegać wchłanianiu do krążenia ogólnoustrojowego, wywołując działania niepożądane typowe dla beta-blokerów. Najczęściej obserwowane są miejscowe reakcje oczne, takie jak pieczenie, ból, świąd, łzawienie, przekrwienie i zapalenie spojówek oraz rogówki (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej zgłaszane są poważniejsze powikłania, w tym odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym, zwapnienie rogówki (bardzo rzadko), a także objawy ze strony układu nerwowego (zaburzenia smaku często, zawroty głowy niezbyt często) i sercowo-naczyniowego (bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, zastoinowa niewydolność serca, częstość nieznana). Karteolol może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, co stanowi istotne ryzyko kliniczne.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk nieselektywny, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek karteololu, chromanie przestankowe, depresja, erozja rogówki, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, jaskra, karteolol, koszmar nocny, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, miastenia, nadciśnienie oczne, niedoczulica oka, niedokrwienie mózgu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, parestezja, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, udar naczyniowy mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność serca, zawrót głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flarex 1 mg/ml
Fluorometolonu octan w stężeniu 1 mg/ml, dostępny w postaci kropli do oczu (zawiesina), jest kortykosteroidem stosowanym miejscowo w leczeniu stanów zapalnych oka o charakterze niezakaźnym, wykazujących wrażliwość na terapię kortykosteroidową. Lek Flarex jest wskazany w leczeniu alergicznych, autoimmunologicznych oraz chemicznych i fizycznych zapaleń spojówki gałkowej i powiekowej, niezakaźnych keratopatii i keratokonjunktivitis rogówki, a także zapaleń przedniego odcinka gałki ocznej, takich jak zapalenie błony naczyniowej, tęczówki oraz ciała rzęskowego. Preparat zawiera również benzalkoniowy chlorek jako środek konserwujący oraz fosforany, co należy uwzględnić przy doborze terapii.
alergiczne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, fluorometolonu octan, kortykosteroid miejscowy, krople do oczu, lek przeciwalergiczny, środek konserwujący, stan zapalny oka, terapia kortykosteroidowa, zabieg okulistyczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki i spojówki, zapalenie spojówki gałkowej, zapalenie spojówki powiekowej, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 40 mg
Solu-Medrol (metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, stosowanym głównie w leczeniu objawowym różnych schorzeń, z wyjątkiem zaburzeń endokrynologicznych, gdzie pełni rolę terapii substytucyjnej. Wskazania obejmują szeroki zakres chorób endokrynologicznych (np. niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), reumatologicznych (m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dermatologicznych (np. pęcherzyca, ciężka łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości), okulistycznych (zapalenia błony naczyniowej, nerwu wzrokowego), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, idiopatyczna plamica małopłytkowa) oraz neurologicznych (obrzęk mózgu, zaostrzenia stwardnienia rozsianego, ostre urazy rdzenia kręgowego). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu paliatywnym nowotworów oraz w celu indukcji diurezy w zespole nerczycowym bez mocznicy. W terapii gruźlicy płuc i gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych konieczne jest jednoczesne stosowanie chemioterapeutyku przeciwgruźliczego.
Podczas stosowania Solu-Medrol należy zwrócić uwagę na specyficzne zalecenia, takie jak wyłączne dożylne podawanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych (przeciwwskazane podanie domięśniowe), konieczność rozpoczęcia leczenia ostrego urazu rdzenia kręgowego w ciągu 8 godzin od urazu oraz podanie leku w ciągu pierwszych 72 godzin od rozpoczęcia terapii przeciw Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS. W przypadku ostrego obrzęku krtani lekiem pierwszego wyboru pozostaje epinefryna. Preparaty w dawkach 500 mg i 1000 mg zawierają alkohol benzylowy, co wymaga ostrożności szczególnie u noworodków i wcześniaków ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Solu-Medrol jest zatem wszechstronnym lekiem o szerokim spektrum zastosowań, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i zaleceń dotyczących dawkowania oraz monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie spojówek, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba zwyrodnieniowa stawów, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, nefropatia toczniowa, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, ostra białaczka, ostra niedoczynność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pneumocystozowe zapalenie płuc, półpasiec oczny, przeszczep narządu, reakcja pokrzywkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty po chemioterapii, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftahist 1 mg/ml
Oftahist, zawierający olopatadynę w stężeniu 1 mg/ml w formie kropli do oczu, był badany klinicznie na ponad 1680 pacjentach, stosowany od 1 do 4 razy dziennie przez okres do 4 miesięcy, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z loratadyną 10 mg. Działania niepożądane wystąpiły u około 4,5% pacjentów, z czego 1,6% przerwało terapię z tego powodu. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból oka (0,7%). Działania niepożądane obejmowały m.in. bóle głowy, zaburzenia smaku, suchość błony śluzowej nosa, podrażnienie i suchość oka, a także reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy i nadwrażliwość. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne nadżerki i zapalenia rogówki oraz ryzyko zwapnienia rogówki u pacjentów z uszkodzeniami rogówki, co jest związane z obecnością fosforanów w preparacie.
ból głowy, ból oka, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek, duszność, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, kurcz powiek, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niewyraźne widzenie, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, olopatadyna, przekrwienie spojówek, punktowe zapalenie rogówki, rozszerzenie źrenicy, suchość błony śluzowej, suchość oka, świąd oka, światłowstręt, uszkodzenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zawrót głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Objawy
Ospa prawdziwa, wywoływana przez wirusa variola, to wysoce zakaźna choroba wirusowa o okresie inkubacji 7-19 dni (średnio 10-14 dni), charakteryzująca się wysoką gorączką (38,8-40,5°C) i typową, odśrodkową wysypką skórną. Przebieg kliniczny obejmuje stadium prodromalne trwające 2-4 dni z objawami grypopodobnymi, po którym następuje pojawienie się wysypki rozpoczynającej się od błony śluzowej jamy ustnej i języka, a następnie rozprzestrzeniającej się na twarz, kończyny i tułów w ciągu 24-36 godzin. Charakterystyczne dla ospy prawdziwej jest jednolite stadium rozwoju zmian skórnych na danej części ciała oraz głęboko osadzone, twarde krostki z centralnym zagłębieniem (umbilication). Zakaźność pacjenta utrzymuje się od pojawienia się wysypki do odpadnięcia strupów, z najwyższym ryzykiem transmisji w pierwszym tygodniu wysypki.
bioterroryzm, droga kropelkowa, eradykacja, hipotensja, małopłytkowość, mpox, niewydolność wielonarządowa, objawy grypopodobne, odra, okres inkubacji, owrzodzenie rogówki, rozpoznanie różnicowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stadium prodromalne, stan splątania, toksemia, transmisja wirusa, variola major, variola minor, wirus variola, wysoka gorączka, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Morphea – Epidemiologia
Morfea, czyli twardzina ograniczona, to rzadkie schorzenie fibrotyczne skóry i tkanek podskórnych, o rocznej zachorowalności szacowanej na 0,4-2,7 przypadków na 100 000 osób, z wyższą częstością u kobiet (stosunek 2,4-6:1) oraz u osób rasy białej (73-82%). Choroba wykazuje bimodalny rozkład wiekowy z szczytami zachorowań między 2-14 rokiem życia (szczególnie 7-11 lat) oraz 40-50 rokiem życia. Morfea linijna dominuje u dzieci (50-65% przypadków), podczas gdy u dorosłych przeważa podtyp ograniczony (66%). Diagnostyka jest utrudniona przez brak specyficznych markerów laboratoryjnych i heterogeniczność kliniczną, co często prowadzi do opóźnień w rozpoznaniu i leczeniu, zwiększając ryzyko trwałych deformacji. Monitorowanie aktywności choroby opiera się na narzędziach takich jak LoSCAT (mLoSSI i LoSDI) oraz ultrasonografii wysokiej częstotliwości, która pozwala ocenić zmiany echogeniczności i grubości skóry w fazach zapalnej i stwardnienia.
aktywność choroby, biopsja skóry, morfea, morfea głęboka, morfea linijna, morfea pansklerodermatyczna, morfea uogólniona, objaw Raynauda, obrazowanie laserowe dopplerowskie, powikłania neurologiczne, powikłania ogólnoustrojowe, przeciwciała przeciwjądrowe, remisja, termografia w podczerwieni, twardzina ograniczona, ultrasonografia wysokiej częstotliwości, zachorowalność, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie stawów, zwłóknienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Fludrokortyzon – Wskazania do stosowania
Fludrokortyzon, syntetyczny mineralokortykosteroid, wykazuje silne działanie na gospodarkę wodno-elektrolitową i jest stosowany w terapii zastępczej pierwotnej i wtórnej niewydolności kory nadnerczy oraz w zespole nadnerczowo-płciowym z utratą soli. Preparaty doustne zawierają 0,1 mg fludrokortyzonu octanu (np. Cortineff, Fludrocortisone Adamed) i są dedykowane do uzupełniania niedoborów mineralokortykosteroidów. W postaci oftalmicznej (maść i krople 1 mg/g lub 1 mg/ml) fludrokortyzon stosowany jest w leczeniu stanów zapalnych oka, takich jak zapalenie błony naczyniowej, rogówki, spojówek oraz brzegów powiek, gdzie działa przeciwzapalnie i immunomodulująco.
ACTH, aldosteron, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, choroba Addisona, dysfunkcja gruczołów Meiboma, fludrokortyzon, gospodarka wodno-elektrolitowa, gramicydyna, gruczoły Meiboma, mineralokortykosteroid, neomycyna, niedobór 21-hydroksylazy, Pseudomonas aeruginosa, wrodzony przerost nadnerczy, wtórna niewydolność kory nadnerczy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie brzegów powiek, zapalenie gałki ocznej, zapalenie rogówki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha zewnętrznego, zespół nadnerczowo-płciowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lotemax 0,5% 5 mg/ml (0,5%)
Lotemax 0,5% (loteprednolu etabonian) to kortykosteroid okulistyczny w postaci zawiesiny o stężeniu 5 mg/ml, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych oka. Charakterystyczne dla tej grupy leków działania niepożądane obejmują ryzyko podwyższenia ciśnienia śródgałkowego, które w badaniach klinicznych wystąpiło u 2% pacjentów (wzrost ≥10 mm Hg), co jest istotnie niższym odsetkiem niż w przypadku octanu prednizolonu 1% (7%). Inne poważne powikłania to zaćma podtorebkowa tylna, wtórne infekcje, w tym wirusowe (np. opryszczka zwykła), oraz ryzyko perforacji gałki ocznej w miejscach ścieńczenia rogówki lub twardówki. W trakcie terapii obserwowano często występujące objawy miejscowe, takie jak uszkodzenie rogówki, wydzielina, dyskomfort, suchość, łzawienie, przekrwienie spojówek i świąd, a także mniej częste zapalenia i zaburzenia widzenia.
astenia, ciśnienie śródgałkowe, film łzowy, fotofobia, kortykosteroid, loteprednol etabonian, łzawienie patologiczne, migrena, nieostre widzenie, nieżyt nosa, obrzęk twarzy, octan prednizolonu, parestezja, perforacja gałki ocznej, pokrzywka, przekrwienie spojówek, szumy uszne, uszkodzenie rogówki, wirus opryszczki zwykłej, wyprysk, wzrost ciśnienia śródgałkowego, zaćma podtorebkowa, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie cewki moczowej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Epirubicyna – Działania niepożądane
Epirubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują u ponad 10% pacjentów. Najczęstsze to mielosupresja manifestująca się leukopenią, granulocytopenią, neutropenią (ciężka neutropenia <500 neutrofilów/mm³ przez <7 dni u większości pacjentów przy dużych dawkach), niedokrwistością i trombocytopenią, co znacząco zwiększa ryzyko ciężkich infekcji i powikłań takich jak krwotoki czy niedotlenienie tkanek. Epirubicyna wywołuje także kardiotoksyczność, objawiającą się zaburzeniami rytmu serca, kardiomiopatią, częstoskurczem komorowym, blokami przewodzenia, bradykardią oraz zastoinową niewydolnością serca z objawami klinicznymi i bezobjawowym zmniejszeniem frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują zapalenie błon śluzowych, wymioty, biegunkę, nadżerki i krwawienia, a dermatologiczne – łysienie (60-90% pacjentów), wysypkę, świąd i nadwrażliwość na światło. Miejscowe powikłania po podaniu dożylnym to rumień, stwardnienie żył i martwica tkanek po wynaczynieniu.
antracykliny, azoospermia, bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego, białaczka wtórna, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chemiczne zapalenie pęcherza moczowego, chromaturia, częstoskurcz komorowy, epirubicyna, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperurykemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, łysienie, martwica tkanki, mielosupresja, nadwrażliwość na światło, nadżerki, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posocznica, powikłania infekcyjne, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rumień, trombocytopenia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wynaczynienie, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zator płucny - Leksykon substancji czynnych
Indometacyna – Działania niepożądane
Indometacyna, jako silny niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zależne od drogi podania, dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęstsze powikłania dotyczą układu pokarmowego i obejmują dolegliwości dyspeptyczne (nudności, wymioty, brak łaknienia, wzdęcia), bóle brzucha, zaburzenia rytmu wypróżnień oraz stany zapalne błony śluzowej żołądka i jamy ustnej. Poważniejsze komplikacje to owrzodzenia przewodu pokarmowego, krwawienia (w tym z esicy), perforacje oraz zaostrzenie chorób zapalnych jelit, szczególnie niebezpieczne u osób starszych. W celu minimalizacji ryzyka zaleca się podawanie indometacyny z posiłkiem, mlekiem lub lekami zobojętniającymi. Ponadto, indometacyna może wywoływać objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), a także poważne zaburzenia czynności wątroby (zastój żółci, zapalenie wątroby) i nerek (krwiomocz, białkomocz, niewydolność nerek), szczególnie u pacjentów z istniejącymi schorzeniami tych narządów.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depersonalizacja, działanie przeciwzapalne, eozynofilia płucna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, owrzodzenie rogówki, perforacja, perforacja rogówki, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szpik kostny, tachykardia, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rogówki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epirubicin-EBEWE 2 mg/ml
Epirubicyna (2 mg/ml, koncentrat do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z częstością występowania powyżej 10% u leczonych pacjentów. Najczęstsze działania obejmują mielosupresję manifestującą się leukopenią, granulocytopenią, neutropenią oraz niedokrwistością, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak gorączka neutropeniczna, krwotok i niedotlenienie tkanek. Często obserwuje się także objawy ze strony przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych), łysienie (alopecja odwracalna po zakończeniu terapii) oraz zakażenia, w tym poważne infekcje zagrażające życiu. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym zastoinową niewydolność serca, kardiomiopatię, zaburzenia rytmu i przewodnictwa serca, a także bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory. Dodatkowo, częstość występowania rumienia w miejscu podania oraz czerwonego zabarwienia moczu (1-2 dni po podaniu) jest bardzo wysoka, przy czym zabarwienie moczu nie jest objawem patologicznym. Rzadko obserwuje się zaburzenia płodności, takie jak brak miesiączki i azoospermia.
alopecja, anafilaksja, blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek epirubicyny, częstomocz, częstoskurcz komorowy, dysfagia, fotowrażliwość, frakcja wyrzutowa lewej komory, gorączka neutropeniczna, hiperpigmentacja skóry, hiperurykemia, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica tkanki, mielosupresja, nadżerki błony śluzowej, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka szpikowa, pokrzywka, posocznica, rumień, wstrząs septyczny, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zastoinowa niewydolność serca, zator płuc, zespół rozpadu guza - Leksykon chorób i schorzeń
Półpasiec – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Półpasiec (herpes zoster) jest wynikiem reaktywacji wirusa varicella-zoster (VZV), który pozostaje latentny w zwojach nerwowych po przebytym zakażeniu ospą wietrzną. Choroba dotyka około 33% populacji, z ryzykiem wzrastającym po 50. roku życia. Charakterystyczne objawy to jednostronna, pęcherzykowa wysypka wzdłuż dermatomu, poprzedzona bólem neuropatycznym, mrowieniem lub świądem. Kompleksowa opieka pielęgniarska obejmuje kontrolę ostrego bólu (stosowanie NLPZ, paracetamolu, opioidów, leków przeciwdrgawkowych i miejscowych środków przeciwbólowych), pielęgnację zmian skórnych (utrzymanie czystości, wilgotne opatrunki, unikanie drapania) oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak neuralgia popółpaścowa, która dotyka 10-18% pacjentów. Kluczowe jest także monitorowanie objawów ogólnych i neurologicznych oraz edukacja pacjenta w zakresie samoopieki i zapobiegania transmisji wirusa.
acyklowir, dermatom, gabapentyna, herpes zoster ophthalmicus, izolacja powietrzno-kropelkowa, jaskra, kąpiel owsiana, kortykosteroid, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwirusowy, lidokaina, lotion z kalaminą, neuralgia popółpaścowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ospa wietrzna, półpasiec, półpasiec oczny, powikłanie oczne, Shingrix, szczepionka przeciwko półpaścowi, szczepionka Shingrix, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, wirus varicella zoster, wysypka pęcherzykowa, zapalenie piersi, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zespół opieki zdrowotnej, zwój nerwowy - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Wskazania do stosowania
Retynol (witamina A) w postaci palmitynianu jest stosowany zarówno miejscowo, jak i doustnie w różnych wskazaniach klinicznych. Miejscowo preparaty o stężeniach od 300 do 1000 IU/g (np. Aksoderm, Dermosavit) są wykorzystywane do leczenia ubytków naskórka, niewielkich oparzeń I stopnia, odmrożeń, nadmiernego rogowacenia i suchości skóry oraz jako środek ochronny przed niekorzystnymi czynnikami środowiskowymi (zimno, wiatr). Doustne formy (kapsułki 2500-12000 IU, płyn 50000 IU/ml) wskazane są w leczeniu i profilaktyce niedoboru witaminy A, w tym w kurzej ślepocie, zapaleniu rogówki, kseroftalmii oraz wspomagająco w chorobach skóry takich jak trądzik i ichtioza. Retynol jest także zalecany w stanach zwiększonego zapotrzebowania, np. w biegunce przewlekłej, po gastrektomii, w hipertyroidyzmie, chorobach przewodu pokarmowego i infekcjach.
Aksoderm, Aksoderm Forte, biegunka przewlekła, celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, Dermosavit, gastrektomia, hipertyroidyzm, Juvit Multi, kseroftalamia, kurza ślepota, maść z witaminą A, nadczynność tarczycy, niedobór witaminy A, niedowidzenie zmierzchowe, niewydolność trzustki, odmrożenie, odra, oparzenie I stopnia, oparzenie słoneczne, retynol palmitynian, rogowacenie naskórka, rybia łuska, trądzik, ubytek naskórka, uszkodzenie skóry, Vitalipid N Adult, Vitalipid N Infant, Vitaminum A Hasco, Vitaminum A Medana, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, zapalenie rogówki, zespół suchego oka, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody opryszczkowe – Diagnostyka i diagnoza
Wrzody opryszczkowe, wywołane przez wirus HSV-1, diagnozuje się głównie na podstawie obrazu klinicznego, uwzględniając lokalizację zmian (wargi, broda, skrzydełka nosa), stadium rozwoju (mrowienie, pęcherzyki, strupy) oraz objawy towarzyszące (ból, świąd). W przypadkach atypowych, pierwszego epizodu lub u pacjentów z immunosupresją, wskazane są badania laboratoryjne, takie jak PCR (złoty standard diagnostyki HSV), posiew wirusologiczny (czułość ok. 50% w ciągu 24-48h od pojawienia się pęcherzyka), test immunofluorescencyjny (DFA) oraz test Tzancka (czułość 40-77%, brak typowania HSV). Badania serologiczne (IgG, IgM) mają ograniczone zastosowanie i nie są zalecane rutynowo, służąc głównie do oceny statusu serologicznego w specyficznych sytuacjach klinicznych.
acyklowir, aftowe zapalenie jamy ustnej, atopowe zapalenie skóry, badanie serologiczne, docosanol, famcyklowir, HSV-1, liszajec zakaźny, objawy prodromalne, obraz kliniczny, opryszczka wargowa, PCR, pencyklowir, półpasiec, posiew wirusologiczny, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, terapia supresyjna, test immunofluorescencyjny, test Tzancka, walacyklowir, wirus opryszczki pospolitej, wrzód opryszczkowy, zakażenie bakteryjne, zapalenie dziąseł i jamy ustnej, zapalenie kącików ust, zapalenie rogówki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający glikokortykosteroidy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym immunosupresję zwiększającą ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych. Należy monitorować możliwość maskowania objawów infekcji oraz ryzyko reaktywacji utajonych zakażeń, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Stosowanie leku jest wskazane wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach klinicznych, często z równoczesnym leczeniem przeciwinfekcyjnym, np. w ostrych zakażeniach wirusowych, przewlekłym zapaleniu wątroby z HBsAg+, czy w okresie szczepień żywymi szczepionkami. Konieczna jest ścisła kontrola parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym ciśnienia tętniczego, gęstości mineralnej kości, glikemii, oraz regularne badania okulistyczne co 3 miesiące, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie i monitorowanie powinny uwzględniać ryzyko powikłań takich jak osteoporoza, nadciśnienie, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra, ryzyko perforacji przewodu pokarmowego oraz ryzyko przełomu nerkowego u pacjentów z twardziną układową. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
bradykardia, chorioretinopatia, choroba wrzodowa, cukrzyca, dysfagia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, szczepienia ochronne, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenia psychiczne, zaburzenia widzenia, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zakażenie grzybicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna