etynyloestradiol
Etynyloestradiol to syntetyczna forma estrogenu, powszechnie stosowana w doustnych środkach antykoncepcyjnych oraz w hormonalnej terapii zastępczej. Związek ten charakteryzuje się znacznie większą aktywnością biologiczną w porównaniu do naturalnego estradiolu ze względu na obecność grupy etynylowej w pozycji 17α, co spowalnia jego metabolizm w wątrobie.
W preparatach antykoncepcyjnych etynyloestradiol występuje najczęściej w połączeniu z progestagenem, tworząc dwuskładnikowe tabletki hormonalne. Dawki etynyloestradiolu w nowoczesnych preparatach antykoncepcyjnych zostały znacząco zredukowane (do 15-35 μg) w porównaniu z pierwszymi tabletkami antykoncepcyjnymi, co zmniejszyło ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności.
Stosowanie etynyloestradiolu wiąże się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zawału mięśnia sercowego i udaru niedokrwiennego mózgu, szczególnie u kobiet palących i po 35 roku życia. Związek ten może również wpływać na parametry metaboliczne, w tym na profil lipidowy i gospodarkę węglowodanową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dionelle to doustna terapia hormonalna dostępna w formie tabletek powlekanych, zawierających 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2,0 mg dienogestu na tabletkę. Substancje czynne są precyzyjnie dawkowane, co zapewnia skuteczność terapeutyczną. Tabletki zawierają również laktozę jednowodną w ilości 57,170 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki składa się z substancji pomocniczych takich jak skrobia kukurydziana, powidon K 30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian, które odpowiadają za odpowiednią strukturę, spójność i rozpad tabletki. Powłoka tabletek zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, talk, olej bawełniany uwodorniony oraz tytanu dwutlenek (E 171), co zapewnia ochronę substancji czynnych oraz ułatwia połykanie.
blister PVC, dienogest, dwutlenek tytanu, etynyloestradiol, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, powidon, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, warunki przechowywania leku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Vixpo, zawierających 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia, które występuje nawet u dziewcząt przed pierwszą miesiączką. Objawy te wynikają z nagłych zmian hormonalnych i mogą nasilać się wraz z ilością przyjętych tabletek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki ze skłonnością do zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz kobiety w wieku rozrodczym. Przedawkowanie tabletek placebo nie wywołuje objawów hormonalnych, jednak może powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego u osób z nietolerancją laktozy.
antagonista aldosteronu, antidotum, diagnostyka różnicowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, drospirenon, etynyloestradiol, gospodarka elektrolitowa, hormon steroidowy, krwawienie z odstawienia, laktoza bezwodna, lek przeciwwymiotny, nietolerancja laktozy, nudność, objaw kliniczny przedawkowania, parametry życiowe, pierwsza miesiączka, płukanie żołądka, poziom elektrolitów, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka placebo, tabletka powlekana, układ krzepnięcia, wymioty, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Octan cyproteronu – Wskazania do stosowania
Octan cyproteronu w dawce 2 mg w połączeniu z etynyloestradiolem 0,035 mg (preparat Syndi-35) jest wskazany w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego trądziku opornego na standardowe terapie miejscowe (retinoidy, nadtlenek benzoilu, kwas azelainowy) oraz ogólnoustrojowe antybiotyki, szczególnie gdy towarzyszy mu hiperandrogenizm objawiający się nasilonym łojotokiem, hirsutyzmem i zaburzeniami miesiączkowania. Preparat jest również skuteczny w terapii hirsutyzmu u kobiet w wieku rozrodczym z nadwrażliwością na androgeny. Syndi-35 łączy działanie przeciwandrogenowe z właściwościami hormonalnej antykoncepcji, co czyni go lekiem drugiego rzutu, stosowanym po niepowodzeniu wcześniejszych metod leczenia.
antybiotykoterapia ogólna, antykoncepcja hormonalna, ciężki trądzik, działanie przeciwandrogenowe, etynyloestradiol, hiperandrogenizm, hirsutyzm, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktoza jednowodna, leczenie miejscowe, leczenie przeciwtrądzikowe, łojotok, nadmiar androgenów, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na androgeny, nietolerancja cukrów, octan cyproteronu, sacharoza, Syndi-35, tabletka drażowana, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atywia Daily 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Atywia Daily to doustna antykoncepcja hormonalna w formie tabletek powlekanych, zawierająca 21 aktywnych tabletek białych oraz 7 placebo zielonych w opakowaniu 28-dniowym. Każda aktywna tabletka zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu, a także 60,90 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Tabletki placebo nie zawierają substancji czynnych, zawierają natomiast 55,50 mg laktozy jednowodnej. Skład tabletek aktywnych obejmuje m.in. laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, powidon K-30, magnezu stearynian oraz otoczkę z hypromelozy, makrogolu 400 i dwutlenku tytanu (E171). Tabletki placebo zawierają dodatkowo krzemionkę koloidalną, triacetynę, polisorbat 80, indygotynę lak (E132) oraz żelaza tlenek żółty (E172).
blister, dienogest, dwutlenek tytanu, etynyloestradiol, hypromeloza, indygotyna, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka aktywna, tabletka placebo, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Interakcje leku – Tolzurin 4 mg
Tolterodyna, substancja czynna preparatu Tolzurin, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii skojarzonej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy), zwłaszcza u pacjentów z obniżoną aktywnością CYP2D6, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia tolterodyny w surowicy i potencjalnego przedawkowania. Fluoksetyna, silny inhibitor CYP2D6, nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z tolterodyną, co wynika z równoważnej aktywności terapeutycznej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylotolterodyny. Ponadto, tolterodyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwmuskarynowych (np. solifenacyna, darifenacyna) oraz osłabiać skuteczność leków prokinetycznych (metoklopramid, cyzapryd), co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej modyfikacji terapii.
agonista cholinergiczny, antybiotyk makrolidowy, betanechol, cyzapryd, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie przeciwmuskarynowe, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakokinetyka tolterodyny, fluoksetyna, hydroksymetylotolterodyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu cytochromu P450, inhibitor proteazy, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmuskarynowy, metoklopramid, nudności i wymioty, oksybutynina, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, solifenacyna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, tolterodyna, układ cholinergiczny, warfaryna, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Panrazol 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH żołądka, co zmniejsza biodostępność leków wymagających kwaśnego środowiska, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), gdzie jednoczesne stosowanie pantoprazolu 40 mg może prowadzić do znacznego obniżenia stężenia leku przeciwwirusowego, co wymaga ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę, monitorowania miana wirusa oraz ewentualnej korekty dawki inhibitora proteazy. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i czas protrombinowy u pacjentów stosujących kumaryny (warfaryna, fenprokumon), co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. Wysokie dawki metotreksatu (≥300 mg) w połączeniu z pantoprazolem mogą prowadzić do wzrostu stężenia metotreksatu, co wskazuje na konieczność rozważenia czasowego odstawienia pantoprazolu u tych pacjentów.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, marskość wątroby, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, polekowe uszkodzenie wątroby, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, teofilina, tetrahydrokannabinol, warfaryna, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenie leku, co wskazuje na konieczność rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową, a ich stosowanie z atorwastatyną wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, przy czym połączenie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, letermowir, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, rabdomioliza, ryfampicyna, styrypentol, telitromycyna, Torvacard, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vixpo
Vixpo, zawierający drospirenon 3 mg i etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym (CHC) wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. Ryzyko ŻChZZ u kobiet stosujących Vixpo wynosi 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, co jest około dwukrotnie wyższe niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel (5-7/10 000) i znacznie wyższe niż u kobiet niestosujących CHC (2/10 000). Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość (BMI > 30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, operacje, podróże powyżej 4 godzin, dodatni wywiad rodzinny w kierunku ŻChZZ, choroby współistniejące (np. toczeń rumieniowaty układowy, nowotwory) oraz wiek powyżej 35 lat. Należy natychmiast przerwać stosowanie Vixpo w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakrzepicy, rozpoczęcia leczenia lekami przeciwzakrzepowymi kumarynowymi lub pogorszenia stanu zdrowia związanego z czynnikami ryzyka. Pacjentki powinny być edukowane w zakresie objawów zakrzepicy, takich jak obrzęk, ból kończyn, duszność, ból w klatce piersiowej, nagłe zaburzenia neurologiczne oraz konieczności pilnej konsultacji lekarskiej.
antagonista aldosteronu, brak laktazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, etynyloestradiol, hipertriglicerydemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kamica żółciowa, lek przeciwzakrzepowy, lewonorgestrel, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, noretysteron, norgestymat, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, ostuda ciążowa, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rak szyjki macicy, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus HIV, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zastój żółci, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Levomine midi to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny w formie tabletek powlekanych, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 125 mikrogramów lewonorgestrelu. Preparat jest wskazany do stosowania doustnego u kobiet w wieku rozrodczym jako metoda antykoncepcji. Przed przepisaniem leku konieczne jest indywidualne podejście, uwzględniające szczegółową ocenę czynników ryzyka, zwłaszcza ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). W procesie decyzyjnym należy porównać profil bezpieczeństwa Levomine midi z innymi dostępnymi złożonymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Warto również zwrócić uwagę, że każda tabletka zawiera 52,01 mg laktozy, co jest istotne u pacjentek z nietolerancją tego cukru.
antykoncepcja doustna, antykoncepcja hormonalna, działanie niepożądane, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja lekowa, lewonorgestrel, nietolerancja laktozy, przeciwwskazanie, substancja czynna, tabletka powlekana, wywiad medyczny, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil SUN 5 mg
Badania farmakokinetyczne wykazały, że tadalafil (dawki 10 mg i 20 mg) jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z inhibitorami tego izoenzymu, takimi jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC i zwiększa Cmax o 15%, a 400 mg/dobę czterokrotnie zwiększa AUC i o 22% Cmax) oraz rytonawir (dwukrotny wzrost AUC bez zmiany Cmax). Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu o 88%, co może obniżyć jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu, pod ścisłym nadzorem. Ponadto, doksazosyna w dawkach 4-8 mg/dobę w połączeniu z tadalafilem (5-20 mg) znacząco nasila efekt hipotensyjny, zwiększając ryzyko omdleń, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne (alfuzosyna, tamsulozyna), zwłaszcza u osób starszych.
azotan, białko transportujące, czas protrombinowy, doksazosyna, działanie hipotensyjne, etynyloestradiol, finasteryd, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący kanały wapniowe, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek blokujący receptory angiotensyny II, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, nitrogliceryna, P-glikoproteina, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, substrat CYP1A2, teofilina, terbutalina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna, wydłużenie czasu krwawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg
Produkt leczniczy Sylvie 20, zawierający 20 μg etynyloestradiolu oraz 75 μg gestodenu, należy do grupy złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (kod ATC G03AA10). Jego skuteczność opiera się na synergistycznym działaniu mechanizmów: hamowaniu owulacji, zagęszczeniu śluzu szyjkowego oraz modyfikacji endometrium, co łącznie zapewnia wysoką skuteczność antykoncepcyjną. Dodatkowo Sylvie 20 wpływa korzystnie na regulację cyklu menstruacyjnego, zmniejsza nasilenie i bolesność krwawień miesiączkowych oraz ogranicza ryzyko niedokrwistości poprzez redukcję utraty krwi.
choroba zapalna miednicy, ciąża pozamaciczna, cykl menstruacyjny, doustny środek antykoncepcyjny, endometrium, etynyloestradiol, gestoden, gestoden i etynyloestradiol, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, krwawienie miesiączkowe, łagodne zmiany piersi, niedobór żelaza, niedokrwistość, progestagen i estrogen, rak endometrium, rak jajnika, śluz szyjkowy, torbiel jajnika - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg
Rigevidon to doustny środek antykoncepcyjny w postaci białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 150 mikrogramów lewonorgestrelu w każdej tabletce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 33 mg laktozy jednowodnej i 22,46 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentek z nietolerancją tych cukrów. Tabletki zawierają także krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, talk, skrobię kukurydzianą oraz składniki otoczki takie jak wapnia węglan, tytanu dwutlenek (E171), kopowidon, makrogol 6000, powidon K30 i sodu karmelozę, które wpływają na stabilność, rozpad i wygląd farmaceutyczny produktu.
estrogen syntetyczny, etynyloestradiol, kopowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lewonorgestrel, magnezu stearynian, makrogol, powidon, progestagen syntetyczny, sacharoza, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, wapnia węglan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Yasmin 0,03 mg + 3 mg
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Yasmin, zawierającego 0,030 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu na tabletkę, może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia. Szczególnie istotne jest, że krwawienie z odstawienia może pojawić się nawet u dziewcząt przed menarche, co stanowi ważny element diagnostyczny. Drospirenon, jako antagonista aldosteronu, teoretycznie może predysponować do zaburzeń elektrolitowych, jednak brak jest udokumentowanych przypadków takich powikłań w kontekście przedawkowania Yasmin.
antagonista aldosteronu, antidotum, antykoncepcja hormonalna, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie z odstawienia, lek przeciwwymiotny, menarche, nudności, progestagen, równowaga elektrolitowa, tabletka powlekana, wymioty, Yasmin, zaburzenia elektrolitowe, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Karbagen 300 mg
Karbagen, zawierający okskarbazepinę, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz w okresie laktacji. Okskarbazepina może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel, co zwiększa ryzyko nieplanowanej ciąży; zaleca się stosowanie wysoce skutecznych metod antykoncepcji, najlepiej niehormonalnych, np. wkładek domacicznych. W ciąży okskarbazepina nie wykazuje istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych ponad 2-3% obserwowanych w populacji ogólnej, jednak nie można wykluczyć umiarkowanego ryzyka teratogennego oraz potencjalnych zaburzeń rozwojowych układu nerwowego. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, preferowanie monoterapii, suplementację kwasu foliowego oraz diagnostykę prenatalną. Monitorowanie stężeń aktywnego metabolitu 10-monohydroksylowego (MHD) jest wskazane ze względu na możliwe obniżanie się jego poziomu w osoczu w trakcie ciąży, co może wymagać dostosowania dawki.
antykoncepcja hormonalna, diagnostyka prenatalna, działanie teratogenne, etynyloestradiol, kwas foliowy, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, monoterapia, nadmierna senność, napad padaczkowy, okskarbazepina, organogeneza, padaczka, płodność, pochodna 10-monohydroksylowa, schemat wielolekowy, słaby przyrost masy ciała, suplementacja kwasu foliowego, wada wrodzona, walproinian, witamina K, wkładka domaciczna, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil PMCS 10 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i rytonawir (200 mg 2x/dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (10-20 mg), podnosząc AUC nawet do 4-krotności oraz Cmax do 22%, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Farmakodynamicznie, tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu (2,5–20 mg). Ponadto, doksazosyna (4-8 mg/dobę) w połączeniu z tadalafilem (5-20 mg) może wywołać istotne obniżenie ciśnienia tętniczego i omdlenia, dlatego ich łączna terapia jest niewskazana. Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu innych α-adrenolityków (alfuzosyna, tamsulozyna), zwłaszcza u osób starszych, rozpoczynając leczenie od najniższych dawek.
alfuzosyna, antagonisty receptora angiotensyny II, azotany organiczne, beta-blokery, blokery kanałów wapniowych, CYP3A4, doksazosyna, etynyloestradiol, finasteryd, induktory CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitory 5-alfa-reduktazy, inhibitory ACE, inhibitory PDE5, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leki alfa-adrenolityczne, leki przeciwcukrzycowe, niedociśnienie ortostatyczne, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, teofilina, tiazydowe leki moczopędne, warfaryna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adaring (0,12 mg + 0,015 mg)/24 h
Adaring to dopochwowy system terapeutyczny uwalniający etonogestrel (0,120 mg/24h) i etynyloestradiol (0,015 mg/24h), należący do grupy dopochwowych środków antykoncepcyjnych z progestagenem i estrogenem (kod ATC: G02BB01). Jego mechanizm działania opiera się głównie na hamowaniu owulacji. Badania kliniczne przeprowadzone u kobiet w wieku 18-40 lat wykazały skuteczność antykoncepcyjną porównywalną do złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, z współczynnikami Pearla wynoszącymi 0,96 (95% CI: 0,64–1,39) w analizie ITT oraz 0,64 (95% CI: 0,35–1,07) w analizie PP. Profil krwawień jest korzystny, z niską częstością plamień i krwawień śródcyklicznych (2,0-6,4%) oraz dominującym występowaniem krwawień w okresie przerwy w stosowaniu systemu (58,8-72,8%).
19-nortestosteron, doustny środek antykoncepcyjny, etonogestrel, etynyloestradiol, gęstość mineralna kości, hamowanie owulacji, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z dróg rodnych, narząd docelowy, progestagen, przedział ufności, rak endometrium, rak jajnika, receptor progesteronu, system dopochwowy, wkładka dopochwowa, współczynnik Pearla - Leksykon leków
Interakcje leku – Kostarox 120 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Kostarox, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerkowymi. Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach profilaktycznych (81 mg/dobę) jest możliwe, jednak zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku cyklosporyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie funkcji nerek ze względu na potencjalne nasilenie nefrotoksyczności. Etorykoksyb może także zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki litu.
antagonista receptora angiotensyny, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen sprzężony, etorykoksyb, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, immunosupresanty, incydent zakrzepowy, inhibitor ACE, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwgrzybicze, lit w leczeniu, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, nefrotoksyczność, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, sulfotransferaza, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Stediril 30 150 mcg + 30 mcg
Stediril 30 to doustny produkt antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 150 µg lewonorgestrelu w każdej tabletce. Lek stosuje się w schemacie 21 dni przyjmowania tabletek codziennie o stałej porze, po czym następuje 7-dniowa przerwa. Krwawienie z odstawienia pojawia się zwykle 2-3 dni po ostatniej aktywnej tabletce. Rozpoczęcie terapii powinno nastąpić pierwszego dnia cyklu menstruacyjnego lub między 2. a 7. dniem cyklu, przy czym w drugim przypadku konieczne jest stosowanie dodatkowych niehormonalnych metod antykoncepcji przez pierwsze 7 dni. W przypadku zmiany z preparatów zawierających tylko progestagen, przyjmowanie Stediril 30 należy rozpocząć odpowiednio po odstawieniu poprzedniej metody, również z zaleceniem dodatkowej antykoncepcji przez 7 dni. Po poronieniu w I trymestrze można rozpocząć stosowanie natychmiast, natomiast po porodzie lub poronieniu w II trymestrze – nie wcześniej niż 28 dni po zdarzeniu, ze względu na ryzyko zakrzepicy.
choroba zakrzepowo-zatorowa, cykl menstruacyjny, drugi trymestr ciąży, działanie niepożądane, etynyloestradiol, implant podskórny, krwawienie miesiączkowe, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, lewonorgestrel, niehormonalna metoda antykoncepcji, okres poporodowy, owulacja, pierwszy trymestr ciąży, plamienie, produkt zawierający progestagen, skuteczność antykoncepcyjna, środek plemnikobójczy, stosunek płciowy, tabletka drażowana, wkładka domaciczna, złożony doustny produkt antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Działania niepożądane
Cyproteron octan, stosowany w preparacie Diane-35 w dawce 0,035 mg etynyloestradiolu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, bóle brzucha, bóle głowy, zmiany nastroju, bóle i tkliwość piersi oraz przyrost masy ciała, występujące u ≥1% pacjentek. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych, obejmujących zarówno żylne, jak i tętnicze zdarzenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zakrzepica żył i zatory płucne. Ponadto, cyproteron octan może indukować nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia czynności wątroby, w tym guzy wątroby, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych i ewentualnego odstawienia leku. Istotne jest także nieznaczne zwiększenie częstości rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zatorowo-zakrzepowa, cyproteron octan, etynyloestradiol, guz wątroby, krwawienie przełomowe, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nietolerancja soczewek kontaktowych, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, padaczka, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzkowy, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenia w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów transporterów OATP1B1 i BCRP, takich jak cyklosporyna (7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, przeciwwskazane jednoczesne stosowanie) oraz inhibitory proteaz (3-7-krotne zwiększenie AUC i Cmax, wymagana modyfikacja dawki). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co zwiększa ryzyko miopatii i jest przeciwwskazane przy dawce 40 mg; w przypadku konieczności stosowania, dawkę rozuwastatyny należy rozpocząć od 5 mg. Inne fibraty, jak fenofibrat, mogą nasilać działania niepożądane farmakodynamicznie. Interakcje z kwasem fusydowym zwiększają ryzyko rabdomiolizy, dlatego podczas terapii kwasem fusydowym należy przerwać stosowanie rozuwastatyny. Tikagrelor może powodować akumulację rozuwastatyny i pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i poziomu CPK.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, AUC, białko transportujące, Cmax, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, izoenzym cytochromu P450, kinaza fosfokreatynowa, kumaryna, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Dionelle, tabletki powlekane stosowane w antykoncepcji hormonalnej oraz leczeniu umiarkowanego trądziku u kobiet, należy przyjmować codziennie przez 21 dni, po czym następuje 7-dniowa przerwa, podczas której zwykle pojawia się krwawienie z odstawienia. Poprawa trądziku obserwowana jest po minimum 3 miesiącach terapii, z dalszą poprawą po 6 miesiącach. Rozpoczęcie stosowania leku zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji lub stanu pacjentki (np. poronienie, poród), a w przypadku zmiany z innych środków hormonalnych konieczne jest stosowanie dodatkowej antykoncepcji mechanicznej przez pierwsze 7 dni. Pominięcie tabletki wpływa na skuteczność antykoncepcyjną, a postępowanie zależy od czasu opóźnienia i tygodnia cyklu, z koniecznością stosowania dodatkowej antykoncepcji w określonych sytuacjach.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, ciężka choroba wątroby, dienogest, etynyloestradiol, implant antykoncepcyjny, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, leczenie trądziku, lek zawierający progestagen, minitabletka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oś podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowa, pierścień dopochwowy, plamienie, plaster przezskórny, system terapeutyczny domaciczny, tabletka placebo, tabletka powlekana, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Wskazania do stosowania
Gestoden, progestagen trzeciej generacji, jest stosowany w skojarzeniu z etynyloestradiolem w doustnych złożonych środkach antykoncepcyjnych, przeznaczonych dla kobiet w wieku rozrodczym. Preparaty zawierające gestoden, takie jak Artilla (0,075 mg gestodenu/0,020 mg etynyloestradiolu), Lindynette (75 μg/30 μg), Logest (0,075 mg/0,02 mg), Milvane (trójfazowy: 0,05-0,10 mg gestodenu/0,03-0,04 mg etynyloestradiolu), Sylvie 20 (75 μg/20 μg), Sylvie 30 (75 μg/30 μg) oraz Vines (60 μg/15 μg), różnią się dawkami i formą farmaceutyczną, co umożliwia indywidualizację terapii. Dostępne są preparaty jednofazowe, trójfazowe oraz z wydłużonym cyklem (np. Vines z 24 tabletkami aktywnymi i 4 placebo). Niższe dawki etynyloestradiolu (15-20 μg) mogą być korzystne u pacjentek z nietolerancją estrogenów, jednak wymagają precyzyjnego stosowania dla zachowania skuteczności antykoncepcyjnej.
antykoncepcja doustna, Artilla, doustny złożony środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, gestoden, Lindynette, Logest, Milvane, preparat jednofazowy, preparat trójfazowy, progestagen trzeciej generacji, Sylvie 20, Sylvie 30, Vines, zakrzepica, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Ambrisentan – Właściwości farmakokinetyczne
Ambrisentan, stosowany w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cₘₐₓ) około 1,5 godziny niezależnie od przyjmowania pokarmu. Stan stacjonarny osiągany jest po około 4 dniach. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (98,8%, głównie albuminami 96,5%) i wykazuje ograniczoną dystrybucję do erytrocytów (wskaźnik krew:osocze 0,57 u mężczyzn i 0,61 u kobiet). Metabolizm ambrisentanu odbywa się głównie przez glukuronidację (UGT1A9S, UGT2B7S, UGT1A3S) oraz utlenianie (CYP3A4, CYP3A5, CYP2C19), z powstaniem metabolitów o niskiej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi 13,6-16,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Wydalanie odbywa się głównie z żółcią, a około 22% dawki jest wydalane z moczem, z czego 3,3% w postaci niezmienionej.
4-hydroksymetyloambrisentan, albuminy, aminotransferazy wątrobowe, białka osocza, cyklosporyna A, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, etynyloestradiol, glikoproteina p, glukuronid ambrisentanu, glukuronidacja, hepatocyty, inhibitory PDE-5, izoenzymy UGT, ketokonazol, klirens kreatyniny, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, N-desmetylosildenafil, noretyndron, pole pod krzywą stężenia, ryfampicyna, sildenafil, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, wskaźnik INR, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg
Levomine midi to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu oraz 125 µg lewonorgestrelu, klasyfikowany w grupie progestagenów i estrogenów (kod ATC: G03AA07). Jego skuteczność opiera się na synergistycznym działaniu hamującym owulację oraz modyfikującym śluz szyjki macicy, co utrudnia penetrację plemników. W badaniach klinicznych przeprowadzonych na 2498 kobietach w wieku 18-40 lat, obejmujących 15 026 cykli leczenia, wskaźnik Pearla wyniósł 0,69 (95% CI: 0,30-1,36), co potwierdza wysoką skuteczność antykoncepcyjną preparatu, przy założeniu prawidłowego stosowania.
błona śluzowa macicy, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, gonadotropiny, hamowanie owulacji, implantacja, lewonorgestrel, nietolerancja laktozy, oś podwzgórze-przysadka-jajnik, progestageny i estrogeny, śluz szyjki macicy, śluz szyjkowy, syntetyczny estrogen, syntetyczny progestagen, tabletka powlekana, wskaźnik Pearla - Leksykon substancji czynnych
Norgestimat – Dawkowanie i sposób podawania
Norgestimat, syntetyczny progestagen, jest składnikiem preparatu Liberelle, zawierającego 0,25 mg norgestimatu i 0,035 mg etynyloestradiolu, stosowanym w doustnej antykoncepcji w dawce 1 tabletki dziennie przez 21 dni, po czym następuje 7-dniowa przerwa. Tabletki należy przyjmować codziennie o stałej porze, zgodnie z kolejnością na blistrze. Rozpoczęcie terapii zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji i fazy cyklu: u pacjentek bez wcześniejszej antykoncepcji hormonalnej start w 1. dniu cyklu, przy zmianie z innych preparatów – dzień po ostatniej aktywnej tabletce lub usunięciu systemu dopochwowego/transdermalnego. Po poronieniu w I trymestrze możliwe jest natychmiastowe rozpoczęcie, po porodzie lub poronieniu w II trymestrze – między 21. a 28. dniem. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, należy przyjąć tabletkę jak najszybciej, a skuteczność antykoncepcji nie jest obniżona. Przy pominięciu >12 godzin postępowanie zależy od dnia cyklu i może wymagać stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej przez 7 dni.
antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja mechaniczna, biegunka, cykl miesiączkowy, etynyloestradiol, implant antykoncepcyjny, iniekcja antykoncepcyjna, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, menarche, norgestimat, okres pomenopauzalny, pierwsza miesiączka, plamienie, poronienie w drugim trymestrze, poronienie w pierwszym trymestrze, produkt zawierający wyłącznie progestagen, progestagen syntetyczny, stosunek płciowy, system dopochwowy, system transdermalny, tabletka placebo, wkładka domaciczna, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Egidon 60 mg
Etorykoksyb, jako selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. W dawce 120 mg/dobę zwiększa INR u pacjentów przyjmujących warfarynę o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania czasu protrombinowego. Może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób odwodnionych i starszych. Współstosowanie z metotreksatem w dawce 120 mg podnosi stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejsza jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60% oraz stężenia estrogenów w HTZ (estron o 41%, ekwilina o 76%, 17-β-estradiol o 22%), co podnosi ryzyko działań niepożądanych związanych z estrogenami. Ponadto, lek może zwiększać stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, co wymaga kontroli poziomu litu i dostosowania dawki.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, efekt antyagregacyjny, etorykoksyb, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, funkcja nerek, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lit pierwiastek, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, stan stacjonarny, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Yasmin 0,03 mg + 3 mg
Yasmin to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,030 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu – progestagenu czwartej generacji o właściwościach antyandrogennych i przeciwmineralokortykoidowych. Ta unikalna kombinacja hormonów zapewnia wysoką skuteczność antykoncepcyjną przy korzystnym profilu bezpieczeństwa. Tabletki mają charakterystyczny wygląd (okrągłe, jasnożółte, z oznaczeniem „DO” w sześciokącie) i zawierają substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną w ilości 48,17 mg (46 mg laktozy bezwodnej), co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentek. Preparat dostępny jest w opakowaniach zawierających od 21 do 273 tabletek, odpowiadających od 1 do 13 cykli terapeutycznych, pakowanych w blistry PVC/Al zapewniające ochronę przed wilgocią.
blister PVC/Aluminium, cykl terapeutyczny, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, hamowanie owulacji, hormon steroidowy, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, progestagen czwartej generacji, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, syntetyczny estrogen, tabletka powlekana, właściwości antyandrogenne, właściwości przeciwmineralokortykoidowe, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg
Stosowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Sylvie 20, zawierającego 20 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żył i tętnic, które mogą prowadzić do zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz przemijających napadów niedokrwiennych. Ponadto obserwuje się podwyższone ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz rzadkie, ale groźne nowotwory wątroby. U pacjentek z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym preparat może nasilać objawy choroby. Epidemiologicznie odnotowano nieznaczny wzrost rozpoznań raka piersi, jednak związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny środek antykoncepcyjny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, gestoden, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, powiększenie piersi, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, wysypka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie libido, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa