etynyloestradiol
Etynyloestradiol to syntetyczna forma estrogenu, powszechnie stosowana w doustnych środkach antykoncepcyjnych oraz w hormonalnej terapii zastępczej. Związek ten charakteryzuje się znacznie większą aktywnością biologiczną w porównaniu do naturalnego estradiolu ze względu na obecność grupy etynylowej w pozycji 17α, co spowalnia jego metabolizm w wątrobie.
W preparatach antykoncepcyjnych etynyloestradiol występuje najczęściej w połączeniu z progestagenem, tworząc dwuskładnikowe tabletki hormonalne. Dawki etynyloestradiolu w nowoczesnych preparatach antykoncepcyjnych zostały znacząco zredukowane (do 15-35 μg) w porównaniu z pierwszymi tabletkami antykoncepcyjnymi, co zmniejszyło ryzyko działań niepożądanych przy zachowaniu skuteczności.
Stosowanie etynyloestradiolu wiąże się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zawału mięśnia sercowego i udaru niedokrwiennego mózgu, szczególnie u kobiet palących i po 35 roku życia. Związek ten może również wpływać na parametry metaboliczne, w tym na profil lipidowy i gospodarkę węglowodanową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Roticox 90 mg
Etorykoksyb, stosowany w dawce do 120 mg/dobę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Wśród najważniejszych interakcji należy zwrócić uwagę na zwiększenie INR o około 13% u pacjentów przyjmujących warfarynę, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Etorykoksyb nie wpływa na antyagregacyjne działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg), jednak zwiększa ryzyko gastrotoksyczności. W przypadku metotreksatu w dawce 120 mg etorykoksybu obserwowano wzrost stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie jego klirensu nerkowego o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60% oraz estrogenów w HTZ (estron +41%, ekwilina +76%, 17-β-estradiol +22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych, w tym zakrzepicy.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie gastrotoksyczne, etorykoksyb, etynyloestradiol, glikokortykosteroid, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydil, nefrotoksyczność, NLPZ, noretyndron, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, podrażnienie błony śluzowej, powikłanie żołądkowo-jelitowe, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 oraz BCRP, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych wpływających na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, konieczne dostosowanie dawki do maks. 10 mg), gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane stosowanie dawki 40 mg, zalecana dawka początkowa 5 mg) oraz innymi lekami hamującymi transportery OATP i BCRP. Jednoczesne stosowanie ezetymibu powoduje niewielki wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez odstęp czasowy 2 godzin między podaniem. Interakcje z erytromycyną prowadzą do zmniejszenia AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększoną motorykę przewodu pokarmowego.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, białko transportujące, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glecaprewir pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transporterowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, pole powierzchni pod krzywą, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Logest 0,075 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie doustnego środka antykoncepcyjnego Logest, zawierającego 0,075 mg gestodenu i 0,02 mg etynyloestradiolu, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności i wymioty, oraz do krwawień z pochwy, szczególnie u młodych pacjentek. Objawy te są zazwyczaj przemijające i samoograniczające się, jednak wymagają monitorowania klinicznego. W przypadku nasilonych wymiotów konieczne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia oraz kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej. Nie istnieje specyficzne antidotum dla tego preparatu, dlatego leczenie jest objawowe i powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.
antidotum, doustny środek antykoncepcyjny, dwuskładnikowy preparat antykoncepcyjny, działanie niepożądane, endometrium, etynyloestradiol, funkcja wątroby, gestoden, gospodarka wodno-elektrolitowa, interwencja chirurgiczna, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, nawodnienie, nudności, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewód pokarmowy, równowaga elektrolitowa, treść pokarmowa, układ krzepnięcia, układ rozrodczy, wymioty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Sidretella 20, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych dotyczących tego aspektu, dane z charakterystyki produktu oraz obserwacje kliniczne u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne (COC) nie wskazują na zaburzenia zdolności psychomotorycznych wymaganych do wykonywania tych czynności. W praktyce klinicznej nie ma konieczności szczególnego ostrzegania pacjentek o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów czy obsługą maszyn podczas terapii Sidretella 20.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Varel 3 mg + 0,03 mg
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Varel, zawierającego drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,03 mg, może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz niewielkie krwawienia z dróg rodnych, szczególnie u młodych pacjentek. Nasilenie symptomów jest zależne od dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjentki. Warto podkreślić, że przedawkowanie tabletek placebo (białych) nie wywołuje objawów hormonalnych, gdyż nie zawierają one substancji czynnych.
akcja serca, antidotum, ciśnienie tętnicze, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, nawodnienie, nudności, objawy niepożądane, obserwacja kliniczna, parametry życiowe, poziom hormonów, przebieg kliniczny, stan świadomości, substancje czynne, tabletki placebo, wymioty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dorin 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dorin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co potwierdza dotychczasowe doświadczenie kliniczne i monitoring bezpieczeństwa złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Brak jest dedykowanych badań eksperymentalnych w tym zakresie, jednakże dane kliniczne wskazują, że stosowanie leku zgodnie z zaleceniami nie zaburza funkcji psychomotorycznych, co odróżnia go od leków takich jak benzodiazepiny, opioidy czy leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o braku obserwowanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, podkreślając jednocześnie konieczność monitorowania indywidualnych reakcji na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
benzodiazepina, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dienogest, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, etynyloestradiol, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, opioid, świadoma zgoda, tabletka powlekana, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Interakcje leku – Tadalafil Sandoz 10 mg
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę i 400 mg/dobę) oraz rytonawir (200 mg dwa razy na dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (od 2- do 4-krotnego wzrostu AUC), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktor CYP3A4, ryfampicyna, zmniejsza AUC tadalafilu o 88%, co może obniżać jego skuteczność kliniczną. Farmakodynamicznie, tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane; azotany można podać dopiero po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, współstosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) zwiększa ryzyko istotnej hipotensji i omdleń, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego podawania. Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu innych α-adrenolityków, zwłaszcza u osób starszych, rozpoczynając terapię od niskich dawek.
alfuzosyna, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, beta-adrenolityk, białko transportujące, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, doksazosyna, etynyloestradiol, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor ACE, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost prostaty, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie ortostatyczne, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, tadalafil, tamsulozyna, teofilina, terbutalina - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seasonique 150 mcg + 30 mcg (tabl. różowa); 10 mcg (tabl. biała)
Lek Seasonique, zawierający 150 µg lewonorgestrelu oraz 30 µg etynyloestradiolu w tabletkach różowych i 10 µg etynyloestradiolu w tabletkach białych, jest przeciwwskazany u pacjentek z ryzykiem lub występowaniem żylnej (VTE) i tętniczej (ATE) choroby zakrzepowo-zatorowej. Do grupy wysokiego ryzyka należą pacjentki z aktywną lub przebytą zakrzepicą żył głębokich, zatorowością płucną, dziedzicznymi defektami układu krzepnięcia (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także z rozległymi zabiegami chirurgicznymi i długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby tętnicze, takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migreny z aurą, hiperhomocysteinemię, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych oraz poważne czynniki ryzyka, jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze i dyslipoproteinemia.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z pochwy, lewonorgestrel, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, woksylaprewir, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dionelle, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym. W kontekście bezpieczeństwa stosowania, szczególnie istotne jest rozważenie wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten aspekt dla Dionelle, dostępne dane dotyczące całej grupy złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych nie wskazują na negatywny wpływ na zdolności psychomotoryczne kobiet stosujących te leki. W trakcie konsultacji lekarz powinien poinformować pacjentkę o braku stwierdzonych negatywnych efektów w tym zakresie, podkreślając jednocześnie, że wnioski te opierają się na ogólnych obserwacjach klinicznych, a nie na specyficznych badaniach preparatu Dionelle.
dienogest, Dionelle, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, koordynacja psychoruchowa, obserwacja kliniczna, preparat hormonalny, tabletka powlekana, terapia hormonalna, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vibin mini, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z ryzykiem lub obecnością żylnej oraz tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE i ATE). Przeciwwskazania obejmują aktywne lub przebyte epizody zakrzepicy żył głębokich (DVT), zatorowości płucnej (PE), udaru mózgu, zawału mięśnia sercowego, a także genetyczne i nabyte predyspozycje do zakrzepicy, takie jak oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, hiperhomocysteinemię oraz obecność przeciwciał antyfosfolipidowych. Dodatkowo, preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z migrenami z aurą, ciężką dyslipoproteinemią, cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi oraz ciężkim nadciśnieniem tętniczym. Należy również unikać stosowania Vibin mini u pacjentek z ciężką chorobą wątroby, niewydolnością nerek, guzami wątroby oraz nowotworami hormonozależnymi, a także w przypadku krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii i nadwrażliwości na składniki preparatu.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, lek przeciwzakrzepowy, migrena z ogniskowymi objawami, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie) oraz inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny). Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cmax), co wraz z innymi fibratami i niacyną ≥1 g/dobę zwiększa ryzyko miopatii, dlatego stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane. Ezetymib w dawce 10 mg zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają jej stężenie o około 50%. Enzymy cytochromu P450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności, a kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii statyną podczas jego stosowania.
antagonista witaminy K, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek antykoncepcyjny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego zwiększenia jej ekspozycji i ryzyka miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir z rytonawirem, zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga redukcji dawki Rosutrox do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a jego łączenie z dawką 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne fibraty i niacyna ≥1 g/dobę również zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co jednak zwykle nie wymaga korekty dawki.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, bajkalina, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lek przeciwwirusowy HCV, lek zmniejszający stężenie lipidów, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na ich stężenia w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib. Gemfibrozyl i inne fibraty zwiększają ryzyko miopatii, a przy dawce rozuwastatyny 40 mg ich stosowanie jest przeciwwskazane. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, mogą podnieść AUC rozuwastatyny nawet trzykrotnie, co wymaga dostosowania dawki do maksymalnie 10 mg. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina obniża AUC ezetymibu o 55%, co może osłabić efekt hipolipemizujący. W przypadku stosowania antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego wzrostu.
antagonista witaminy K, białka transportujące OATP1B1 i BCRP, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cymetydyna, darolutamid, digoksyna, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, glipizyd, inhibitor białek transportujących, inhibitor proteazy, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, kolestyramina, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niacyna, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tolbutamid, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naraya Plus
Przy przepisywaniu złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego Naraya Plus, zawierającego 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, należy szczególnie uwzględnić ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to jest istotnie wyższe w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, które cechują się najniższym ryzykiem ŻChZZ. Epidemiologiczne dane wskazują, że u kobiet stosujących preparaty z drospirenonem, takich jak Naraya Plus, liczba przypadków ŻChZZ wynosi około 9-12 na 10 000 kobiet rocznie, podczas gdy dla preparatów z lewonorgestrelem jest to około 5-7 przypadków. Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie w terapii trwającej 4 tygodnie lub dłużej. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad i omówić z pacjentką potencjalne czynniki ryzyka oraz konieczność monitorowania objawów wskazujących na rozwój ŻChZZ.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dessette 20 mcg + 150 mcg
Lek Dessette, zawierający etynyloestradiol i dezogestrel, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości. Najpoważniejszym z nich jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żył i tętnic oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. W początkowym okresie terapii mogą wystąpić zaburzenia krwawienia z pochwy, obejmujące zmiany w częstości, nasileniu i czasie trwania krwawień, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia. Ponadto, lek może powodować objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, migrena), przewodu pokarmowego (nudności, ból brzucha, wymioty, biegunka), skóry (wysypka, pokrzywka, rzadko rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy) oraz układu rozrodczego (ból, powiększenie i tkliwość piersi, wydzielina z piersi i pochwy).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, dezogestrel, etynyloestradiol, krwawienie międzymiesiączkowe, migrena, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie piersi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, udar, udar niedokrwienny mózgu, wydzielina z piersi, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymywanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmniejszenie popędu seksualnego, zwiększenie masy ciała, zwiększenie popędu seksualnego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rigevidon 0,03 mg + 0,15 mg
Przedawkowanie złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego Rigevidon, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu i 150 mikrogramów lewonorgestrelu, może manifestować się szerokim spektrum objawów klinicznych obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty, bóle brzucha), układ nerwowy (zawroty głowy, senność, zmęczenie) oraz układ rozrodczy (krwawienie z pochwy, ból piersi). Objawy te występują u różnych grup wiekowych, w tym u dzieci poniżej 12 lat, młodzieży i dorosłych, przy czym krwawienia z dróg rodnych są szczególnie obserwowane u młodych dziewcząt. Nasilenie symptomów zależy od dawki, wieku pacjenta oraz indywidualnej wrażliwości na hormony egzogenne, a u pacjentek regularnie stosujących antykoncepcję objawy mogą być mniej wyraźne.
antidotum, ciśnienie tętnicze, doustny środek antykoncepcyjny, dyskomfort w żołądku, etynyloestradiol, hormon egzogenny, jama brzuszna, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, lewonorgestrel, nawodnienie pacjenta, objawy kliniczne, obserwacja kliniczna, opróżnienie żołądka, parametry życiowe, przewód pokarmowy, Rigevidon, tkanka piersiowa, układ nerwowy, układ rozrodczy, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Teenia to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu w postaci tabletek powlekanych, klasyfikowany w grupie hormonów płciowych (kod ATC: G03AA12). Skuteczność antykoncepcyjna leku została potwierdzona w badaniach klinicznych, gdzie Indeks Pearl’a dla niepowodzenia metody wynosi 0,11 (górny 95% CI: 0,60), a ogólny Indeks Pearl’a, uwzględniający również błąd pacjentki, to 0,31 (górny 95% CI: 0,91). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu owulacji oraz indukcji zmian w endometrium, uniemożliwiających implantację zapłodnionej komórki jajowej.
antagonista mineralokortykosteroidów, drospirenon, drospirenon i etynyloestradiol, działanie przeciwandrogenne, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, endometrium, etynyloestradiol, hirsutyzm, hormony płciowe, indeks Pearla, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, modulatory układu płciowego, nietolerancja laktozy, progestagen, progesteron, retencja wody i sodu, zahamowanie owulacji, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sylvie 20 20 mcg + 75 mcg
Lek Sylvie 20 zawiera 20 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu i jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z czynna lub przebyta żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (VTE), w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną, oraz u osób z genetycznymi predyspozycjami do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobór antytrombiny III, białka C lub S). Przeciwwskazania obejmują także tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (ATE), takie jak przebyty zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny (TIA), a także migrenę z ogniskowymi objawami neurologicznymi. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby, nowotworami hormonozależnymi, ciążą, zapaleniem trzustki z hipertriglicerydemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków przeciwwirusowych na HCV (np. ombitaswir/parytaprewir/rytonawir + dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) ze względu na ryzyko wzrostu aktywności aminotransferaz.
afazja, antykoagulant toczniowy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, czynność wątroby, dławica piersiowa, długotrwałe unieruchomienie, dysfunkcja wątroby, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, gestoden, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktoza jednowodna, migrena z objawami ogniskowymi, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, steroidowe hormony płciowe, tabletka drażowana, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF) po podaniu doustnym ulega szybkiemu i całkowitemu przekształceniu do aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego (MPA), którego biodostępność wynosi około 94% (AUC) w porównaniu z podaniem dożylnym. Pokarm zmniejsza maksymalne stężenie MPA (Cmax) o około 40%, nie wpływając jednak na całkowite wchłanianie i skuteczność terapeutyczną. MPA wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (97%) i charakteryzuje się dwufazowym profilem stężeń w osoczu, z drugim szczytem pojawiającym się po 6-12 godzinach wskutek krążenia jelitowo-wątrobowego. Metabolizm MPA zachodzi głównie przez UGT1A9 do nieaktywnego MPAG, który jest wydalany głównie przez nerki (około 87% dawki w moczu), a także w mniejszym stopniu do kału (6%). Wydalanie wolnego MPA stanowi mniej niż 1% dawki. Interakcje z kolestyraminą obniżają AUC MPA o około 40%, co podkreśla znaczenie recyrkulacji jelitowo-wątrobowej w farmakokinetyce leku.
acyloglukuronid, albumina osocza, alkoholowa marskość wątroby, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, białko oporności wielolekowej 2, biodostępność leku, dezogestrel, dysfunkcja dróg żółciowych, etynyloestradiol, fenolowy glukuronid MPA, gestoden, kolestyramina, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, lewonorgestrel, mykofenolan mofetylu, pierwotna marskość żółciowa, pole pod krzywą stężenia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie nerki, przewlekła niewydolność nerek, sekwestrant kwasów żółciowych, transferaza glukuronowa, transplantacja, transporter anionów organicznych, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Madinette 0,03 mg + 2 mg
Lek Madinette jest preparatem złożonym zawierającym 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg chlormadynonu octanu, należącym do grupy progestagenów i estrogenów (kod ATC: G03AA15). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wydzielania FSH i LH przez przysadkę, co skutkuje zahamowaniem owulacji. Dodatkowo lek wpływa na proliferację i funkcję wydzielniczą endometrium oraz zmienia konsystencję śluzu szyjkowego, utrudniając migrację plemników. Minimalna dawka chlormadynonu octanu potrzebna do całkowitego zahamowania owulacji wynosi 1,7 mg/dobę, natomiast dawka powodująca całkowitą przemianę endometrium to 25 mg na cykl. Chlormadynon octan wykazuje także działanie antyandrogenowe poprzez konkurencyjne wypieranie androgenów z receptorów, co obniża aktywność androgenową organizmu.
aktywność androgenowa, chlormadynon octan, cykl menstruacyjny, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, kanał szyjki macicy, progestagen antyandrogenowy, proliferacja endometrium, przysadka mózgowa, receptor, ruchliwość plemników, śluz szyjki macicy, wskaźnik Pearla, wypieranie androgenów, zahamowanie owulacji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vixpo, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest antykoncepcją hormonalną z grupy progestagenów i estrogenów (kod ATC: G03AA12). Skuteczność antykoncepcyjna potwierdzona badaniami klinicznymi wykazała wskaźnik Pearla dla niepowodzenia metody na poziomie 0,41 (95% CI: 0,85), a ogólny wskaźnik Pearla, uwzględniający błędy pacjentek, wyniósł 0,80 (95% CI: 1,30). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu owulacji oraz zmianach w endometrium, które ograniczają implantację zarodka. Schemat dawkowania 24-dniowy z 4-dniową przerwą placebo wykazuje lepszą supresję pęcherzyków jajnikowych i większy margines bezpieczeństwa w porównaniu do tradycyjnego schematu 21-dniowego, co jest istotne przy błędach w stosowaniu. Po zakończeniu terapii aktywność jajników powraca u 91,8% kobiet, potwierdzając odwracalność działania preparatu.
androgenizacja, błona śluzowa macicy, czynność owulacyjna, drospirenon, drospirenon z etynyloestradiolem, działanie przeciwandrogenne, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, efekt progestagenny, endometrium, etynyloestradiol, hamowanie owulacji, hirsutyzm, implantacja zarodka, pęcherzyki jajnikowe, produkcja sebum, progestageny i estrogeny, progesteron, retencja wody i sodu, schemat 24-dniowy, trądzik, trądzik pospolity, właściwości estrogenne, wskaźnik Pearla, zmiany niezapalne, zmiany trądzikowe, zmiany zapalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ritonavir Aurovitas
Rytonawir, stosowany jako inhibitor proteazy w terapii HIV-1, nie prowadzi do wyleczenia zakażenia ani AIDS, a pacjenci nadal są narażeni na zakażenia oportunistyczne i powikłania. W terapii rytonawirem należy monitorować szczególnie pacjentów z biegunką, gdyż może ona obniżać wchłanianie leku i innych stosowanych jednocześnie preparatów, a także pogarszać funkcję nerek. U chorych z hemofilią typu A i B obserwowano nasilenie krwawień podczas leczenia inhibitorami proteazy. Rytonawir może powodować wzrost masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi, co wymaga monitorowania zgodnie z wytycznymi HIV. W przypadku objawów zapalenia trzustki (nudności, wymioty, bóle brzucha, podwyższona lipaza/amylaza) konieczne jest przerwanie terapii. U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności może wystąpić reakcja zapalna na oportunistyczne patogeny w pierwszych tygodniach lub miesiącach leczenia skojarzonego (CART), a także zaburzenia autoimmunologiczne.
AIDS, atorwastatyna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, awanafil, bedakilina, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, delamanid, digoksyna, etynyloestradiol, flutykazon, fluwastatyna, glikokortykosteroid, hemofilia, hiperbilirubinemia, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kolchicyna, krwawienie maciczne, krwiak skórny, lowastatyna, martwica kości, nadciśnienie płucne, Pneumocystis jiroveci, prawastatyna, przewlekła biegunka, rabdomioliza, riocyguat, rozuwastatyna, rywaroksaban, stężenie lipidów we krwi, syldenafil, symwastatyna, tadalafil, trazodon, wardenafil, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby, worapaksar, wydłużenie odstępu QTc, wylew krwi do stawu, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie HIV-1, zakażenie oportunistyczne, zapalenie siatkówki, zapalenie trzustki, zespół Cushinga, zespół rekonstytucji immunologicznej, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sidretella 30 3 mg + 0,03 mg
Sidretella 30 to tabletki powlekane zawierające 3 mg drospirenonu oraz 30 µg etynyloestradiolu, stosowane w terapii hormonalnej. Preparat zawiera również 58,9 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentek z nietolerancją laktozy. Tabletki mają średnicę około 5,7 mm i grubość 3,5 mm, co ułatwia ich aplikację. Formuła zawiera liczne substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana (środek rozsadzający), krospowidon (przyspieszający rozpad), polisorbat 80 (surfaktant) oraz składniki otoczki, w tym alkohol poliwinylowy i barwniki (tlenek żelaza żółty, tytanu dwutlenek), które zapewniają trwałość, biodostępność i charakterystyczny wygląd produktu.
alkohol poliwinylowy, biodostępność, blister PVC/PVDC, drospirenon, etynyloestradiol, interakcja, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, powidon, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ovulastan 0,15 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Ovulastan, zawierający 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem obu substancji po podaniu doustnym, z Tmax około 1,5 godziny. Dezogestrel jest metabolizowany do aktywnego 3-keto-dezogestrelu, którego biodostępność wynosi 62-81%, a wiązanie z białkami osocza (albumina i SHBG) sięga 95,5-99%. Etynyloestradiol wykazuje biodostępność około 60% i wiąże się z albuminami w 98,8%. Okres półtrwania eliminacji wynosi odpowiednio około 31 godzin dla 3-keto-dezogestrelu i 29 godzin dla etynyloestradiolu, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Stan stacjonarny osiągany jest po 3-13 dniach dla dezogestrelu i 3-4 dniach dla etynyloestradiolu, z kumulacją stężenia odpowiednio 2-3-krotną i 1,3-1,4-krotną (30-40%). Wydalanie obu substancji odbywa się przez nerki i kał, z przewagą wydalania nerkowego dla dezogestrelu (stosunek 1,5:1) oraz równomiernym dla etynyloestradiolu (1:1).
2-hydroksyetynyloestradiol, 2-metoksyetynyloestradiol, 3-keto-dezogestrel, albumina, AUC, biodostępność, cytochrom P-450, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, klirens osoczowy, krążenie wewnątrzwątrobowe, Ovulastan, sprzęganie przedsystemowe, stan stacjonarny, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Interakcje
Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. U pacjentów stosujących warfarynę dawka 120 mg/dobę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, zwłaszcza u osób z zaburzoną funkcją nerek, co może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku leków nefrotoksycznych, takich jak cyklosporyna i takrolimus, konieczne jest monitorowanie czynności nerek. Etorykoksyb zmniejsza wydalanie litu, co podnosi jego stężenie w osoczu, wymagając kontroli i dostosowania dawki. W terapii metotreksatem dawka 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga obserwacji pacjenta pod kątem toksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie antyagregacyjne, działanie sedatywne, etorykoksyb, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klirens nerkowy, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mikonazol, minoksydyl, nefrotoksyczność, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, wskaźnik INR, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aidee 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Aidee, zawierający dienogest 2 mg oraz etynyloestradiol 0,03 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, dla którego nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych, dostępne dane z praktyki klinicznej nie wskazują na negatywny wpływ tego preparatu na funkcje psychomotoryczne, koncentrację czy czas reakcji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń wymagających precyzji. Lekarze powinni informować pacjentki, że stosowanie Aidee nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, o ile nie występują inne przeciwwskazania medyczne.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clormetin 0,03 mg + 2 mg
Clormetin to złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg chlormadinonu octanu w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do stosowania u kobiet. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny stanu zdrowia pacjentki, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Lekarz powinien porównać ryzyko VTE związane z Clormetinem z ryzykiem innych dostępnych złożonych środków antykoncepcyjnych oraz uwzględnić obecność laktozy (75,27 mg laktozy jednowodnej w tabletce) u pacjentek z nietolerancją. Kwalifikacja do terapii wymaga dokładnego wywiadu, badania układu krążenia oraz analizy rodzinnego wywiadu chorobowego pod kątem zdarzeń zakrzepowych.
antykoncepcja hormonalna, badanie przedmiotowe, chlormadinonu octan, etynyloestradiol, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zakrzepica żylna, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery wątrobowe OATP1B1 i BCRP. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. Tikagrelor może zaburzać nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko rabdomiolizy i uszkodzenia nerek. Rozuwastatyna nie jest istotnie metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z inhibitorami tego układu (np. flukonazol, ketokonazol).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP 2A6, inhibitor CYP 2C9, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Przeciwwskazania stosowania
Cyproteron octan w preparacie Diane-35 (0,035 mg etynyloestradiolu) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, jednoczesne stosowanie innych środków antykoncepcyjnych oraz terapię specyficznymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu WZW typu C (np. ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, dazabuwir, glekaprewir z pibrentaswirem, sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z aktualnymi lub przebytymi epizodami zakrzepowo-zatorowymi (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), a także u osób z poważnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak cukrzyca z uszkodzeniem naczyń, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia oraz dziedziczne lub nabyte trombofilie (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S, hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Migreny z aurą neurologiczną również stanowią przeciwwskazanie ze względu na zwiększone ryzyko incydentów naczyniowo-mózgowych.
antykoagulant toczniowy, choroba wątroby, cukrzyca, cyproteron octan, Diane-35, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, nowotwór wątroby, ombitaswir, oponiak, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir, środek antykoncepcyjny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Axia Plus to doustna antykoncepcja hormonalna w postaci tabletek powlekanych zawierających 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu w tabletce aktywnej (różowej). Opakowanie zawiera 21 tabletek aktywnych oraz 7 tabletek placebo (białych), które nie zawierają substancji czynnych. Tabletki aktywne zawierają 44 mg laktozy jednowodnej, natomiast placebo 89,5 mg laktozy, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentek. Składniki pomocnicze różnią się pomiędzy tabletkami aktywnymi a placebo, m.in. tabletki aktywne zawierają skrobię żelowaną kukurydzianą, kroskarmelozę sodową oraz barwniki z grupy tlenków żelaza, które nie występują w tabletkach placebo.
alkohol poliwinylowy, blister, drospirenon, dwutlenek tytanu, etynyloestradiol, etynyloestradiol i drospirenon, folia aluminiowa, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 3350, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, poliwinylopirolidon, skrobia żelowana kukurydziana, tabletka aktywna, tabletka placebo, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35 zawiera cyproteronu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg). Badania przedkliniczne potwierdzają dobrze poznany profil toksykologiczny etynyloestradiolu, bez nowych istotnych zagrożeń. Cyproteron octan nie wykazał toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych. Testy embriotoksyczności nie wykazały działania teratogennego, jednak duże dawki cyproteronu octanu w krytycznym okresie różnicowania płci mogą powodować feminizację płodów męskich, co podkreśla bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Diane-35 w ciąży.
cyproteronu octan, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, izolowane komórki wątroby, kancerogeneza, ludzki hepatocyt, mechanizm naprawczy, mutacja genu bakteryjnego, organogeneza, profil toksykologiczny, test przesiewowy, toksyczność ogólna, wada wrodzona, właściwości antyandrogenne