Interakcje
Etorykoksyb

Etorykoksyb wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. U pacjentów stosujących warfarynę dawka 120 mg/dobę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, zwłaszcza u osób z zaburzoną funkcją nerek, co może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku leków nefrotoksycznych, takich jak cyklosporyna i takrolimus, konieczne jest monitorowanie czynności nerek. Etorykoksyb zmniejsza wydalanie litu, co podnosi jego stężenie w osoczu, wymagając kontroli i dostosowania dawki. W terapii metotreksatem dawka 120 mg może zwiększać stężenie metotreksatu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga obserwacji pacjenta pod kątem toksyczności.

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb wchodzi w interakcję z wieloma grupami leków, co wynika z jego właściwości farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę znanych interakcji oraz ich znaczenie kliniczne.

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe

U pacjentów przyjmujących długotrwale warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę powoduje zwiększenie o około 13% międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego. Z tego względu konieczne jest ścisłe monitorowanie wskaźnika protrombinowego u osób otrzymujących leki przeciwzakrzepowe, szczególnie w pierwszych dniach leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki.1

Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II

NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub u pacjentów w wieku podeszłym). Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II z etorykoksybem może powodować dalsze, zwykle odwracalne, zaburzenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek.2

Zalecenia postępowania w przypadku jednoczesnego stosowania:

  • Leki należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u osób starszych3
  • Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni4
  • Należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a także regularnie w późniejszym okresie5
Kwas acetylosalicylowy

Badania kliniczne wykazały, że etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę, nie wpływa na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego (81 mg jeden raz na dobę) w stanie równowagi stacjonarnej. Etorykoksyb może być stosowany jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego podawanymi profilaktycznie w chorobach układu krążenia.6

Należy jednak pamiętać, że:

  • Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może zwiększyć częstość występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do stosowania samego etorykoksybu7
  • Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu krążenia lub z innymi lekami z grupy NLPZ8
Cyklosporyna i takrolimus

Chociaż interakcje etorykoksybu z cyklosporyną i takrolimusem nie były bezpośrednio badane, jednoczesne stosowanie tych leków może zwiększać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny lub takrolimusu. Podczas skojarzonej terapii niezbędne jest monitorowanie czynności nerek.9

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na farmakokinetykę innych leków

Lit: Etorykoksyb, podobnie jak inne NLPZ, powoduje zmniejszenie wydalania litu przez nerki, co skutkuje zwiększeniem jego stężenia w osoczu. Konieczne jest monitorowanie stężenia litu we krwi i dostosowanie dawki zarówno podczas rozpoczynania, jak i kończenia terapii skojarzonej.10

Metotreksat: Przeprowadzono badania, w których stosowano etorykoksyb w różnych dawkach u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów przyjmujących metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Wyniki wskazują, że:

  • Dawki 60 mg i 90 mg etorykoksybu nie wpływają na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy11
  • Dawka 120 mg etorykoksybu w jednym badaniu nie wpływała na stężenie metotreksatu, natomiast w innym zwiększała stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszała klirens nerkowy metotreksatu o 13%12
  • Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy obserwować ze względu na potencjalne działanie toksyczne metotreksatu13

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb wpływa na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol (EE):

  • Etorykoksyb w dawce 60 mg stosowany przez 21 dni z lekiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 mikrogramów etynyloestradiolu i 0,5-1 mg noretyndronu zwiększał wartość AUC₀₋₂₄h EE o 37%14
  • Etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany z tym samym preparatem, jednocześnie lub w odstępie 12 godzin, zwiększał wartość AUC₀₋₂₄h EE od 50% do 60%15

Przy wyborze doustnego leku antykoncepcyjnego stosowanego jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić zwiększone stężenie EE, które może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z antykoncepcją (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka).16

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Badania wykazały, że etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany przez 28 dni podczas HTZ zawierającej skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN w dawce 0,625 mg) powoduje zwiększenie stężenia niesprzężonych estrogenów:

  • Estronu o 41%17
  • Ekwiliny o 76%18
  • 17-β-estradiolu o 22%19

Wpływ etorykoksybu w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej terapii HTZ nie został przebadany. Wybierając pomenopauzalną HTZ stosowaną jednocześnie z etorykoksybem, należy brać pod uwagę, że zwiększenie stężenia estrogenów może zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych z terapią hormonalną.20

Prednizon i prednizolon: W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, etorykoksyb nie wywierał klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.21

Digoksyna: Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg raz na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników:

  • Nie wpływał na wartość AUC₀₋₂₄h digoksyny w stanie stacjonarnym ani na jej wydalanie przez nerki22
  • Zwiększał stężenie maksymalne (Cmax) digoksyny o około 33%23

Dla większości pacjentów nie ma to istotnego znaczenia klinicznego, jednak osoby ze zwiększonym ryzykiem działania toksycznego digoksyny powinny być szczególnie monitorowane podczas terapii skojarzonej.24

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz

Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie jej izoenzymu SULT1E1. Wykazano zwiększenie stężenia etynyloestradiolu w surowicy pod wpływem etorykoksybu. Obecnie dostępne są ograniczone dane dotyczące działania sulfotransferaz i ich znaczenia klinicznego dla metabolizmu leków. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz, takimi jak salbutamol w postaci doustnej czy minoksydyl.25

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P

Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że etorykoksyb nie hamuje izoenzymów cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4. Badania na zdrowych ochotnikach potwierdziły brak zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4 po stosowaniu etorykoksybu w dawce 120 mg raz na dobę.26

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Metabolizm etorykoksybu zachodzi głównie z udziałem enzymów układu CYP, przede wszystkim CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku metabolicznego, jednak ich udział ilościowy nie został określony w badaniach in vivo.27

Ketokonazol: Badania z zastosowaniem ketokonazolu (silny inhibitor CYP3A4) w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni u zdrowych ochotników wykazały, że lek ten nie wpływa w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (obserwowano jedynie zwiększenie AUC o 43%).28

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne podawanie innych silnych inhibitorów CYP3A4 – worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb. Jednak według dostępnych danych naukowych, zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego.29

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu i ryfampicyny, silnego induktora enzymów układu CYP, powoduje znaczące zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu (o około 65%). Ta interakcja może prowadzić do nawrotu objawów choroby. Mimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej zalecanych w poszczególnych wskazaniach, gdyż skojarzona terapia z ryfampicyną w wyższych dawkach nie była badana.30

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.31

Interakcje z alkoholem

Podczas stosowania etorykoksybu należy zachować szczególną ostrożność odnośnie spożywania alkoholu. Jednoczesne używanie alkoholu i etorykoksybu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak:

  • Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego
  • Nasilenie działania drażniącego na błonę śluzową żołądka
  • Potencjalne uszkodzenie wątroby przy długotrwałym stosowaniu

Ponadto, alkohol może nasilać działanie sedatywne, które może wystąpić podczas stosowania leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, prowadząc do obniżenia sprawności psychomotorycznej i zwiększonego ryzyka wypadków.

Zaleca się całkowitą abstynencję od alkoholu lub co najmniej znaczące ograniczenie jego spożycia podczas terapii etorykoksybem, szczególnie u pacjentów:

  • Z chorobami wątroby
  • Z chorobą wrzodową
  • Z zaburzeniami krzepnięcia krwi
  • Stosujących jednocześnie inne leki o działaniu hepatotoksycznym

Tabela interakcji

Lek lub grupa leków Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom ważności Zalecenia
Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczna Zwiększenie wartości INR o około 13% Wysoki Ścisłe monitorowanie INR, szczególnie na początku leczenia i po zmianie dawki etorykoksybu
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne Farmakodynamiczna Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego, ryzyko niewydolności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, szczególnie u osób starszych. Odpowiednie nawodnienie. Monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Farmakodynamiczna Brak wpływu na działanie przeciwpłytkowe, zwiększone ryzyko owrzodzeń Średni Możliwe jednoczesne stosowanie małych dawek ASA (do 100 mg). Monitorowanie objawów z przewodu pokarmowego
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki), inne NLPZ Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych z przewodu pokarmowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyklosporyna, takrolimus Farmakodynamiczna Zwiększone działanie nefrotoksyczne Wysoki Monitorowanie czynności nerek
Lit Farmakokinetyczna Zmniejszenie wydalania litu, zwiększenie stężenia w osoczu Wysoki Kontrola stężenia litu we krwi, dostosowanie dawki
Metotreksat Farmakokinetyczna Przy dawce 120 mg etorykoksybu: możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu o 28% i zmniejszenie klirensu nerkowego o 13% Średni Obserwacja pacjenta pod kątem toksyczności metotreksatu
Doustne leki antykoncepcyjne zawierające etynyloestradiol Farmakokinetyczna Zwiększenie ekspozycji na etynyloestradiol o 37-60% (zależnie od dawki etorykoksybu) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych antykoncepcji hormonalnej
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia estrogenów: estronu (41%), ekwiliny (76%), 17-β-estradiolu (22%) Średni Uwzględnienie zwiększonego ryzyka działań niepożądanych HTZ
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax digoksyny o około 33%, bez wpływu na AUC Niski do średniego Obserwacja pacjentów ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny
Leki metabolizowane przez sulfotransferazy (np. salbutamol doustny, minoksydyl) Farmakokinetyczna Możliwe zwiększenie stężenia tych leków Niski Zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania
Ryfampicyna Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia etorykoksybu o 65% Wysoki Możliwy nawrót objawów choroby. Nie zwiększać dawki etorykoksybu
Alkohol Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Średni Unikanie lub ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl