genotoksyczność

Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.

Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.

W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.

Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Stada 200 mg

Profil bezpieczeństwa sorafenibu oceniono na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, króliki), gdzie wykazano zmiany zwyrodnieniowe i regeneracyjne w narządach przy ekspozycjach poniżej przewidywanych klinicznych wartości AUC, co sugeruje możliwość wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów. Szczególnie istotne są zmiany w układzie kostnym i uzębieniu młodych psów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku kostnego oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Badania genotoksyczności dały wyniki mieszane: pozytywne w teście na aberracje chromosomowe in vitro (komórki CHO) przy pobudzeniu metabolicznym oraz negatywne w teście Amesa i mikrojądrowym in vivo u myszy. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej, co może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa leku.
aberracje chromosomowe, bioakumulacja, ciałka żółte, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, klastogenność, narządy rozrodcze, oligospermia, pęcherzyki jajnikowe, płodność, płytka wzrostowa kości, resorpcja płodu, sorafenib, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność wielokrotnego podania, tozylan sorafenibu, ubogokomórkowość szpiku, układ kostny, wady wrodzone, zębina, zmiany zwyrodnieniowe, zwyrodnienie jąder
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ewerolimusu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć toksyczność obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Dodatkowo, u szczurów i myszy obserwowano zmiany nerkowe, a u zwierząt z chorobami współistniejącymi ewerolimus nasilał przebieg tych schorzeń. W badaniach płodności u samców szczurów dawki ≥0,5 mg/kg m.c. powodowały zmiany morfologiczne jąder, a dawki 5 mg/kg m.c. obniżały ruchliwość plemników i stężenie testosteronu, co skutkowało ograniczeniem płodności; efekty te były odwracalne po odstawieniu leku. U samic dawki ≥0,1 mg/kg zwiększały częstość poronień, a lek przenikał przez łożysko, wywołując toksyczność embrionalną i płodową, w tym zwiększoną śmiertelność płodów, zmniejszoną masę oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg m.c.
degranulacja komórek, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, kokcydioza, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, masa płodu, nabłonek cewek nerkowych, płodność samców, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, testosteron w osoczu, toksyczność dla płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirus Coxsackie, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki, zmiany szkieletowe, zwyrodnieniowe zmiany jąder
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Reddy 15 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancji czynnej leku Rivaroxaban Reddy 15 mg) obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności ostrej i przewlekłej, fototoksyczności, genotoksyczności oraz oceny potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnej toksyczności niespecyficznej, a obserwowane działania niepożądane były głównie konsekwencją farmakodynamicznego mechanizmu antykoagulacyjnego leku. W badaniach na szczurach przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może wskazywać na immunomodulujące efekty rywaroksabanu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, co potwierdza bezpieczeństwo reprodukcyjne w kontekście płodności.
antykoagulacja, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, mechanizm farmakologiczny, organotoksyczność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rivaroxaban, rywaroksaban, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiany wątrobowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 20 mg

Dazatynib wykazuje toksyczność pierwotną przede wszystkim w układzie pokarmowym (jelito jako główny organ docelowy), krwiotwórczym oraz limfatycznym, co potwierdzono w badaniach na szczurach i małpach. Zmiany hematologiczne obejmowały nieznaczne do umiarkowanych zaburzenia parametrów erytrocytów oraz odwracalne zmiany w szpiku kostnym. W układzie limfatycznym obserwowano zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych, również odwracalne po zakończeniu terapii. U małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek po leczeniu do 9 miesięcy, bez innych istotnych objawów nefrotoksyczności. Dazatynib hamuje agregację płytek in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo u szczurów, co wskazuje na działanie przeciwpłytkowe, jednak krwotoki samoistne nie występowały. Pomimo wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinje’go in vitro, badania telemetryczne EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych zaburzeń rytmu serca.
agregacja płytek krwi, brodawczaki macicy, dazatynib, działanie przeciwpłytkowe, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, immunosupresja, kanał hERG, komórki bakteryjne, nerki, obumieranie zarodka, rak płaskonabłonkowy, rakotwórczość, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność pierwotna, układ limfatyczny, węzły chłonne, włókna Purkinjego, wydłużenie repolaryzacji komór, zmiany kośćca płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axaltra 20 mg

Rywaroksaban, aktywny składnik Axaltry, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz toksyczność u młodych organizmów. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. W badaniach wielokrotnych dawek u szczurów, przy ekspozycji odpowiadającej klinicznym poziomom, zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co wskazuje na wpływ na układ odpornościowy, jednak bez negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność samców i samic, natomiast toksyczność rozwojowa obejmowała poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w wątrobie płodu, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku, co wskazuje na ryzyko stosowania rywaroksabanu w ciąży.
antykoagulant, badanie pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, efekt antykoagulacyjny, farmakologia bezpieczeństwa, fototoksyczność, genotoksyczność, hemostaza, immunoglobuliny osoczowe, inhibitor czynnika Xa, łożysko, płodność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność pediatryczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ odpornościowy, wada rozwojowa, wątroba płodu, zaburzenie kostnienia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mitomycin Accord 10 mg

Mitomycyna, substancja czynna leku Mitomycin Accord, wykazuje wyraźną toksyczność wobec tkanek o wysokim wskaźniku proliferacji, zwłaszcza szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co potwierdzają badania przedkliniczne. Wykazano także jej negatywny wpływ na spermatogenezę, prowadzący do zahamowania produkcji plemników, co wskazuje na ryzyko upośledzenia płodności. Działanie mutagenne, rakotwórcze i teratogenne mitomycyny jest związane z mechanizmem tworzenia wiązań krzyżowych w DNA oraz generowaniem wolnych rodników, co potwierdzono w modelach eksperymentalnych. Szczególnie istotna jest wysoka toksyczność miejscowa leku, objawiająca się ciężką martwicą tkanek w przypadku wynaczynienia, co wymaga ścisłego przestrzegania zasad podawania w praktyce klinicznej.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie przeciwnowotworowe, genotoksyczność, lek alkilujący, martwica, martwica tkanek, mielosupresja, mitomycyna, mutagenność, rakotwórczość, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, tkanka proliferująca, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa, wiązania krzyżowe DNA, wolne rodniki, wstrzyknięcie okołożylne, wynaczynienie, zapalenie błony śluzowej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Crosuvo Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że profil toksyczności kombinacji jest zbliżony do monoterapii statynami, choć z nasileniem niektórych działań toksycznych, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się przy ekspozycji około 20-krotnie wyższej AUC dla statyn i 500-2000-krotnie wyższej AUC dla metabolitów w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu były negatywne, podobnie jak badania teratogenności u szczurów, choć u królików stwierdzono nieprawidłowości kostne płodów oraz letalność zarodków przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu z lowastatyną. Rozuwastatyna nie wykazała szczególnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u myszy, szczurów i psów oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, przy ekspozycji kilkukrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, ezetymib, genotoksyczność, gospodarka cholesterolowa, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, lek hipolipemizujący, miopatia, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna i ezetymib, statyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, złóg żółciowy, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów
Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Substancja kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) stanowi 20% składu preparatu Phytodolor, który jest wyciągiem etanolowym (60% V/V) o stosunku ekstrakcji 1:1,5-2,5 i średniej zawartości suchej pozostałości na poziomie 6%. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 powyżej 5000 mg/kg mc., co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności ostrej. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kora jesionu, LD50, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, sucha pozostałość, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wyciąg etanolowy, wyciąg z kory osiki, ziele nawłoci
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosentan Ranbaxy 125 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bozentanu wykazały zróżnicowane efekty rakotwórcze zależne od gatunku i płci zwierząt doświadczalnych. U samców myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych przy stężeniach w osoczu 2-4-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi, natomiast u samic efekt ten nie wystąpił. U samców szczurów stwierdzono niewielkie, lecz statystycznie istotne zwiększenie częstości gruczolaków i raków pęcherzykowych tarczycy przy stężeniach 9-14-krotnie przekraczających ludzkie stężenia terapeutyczne. Bozentan nie wykazywał właściwości mutagennych ani genotoksycznych. W badaniach na szczurach odnotowano łagodne zaburzenia hormonalne tarczycy, jednak bez wpływu na poziomy tyroksyny i TSH u ludzi. Działanie teratogenne ujawniono przy stężeniach 1,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, manifestujące się wadami rozwojowymi głowy, twarzoczaszki i dużych naczyń, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptorów endoteliny i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym.
antagonista receptora endoteliny, bozentan, czynność mitochondriów, funkcja tarczycy, genotoksyczność, NOAEL, profil bezpieczeństwa substancji, rak pęcherzykowy tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, wada rozwojowa twarzoczaszki, właściwość genotoksyczna, zaburzenie hormonalne tarczycy, zaburzenie płodności, zanik kanalików nasiennych
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 850 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu złożonego zawierającego wildagliptynę i metforminę, prowadzone na modelach zwierzęcych do 13 tygodni, nie wykazały synergistycznej toksyczności w porównaniu do podawania substancji czynnych osobno. Wildagliptyna wykazała specyficzne działania toksyczne zależne od gatunku: u psów opóźnienie wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc. (7-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax), u szczurów i myszy gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5-krotność ekspozycji na podstawie AUC) i 750 mg/kg mc. (142-krotność ekspozycji). U psów obserwowano również objawy ze strony przewodu pokarmowego, jednak dawka NOAEL nie została ustalona. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego wildagliptyny in vitro i in vivo. W badaniach rozrodczych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. (10-krotność ekspozycji u ludzi) i 50 mg/kg mc. (9-krotność ekspozycji), odpowiednio, przy czym obserwowano zmiany rozwojowe jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutków i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 500 mg/kg mc. i 100 mg/kg mc., jednak uznano to za mało istotne dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badania farmakologiczne, badania toksyczności, badanie histopatologiczne, dawka NOAEL, dysfagia, działanie mutagenne, działanie toksyczne, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, naczyniakomięsak krwionośny, nieprawidłowość histopatologiczna, piankowate makrofagi pęcherzykowe, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczny wpływ na rozród, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna i metformina, zmiany skórne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 7,5 mg

Przedkliniczne badania farmakologiczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisocard, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Testy toksykologiczne wielokrotnego podawania substancji zwierzętom nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a profil bezpieczeństwa bisoprololu jest porównywalny z innymi beta-adrenolitykami. Badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego w modelach zwierzęcych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, mutagenność, potencjał karcynogenny, resorpcja zarodka, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvasterol 80 mg

Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w czterech testach in vitro oraz jednym in vivo. W badaniach kancerogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych u samców oraz raków wątrobowo-komórkowych u samic przy ekspozycji na dawki powodujące AUC 0-24h 6-11 razy wyższe niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani działania teratogennego. Jednakże przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową, co sugeruje związek z ogólną toksycznością matczyną, a nie specyficznym działaniem leku.
atorwastatyna, AUC, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobowo-komórkowy, metabolit, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, wady wrodzone
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eslibon 600 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu eslikarbazepiny wykazały, że działania niepożądane obserwowane u zwierząt występowały przy stężeniach znacznie niższych niż stosowane klinicznie, co utrudnia precyzyjne określenie marginesów bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów stwierdzono nefrotoksyczność, interpretowaną jako zaostrzenie przewlekłej nefropatii specyficznej dla tego gatunku, nieobserwowaną u myszy i psów. U myszy i szczurów odnotowano przerost śródzrazikowy wątroby oraz zwiększoną częstość guzów wątroby u myszy, co wiąże się z indukcją enzymów mikrosomalnych, jednak efekt ten nie występował u pacjentów. Badania na młodych psach wykazały podobny profil toksyczności jak u dorosłych, natomiast u samic poddanych 10-miesięcznemu badaniu zaobserwowano zmniejszenie zawartości składników mineralnych i gęstości mineralnej kości, co sugeruje wpływ na metabolizm kostny u rozwijających się organizmów. Wyniki badań genotoksyczności nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne dla ludzi.
działanie teratogenne, enzymy mikrosomalne, eslikarbazepina, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, metabolit, model zwierzęcy, nefropatia, nefrotoksyczność, octan eslikarbazepiny, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przerost śródzrazikowy wątroby, rozwój płciowy, toksyczność wielokrotnego podania, wada szkieletowa, wskaźnik implantacji
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Intractum Hippocastani PhytoPharm 2,34 g/2,5 ml

Produkt leczniczy Intractum Hippocastani PhytoPharm zawiera etanolowy wyciąg ze świeżego niedojrzałego owocu kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., fructus immaturus) w dawce 2,34 g/2,5 ml, z zawartością etanolu w gotowym preparacie na poziomie 52-62% V/V. Nie przeprowadzono jednak kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tego preparatu, w tym testów toksyczności reprodukcyjnej, które mogłyby dostarczyć danych na temat wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy. Brak jest również badań genotoksyczności, co oznacza, że nie ma informacji dotyczących potencjału wywoływania mutacji genowych, aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA przez substancje aktywne zawarte w wyciągu.
aberracja chromosomowa, Aesculus hippocastanum, badanie przedkliniczne, etanol 96%, genotoksyczność, indukcja nowotworu, Intractum Hippocastani, kancerogenność, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg z kasztanowca
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fragmin 10 000 j.m. a.Xa/0,4 ml

Badania przedkliniczne dalteparyny sodowej (Fragmin) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do standardowej heparyny, ze znacznie słabszym ostrym działaniem toksycznym. Podawanie dużych dawek podskórnie powodowało jedynie krwawienia w miejscu iniekcji, których częstość i nasilenie były zależne od dawki, bez kumulacji efektu przy powtarzanych podaniach. Powikłania krwotoczne korelowały proporcjonalnie z parametrami przeciwzakrzepowymi, takimi jak czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz aktywność anty-Xa. Ponadto, dalteparyna nie zwiększała ryzyka osteopenii, co jest istotne przy długotrwałej terapii, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do osłabienia kości.
aktywność anty-Xa, aPTT, dalteparyna sodowa, działanie krwotoczne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, heparyna standardowa, kancerogeneza, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, mutacja genowa, osteopenia, podanie podskórne, powikłanie krwotoczne, terapia przeciwzakrzepowa, tkanka kostna, układ krzepnięcia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect

Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprofen Polfarmex 200 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ibuprofenu w dawce 200 mg wykazały brak istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian patologicznych, a obserwowane efekty były zgodne z mechanizmem działania NLPZ, tj. hamowaniem syntezy prostaglandyn. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie wykazała potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego u ludzi. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na działanie rakotwórcze ibuprofenu, potwierdzając jego bezpieczeństwo w kontekście kancerogenezy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, rozwój postnatalny, synteza prostaglandyn, test in vitro, test in vivo, trymestr ciąży, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ezehron Duo, zawierającego ezetymib i rozuwastatynę, wykazały, że jednoczesne stosowanie tych substancji może nasilać toksyczność charakterystyczną dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatia pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne (AUC statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu. Nie stwierdzono genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego ezetymibu, a rozuwastatyna nie wykazała szczególnego zagrożenia w badaniach konwencjonalnych, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania rozuwastatyny obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u małp i psów. Ezetymib zwiększał stężenie cholesterolu w żółci u psów (2,5-3,5-krotny wzrost przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę), jednak nie zaobserwowano wzrostu kamicy żółciowej w badaniu rocznym przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, czynny metabolit, drogi żółciowe, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib i rozuwastatyna, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu w żółci, toksyczne działanie na jądra, wpływ toksyczny, zaburzenie rozwoju kośćca płodu, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 1,25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu (ApoRami) obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy, małpy, króliki). Toksyczność ostra po podaniu doustnym nie wykazała istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej u wszystkich gatunków oraz zmiany w morfologii krwi. Przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. NOAEL wynosił odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp.
aparat przykłębuszkowy, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczki nerkowe, morfologia krwi, mutacja genowa, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, zaburzenia równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussi Drill 5 mg/5 ml

Produkt leczniczy Tussi Drill w postaci syropu zawierającego 5 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 5 ml wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony standardowymi badaniami przedklinicznymi. Ocena farmakologiczna nie wykazała istotnych działań niepożądanych na układ krążenia, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania substancji czynnej. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dekstrometorfanu bromowodorku.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża, dekstrometorfan bromowodorek, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tussi Drill, układ krążenia, układ oddechowy
Leksykon substancji czynnych
Toksyna botulinowa typu A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (BoNT/A), obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, a także wpływ na reprodukcję, wskazują, że główne obserwowane efekty toksyczne są związane z farmakodynamicznym działaniem substancji, manifestującym się atonią, parezą oraz atrofią mięśni. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, dawki do 15 j./kg (BOCOUTURE) oraz do 8 j./kg (Letybo) nie wywoływały ciężkich skutków toksykologicznych poza miejscowym działaniem na mięśnie. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego, a tolerancja miejscowa produktu BOCOUTURE była dobra. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano bezpośredniego działania teratogennego, choć obserwowano wtórne efekty toksyczności matczynej, takie jak zwiększona liczba poronień i obniżona masa ciała płodów, co wymaga ostrożnej interpretacji w kontekście ekspozycji w okresie organogenezy.
antygenowość, atonia mięśniowa, atrofia mięśni, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, organogeneza, pareza, porażenie mięśni, poronienie, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SITAGLIPTIN BIOTON 25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały, że toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia klinicznego, podczas gdy przy 19-krotnym przekroczeniu nie odnotowano niekorzystnych skutków. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w obrębie siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak przy 58-krotnym przekroczeniu nie obserwowano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne i miopatia, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono wpływu na układ nerwowy ani mięśnie. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, drżenie, efekt teratogenny, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, siekacze, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenia oddychania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni
Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Walproinian magnezu, substancja czynna preparatu Dipromal, wykazuje w badaniach przedklinicznych toksyczność wielonarządową, ze szczególnym wpływem na układ rozrodczy samców. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) przy dawkach 1250 mg/kg mc./dobę (szczury) oraz 150 mg/kg mc./dobę (psy) zaobserwowano zwyrodnienia i zanik jąder, zaburzenia spermatogenezy oraz zmniejszenie masy jąder. U młodych szczurów zmiany te pojawiały się jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną tolerowaną (od 240 mg/kg mc./dobę). Przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze, a młode zwierzęta nie wykazywały większej podatności niż dorosłe. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność samców, jednak klinicznie u ludzi odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Długotrwała ekspozycja wiązała się z patologiami jąder, nasieniowodu, płuc i gruczołu krokowego, podkreślając wielonarządowy charakter toksyczności walproinianu magnezu.
genotoksyczność, karcynogenność, masa jąder, mutagenność, nasieniowód, niepłodność męska, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, walproinian magnezu, włókniakomięsak, zanik jąder
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 10 mg + 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Rozuwastatyna nie wykazała działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć nie badano jej wpływu na kanał hERG. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie, wpływ na pęcherzyk żółciowy oraz toksyczne działanie na jądra przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wpływ na reprodukcję u szczurów objawiał się zmniejszeniem wielkości miotu, masy ciała i przeżycia nowo narodzonych przy dawkach toksycznych, kilkukrotnie przekraczających poziom terapeutyczny stosowany u ludzi.
działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał hERG, komórki Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, pęcherzyk żółciowy, płodność, przeżywalność potomstwa, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna i amlodypina, spermatydy, testosteron, toksyczne działanie na jądra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ, wielkość miotu, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne wątroby
Leksykon substancji czynnych
Neostygmina metylosiarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania neostygminy metylosiarczanu, obejmujące ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach teratogenności u szczurów i królików dawki równoważne dla ludzi (HED) wynosiły odpowiednio do 8,1 μg/kg mc./dobę u szczurów i 13 μg/kg mc./dobę u królików, bez wykazania działania teratogennego. Podobnie, w badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego oraz płodności u szczurów, stosowanie neostygminy w dawkach do 8,1 μg/kg mc./dobę nie powodowało negatywnych efektów na rozwój potomstwa ani na płodność. Zaobserwowano jedynie minimalną toksyczność matczyną, objawiającą się drżeniem, ataksją i zapaścią, przy ekspozycji zwierząt znacznie niższej niż przewidywana u ludzi.
aberracja chromosomowa, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie płodności, badanie rakotwórczości, dawka dobowa, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikopironiowy bromek, mysz transgeniczna, neostygmina metylosiarczan, organogeneza, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor muskarynowy, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji odwrotnej, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję
Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest składnikiem aktywnym stosowanym w produktach leczniczych, takich jak Hemorol oraz preparaty ziołowe do zaparzania. Pomimo szerokiego zastosowania, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej substancji są ograniczone. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, co wynika z regulacji dopuszczających do obrotu produkty roślinne bez pełnego zakresu badań, zwłaszcza przy długiej historii stosowania. Brak jest również kompleksowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej dla kłącza pięciornika oraz preparatów je zawierających.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, kancerogeneza, kłącze pięciornika, mutagenność, potencjał rakotwórczy, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmine Mylan 4,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy (Rivastigmine Mylan) wykazały brak toksyczności narządowej po wielokrotnym podaniu u szczurów, myszy i psów, a obserwowane efekty wiązały się głównie z nasilonym działaniem farmakologicznym. Testy genotoksyczności były w większości negatywne, z wyjątkiem pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach przy stężeniu 104-krotnie wyższym niż maksymalne kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo oraz badania metabolitu NAP226-90 nie wykazały właściwości genotoksycznych. Badania karcynogenności na szczurach i myszach przy dawkach około 6-krotnie wyższych niż maksymalne dawki kliniczne (12 mg/dobę) nie potwierdziły działania rakotwórczego, przy ekspozycji zbliżonej do dawki stosowanej u ludzi po uwzględnieniu różnic w powierzchni ciała.
aberracje chromosomalne, badania in vitro i in vivo, badanie genotoksyczności, bariera łożyskowa, działanie drażniące, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, limfocyty obwodowe, metabolit rywastygminy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, wodorowinian rywastygminy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nux vomica-Homaccord –

Produkt leczniczy Nux vomica-Homaccord krople doustne zawiera substancje czynne pochodzenia roślinnego w rozcieńczeniach homeopatycznych, m.in. Strychnos nux vomica (D6-D1000), Bryonia cretica (D4-D1000), Lycopodium clavatum (D4-D1000) oraz Citrullus colocynthis (D4-D200). W dokumentacji brak jest danych dotyczących przedklinicznych badań bezpieczeństwa, w tym farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Produkt zawiera 35% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne (powyżej D23) teoretycznie nie zawierają cząsteczek substancji wyjściowej, natomiast niższe rozcieńczenia mogą zawierać śladowe ilości substancji czynnych.
Bryonia cretica, charakterystyka produktu leczniczego, Citrullus colocynthis, etanol 35%, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, Lycopodium clavatum, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Strychnos nux vomica, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xaleba 90 mg

Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej preparatu XALEBA, wykazały brak działania genotoksycznego oraz zróżnicowany potencjał rakotwórczy zależny od gatunku. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u szczurów przy dawkach przekraczających dwukrotnie ludzką dawkę dobową (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, co wiąże się z indukcją enzymów CYP specyficzną dla szczurów. U ludzi brak indukcji CYP3A sugeruje, że efekt ten nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów ujawniała się w postaci owrzodzeń przy dawkach równej lub wyższej niż dawka terapeutyczna stosowana u ludzi, natomiast u psów zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego występowały przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną.
badanie przedkliniczne, dawka dobowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, stężenie osoczowe, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności przewodu pokarmowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Melisy –

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) są ograniczone, co wynika z ugruntowanego, tradycyjnego zastosowania tego surowca roślinnego. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, szczegółowe badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, chyba że konieczne do potwierdzenia bezpieczeństwa. Dostępne badania in vitro i na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działanie hamujące wodnych wyciągów z melisy na aktywność hormonu tyreotropowego (TSH), jednak mechanizm i znaczenie kliniczne tego efektu pozostają niejasne. Brak jest natomiast danych dotyczących genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego surowca.
bezpieczeństwo długoterminowe, Dyrektywa 2001/83/EC, działanie kancerogenne, funkcja tarczycy, genotoksyczność, hormon tyreotropowy, liść melisy, materiał genetyczny, Melissa officinalis, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, toksyczność reprodukcyjna, TSH, wyciąg z melisy lekarskiej, zaburzenia czynności tarczycy, ziołolecznictwo
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoprolol Medreg 50 mg

Metoprolol winian wykazuje przewidywalny i dobrze poznany profil bezpieczeństwa, potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi obejmującymi farmakologię, toksykologię oraz wpływ na reprodukcję. Nie stwierdzono istotnych patologicznych zmian narządowych ani efektów toksycznych po podaniu wielokrotnym, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani kancerogenności. Wyniki badań potwierdzają, że stosowanie metoprololu zgodnie z zaleceniami nie niesie ze sobą szczególnych zagrożeń dla populacji ludzkiej, a obserwowane efekty farmakodynamiczne są zgodne z mechanizmem działania beta-adrenolityków.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, efekt farmakodynamiczny, genotoksyczność, lek beta-adrenolityczny, mechanizm działania leku, metoprolol winian, mineralizacja kości, naczynie pępowinowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zmiana narządowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daptomycin Accord Healthcare 500 mg

Dane przedkliniczne dotyczące daptomycyny wskazują na minimalne do łagodnych zmiany degeneracyjno-regeneracyjne w mięśniach szkieletowych szczurów i psów, obejmujące około 0,05% włókienek mięśniowych, z towarzyszącym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CPK) przy wyższych dawkach. Zmiany te były całkowicie odwracalne w ciągu 1-3 miesięcy po zakończeniu leczenia. LOEL dla miopatii mięśniowej wynosił 0,8-2,3-krotność dawki terapeutycznej u ludzi (6 mg/kg mc. podawane w 30-minutowej infuzji dożylnej). Neuropatia obwodowa u dorosłych zwierząt pojawiała się przy dawkach wyższych niż te wywołujące miopatię, z marginesem bezpieczeństwa określonym na poziomie 6-8-krotności Cmax terapeutycznego. U młodych psów obserwowano większą podatność na uszkodzenia nerwów obwodowych i kręgowych, pojawiające się przy dawkach niższych niż te wywołujące miopatię mięśniową. W noworodków psów dawki ≥50 mg/kg mc./dobę powodowały poważne objawy neurologiczne, takie jak drgawki i sztywność mięśni, wpływające na masę ciała i kondycję ogólną.
bariera łożyskowa, błona komórkowa, Cmax, daptomycyna, degeneracja aksonów, drgawki, genotoksyczność, karcynogenność, kinaza kreatynowa, LOEL, mięśnie szkieletowe, miopatia mięśni szkieletowych, mitochondria, nerw obwodowy, nerwy obwodowe, NOEL, rabdomioliza, sztywność mięśniowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 100 50 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej leków Poltram 50 i Poltram 100, obejmowały toksykologię ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (gryzonie, psy). Wykazano hepatotoksyczność jedynie przy dawkach 10-krotnie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie uszkodzenia wątroby. Typowe objawy toksyczne przedawkowania tramadolu obejmowały niepokój, ataksję, wymioty, drżenie mięśniowe, duszność oraz drgawki, charakterystyczne dla substancji opioidowych, co potwierdza mechanizm działania leku i profil toksyczności.
ataksja, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, drżenie mięśniowe, duszność, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, mutagenność, niepokój, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychomotoryczne, potencjał karcynogenny, przedawkowanie opioidów, substancje opioidowe, tramadol, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie wątroby, wymioty, zespół toksyczny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxylamine Biofarm 25 mg

Dane niekliniczne dotyczące doksylaminy wodorobursztynianu nie wykazują istotnego ryzyka genotoksycznego ani toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa u ludzi. W badaniach przedklinicznych u myszy i szczurów wątroba była głównym narządem docelowym toksyczności, co wiązało się z indukcją enzymów cytochromu P450 oraz glukuronidacją tyroksyny, prowadzącą do obniżenia stężenia tyroksyny i wzrostu TSH w surowicy. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały u myszy zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych i tarczycy oraz u samców szczurów wzrost gruczolaków i raków wątroby, jednak mechanizmy te są uznawane za specyficzne dla gatunków i nie mają klinicznego znaczenia dla ludzi. W badaniach na psach obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz objawy neurologiczne (rozszerzenie źrenic, drżenia), co wymaga dalszej uwagi, choć nie przekłada się bezpośrednio na kliniczną toksyczność u ludzi.
Doksylamina przenika przez barierę łożyskową, osiągając w zarodkach stężenia wyższe niż w osoczu ciężarnych samic, co wskazuje na potencjalną ekspozycję płodu podczas ciąży. Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność nawet przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na rozwój około- i poporodowy. W świetle powyższych danych, pomimo wykazanych efektów indukcji enzymów wątrobowych i zmian hormonalnych u zwierząt, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani rakotwórczego u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania doksylaminy wodorobursztynianu, choć należy zachować ostrożność w okresie ciąży ze względu na przenikanie substancji przez łożysko.
badania rakotwórczości, bariera łożyskowa, cytochrom P450, drżenie, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja płodu, enzymy CYP450, genotoksyczność, glukuronidacja tyroksyny, gospodarka hormonalna tarczycy, gruczolak komórek pęcherzykowych tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon tyreotropowy, indukcja enzymów wątrobowych, przenikanie przez barierę łożyskową, rak wątroby, rozszerzenie źrenic, rozwój okołoporodowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozród, wodorobursztynian doksylaminy, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 2,5 mg

Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Conaret, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek. Badania farmakologiczne potwierdziły brak szczególnego ryzyka dla człowieka, a testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość bisoprolol nie obniżał płodności ani nie pogarszał wyników rozmnażania u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym aspekcie.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek w ciąży, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bedicort G (0,5 mg + 1 mg)/g

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa maści Bedicort G, zawierającej 0,5 mg betametazonu dipropionianu oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na 1 g preparatu, są ograniczone, jednak istotne dla klinicystów. Badania tolerancji miejscowej przeprowadzone na królikach wykazały dobry profil bezpieczeństwa, zarówno przy jednorazowej aplikacji, jak i przy wielokrotnej przez 5 dni. W obu schematach nie zaobserwowano makroskopowych zmian skórnych, takich jak podrażnienie, przekrwienie czy obrzęk, co świadczy o dobrej tolerancji miejscowej produktu.
betametazon dipropionian, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gentamycyna siarczan, kortykosteroid, model zwierzęcy, podrażnienie skóry, praktyka kliniczna, preparat dermatologiczny, reakcja skórna, reakcja zapalna, schemat terapeutyczny, składnik aktywny, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwości farmakologiczne, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topamax 25 mg

Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę, mimo występowania toksyczności rodzicielskiej już od 8 mg/kg m.c./dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu, zahamowanie kostnienia szkieletu oraz wzrost wad wrodzonych przy dawkach 20, 100 i 500 mg/kg m.c./dobę. U szczurów dawki ≥400 mg/kg m.c./dobę indukowały deformacje palców i kończyn, a dawki do 20 mg/kg m.c./dobę powodowały toksyczność matczyną i płodową. U królików toksyczność matczyna występowała przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, a teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy 120 mg/kg m.c./dobę. Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz przyrostu masy ciała potomstwa szczurów przy dawkach 20-100 mg/kg m.c./dobę w okresie ciąży i laktacji.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, płodność, śmiertelność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność rodzicielska, Topamax, topiramat, wada wrodzona
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cabazitaxel MSN 60 mg

Kabazytaksel, cytotoksyczny lek z grupy taksanów, wykazuje potencjalne działanie genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności i stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Mężczyźni poddawani terapii powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez 4 miesiące po jego zakończeniu, aby zapobiec ryzyku uszkodzeń genetycznych potomstwa. W badaniach przedklinicznych wykazano przenikanie kabazytakselu przez barierę łożyskową oraz do mleka, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Lek może powodować poważne uszkodzenia płodu, a karmienie piersią powinno być przerwane w przypadku konieczności terapii kabazytakselem.
bariera łożyskowa, farmakokinetyka, genotoksyczność, kabazytaksel, kriokonserwacja nasienia, lek cytotoksyczny, mechanizm aneugeniczny, metabolit kabazytakselu, potencjał genotoksyczny, segregacja chromosomów, taksan, terapia kabazytakselem, układ rozrodczy, uszkodzenie genetyczne, właściwości cytotoksyczne, zachowanie płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg

Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały, że jego główne działania toksyczne wynikają z mechanizmu hamowania biosyntezy androgenów, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia testosteronu i zmian morfologicznych w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce oraz sutkach. Zmiany te były całkowicie lub częściowo odwracalne po 4-tygodniowym okresie obserwacji. W badaniach na szczurach odnotowano zmniejszenie płodności u obu płci, z pełną odwracalnością w ciągu 4-16 tygodni po zakończeniu terapii. Ponadto, abirateron wpływał na przebieg ciąży, powodując zmniejszenie masy płodu i obniżenie wskaźników przeżycia, bez działania teratogennego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów komórek interstycjalnych jąder, co uznano za efekt specyficzny dla tego gatunku i związany z farmakologicznym działaniem leku.
abirateron, badanie ekotoksykologiczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, biosynteza androgenów, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor biosyntezy androgenów, krążący testosteron, model zwierzęcy, narządy płciowe, narządy rozrodcze, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, potencjał rakotwórczy, toksyczność rozwojowa, zmiana hormonalna, zmiany histopatologiczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benalapril 5 5 mg

Enalaprylu maleinian, substancja czynna leku Benalapril (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych zagrażających klinicznemu stosowaniu, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania. Ponadto, enalaprylu maleinian nie wpływa negatywnie na płodność ani nie wykazuje działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie farmakokinetyczne, bariera łożyskowa, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enalaprylu maleinian, gametogeneza, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, malformacja rozwojowa, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, śmierć płodu, śmiertelność noworodków, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie płodu, wada wrodzona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 100 Retard 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej leku Mononit 100 Retard, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 po podaniu doustnym na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) wykazały objawy toksyczne odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek terapeutycznych. Kompleksowe analizy reprodukcyjne i rozwojowe, obejmujące badania płodności, teratogenności oraz rozwoju perinatalnego i postnatalnego na szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne, mimo wystąpienia objawów toksycznych u samic przy najwyższych dawkach.
badania farmakologiczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój perinatalny, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiany neoplastyczne
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum), będący substancją czynną preparatu Sterko w dawce 320 mg na kapsułkę miękką, nie posiada dostępnych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych przedklinicznych w zakresie toksyczności ostrej, przewlekłej i podprzewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, toksyczności reprodukcyjnej, teratogenności oraz wpływu na płodność. Wyciąg jest ekstrahowany etanolem 96% (v/v) w stosunku 9-11:1, a preparat zawiera również śladowe ilości lecytyny sojowej (E 322), co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję.
działanie niepożądane, genotoksyczność, kapsułka miękka, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, płodność, potencjał kancerogenny, Sabalis serrulatae extractum, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verpyllo 20 mg

Bilastyna, substancja czynna preparatu Verpyllo 20 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików zaobserwowano działania niepożądane jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, takie jak przed- i poimplantacyjna strata płodów oraz niepełne kostnienie kości, jednak poziomy NOAEL przekraczały ponad 30-krotnie ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach laktacji u szczurów stwierdzono obecność bilastyny w mleku w stężeniu około 50% stężenia w osoczu matki, choć znaczenie kliniczne tych danych dla ludzi pozostaje nieustalone.
autoradiografia, badanie laktacji, bilastyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja leku w organizmie, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, ośrodkowy układ nerwowy, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, stężenie leku w mleku, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicryl 5000 000 j.m.

Benzylopenicylina potasowa (penicylina G), substancja czynna preparatu Penicryl, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych działań toksycznych, co pozwoliło na określenie bezpiecznego zakresu dawkowania, w tym dawki 5 000 000 j.m. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkodzenia materiału genetycznego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów związanych z substancją czynną.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzylopenicylina potasowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, penicylina G, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monural 3 g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fosfomycyny z trometamolem, substancji czynnej leku Monural, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na płodność. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych narządów, nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego fosfomycyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, fosfomycyna z trometamolem, genotoksyczność, Monural, mutacja genowa, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil Muko 200 mg

Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny wskazują na jej wysokie bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 8 g/kg masy ciała, a dla szczurów przekroczyła 10 g/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, szczury tolerowały dawkę 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 300 mg/kg/dobę przez rok również nie wykazały działań niepożądanych. Ponadto, acetylocysteina nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego.
acetylocysteina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigrix 90 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tikagreloru obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z działaniami niepożądanymi zgłaszanymi w badaniach klinicznych. Długoterminowe badania u samic szczurów wykazały zwiększoną częstość występowania gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni zwiększenie aktywności enzymatycznej) sugerują niskie prawdopodobieństwo ich istotności u ludzi.
aktywność enzymatyczna wątroby, badania farmakokinetyczne, badania farmakologiczne, badania karcynogenności, badania kliniczne, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, karmienie piersią, metabolit, nieprawidłowości rozwojowe płodu, nieregularne cykle miesiączkowe, opóźnienie dojrzewania wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa substancji aktywnej, przenikanie do mleka, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, toksyczność po podaniu pojedynczym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, zaburzenie równowagi hormonalnej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aryfrenix 15 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu, substancji czynnej leku Aryfrenix, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek klinicznych, gdyż toksyczne efekty pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi. W badaniach na szczurach (20-60 mg/kg/dobę) zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza (lipofuscyna, obumieranie komórek miąższowych) przy ekspozycji 3-10 razy wyższej niż u ludzi (AUC). U samic szczurów poddanych dawce 60 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość raka nadnerczy przy ekspozycji 10-krotnie przekraczającej ludzką (AUC). W badaniach na małpach (25-125 mg/kg/dobę) odnotowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych związków siarczanowych hydroksymetabolitów, przy ekspozycji 1-3 razy wyższej niż u ludzi (AUC), jednak stężenia tych związków w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp). Arypiprazol nie wykazał działania genotoksycznego, a wpływ na reprodukcję był ograniczony do opóźnienia mineralizacji kości u szczurów przy dawkach subterapeutycznych oraz możliwego działania teratogennego u królików przy dawkach 3-11 razy wyższych niż u ludzi (AUC).
arypiprazol, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, hydroksymetabolit, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości, nadnercze, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, płodność, potencjał rakotwórczy, toksyczność wielokrotna, wartość AUC, żółć, związek siarczanowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linezolid Polpharma 600 mg

Dane przedkliniczne dotyczące linezolidu wskazują na negatywny wpływ na płodność i funkcje rozrodcze samców szczurów przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi, obejmujący nieprawidłowości w obrazie spermy, zmiany morfologiczne jąder, przerost nabłonka najądrza oraz zwiększenie liczby komórek w najądrzu. Efekty te były przemijające u dojrzałych samców, natomiast u młodych szczurów utrzymywały się po niemal całym okresie dojrzewania płciowego. Podanie testosteronu nie normalizowało zmian w płodności. U psów po 1-miesięcznej terapii nie stwierdzono przerostu nabłonka najądrzy, choć odnotowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy. Badania teratogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotnie wyższych niż u ludzi, jednak zaobserwowano toksyczność u ciężarnych samic, zwiększoną śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów oraz nasilenie genetycznych defektów mostka. U królików zmniejszenie masy płodowej występowało przy toksyczności u samic, nawet przy niskim poziomie narażenia (0,06 wartości AUC przewidywanej u ludzi). Linezolid i metabolity przenikają do mleka szczurów w stężeniach przewyższających osocze samic.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie mostka, linezolid, neurotoksyczność, nieprawidłowości spermy, płodność, przenikanie do mleka, przerost nabłonka najądrza, śmierć zarodka, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, utrata zarodka przedimplantacyjna, zahamowanie szpiku kostnego, zwyrodnienie nerwu wzrokowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnesium sulfate Kalceks 200 mg/ml

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa magnezu siarczanu siedmiowodnego, substancji czynnej produktu Magnesium sulfate Kalceks (200 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji), została przeprowadzona zgodnie z międzynarodowymi standardami badań nieklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji ani toksyczność narządową w dawkach terapeutycznych. Ponadto, badania genotoksyczności (w tym test Amesa oraz testy aberracji chromosomowych in vitro i in vivo) nie potwierdziły potencjału genotoksycznego magnezu siarczanu siedmiowodnego.
aberracja chromosomowa, badanie niekliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, magnez siarczan siedmiowodny, ośrodkowy układ nerwowy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój postnatalny, test Amesa, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA